| Moonlanithi |
Vipassana Meditation |
OnlineStudy thai english |
Article |
สำนักวิปัสสนา อ้อมน้อย |
กิจกรรม | About Us |
กำไรชีวิต ตอน ความเอ๋ย...ความโลภ
สลักธรรม 1
บุคคลเช่นนี้มีมากมายเหลือเกินในเมืองไทย
บุคคลเช่นนี้ไม่ใช่ตาสี ตาสา ยายมี ยายมา
แต่เป็นคุณหญิง คุณนาย ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ คหบดี
หรือนายธนาคารผู้มีอิทธิพลทั้งในทางการเมือง และการเงิน ฯลฯ
ถ้าหากท่านเหล่านี้ จะทำบุญหรือกิจการงานกุศลสักครั้ง
ท่านจะต้องรอนักข่าว ช่างภาพหนังสือพิมพ์ หรือโทรทัศน์
ว่าเขาเหล่านั้นพร้อมที่จะชมผลงานของท่านแล้วหรือยัง ?
งานทุกอย่างของท่านจะต้องมีการเสนอ ต่อสายตาประชาชนคนทั่วไป
ท่านจึงจะกระทำ ท่านเหล่านี้ไม่เคยรู้จักคำว่า.....
ปิดทองหลังพระ
รู้จักแต่ปิดทองที่หน้าหรือพระพักตร์ของพระพุทธรูปเท่านั้น
ผู้เขียนเคยรู้จักกับบุคคลประเภทนี้อยู่หลายท่าน
แต่มีท่านหนึ่งซึ่งคุ้นเคยกันดี และรู้จักกันมาแต่เยาว์วัย
จึงอยากจะยกเรื่องของท่านขึ้นเป็นอุทาหรณ์สักเรื่องหนึ่ง
ท่านผู้นี้ เคยมีอำนาจวาสนา ประกอบกับฐานะการเงินอยู่ในขั้นสูง
เคยเป็นเจ้าของกิจการใหญ่โตมาแล้วหลายแห่ง
และมีทีท่าจะขยายงานของท่านออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ถ้าจะพูดกันตามภาษาผู้ปฏิบัติก็ต้องพูดว่า
ท่านไม่พอ .... ท่านไม่รู้จักพอ
![]()
โดย พี่เณร [22 ก.ค. 2547 , 13:25:23 น.] ( IP = 203.155.227.51 : : )
สลักธรรม 2
ความต้องการครั้งหลังสุดของท่านก็คือ
เจ้าของเหมืองแร่ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย
เหมืองแห่งนี้นัยว่ามีแร่อุดมสมบูรณ์
พอที่จะต่อรองกับโควต้าของต่างประเทศได้อย่างสบาย
เมื่อท่านตั้งใจจะเอาให้ได้ ...
ท่านก็ทุ่มเทเงินวิ่งเต้นเป็นการใหญ่
ชื่อเสียงของท่านมีอยู่ในข่าวสังคมชั้นสูงเกือบทุกสัปดาห์
ประเดี๋ยวท่านให้เงินการกุศลงานโน้น
ประเดี๋ยวท่านให้เงินการกุศลงานนี้
ประเดี๋ยวท่านจัดงานรุ่นนักเรียนเก่า
ประเดี๋ยวท่านได้รับเลือกเป็นประธานงาน บอลล์ ฯลฯ
เรียกว่า ท่านกำลังมีชื่อเสียงสูงสุด
และกำลังได้รับความนิยมจากสังคมเมืองไทยเป็นอย่างยิ่ง
พอชื่อเสียงได้ระดับเป็นที่พอใจของท่าน
ท่านก็เข้าหาผู้หลักผู้ใหญ่
ที่พอจะมีอำนาจเนรมิตให้ท่านได้งานที่ท่านปรารถนามาช้านาน
ความมีชื่อเสียงเกียรติยศที่เลื่องลือในวงสังคมทั่วไป
ผสมกับเงินที่มีจำนวนหลายสิบล้าน
ผู้หลักผู้ใหญ่ก็อนุมัติให้ท่านได้งานชิ้นนั้นสมแก่ความต้องการ
![]()
แต่ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นอนิจจัง
ดังพระพุทธพจน์ดำรัสไว้
เมื่อสองพันกว่าปีโดยไม่เปลี่ยนแปลง
สัจธรรมเป็นของเที่ยงแท้ในทุกยุคทุกสมัย
เหมืองแร่ที่ท่านทุ่มเงินไปกว่าร้อยล้าน
จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ท่านพินาศฉิบหายในเวลาต่อมา
โดย พี่เณร [22 ก.ค. 2547 , 13:26:29 น.] ( IP = 203.155.227.51 : : )
สลักธรรม 3
เพราะแร่ที่หวังจะอุดมสมบูรณ์
พอที่จะต่อรองกับโควต้าของประเทศต่างๆ นั้น
แท้ที่จริงมันมีอยู่ตามผิวดินเท่านั้น ยิ่งขุดลึกลงไปเท่าใด
ยิ่งพบแต่ความว่างเปล่า
ชื่อเสียงในระดับสังคมชั้นสูงของท่านก็เริ่มจางลงไป
ผู้คนที่เคยไปมาหาสู่ด้วยกิริยานอบน้อม เคารพนับถือ
เชื่อฟังคำพูดของท่านแต่ละคำ แต่ละประโยค หายเงียบไป
เพื่อนพ้องที่เคยสบถสาบานยืนยันว่า
จะสนับสนุนท่านในทุกกรณี หายหน้ากันไปหมด
ความเกิด ดับ กำลังคืบคลานเข้ามาหาท่านอย่างรวดเร็ว
และในที่สุด เหมืองก็ล่ม เงินจำนวนนับร้อยๆ ล้าน กลายเป็นผงธุลีดิน
ภรรยาของท่านที่เคยมีหน้ามีตาในงานสังคมแทบจะทุกงาน
ออกไปเก็บตัวในต่างจังหวัด และหายเงียบเข้ากลีบเมฆจนทุกบัดนี้
แต่ท่านยังจะล้มไม่ได้เป็นอันขาด
เพราะชื่อเสียงเกียรติยศของท่านสูงส่ง
เกินกว่าที่ท่านจะยอมให้มันอับเฉาลงในเวลาอันรวดเร็ว
ท่านจึงเข้าพึ่งธนาคาร โดยมีเจ้านายท่านหนึ่งค้ำประกัน
แล้วท่านก็ได้เงินมาอีกจำนวนหนึ่ง
ซึ่งแม้จะไม่มากเท่าเมื่อครั้งท่านยังมีฐานะ
แต่ก็พอจะตั้งตัวได้อีกครั้ง ถ้ารู้จักวางหลักการ
และควบคุมงานที่ดี หากทว่า ท่านหาได้กระทำเช่นนั้นไม่
โดย พี่เณร [22 ก.ค. 2547 , 13:27:19 น.] ( IP = 203.155.227.51 : : )
สลักธรรม 4
ท่านนำเงินทั้งหมด
ไปทุ่มเทเพื่อหวังกู้ชื่อเสียงเกียรติยศของท่านกลับคืนมา
โดยการค้าของที่ผิดกฎหมายและศีลธรรม
ซึ่งถ้าท่านโชคดี
ท่านก็จะสามารถตั้งตัวได้อย่างสบายในเวลาที่รวดเร็วเกินกว่าผู้ใดจะคาดคิด
แต่ถ้าพลาด นอกจากท่านจะหมดตัวแล้ว
ผู้ที่ค้ำประกันท่านก็จะต้องพลอยเสียหาย
กระทบกระเทือนไปด้วยไม่น้อย
เหมือนเล่นฟุตบอลแล้วได้ลูกโทษ
ถ้าเตะครั้งนี้เข้าประตูไป ท่านก็จะชนะ
ถ้าเผื่อโกล์รับได้ ท่านก็ชวด
ท่านกล้าเอาความเป็นความตายของตัวท่าน
ไปเปรียบกับการเล่นฟุตบอล
ผู้เขียนเตือนท่าน ท่านก็ไม่ฟัง
ท่านอ้างของท่านว่า ไม่มีทางเลือก
ในที่สุดท่านก็พลาด
การค้าของผิดกฎหมายและศีลธรรมในครั้งนั้น
ทำให้ท่านเข้าป่าเข้าดงไปจนกระทั่งบัดนี้
มือของกฎหมายตามท่านไปทุกหนทุกแห่ง แต่ก็หาพบไม่
![]()
โดย พี่เณร [22 ก.ค. 2547 , 13:27:53 น.] ( IP = 203.155.227.51 : : )
สลักธรรม 5
![]()
ชีวิตของบุคคลคนหนึ่ง
ซึ่งเคยรุ่งเรืองในครั้งหนึ่ง
ถึงกาลวิบัติเพราะความหลงใหลในสิ่งที่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย
เพราะเหตุนี้ ความหลงในลาภ ยศ สุข สรรเสริญ
โดยหาคำนึงถึงทางตรงกันข้าม คือ
เสื่อมยศ เสื่อมลาภ นินทา และความทุกข์
เป็นสาเหตุให้มนุษย์หนึ่งจมดิ่งลงอย่างไม่มีวันที่จะโผล่ขึ้นมาอีกเลย
ด้วยประการฉะนี้
ฉะนั้น ถ้าตราบใดที่คนเราไม่รู้จักคำว่า... พอ แล้วล่ะก็
เขาเหล่านั้นจะต้องประสบความทุกข์อย่างแสนสาหัส
ดังอุทาหรณ์ที่ยกมาเล่าให้ฟัง
บางคนพูดว่า ความโลภ นั้น
ดับง่ายกว่า ความโกรธ ความหลง
แต่ผู้เขียนเชื่อว่า ความโลภก็ดี ความโกรธก็ดี ความหลงก็ดี
ล้วนแล้วแต่เป็นพิษเป็นภัยแก่มนุษย์ ไม่น้อยไปกว่ากันเท่าใดเลย
ถ้าผู้ใดมีความประมาท
ผู้นั้นก็ย่อมจะถึงแก่ความตายทั้งเป็นด้วยกันทั้งสิ้น
ยัมปิจฉัง นะ ละภะติ ตัมปัง ทุกขัง
ปรารถนาหาสิ่งใด ไม่ได้ดังปรารถนา ก็เป็นทุกข์
![]()
จากหนังสือ เงากรรม เล่มที่ ๓๑
โดย พี่เณร [22 ก.ค. 2547 , 13:30:39 น.] ( IP = 203.155.227.51 : : )
สลักธรรม 6ขอบพระคุณพี่เณรค่ะ
ถ้าปล่อยให้กิเลสครอบงำจิตใจ จนควบคุมไม่ได้
ชีวิตก็จะมีแต่อับปาง
โดย เซิ่น [22 ก.ค. 2547 , 17:48:09 น.] ( IP = 202.57.184.248 : : )
สลักธรรม 7ความไม่รู้จักพอ ชีวิตจึงเปลี่ยนแปลงไปแบบหน้ามือกับหลังมือเลยทีเดียว...
![]()
โดย น้องฟู [23 ก.ค. 2547 , 23:03:52 น.] ( IP = 203.113.32.7 : : )
ขอเชิญแสดงความคิดเห็น คำเตือน
- การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด
ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล |
[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ] |
ลานภาพ |
ค้นหา |
สร้างสรรค์โดย |