กำไรชีวิต...กุหลาบประดับดวงใจ

---

กุหลาบประดับดวงใจ ติช นัท ฮันห์ เขียน รสนา โตสิตระกูล แปล นอกจากคำว่า "รัก" แล้ว "แม่" ดูจะเป็นถ้อยคำพยางค์เดียวที่กินความรู้สึกลึกซึ้งมากที่สุด อาจกล่าวได้ว่า "แม่" คือต้นธารที่รินหลั่งกระแสความรักอันบริสุทธิ์ บำรุงเลี้ยงลูกหลานแห่งชีวิตให้งอกงามเป็นมนุษย์สมบูรณ์ แม่เป็นมิตรแท้คนแรกที่โชคชะตาประทานแด่ทุกชีวิต เป็นดังเทพธิดาที่คอยปกป้องคุ้มครองชีวิตอ่อนเยาว์ ไม่รู้เดียงสา ให้รอดพ้นปากเหยี่ยวปากกามาได้ หลวงพ่อ นัท ฮันห์ เป็นสมณเซนผู้ทรงภาวนาคุณอันลึกล้ำ มีพรสวรรค์ในการถ่ายทอดสาสน์ธรรมจากใจของท่าน ด้วยถ้อยกวีอันเรียบง่าย งดงามจับใจผู้คน ซึ่งใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางสังสารวัฏร่วมสมัย ให้โน้มมาสู่กระแสธรรมโดยไม่ฝืนความรู้สึก สาสน์น้อย ๆ ฉบับนี้ของท่าน มิใช่เป็นบทเทศนาว่าด้วยกตัญญูกตเวทิตาธรรมแต่อย่างใด หากเป็นลำนำที่ว่าด้วยความรัก ความผูกพันโดยธรรมชาติระหว่างแม่และลูก ซึ่งปลอดพ้นจากพันธนาการทางจารีตประเพณีของสังคม หรือแม้กระทั่งความคิดทางจริยศาสตร์ใด ๆ ด้วยเหตุนี้ความรักระหว่างพ่อแม่-ลูก จึงมีคุณค่าบริสุทธิ์เหนือเงื่อนไขมายาทั้งปวง

โดย ของฝากจากพี่เณร [29 ก.ค. 2547 , 17:41:52 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 สำหรับหลวงพ่อ นัท ฮันห์ สาสน์ฉบับนี้เป็นเพียงการสื่อความรู้สึกแท้จากใจของผู้กำพร้าแม่คนหนึ่ง ที่อุทธรณ์ต่อผู้ยังมีแม่ทั้งหลาย หากไม่ใส่ใจในความโชคดีของตน ท่านถึงกับหาญกล่าวว่า มนุษย์เรานั้นมีสิ่งหนึ่งซึ่งพิเศษกว่าพระเจ้าตรงที่มนุษย์มีแม่ ด้วยพระเจ้าทรงเป็นสยัมภูผู้ถือกำเนิดมาเองอย่างอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว ปราศจากความรักอันอบอุ่น อ่อนละมุนของแม่ ท่านเห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างแม่-ลูก เป็นสัมพันธภาพแรกของมนุษย์ เป็นต้นแบบของความสัมพันธ์ทั้งปวง ที่เราจะมีต่อคู่กรณีอื่น ๆ ในภายหลัง ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์ต่อเพื่อนมนุษย์ สังคมและโลก หากเรามีประสบการณ์ในความสัมพันธ์กับแม่อย่างขาดวิ่นแล้ว สัมพันธภาพที่เรามีต่อเพื่อนมนุษย์อื่น ๆ ก็จะพลอยพิการไปด้วย หรือไม่ก็เป็นอาการหน้าไหว้หลังหลอกโดยปราศจากความรัก ความจริงใจต่อกัน

โดย พี่เณร [29 ก.ค. 2547 , 17:46:03 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 2 เดิมสมุดน้อยเล่มนี้มีชื่อว่า A ROSE FOR YOUR POCKET โดยผู้รจนามีความมุ่งหมายให้ดอกกุหลาบสีแดง เป็นสัญลักษณ์ของแม่ที่มีชีวิตอยู่ในดวงใจของลูก ๆ ตลอดกาล สมุดน้อยเล่มนี้จึงเปรียบเสมือนดอกกุหลาบสีแดง ที่เธอจะหยิบยื่นให้แก่กันและกันเป็นของขวัญปีใหม่ เพื่อประดับดวงใจกำพร้าของเธอทั้งหลาย แม่ในความคิดคำนึงไม่อาจแยกขาดจากคำว่า "รัก"ได้ รักนั้นฉ่ำหวาน อ่อนละมุนและโอชารส ปราศจากรัก เด็กน้อยไม่อาจเติบใหญ่ ผู้ใหญ่ไม่อาจเข้าถึงวุฒิภาวะ ปราศจากรัก เราจะอ่อนแอและเหี่ยวเฉา วันที่แม่ของฉันตาย ฉันได้บันทึกจุดเริ่มนี้ในสมุดบันทึกของฉันว่า "ความโชคร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของฉันได้มาถึงแล้ว !" แม้แต่ผู้สูงอายุก็จะรู้สึกไม่พร้อมเมื่อเขาสูญเสียแม่ เขาจะรู้สึกเช่นเดียวกันว่าเขายังไม่โตพอ และรู้สึกโดดเดี่ยวอ้างว้างอย่างทันทีทันใด เขารู้สึกเหมือนถูกทอดทิ้งและโศกเศร้าเช่นเดียวกับลูกกำพร้าผู้อ่อนเยาว์

โดย พี่เณร [29 ก.ค. 2547 , 17:50:23 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 3 ลำนำเพลงและบทกวีทั้งหลาย ที่สรรเสริญความเป็นแม่นั้นช่างงดงาม เป็นความงดงามโดยปราศจากความพยายาม แม้นักแต่งเพลงและกวีที่ไม่มีพรสวรรค์มากนัก ก็ดูจะทุ่มเทหัวใจให้กับการแต่งเพลงและบทกวีเพื่อแม่ และเมื่อผลงานเหล่านี้ได้รับการบรรเลงหรือขับกล่อม ผู้เล่นก็จะพลอยรู้สึกซาบซึ้งใจไปด้วย เว้นเสียแต่เขาเหล่านั้น จะสูญเสียแม่ไปตั้งแต่เขายังเล็กมาก เกินกว่าจะรับรู้ความรักที่มีต่อแม่นั้นว่าเป็นอย่างไร บทประพันธ์ที่สรรเสริญคุณความดีของความเป็นแม่นั้น ดำรงอยู่นับแต่จุดเริ่มแห่งกาลเวลา ซึ่งเป็นเช่นเดียวกันทั่วทุกหนแห่งในโลก เมื่อฉันยังเป็นเด็ก เคยได้ยินบทกวีพื้น ๆ เกี่ยวกับการสูญเสียแม่ และมันยังคงเป็นบทกวีที่สำคัญต่อฉันยิ่งนัก หากแม่ของเธอยังมีชีวิตอยู่ เธออาจจะรู้สึกอ่อนโยนต่อท่านทุกครั้งที่ได้อ่านข้อเขียนนี้ และหวาดเกรงสิ่งที่ยังอยู่ห่างไกลนี้ว่า เป็นเหตุการณ์อันหลีกเลี่ยงมิได้

โดย พี่เณร [29 ก.ค. 2547 , 17:51:51 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 4 ปีนั้น แม้ว่าฉันจะยังเด็กมาก แม่ก็ลาจากฉันไปและฉันก็ประจักษ์ว่า ฉันเป็นลูกกำพร้า ทุกคนรอบตัวฉันต่างพากันร่ำไห้ ส่วนฉันทุกข์ระทมอยู่ในความเงียบ เมื่อปล่อยให้หยาดน้ำตาหลั่งไหลออกมา ฉันรู้สึกว่าความเจ็บปวดนั้นเบาบางลง สนธยาห่อหุ้มฮวงซุ้ยของแม่ เสียงระฆังจากโบสถ์ดังแว่วหวาน ฉันได้ประจักษ์ว่า การสูญเสียแม่คือการสูญเสียจักรวาลทั้งมวล เราแหวกว่ายอยู่ในโลกแห่งรักอันอ่อนละมุนเป็นเวลาหลายสิบปี เรามีความสุขอยู่ที่นั่น โดยมิได้ตระหนักรู้แม้แต่น้อย แต่กว่าจะรู้ทุกอย่างก็สายเกินไป

โดย พี่เณร [29 ก.ค. 2547 , 17:54:10 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 5 เธอรู้สึกดีขึ้นบ้างไหม เมื่อถูกแวดล้อมด้วยความอ่อนหวานจากความรักของแม่ ความรักของท่านช่างหอมหวานจากความรักของแม่ ความรักของท่านช่างหอมหวานประดุจดังกล้วยรสดี ข้าวหอมละมุน และอ้อยอันโอชารส งานของพ่อนั้นมากมายและยิ่งใหญ่ประดุจขุนเขา ความรักของแม่นั้นท่วมท้นดุจสายน้ำจากน้ำพุบนภูเขา รักของแม่คือรักแรกที่เรารู้จัก เป็นต้นกำเนิดแห่งความรู้สึกรักทั้งปวง แม่ของเราคือครูคนแรกที่สอนเราเกี่ยวกับรัก ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต ปราศจากแม่ ฉันไม่มีวันจะได้รู้จักวิธีที่จะรัก นึกขอบคุณท่านที่สอนให้ฉันรู้จักรักเพื่อนบ้าน นึกขอบคุณท่านที่ช่วยให้ฉันรู้จักรักสิ่งมีชีวิตทั้งปวง ความคิดแรกเกี่ยวกับความเข้าใจและความรัก ความกรุณา เป็นสิ่งที่ฉันได้จากท่านแม่เป็นรากฐานของรักทั้งปวง และมีประเพณีทางศาสนาจำนวนมากที่ตระหนักรู้ในสิ่งนี้ และให้เกียรติอย่างลึกซึ้งต่อสัญลักษณ์ของความเป็นแม่ อันได้แก่ พระแม่มารี เจ้าแม่กวนอิม มีน้อยนักที่เด็กจะร้องโดยปราศจากแม่ที่รีบวิ่งมาที่เปล แม่คือจิตอันอ่อนโยนและอ่อนหวาน

โดย พี่เณร [29 ก.ค. 2547 , 18:03:17 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 6 ผู้ทำให้ความโศกเศร้าและความวิตกกังวลปลาสนาการไป เมื่อคำว่า "แม่" ถูกเปล่งออกมา เราจะรู้สึกได้ถึงหัวใจที่ท่วมท้นด้วยความรัก จากความรักนี่เองที่ทำให้ช่องว่างระหว่างความเชื่อ และการกระทำเหลือน้อยอย่างยิ่ง ในตะวันตก เราฉลองวันแม่ในเดือนพฤษภาคม ฉันมาจากชนบทในประเทศเวียดนาม และฉันไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับประเพณีนี้มาก่อน วันหนึ่งฉันกับพระเทียนอันไปเยือนย่านกินซ่าในเมืองโตเกียว และเราก็พบกับเด็กนักเรียนญี่ปุ่นกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นเพื่อนของพระเทียนอันที่หน้าร้านหนังสือ นักเรียนสาวคนหนึ่งในกลุ่มกระซิบถามท่านคำถามหนึ่ง และหลังจากนั้นก็หยิบดอกคาร์เนชั่นสีขาว จากกระเป๋าของเธอมากลัดไว้ที่เสื้อของฉัน ฉันรู้สึกประหลาดใจและเขินเล็กน้อย ฉันไม่รู้ว่าการแสดงออกเช่นนั้นมีความหมายอะไร และฉันก็ไม่กล้าถาม ฉันพยายามทำท่าเป็นธรรมชาติ โดยนึกเสียว่าคงจะเป็นประเพณีท้องถิ่นอะไรสักอย่าง

โดย พี่เณร [29 ก.ค. 2547 , 18:07:39 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 7 เมื่อเขาคุยกันเสร็จแล้ว (ฉันพูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้) เทียนอันกับฉันก็เข้าไปในร้านหนังสือ เขาบอกฉันว่าวันนี้คือวันแม่ ในญี่ปุ่นหากแม่ของคุณยังมีชีวิตอยู่ คุณจะติดดอกไม้แดงที่กระเป๋าหรือที่ปกเสื้อ และภูมิใจที่ตนเองยังมีแม่อยู่ หากท่านหาชีวิตไม่แล้ว คุณก็จะติดดอกไม้สีขาวที่เสื้อ ฉันมองดูดอกไม้สีขาวบนเสื้อของฉัน และทันทีทันใดฉันก็รู้สึกเศร้ามาก มีความรู้สึกว่าตัวเองเป็นเด็กกำพร้า ที่เศร้าโศกมากพอ ๆ กับเด็กกำพร้าคนอื่น ๆ ลูกกำพร้าเช่นเราไม่มีโอกาส ได้ติดดอกไม้แดงอย่างภาคภูมิใจอีกต่อไป ผู้ติดดอกไม้สีขาวนั้นรู้สึกเศร้าโศก และไม่อาจหักห้ามความคิดที่หวนไปหาแม่ของเขาได้เลย ผู้ติดดอกไม้สีแดงนั้นเป็นสุขใจ ด้วยรู้ว่าแม่ของตนยังมีชีวิตอยู่ เขาสามารถยังความชุ่มชื่นใจแก่แม่ก่อนที่ท่านจะจากไป ก่อนที่จะสายเกินไป ฉันพบว่านี่เป็นประเพณีอันงดงาม ฉันขอเสนอให้พวกเราในเวียดนาม และในตะวันตกทำในสิ่งเดียวกันนี้ด้วย

โดย พี่เณร [29 ก.ค. 2547 , 18:16:17 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 8 ในเวียดนาม เมื่อถึงเทศกาลอุลลัมพนะ เราจะได้ฟังนิทานและตำนานเกี่ยวกับพระโพธิสัตว์เมาทคัลยายนะ* (* เขียนอย่างบาลี จะเป็นโมคคัลลานะ) และเกี่ยวกับความกตัญญูของลูก การงานของพ่อ ความรักของแม่ และหน้าที่ของลูกทุกคนจะอธิษฐานให้พ่อแม่มีอายุยืนนาน หรือหากว่าท่านสิ้นชีวิตไปแล้ว ก็ขอให้ท่านได้ไปเกิดใหม่ ณ แดนสุขาวดี เราเชื่อกันว่าลูกที่ไม่มีความกตัญญูเป็นคนไม่มีคุณค่า แต่ความกตัญญูก็เกิดจากความรักในตัวของมันเองด้วย ปราศจากความรัก ความกตัญญูก็เป็นพียงสิ่งจอมปลอม เมื่อมีรัก นั่นก็เพียงพอแล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องพูดถึงพันธกรณี การรักแม่ก็เป็นสิ่งเพียงพอแล้วมันไม่ใช่หน้าที่ มันเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง ดุจเดียวกับที่เธอดื่มน้ำเมื่อกระหาย เด็กทุกคนจะต้องมีแม่ และเป็นสิ่งธรรมดาที่สุดที่จะรักท่าน แม่ย่อมรักลูก และลูกก็รักแม่ ลูกต้องการแม่ และแม่ก็ต้องการลูก หากแม่ไม่ต้องการลูก และลูกไม่ต้องการแม่ ก็แสดงว่านี่มิใช่แม่และนี่มิใช่ลูก นั่นเป็นการใช้คำว่า "แม่" และ "ลูก" ที่ผิด

โดย พี่เณร [29 ก.ค. 2547 , 18:18:42 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 9 เมื่อฉันเป็นเด็ก ครูคนหนึ่งของฉันถามว่า "เธอจะต้องทำอะไร เมื่อเธอรักแม่" ฉันบอกครูว่า "ฉันต้องเชื่อฟังท่าน ช่วยท่าน ดูแลท่านยามแก่ชรา และสวดภาวนาให้ท่าน ตลอดจนดูแลหิ้งบูชาบรรพบุรุษยามท่านลาจากไปชั่วกาลนาน" มาบัดนี้ฉันรู้ว่าคำว่า "อะไร" ในคำถามของครูเป็นสิ่งเกินจำเป็น ถ้าเธอรักแม่ของเธอ เธอไม่จำเป็นต้องทำอะไร เธอรักท่าน นั่นก็เพียงพอแล้ว การรักแม่หาใช่เรื่องของศีลธรรมหรือคุณธรรมแต่อย่างใด โปรดอย่าคิดว่าฉันเขียนสิ่งเหล่านี้ เพื่อสอนศีลธรรมแก่เธอ การรักแม่เป็นเรื่องของการได้รับประโยชน์ แม่เปรียบได้กับบ่อน้ำพุอันใสบริสุทธิ์ เปรียบได้กับอ้อยอันแสนโอชารสหรือน้ำผึ้ง เปรียบได้กับข้าวหอมคุณภาพดีที่สุด หากเธอไม่รู้จักวิธีรับประโยชน์จากสิ่งเหล่านี้ ก็นับว่าเป็นความโชคร้ายของเธอ ฉันเพียงแต่ต้องการนำความสนใจของเธอมาสู่สิ่งนี้ เพื่อช่วยให้เธอหลีกเลี่ยงจากการพร่ำบ่นว่า ไม่มีอะไรเหลือในชีวิตอีกแล้วสำหรับเธอ หากของขวัญแห่งการปรากฏอยู่ของแม่ไม่ทำให้เธอพึงพอใจแล้วไซร้ แม้เธอจะได้เป็นถึงผู้อำนวยการของบริษัทใหญ่ หรือกษัตริย์แห่งจักรวาล เธอก็อาจจะไม่รู้สึกพึงพอใจ

โดย พี่เณร [29 ก.ค. 2547 , 18:22:35 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 10 ฉันรู้ว่า "พระผู้สร้าง" นั้นไม่มีความสุข เพราะพระองค์ทรงเนรมิตองค์ขึ้นเอง และไม่มีโชคที่จะมีแม่ดังเช่นคนอื่น ฉันอยากจะเล่าเรื่องให้ฟังสักเรื่อง โปรดอย่าได้คิดว่าฉันเป็นคนไม่มีความคิด มันน่าที่น้องสาวฉันจะไม่แต่งงาน และน่าที่ฉันจะไม่บวช แต่อย่างไรก็ตาม เราทั้งสองต่างต้องจากแม่ไป คนหนึ่งจากไปเพื่อเริ่มชีวิตใหม่เคียงข้างชายที่เธอรัก อีกคนหนึ่งจากไปเพื่อเดินตามอุดมคติของชีวิตที่เขาบูชา คืนที่น้องสาวของฉันแต่งงาน แม่ของฉันกังวลใจกับเรื่องต่าง ๆ นับร้อยนับพันสิ่ง แต่ก็ไม่มีทีท่าเศร้าโศกแม้แต่น้อย แต่เมื่อเรานั่งลงที่โต๊ะอาหารเพื่อรับประทานของว่าง ในขณะรอให้เขยของเรามารับน้องสาว ฉันเห็นว่าแม่ไม่ได้ทานอะไรแม้แต่น้อย ท่านกล่าวว่า "เป็นเวลาถึง ๑๘ ปี ที่เธออยู่ร่วมโต๊ะอาหารกับเรา และวันนี้เป็นมื้อสุดท้ายที่เราจะได้ทานร่วมกัน ก่อนที่เธอจะจากไปอยู่ร่วมโต๊ะอาหารกับครอบครัวอื่น"

โดย พี่เณร [29 ก.ค. 2547 , 18:25:37 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด