พระประทีปแห่งเมตตา

---

นะโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ขอนอบน้อม แด่พระผู้มีภาค อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์นั้น ๑ พระสิทธัตถกุมาร วันหนึ่งในฤดูร้อน พญาหงส์สีขาวสะอาดตัวหนึ่ง บินนำฝูงผ่านพระอุทยาน ของพระเจ้ากรุง กบิลพัสดุ์ บ่ายหน้า ไปทางทิศเหนือสู่ถิ่นพำนัก ณ ยอดเขาหิมาลัยโพ้น ความขาวของฝูงหงส์ ซึ่งทาบ อยู่บนท้องฟ้าสีคราม ดูประหนึ่งทาง ช้างเผือก ยังความนิยมยินดีให้แก่ผู้ที่ได้พบเห็นยิ่งนัก แต่ สำหรับพระเทวทัตกุมารมิได้เป็นเช่นนั้น น้ำพระทัยของเจ้า ชายองค์น้อยนี้ เป็นพาลเหี้ยมโหดมุ่งแต่ จะทำลายเป็นที่ตั้ง พอทอดพระเนตรเห็นฝูงหงส์ เธอก็ทรงยกลูกศรขึ้นพาด สาย น้าวคันธนูจนเต็ม แรงยิงออกไปทันที ลูกศรนั้นวิ่งขึ้นไปถูกพญาหงส์สีขาว ซึ่งกำลังบินร่อนร่าเริงใจอยู่บนอากาศ ถลา ตกลงสู่เบื้องล่างทันที ขณะนั้นพระสิทธัตถกุมาร พระโอรสแห่งพระเจ้ากรุงกบิลพัสดุ์ กำลังทรงสำราญอยู่ในพระ อุทยานนั้นด้วย ทรง ทอดพระเนตรเห็นพญาหงส์ ร่วงตกลงมาในเขตพระอุทยาน พระองค์จึงละเสีย จากการเล่นโดยสิ้นเชิง แล้วรีบเสด็จ ออกไปค้นหา ในที่สุดก็พบนกที่น่าสงสารนั้นกำลังดิ้นรน กระเสือกกระสนด้วยความเจ็บปวดอยู่บนพื้น โดยที่ปีกข้าง หนึ่งของมัน มีลูกศรเสียบทะลุคาอยู่ เจ้า ชายองค์น้อยบังเกิดความเวทนายิ่งนัก ทรงอุ้มหงส์นั้นขึ้นจากพื้น ประคอง กอดแต่เบาๆ มิให้วิหค เคราะห์ร้ายตื่นตกใจ ทรงชักลูกศรที่เสียบอยู่บนปีกนั้นออกเสีย แล้วทรงนำใบไม้ที่มีรสเย็น มา ปิด บาดแผลเพื่อให้โลหิตหยุดไหล เจ้าชายน้อยทรงรำพึงถึงความทุกข์ ของพญาหงส์ อันมีกายปรากฏ เป็นบาดแผล ใหญ่แล้ว ก็ทรงทอดถอนพระหฤทัย

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [8 ก.ค. 2547 , 18:25:20 น.] ( IP = 210.86.188.0 : : )

สลักธรรม 1 พระกุมารนั้นแม้จะมีพระชนมายุเพียง ๘ พระชันษา ยังทรงพระเยาว์นัก ชอบที่จะแสวงสุข อย่างเด็กอื่นๆ แต่พระ องค์กลับคิดใคร่ครวญ ถึงความเจ็บปวดของพญาหงส์ อันความทุกข์สำแดง อยู่ในเวลานั้น จึงทรงปลอบนกด้วยพระ วาจาอ่อนหวาน และอุ้มกอดมันไว้กับทรวงอก ให้อบอุ่น ทั้ง ลูบขนปลอบโยนให้คลายความหวาดกลัว เมื่อพระเทวทัต ผู้เป็นพระญาติเรียงพี่เรียงน้อง ของพระสิทธัตถกุมาร เสด็จมาพบเข้าก็ทวงคืน ทรงพยายามจะ แย่งนกนั้นไปเสียให้ได้ โดยอ้างว่า ตนเป็นเจ้าของนกตัวนั้น เพราะเป็นผู้ยิงมันตกลง มาได้ พระสิทธัตถกุมารทรง ปฏิเสธ ที่จะมอบนกให้โดยตรัสว่า "ถ้านกตายมันจึงจะเป็นของผู้ยิง แต่ เมื่อมันยังมีชีวิตอยู่ ควรจะเป็นของผู้ที่ให้ ความช่วยเหลือมัน เรามิเคยมีใจที่จะมอบนกตัวนี้ ให้กับ ใครทั้งสิ้นตราบใดที่มันยังคงบาดเจ็บอยู่" ต่างฝ่ายก็ไม่ยินยอมต่อกัน ในที่สุดเจ้าชายสิทธัตถะจึงเสนอขึ้นว่า "ข้อพิพาทนี้ ควรจักต้องนำ ไปให้ บรรดานัก ปราชญ์ของแผ่นดิน พิพากษาตัดสินชี้ขาดในที่ประชุม" เจ้าชายเทวทัตก็เห็นด้วย

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [8 ก.ค. 2547 , 18:26:10 น.] ( IP = 210.86.188.0 : : )

สลักธรรม 2 ณ ที่ประชุมนักปราชญ์แห่งนครกบิลพัสดุ์ ในวันนั้นได้ยกกรณีพิพาท เรื่องหงส์ตัวนี้ขึ้นมา พิจารณา มีการถกเถียง กันเป็นอย่างมาก ฝ่ายหนึ่งเห็นว่า พระเทวทัตควรเป็นเจ้าของนก เพราะเป็น ผู้ยิงมันตกลงมาได้ อีกฝ่ายหนึ่ง มีความ เห็นว่า นกควรเป็นของเจ้าชายสิทธัตถะ เพราะเป็นผู้พบมัน ก่อน และได้ช่วยชีวิตมันเอาไว้ เมื่อมีผู้แสดงความคิดเห็น แตกแยกขัดแย้งกันดังนี้ การประชุมก็ไม่ เป็นที่ยุติลงได้ จนในที่สุดมีนักปราชญ์ท่านหนึ่ง ซึ่งไม่เคยมีใครรู้จักพบเห็นมาก่อน ได้ก้าวออกมาและพูดขึ้น ด้วยน้ำเสียงอันดัง ท่ามกลางที่ประชุมนั้นว่า"ในโลกนี้ชีวิตเป็นของล้ำค่ายิ่ง ไม่ว่าใครก็ต่างรัก และ หวงแหนชีวิตตน ผู้ที่ช่วยเหลือสัตว์ชื่อ ว่า เป็นผู้ให้ชีวิต แต่ผู้ที่ทำลายชีวิตสัตว์ ให้ดับล่วงไป ได้ชื่อว่า เป็นผู้เข่นฆ่า ผู้ใดกรุณาต่อสัตว์ เป็นผู้ช่วยเหลือสัตว์ บุคคลนั้นจึงสมควรเป็นเจ้าของ ดังนั้นขอให้นก ตัวนี้ จงเป็นของเจ้าชายสิทธัตถะ ผู้ที่ช่วยชีวิตมันไว้เถิด"

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [8 ก.ค. 2547 , 18:28:00 น.] ( IP = 210.86.188.0 : : )

สลักธรรม 3 ทุกคนในที่ประชุมต่างเห็นด้วย กับถ้อยคำอันมีเหตุผลเที่ยงธรรม ของนักปราชญ์ผู้นั้น จึงตัด สินให้เจ้าชายสิทธัต ถะ เป็นผู้รับเอาหงส์ ซึ่งพระองค์ได้ทรงพยายามช่วยชีวิตนั้นไป หลังจากนั้น พระ กุมารน้อยทรงเอาพระทัยใส่ ดูแลนก นั้นอย่างเอื้ออารีที่สุด จนกระทั่งบาดแผลของมันหายสนิท มี กำลังวังชาฟื้นคืนดีแล้ว พระองค์ก็ทรงปล่อยมัน ให้บินกลับไปอยู่รวมฝูง กับพวกพ้องของมัน ในสระกลางป่าลึกด้วย ความผาสุกสืบไป พระสิทธัตถกุมารองค์น้อยนี้แหละ ในกาลต่อมาคือ พระบรมศาสดา ผู้ประกาศศาสนาพุทธ ด้วยหลักธรรมแห่ง เมตตา ให้บรรดาเวไนยสัตว์ทั้งหลาย ทั้งมนุษย์ เทพยดา และยักษ์มารอสูร ได้ ประจักษ์แจ้งในสัทธรรมอันสูงสุด พระ ปรีชาญาณ และดวงหทัยอันเปี่ยมไปด้วยมหาเมตตาคุณ ได้ ฉายแสงปรากฏให้ชนทั้งหลายได้ชื่นชม ตั้งแต่ครั้ง กระนั้นเป็นต้นมา

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [8 ก.ค. 2547 , 18:29:15 น.] ( IP = 210.86.188.0 : : )

สลักธรรม 4 ๒ พระเมตตากรุณาต่อปวงสัตว์ เมื่อพระสิทธัตถกุมารเจริญเติบใหญ่ มีพระอนามัยดี มีพระรูปกาย และพระพักตร์งดงาม เป็น ที่รักแก่บรรดาผู้ที่ ได้ประสบพบเห็น ครั้นถึงวัยเข้าเรียน โดยอาศัยการแนะนำของครูอาจารย์ ผู้เชี่ยว ชาญในวิทยาการต่างๆ หลายท่าน เจ้าชายสิทธัตถะก็ได้ศึกษา วิชาความรู้ทุกสาขาได้อย่างรวดเร็ว และดีเยี่ยม จนเป็นที่ฉงนสนเท่ห์ ของทุกคนที่ได้ใกล้ ชิด เรื่องใดที่พระองค์จะต้องศึกษา เรื่องนั้นไม่มี ความยากลำบาก แก่พระองค์เลย เมื่อทรงได้รับการชี้แนะในศิลปวิชา การใดๆ เพียงครั้งเดียว ก็ทรง จดจำได้ทันทีไม่มีลืม แม้เจ้าชายสิทธัตถะ จะทรงเป็นผู้มีความเฉลียวฉลาด ในการศึกษาถึงเพียงนี้ ทั้งทรงเป็นพระ โอรส ซึ่งจะได้ครอง ราชสมบัติ สืบต่อจากพระราชบิดา ในอนาคตก็ตาม พระองค์ไม่ได้ทรงละเลย ที่ จะแสดงความเคารพนอบน้อม ใน ฐานะเป็นศิษย์ต่อครูบาอาจารย์ทั้งหลาย เพราะทรงระลึกอยู่ เสมอว่า โดยอาศัยบรรดาครูบาอาจารย์ทั้งมวลนี่เอง คน เราจึงได้รับสิ่งมีค่าสูงสุด คือวิชาความรู้ เจ้า ชายมีปกติสุภาพเรียบร้อยเป็นนิสัย ทรงประพฤติต่อทุกๆ คน และโดย เฉพาะ ครูบาอาจารย์เป็น พิเศษ ในการแสดงความสุภาพอ่อนโยน เคารพนบนอบ

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [8 ก.ค. 2547 , 18:33:11 น.] ( IP = 210.86.188.0 : : )

สลักธรรม 5 ในฐานะที่ได้รับการอบรม อย่างผู้มีกำเนิดในวรรณะกษัตริย์ พระองค์ทรงพระปรีชาสามารถ ในเชิงกีฬาอย่างยิ่ง ทรงเป็นนักขี่ม้าที่มีพระทัยเย็น และกล้าหาญ ทั้งเป็นนักขับรถเทียมม้าที่ สามารถ และเชี่ยวชาญ ในการแข่งขัน พระองค์เคยชนะคู่แข่ง ที่เก่งฉกาจที่สุด ในแผ่นดินของพระองค์เอง แม้กระนั้น เมื่อคราวแข่งขัน เพื่อชิงความเป็นหนึ่ง พระองค์ก็ยังมีพระเมตตากรุณา ต่อม้าที่เคยช่วยให้พระองค์ มีชัยชนะอยู่เสมอๆ โดยทรงยอม ให้พระองค์ เป็นฝ่ายแพ้เสียเอง แทนที่จะขับเคี่ยวม้าให้มากเกิน กำลังของมัน เพียงเพื่อเห็นแก่ความชนะถ่ายเดียว เจ้าชายสิทธัตถะมิได้ทรงปราณี แต่เฉพาะม้าของพระองค์เท่านั้นก็หาไม่ แม้แต่สัตว์อื่นๆ ทุก ชนิด ก็ได้รับความ เอื้อเฟื้อ และทรงเมตตากรุณาอย่างเดียวกัน พระองค์เป็นพระโอรสของพระเจ้า แผ่นดิน ไม่เคยทรงประสบความทุกข์ ความลำบากอย่างใดเลยก็จริง แต่น้ำพระทัยของพระองค์ ก็ ยังทรงหยั่งทราบ ถึงจิตใจของสัตว์เหล่าอื่น ด้วยความ เห็นใจว่า สัตว์ทั้งหลาย ย่อมปรารถนาความ สุข เกลียดความทุกข์เช่นเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์เดรัจฉาน

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [8 ก.ค. 2547 , 18:34:49 น.] ( IP = 210.86.188.0 : : )

สลักธรรม 6 พระประทีปแห่งเมตตา พี่เณรได้มีโอกาสอ่านเรื่องนี้จากเมล์ที่เพื่อน (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)ส่งมาให้อ่านครับ ซึ่งบอกมาว่า เรียบเรียงโดย รัศมีธรรม ..พี่เณรอ่านแล้วก็นึกถึงทุกๆคนด้วยครับเลยนำมาลงให้อ่านกัน ๒ เรื่องก่อนนะครับผม แล้วจะมาลงให้อีกนะครับผม

โดย พี่เณร [8 ก.ค. 2547 , 18:43:23 น.] ( IP = 210.86.188.0 : : )

สลักธรรม 7 ได้ทราบถึง พระเมตตากรุณา ของพระบรมศาสดา ที่มีต่อบรรดาเวไนยสัตว์ทั้งหลาย ขอบพระคุณพี่เณรค่ะ...ที่นำมาฝาก

โดย เซิ่น [8 ก.ค. 2547 , 20:50:29 น.] ( IP = 169.210.4.35 : : )

สลักธรรม 8 ขอบพระคุณค่ะพี่เณร อ่านแล้วมีความอ่อนโยนเกิดขึ้นในใจ และระลึกได้ถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระพุทธองค์ รวมทั้งได้ทราบถึงสิ่งที่ควรทำหลายๆอย่างด้วยค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [8 ก.ค. 2547 , 21:16:58 น.] ( IP = 203.172.117.46 : : )

สลักธรรม 9 กราบขอบพระคุณขอรับพี่เณร รู้สึกดีมากๆ ขอรับ เมื่อได้อ่านกระทู้นี้แล้ว ขอบพระคุณขอรับ และขออนุโมทนาไปยังท่านผู้เรียบเรียงไว้ ณ ที่นี้ด้วยขอรับ

โดย ซาโย [20 ก.ค. 2547 , 17:58:34 น.] ( IP = 202.28.169.165 : : unknown )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด