| Moonlanithi |
Vipassana Meditation |
OnlineStudy thai english |
Article |
สำนักวิปัสสนา อ้อมน้อย |
กิจกรรม | About Us |
ชีวิตนี้น้อยนัก
สลักธรรม 1ดังพระผู้มีพระภาคตรัสว่า
ชีวิต อัตภาพ สุขและทุกข์ทั้งมวล
เป็นธรรมประกอบกันเสมอด้วยจิตดวงเดียว
ขณะย่อมเป็นไปพลัน เทวดาเหล่าใดย่อมตั้งอยู่ตลอดแปดหมื่นสี่พันกัป
แม้เทวดาเหล่านั้นย่อมไม่เป็นผู้ประกอบด้วยจิตสองดวง ดำรงอยู่เลย
ขันธ์เหล่าใดของสัตว์ที่ตายหรือของสัตว์ที่เป็นอยู่ในโลกนี้ดับแล้ว
ขันธ์เหล่านั้นทั้งปวงเทียว เป็นเช่นเดียวกัน ดับไปแล้ว มิได้สืบเนื่องกัน
ขันธ์เหล่าใดแตกไปแล้วในอดีตเป็นลำดับ
และขันธ์เหล่าใดแตกไปแล้วในอนาคตเป็นลำดับ
ความแปลกกันแห่งขันธ์ทั้งหลาย ที่ดับไปในปัจจุบันกับขันธ์เหล่านั้น มิได้มีในลักษณะโดย TaRa [18 ก.ค. 2547 , 16:29:23 น.] ( IP = 169.210.28.137 : : )
สลักธรรม 2สัตว์ไม่เกิดด้วยอนาคตขันธ์
ย่อมเป็นอยู่ด้วยปัจจุบันขันธ์
สัตว์โลกตายแล้วเพราะความแตกแห่งจิตนี้เป็นบัญญัติทางปรมัตถ์
ขันธ์ทั้งหลายแปรไปโดยฉันทะ
ย่อมเป็นไปดุจน้ำไหลไปตามที่ลุ่ม ฉะนั้น
ย่อมเป็นไปตามวาระอันไม่ขาดสายเพราะอายตนะ ๖ เป็นปัจจัย
ขันธ์ทั้งหลายแตกแล้ว มิได้ถึงความตั้งอยู่
กองขันธ์มิได้มีในอนาคต
ขันธ์ทั้งหลายที่เกิดแล้วย่อมตั้งอยู่
เหมือนเมล็ดพันธุ์ผักกาดตั้งอยู่บนปลายเหล็กแหลม ฉะนั้น
ก็ความแตกแห่งธรรมขันธ์ทั้งหลายที่เกิดแล้วนั้น
สกัดอยู่ข้างหน้าแห่งสัตว์เหล่านั้น
ขันธ์ทั้งหลายมีความทำลายเป็นปกติ มิได้เจือปนกับขันธ์ที่เกิดก่อน ย่อมตั้งอยู่
ขันธ์ทั้งหลายมาโดยไม่ปรากฏ แตกแล้วก็ไปสู่ที่ไม่ปรากฏ
ย่อมเกิดขึ้นและเสื่อมไป เหมือนสายฟ้าแลบในอากาศ.
ชื่อว่า ชีวิตน้อยเพราะตั้งอยู่น้อยอย่างนี้โดย TaRa [18 ก.ค. 2547 , 16:30:53 น.] ( IP = 169.210.28.137 : : )
สลักธรรม 3ชีวิตน้อยเพราะมีกิจน้อยอย่างไร?
ชีวิตเนื่องด้วยลมหายใจออก เนื่องด้วยลมหายใจเข้า
เนื่องด้วยลมหายใจออกและลมหายใจเข้า
เนื่องด้วยมหาภูตรูป เนื่องด้วยไออุ่น เนื่องด้วยกวฬิงการาหาร เนื่องด้วยวิญญาณ
กรัชกายอันเป็นที่ตั้งแห่งลมหายใจออกและลมหายใจเข้าเหล่านี้ก็ดี
อวิชชา สังขาร ตัณหา อุปาทาน และภพ
อันเป็นเหตุเดิมแห่งลมหายใจออกและลมหายใจเข้าก็ดี
ปัจจัยทั้งหลายก็ดี ตัณหาอันเป็นแดนเกิดก่อนก็ดี
รูปธรรมและอรูปธรรมที่เกิดร่วมกันก็ดี อรูปธรรมที่ประกอบกันก็ดี
ขันธ์ที่เกิดร่วมกันแห่งลมหายใจออกและลมหายใจเข้าเหล่านี้ก็ดี
ตัณหาอันประกอบกันก็ดี ก็มีกำลังทราม
ธรรมเหล่านี้มีกำลังทรามเป็นนิตย์ต่อกันและกัน
มิได้ตั้งมั่นต่อกันและกัน ย่อมยังกันและกันให้ตกไป
เพราะความต้านทานมิได้มีแก่กันและกัน
ธรรมเหล่านี้จึงไม่ดำรงกันและกันไว้ได้โดย TaRa [18 ก.ค. 2547 , 16:32:12 น.] ( IP = 169.210.28.137 : : )
สลักธรรม 4ธรรมใดให้ธรรมเหล่านี้เกิดแล้ว ธรรมนั้นมิได้มี
ก็แต่ธรรมอย่างหนึ่งมิได้เสื่อมไปเพราะธรรมอย่างหนึ่ง
ก็ขันธ์เหล่านี้แตกไปเสื่อมไปโดยอาการทั้งปวง
ขันธ์เหล่านี้ อันเหตุปัจจัยมีในก่อนให้เกิดแล้ว
แม้เหตุปัจจัยอันเกิดก่อนเหล่าใด
แม้เหตุปัจจัยเหล่านั้นก็ตายไปแล้วในก่อน.
ขันธ์ที่เกิดก่อนก็ดี ขันธ์ที่เกิดภายหลังก็ดี
มิได้เห็นกันและกันในกาลไหนๆ ฉะนั้น.
ชีวิตจึงชื่อว่า เป็นของน้อยเพราะมีกิจน้อยอย่างนี้
อนึ่ง เพราะเทียบชีวิตของพวกเทวดาชั้นจาตุมมหาราช ดาวดึงส์
ยามา ดุสิต นิมมานรดี ปรนิมมิตวสวัตตี หมู่พรหม
ชีวิตของมนุษย์ก็น้อยคือเล็กน้อย นิดหน่อย เป็นไปชั่วขณะ
เป็นไปพลัน เป็นไปชั่วกาลเดี๋ยวเดียว ตั้งอยู่ไม่ช้าดำรงอยู่ไม่นาน.โดย TaRa [18 ก.ค. 2547 , 16:33:11 น.] ( IP = 169.210.28.137 : : )
สลักธรรม 5พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย
อายุของพวกมนุษย์นี้น้อยจำต้องละไปสู่ปรโลก
มนุษย์ทั้งหลายจำต้องประสบความตายตามที่รู้กันอยู่แล้ว
ควรทำกุศล ควรประพฤติพรหมจรรย์
ไม่มีมนุษย์ที่เกิดมาแล้วจะไม่ตาย
ดูกรภิกษุทั้งหลาย
ผู้ใดอยู่นาน ผู้นั้นก็เป็นอยู่ได้เพียง ๑๐๐ ปี
หรือที่เกินกว่า ๑๐๐ ปีก็มีน้อย
อายุของพวกมนุษย์น้อย
บุรุษผู้ใคร่ความดี พึงดูหมิ่นอายุที่น้อยนี้
พึงรีบประพฤติให้เหมือนคนถูกไฟไหม้ศีรษะ ฉะนั้น
เพราะความตายจะไม่มาถึงมิได้มี
วันคืนย่อมล่วงเลยไป ชีวิตก็กระชั้นเข้าไปสู่ความตาย
อายุของสัตว์ทั้งหลายย่อมสิ้นไป
เหมือนน้ำในแม่น้ำน้อยย่อมสิ้นไป ฉะนั้น
เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า ชีวิตนี้น้อยหนอฯโดย TaRa [18 ก.ค. 2547 , 16:34:19 น.] ( IP = 169.210.28.137 : : )
สลักธรรม 6สัตว์ที่เกิดมามีภัยโดยความตายเป็นนิตย์
เหมือนผลไม้ที่สุกแล้ว มีภัยโดยการหล่นในเวลาเช้า ฉะนั้น
ภาชนะดินที่นายช่างทำแล้วทุกชนิด
มีความแตกเป็นที่สุด แม้ฉันใด
ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายก็เป็นฉันนั้น
มนุษย์ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ โง่และฉลาด ทั้งหมด
ย่อมไปสู่อำนาจมัจจุ มีมัจจุสกัดอยู่ข้างหน้า
เมื่อมนุษย์เหล่านั้น ถูกมัจจุสกัดข้างหน้าแล้ว
ถูกมัจจุครอบงำ บิดาก็ต้านทานไว้ไม่ได้
หรือพวกญาติก็ต้านทานไว้ไม่ได้
เมื่อพวกญาติกำลังแลดูกันอยู่นั่นแหละ
กำลังรำพันกันอยู่เป็นอันมากว่า
ท่านจงดู ตนคนเดียวเท่านั้นแห่งสัตว์ทั้งหลาย อันมรณะนำไปได้
เหมือนโคถูกนำไปฆ่า ฉะนั้น
สัตว์โลกย่อมเป็นผู้อันมัจจุและชราครอบงำอยู่อย่างนี้
เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า มนุษย์นั้นย่อมตายเพราะชราโดยแท้แล
ที่มา : พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๙ สุตตันตปิฎกที่ ๒๑ ขุททกนิกาย มหานิทเทส ชราสุตตนิทเทสที่ ๖โดย TaRa [18 ก.ค. 2547 , 16:35:18 น.] ( IP = 169.210.28.137 : : )
สลักธรรม 7อนุโมทนากับคุณ TaRa ค่ะ
ถ้าหมั่นนึก ชีวิตนี้น้อยนัก บ่อยๆ
จะเป็นการเตือนให้ใช้เวลาที่เหลือน้อยนี้
ให้เป็นประโยชน์ มีสาระมากขึ้น
โดย เซิ่น [18 ก.ค. 2547 , 22:40:15 น.] ( IP = 202.57.187.239 : : )
สลักธรรม 8จริงทีเดียวครับ
เพราะถ้าเราใช้ชีวิตด้วยความประมาท
จัดว่าเป็นชีวิตที่น่ากลัวมาก
เพราะเวลาก็มีน้อย
กิจที่ควรทำนั้นก็ทำน้อยเหลือเกิน
พี่เณรเองจึงตั้งใจว่าถ้ามีโอกาสที่ประกอบ
กันจิตใจที่แข็งแรงกว่านี้จะไปหาความรู้เพิ่มเติม
และจะไปในที่ๆไกลจากสิ่งแวดล้อมที่น่ากลัว
เช่นใจตั้งไว้ที่ประเทศพม่าครับอยากไปครับ
แต่ยังมีกิเลสที่ไม่พอใจในความไม่สะดวกเท่านั้น
ถ้าใจแข็งพอจะไปครับ
ขอบคุณครับผมอนุโมทนาสาธุในกุศลจิตที่ท่านได้สร้างแล้วขอให้มีแต่ความปิติ
และสดชื่นในจิตใจแห่งกุศล ได้เข้าถึงวิธีเจริญธรรม ได้โดยไวนะครับ
โดย พี่เณร [19 ก.ค. 2547 , 09:58:11 น.] ( IP = 210.86.188.8 : : )
สลักธรรม 9เวลาย่อมกินสรรพสัตว์ พร้อมทั้งตัวมันเอง
โดย นิพพาน [24 ก.ค. 2547 , 00:17:46 น.] ( IP = 210.86.217.252 : : )
ขอเชิญแสดงความคิดเห็น คำเตือน
- การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด
ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล |
[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ] |
ลานภาพ |
ค้นหา |
สร้างสรรค์โดย |