ช่วยตัดสินใจหน่อยครับ

---

ผมกำลังช่วยชี้แนะเด็กคนหนึ่งที่หลงในทางที่ผิด ตอนแรกก็ฟังเราดีแต่ผ่านไปได้ไม่เท่าไรก็ไปคบเพื่อนไม่ดีอีก จนผมไม่รู้จะสอนอย่างไรแล้ว แต่เขาอ้างว่าเครียด ผมคิดว่าผมคงต้องวางมือได้แล้วให้พ่อแม่เขาจัดการกันเอง(ซึ่งที่ผ่านมากก็จัดการอะไรไม่ได้เพราะมัวแต่ทำงานหาเงิน) ถ้าผมปล่อยมือ เด็กคนนี้คงลงเหวไปอีก ผมควรจะทำอย่างไร แต่คำตอบในใจผมตอนคิดว่ากรรมใครกรรมมัน คงต้องปล่อยวางได้แล้ว * ไม่รู้ว่า Post ถูกที่หรือเปล่าถ้าไม่ ก็ขอโทษด้วยละกัน* ขอบคุณครับสำหรับทุกคำตอบ

โดย คิด [26 ก.ค. 2547 , 23:14:19 น.] ( IP = 221.128.107.85 : : )

สลักธรรม 1 เมตตา ใน อุเบกขา จบ

โดย รอยยิ้ม [27 ก.ค. 2547 , 09:01:28 น.] ( IP = 202.28.27.4 : : 10.3.1.73 )

สลักธรรม 2 สวัสดีค่ะ คุณคิด ก็ขออนุโมทนากุศลกับคุณคิดด้วยค่ะ ที่มีความปรารถนาดี ต้องการให้เด็กคนหนึ่ง ซึ่งกำลังเดินทางที่ผิด ให้กลับมาเดินทางที่ถูก จากที่เขียนมา แสดงว่าคุณก็พยายามหลายครั้งแล้ว แต่ก็กลับเป็นเช่นเดิมอีก ก็อาจจะมีหลายสาเหตุ เช่น เพื่อน สิ่งแวดล้อม หรืออาจจะเป็นที่ตัวของเด็กเองก็ได้ ที่เคยมีความสัดทันในทางนั้นมาก่อน จึงสอนเท่าไร ๆ ก็กลับเดินทางผิดอีก เช่นเคย ก็ถือว่า คุณตั้งใจช่วยเหลืออย่างเต็มที่แล้ว ถ้าหวังมาก แล้วไม่สมปรารถนา เราก็ทุกข์ใจไปเปล่าๆ คงต้องถือว่า กรรมเขากรรมเรา ก็ขอให้คุณอย่าไปวิตกกังวลมากค่ะ เพราะเด็กอาจจะไม่แย่อย่างที่คุณคิดไปก็ได้ อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอน เด็กอาจจะกลับตัวกลับใจเป็นเด็กดีก็ได้

โดย เซิ่น [27 ก.ค. 2547 , 09:19:17 น.] ( IP = 202.57.182.192 : : )

สลักธรรม 3 มาเล่าเรื่องบางเรื่องเกี่ยวกับพระพุทธประวัติให้ฟังว่า.. แม้พระเทวทัดเองที่เป็นพระญาติวงศ์ พระพุทธองค์ผู้ยิ่งด้วยพระมหากรุณา ... ก็ทรงสอนและทรงห้ามแต่เพียงในสิ่งที่ห้ามได้... แม้พระเจ้าวิฑูฑภะผู้เป็นพระญาติวงศ์ ก็เป็นเช่นเดียวกัน คือ ทรงสอนเท่าที่ทรงสามารถ .... มีเรื่องของพระเจ้าวิฑูฑภะมาให้อ่านประกอบสักเล็กน้อยค่ะ... พระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงตรวจดูสัตวโลกเวลาใกล้รุ่ง ทรงเห็นความพินาศ จะมาถึงหมู่พระญาติ มีพระพุทธประสงค์จะทรงบำเพ็ญญาตัตถจริยา คือการบำเพ็ญประโยชน์เพื่อพระญาติ จึงเสด็จไปประทับ ณ พรมแดนระหว่างโกศลกับศากยะ ประทับ ณ ใต้ต้นไม้มีใบ้น้อยต้นหนึ่งทางแดนศากยะ ถัดมาอีกเล็กน้อยเป็นเขตแดนแคว้นโกศลมีต้นไทรใหญ่ใบหนาร่มครึ้มขึ้นอยู่ พระเจ้าวิฑูฑภะยกกองทัพผ่านมาทางนั้น ทอดพระเนตรเห็นพระศาสดาจึงเสด็จเข้าไปเฝ้า ถวายบังคมแล้วทูลว่า "พระองค์ผู้เจริญ! เพราะเหตุไร จึงประทับใต้ต้นไม้อันมีใบน้อยในเวลาร้อนถึงปานนี้ ขอพระองค์โปรดประทับนั่ง ณ โคนต้นไทรอันมีร่มครึ้ม มีเงาเย็นสนิทดีทางแดนโกศลเถิด" "ขอถวายพระพร มหาบพิตร! ร่มเงาของพระญาติเย็นดี"

โดย น้องกิ๊ฟ [27 ก.ค. 2547 , 22:47:30 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 4 พระเจ้าวิฑูฑภะ ทรงทราบทันทีว่า พระศาสดาเสด็จมาป้องกันพระญาติ อนึ่งพระเจ้าวิฑูฑภะทรงระลึกได้อยู่ว่า การได้รับตำแหน่งมเหสีของพระมารดา และตำแหน่งราชโอรสของพระองค์เองคืนมานั้น เพราะการช่วยเหลือของพระบรมศาสดา พระคุณนั้นยังฝังอยู่ในพระทัย คนที่มีความพยาบาทมาก มักเป็นคนมีความกตัญญูด้วยเหมือนกัน คือจำได้ทั้งความร้ายและความดีที่ผู้อื่นกระทำแก่ตน ด้วยประการฉะนี้ พระเจ้าวิฑูฑภะจึงยกทัพกลับเมืองสาวัตถี แต่ความแค้นในพระทัยยังคงคุกรุ่นอยู่ พระองค์จึงทรงกรีธาทัพไปอีก 2 ครั้ง ได้พบพระศาสดาในที่เดียวกัน และเสด็จกลับเหมือนครั้งก่อน พอถึงครั้งที่ 4 พระศาสดาทรงพิจารณาเห็นบุพกรรมของพวกศากยะที่เคยเอายาพิษโปรยลงในแม่น้ำ ทำให้สัตว์น้ำตายหมู่เป็นอันมาก กรรมนั้นกำลังจะมาให้ผล พระองค์ไม่สามารถต้านทานขัดขวางได้ จึงมิได้เสด็จไปในครั้งที่ 4 พระเจ้าวิฑูฑภะเสด็จมาถึงพรมแดนนั้น ไม่ทอดพระเนตรเห็นพระศาสดาจึงเสด็จเข้ากบิลพัสดุ์ จับพวกศากยะฆ่าเสียมากมายไม่เว้นแม้แต่เด็กที่กำลังดื่มนม ยังธารโลหิตให้หลั่งไหลแล้ว รับสั่งให้เอาโลหิตในลำคอของพวกศากยะล้างแผ่นกระดานที่เคยประทับนั่ง แล้วเสด็จกลับสาวัตถี เสด็จมาถึงฝั่งแม่น้ำอจิรวดีในเวลาค่ำ จึงให้ตั้งค่ายพัก ณ ที่นั้น

โดย น้องกิ๊ฟ [27 ก.ค. 2547 , 22:49:37 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 5 ไพร่พลของพระองค์เลือกนอนได้ตามใจชอบ บางพวกนอนที่หาดทรายในแม่น้ำ (น้ำลง หาดทรายในแม่น้ำนอนได้สบาย แม่น้ำคงคาก็เหมือนกัน) บางพวกก็นอนบนบกเหนือริมฝั่งขึ้นไป พอตกดึก น้ำจะท่วมหลาก พวกที่นอนบนบกแต่ได้ทำกรรมไว้ร่วมกันมาก็ถูกมดแดงกัดลงไปนอนที่ชายหาด ส่วนพวกนอนที่ชายหาด ก็ถูกมดแดงกัด จึงเปลี่ยนที่นอนขึ้นไปนอนข้างบน มหาเมฆตั้งเค้าทางเหนือน้ำ ฝนตกใหญ่ น้ำหลากอย่างรวดเร็วพัดพาเอาพระเจ้าวิฑูฑภะและบริวารบางพวก ลงสู่มหาสมุทรตายกันหมด ในวันรุ่งขึ้น ภิกษุทั้งหลายสนทนากันในธรรมสภาเรื่องพระเจ้าวิฑูฑภะว่า เมื่อความปรารถนาของพระองค์ไม่ถึงที่สุด ก็สิ้นพระชนม์พร้อมด้วยบริวารเป็นอันมาก คือสิ้นพระชนม์ในขณะที่ยังมีความปรารถนาอื่นๆ อยู่อีกมาก พระศาสดาเสด็จมาสู่ธรรมสภา ตรัสว่า "ภิกษุทั้งหลาย เมื่อมโนรถของสัตว์ทั้งหลาย ยังไม่ถึงที่สุดนั่นเอง มัจจุราชก็เข้ามาตัดชีวิตอินทรีย์แล้วให้จมลงในสมุทรคืออบาย 4 ดุจหวังน้ำใหญ่หลากมาท่วมชาวบ้านผู้หลับอยู่ฉะนั้น"

โดย น้องกิ๊ฟ [27 ก.ค. 2547 , 22:50:07 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด