ในอนาคตกาล (๔)

---

ในอนาคตกาล (๔) เมื่อพระบรมโพธิสัตว์ผู้ทรงพระอุตสาหะในพระศาสนา ได้ทรงฟังสามเณรออกวาจาว่า องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว พระองค์ก็ถึงวิสัญญีภาพสลบลงอยู่กับที่ ครั้นพระองค์ได้สติขึ้นมา จึงตรัสถามสามเณรอีกว่า ดูก่อนสามเณรผู้เจริญ บัดนี้องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายับยั้งอยู่ในฐานะที่ใดหรือ สามเณรจึงกราบทูลว่า สมเด็จพระมหากรุณาธิคุณเจ้า เสด็จยับยั้งอาศัยอยู่ในบุพพารามวิหาร อันมีอยู่อุตตรทิศ แต่กรุงอินทปัตต์มหานครนี้ไปไกลกันประมาณ ๑๖ โยชน์ ได้ทรงฟังสามเณรแจ้งความว่า สมเด็จพระพุทธเจ้าบังเกิดแล้วในโลก จึงตรัสว่าดูก่อนสามเณร ผิว่าองค์สมเด็จสัพพัญญูเจ้า เสด็จอยู่ในฐานทิศใดเราก็จะไปในประเทศทิศนั้น ฯ สมเด็จพระเจ้าสังขจักร์บรมบพิตร์ผู้ประเสริฐ หาความเอื่อเฟื้อในศิริราชสมบัติบรมจักร์ของพระองค์ไม่ ด้วยพระทัยนั้นผูกพันอยู่ในการที่จะได้พบเห็น องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นยิ่งอย่างอุกษฏ์ ก็กระทำการรภิเษกสามเณรนั้น ให้สึกออกเสวยราชศิริราชสมบัติแทนพระองค์เป็นพระยาอันประเสริฐ

โดย พี่เณร... [9 ส.ค. 2547 , 23:16:44 น.] ( IP = 203.172.117.41 : : )

สลักธรรม 1 ครั้นกระทำการราชาภิเษกสามเณรแล้ว เพียงลำพังแต่พระองค์เดียว เสด็จโดยอุตตราภิมุขมีพระทัยเฉพาะต่ออุตตรทิศ ตั้งพระทัยไปสู่บุพพารามวิหาร อันเป็นที่ประทับแห่งองค์สมเด็จพระสิริมิตรสัพพัญญูสัมมาสัมพุทธเจ้า สมเด็จบรมสังขจักร์จอมทวีปเป็นสุขมาลชาติ พระสรีรกายนั้นระเอียดอ่อนเป็นอันดี เมื่อเสด็จพระราชดำเนินไปตามมรรหนทางแต่พระบาทเปล่า เวลาวันเดียวพระบาททั้ง ๒ ข้างก็ภินทนาการแตกออก จนพระโลหิตไหลตามฝ่าพระบาททั้ง ๒ เมื่อพระบาททั้ง ๒ ทำลายจะดำเนินไปมิได้แล้ว ในกาลนั้น พระองค์ก็ลุกนั่งคุกเข่าคลานไปทีล่ะน้อย ค่อยคมนาการไปตามหนทางที่สามเณรชี้บอกมานั้น จะได้ละความเพียรเสียก็หามิได้ ครั้นล่วงไปถึง ๔ วันพระหัตถ์ซ้ายขวา และพระชงฆ์ ทั้ง ๒ ข้างนั้นก็แตกช้ำโลหิตไหลออกมา จะคุกคลานต่อไปก็มิได้ให้เจ็บปวดแสนสาหัส เห็นเป็นขัดสนพระทัยนักแล้ว ถึงกระนั้นพระองค์ก็มิได้คิดท้อถอยย้อนรอยกลับคืนพระนครก็หาไม่ อาตมาต้องไปให้ถึงสำนักองค์สมเด็จพระผู้ทรงพระภาคเจ้าให้จงได้

โดย พี่เณร... [9 ส.ค. 2547 , 23:17:39 น.] ( IP = 203.172.117.41 : : )

สลักธรรม 2 ครั้นพระองค์คุกคลานไปมิไดแล้ว ก็ลงพังพาบไถลไปแต่ทีละน้อยด้วยพระอุระของอาตมา ได้รับทุกขเวทนา เหลือที่จะอดกลั้น แต่พระองค์ทรงยึดเหนี่ยวเอาพระพุทธคุณของสมเด็จพระพุทธเจ้าเป็นอารมณ์ ด้วยพระเจตนาจะใคร่พบเห็นพระผู้เป็นอธิบดีอันใหญ่ยิ่ง แล้วพระองค์ก็ทรงอดกลั้นซึ่งทุกขเวทนานั้นเสีย หาเอื้อเฟื้ออาลัยในร่างกายของพระองค์ไม่ ฯ ครั้งนั้นสมเด็จพระสิริมิตรสัพพัญญูผู้ประเสริฐพระองค์ทรงพระมหากรุณา เล็งแลดูสัตว์โลกทั้งหลายดัวยสัพพญญุญาณ ก็รู้แจ้งเห็นด้วยกำลังความเพียรแห่งบรมสังขจักร์นั้น เป็นอุกฤษฏ์ยิ่งโดยวิเศษแล้วก็มิใช่อื่นมิใช่ไกล เป็นหน่อพระพุทธธางกูรพุทธพงศ์อันเดียวกันกับพระตถาคต สมควรที่พระตถาคตจักเสด็จไปสู่ที่ใกล้แห่งบรมสังขจักร์ เมื่อพระองค์ทรงพระดำริแล้ว ก็เสด็จพระพุทธดำเนินมาด้วยพระศิริลาสเป็นอันงาม แล้วพระองค์กระทำ อิทธิฤทธิ์นิรมิต พระบวรกายของพระองค์ ให้อันตรธานสูญหายกลับกลายเป็นมาณพหนุ่มน้อย ขึ้นขับรถทวนมรรคามาฉะเพาะหน้าแห่งสมเด็จบรมสังขจักร์นั้น แล้วพระพุทธสัพพัญญูเจ้าจึงร้องถามไปว่า ผู้ใดมานอนอยู่กลางทางขวางหน้ารถเราจงหลีกไปเสียเราจะขับรถไป ฯ

โดย พี่เณร... [9 ส.ค. 2547 , 23:18:05 น.] ( IP = 203.172.117.41 : : )

สลักธรรม 3 ฝ่ายพระบรมโพธิสัตว์ จึงตรัสตอบมีพระพุทธฏีกาว่า " ดูก่อนนายสารถีผู้ขับรถ ท่านจะมาขับเราไปให้พ้นจากหนทางนั้น ด้วยเหตุใดหรือ ตัวเราผู้รู้จักคุณสมเด็จพระพุทธเจ้าเป็นอารมณ์ยิ่งนัก ชอบแต่นายสารถีจะยั้งรถของท่านให้หลีกเราเสียจึงจะสมควร ถ้าท่านไม่หลีกก็ให้ท่านขับรถไปเหนือหลังเราเถิด ซึ่งจะให้เราหลีกนั้นเราหาหลีกไม่ " องค์สมเด็จพระสัมพัญญูจึงมีพระพุทธฏีกาว่า " ถ้าท่านจะไปยังสำนักพระพุทธเจ้าแล้ว จงขึ้นรถไปกับเราเถิดเราจะพาท่าน ไปให้ถึงสำนักสมเด็จพระพุทธเจ้าให้สมดังความปราถนา " พระขัติยาจึงตรัสตอบว่า " ถ้าท่านเอ็นดูกรุณาเรา ๆ ก็มีความยินดีสาธุอนุโมทนาด้วยท่าน " ว่าแล้วหน่อพระพิชิตมารก็อุตสาหะดำรงทรงพระกายขึ้นสู่รถแห่งสมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า ก็หันหน้ารถไปตามมรรค พาพระยาสังขจักร์ไป ครั้นถึงกึ่งกลางมรรคหนทาง สมเด็จอมรินทราธิราชกับองค์ดวงสุชาดาผู้เป็นอัครมเหสีนั้น ได้นำเอาโภชนาอาหารอันเป็นทิพย์กับน้ำทิพย์ลงมาถวาย และจำแปลงเพศเป็นบุรุษยืนอยู่ตรงหน้ารถแล้วร้องว่า " ดูก่อนนายสารถีผู้เจริญเอ๋ย ท่านอยากข้าวน้ำโภชนาอาหารหรือ เราจะให้ "

โดย พี่เณร... [9 ส.ค. 2547 , 23:18:36 น.] ( IP = 203.172.117.41 : : )

สลักธรรม 4 เมื่อโกสีย์อมรินทราธิราชกับนางสุชาดากล่าวดังนั้น สมเด็จพระพสัพพัญญูเจ้า ซึ่งแปลงเพศเป็นนายสารถีขับรถจึงตรัสตอบว่า " มานพผู้เจริญบุรุษผู้ทุพลภาพผู้หนึ่งมาในรถเราด้วย มีความลำบากเวทนานัก ท่านจะให้ข้าวน้ำแก่เราท่านก็ให้เถิด เราจะให้ เราจะได้ให้แก่บุรุษทุพลภาพนั้นบริโภค " ท้าวโกสีย์อมรินทร์กับนางสุชาดาก็ถวายข้าวน้ำโภชนาหารอันเป็นทิพย์ แก่องค์สมเด็จพระมหาบุรุษสัทธรรมสารถีผู้ประเสริฐ พระองค์ก็ประทานให้แก่พระบรมโพธิสัตว์บรมสังขจักร์ ได้เสวยข้าวน้ำโภชนาอาหารอันเป็นทิพย์ ครั้นพระองค์เสวยอิ่มหน่ำสำเร็จแล้ว ด้วยเดชะข้าวน้ำอาหารอันเป็นทิพย์อุปัทวโทมนัสทุกขเวทนาในสรีรกาย ก็อันตรธานหายไปสิ้น พระองค์ก็มีสรีรกายอันเป็นสุขเสมอเหมือนแต่กาลก่อน องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็พาพระยาสังขจักร์ไปใกล้บุพพารามวิหารแล้ว พระองค์ก็นิสีทนาการนั่งบนพระบวรพุทธอาสน์ในพระวิหาร ส่วนสมเด็จพระบรมโพธสัตว์ก็เสด็จลงจากรถ เข้าไปสู่บุพพารามวิหาร ทอดพระเนตรแลไปได้ทัศนาการเห็นองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ประกอบไปด้วยทวัตติงสมหาบุรุษลักษณะอสีตนุพยัญชนะ ประดับทั้งพระพุทธรัศมีอันโอภาสสว่างรุ่งเรืองออกจากพระบวรกายอันเสด็จนั่งอยู่ในที่นั้น พระองค์ก็ทรงวิสัญญีภาพสลบลงตรงพระพักตรแห่งสมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า ด้วยความโสมนัสสาการ เกิดความปิติยินดีหาที่สุดมิได้

โดย พี่เณร... [9 ส.ค. 2547 , 23:18:58 น.] ( IP = 203.172.117.41 : : )

สลักธรรม 5 ส่วนสมเด็จพระสัพัญญูเจ้าจึงมีพระพุทธฏีกาตรัสว่า " ดูก่อนมหาบุรุษราชผู้เป็นอภิชาติชายอันประเสริฐพระตถาคตเสด็จอยู่ที่นี้แล้ว " ครั้งนั้นสมเด็จพระบรมสังขจักร์ก็ได้ซึ่งอัสสาสประสาท เกิดความยินดีชื่นชมก้มเศียรเกล้า คลานเข้าไปในสำนักสมเด็จพระพุทธองค์เจ้า เสด็จนั่งยังอันที่สมควรแล้วยกพระกรขึ้น ประนมบังคมเหนือศิโรตม์กระทำอภิวาทนมัสการกราบทูลว่า " ภนฺเต ภควา ข้าแต่สมเด็จพระพุทธองค์เจ้า บัดนี้ข้าพระบาทถึงสำนักพระองค์เจ้าแล้ว ขอจงทรงพระกรุณาเป็นที่พึ่งแก่ข้าพระพุทธเจ้า โปรดตรัสแสดงพระสัทธรรมเทศนา อันอุดมให้ ข้าพระบาทฟังในกาลบัดนี้ ฯ " สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้า จึงตรัสว่าดูก่อนบพิตรผู้ประเสริฐ จงตั้งโสตประสาทสดับรสพระสัทธรรมเทศนาของพระตถาคต แล้วพิจารณาธรรมกถา อันกล่าวในคุณพระนิพพานบัดนี้ ฯ ปางนั้นสมเด็จพระชินศรีจึงตรัสพระสัทธรรมเทศนาโปรดแก่พระยาสังขจักร์ เมื่อพระองค์ได้ทรงสดับพระสัทธรรมเทศนา บทหนึ่งสิ้นเนื้อความลงแล้ว ก็ทูลห้ามสมเด็จพระพุทธเจ้าว่า ขอพระองค์จงหยุดพระสัทธรรมเทศนาเสียเถิด อย่าทรงสำแดงต่อไปเลย ฯ มีปุจฉาว่า เหตุไฉนพระเจ้าสังขจักร์จึงทูลห้ามสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสียดังนี้ เดิมทีสิมีพระทัยผูกพันธ์ในพระพุทธศาสนา ระลึกถึงซึ่งคุณพระพุทธเจ้า พระธรรมเจ้า พระสงฆ์เจ้าเป็นอันมาก สู้ทรงสละศิริราชสมบัติบรมจักร์เสด็จมาด้วยความลำบากแทบถึงชีวิต ครั้นมาประสพพบพระภควันตบพิตร พระองค์ประทานธรรมเทศนาแล้วห้ามเสียด้วยเหตุประการใด ฯ

โดย พี่เณร... [9 ส.ค. 2547 , 23:19:22 น.] ( IP = 203.172.117.41 : : )

สลักธรรม 6 วิสัชชนาว่า สมเด็จบรมสังขจักร์ทรงคิดเห็นว่า ถ้าสมเด็จพระพุทธเจ้าโปรดประทานพระสัทธรรมเทศนาเป็นอันมาก แล้วพระองค์ก็เสด็จมาแต่พระองค์เดียวเปลี่ยวพระทัยนัก จะหาเครื่องไทยธรรม อันสมควรที่สักการบูชาให้สมควรแก่รสพระสัทธรรมนั้นหามีไม่ บัดนี้เราได้สดับรับรสพระสัทธรรมเทศนาแต่บทเดียว เครื่องสักการบูชาของอาตมานี้ มิพอสมควรกันกับพระสัทธรรม พระองค์ทรงคิดดังนี้จึงทูลห้ามสมเด็จพระพุทธเจ้าเสีย พระองค์จึงกราบทูลว่า ข้าพระพุทธเจ้าเกล้ากระหม่อมฉัน ได้สดับฟังพระสัทธรรมของพระองค์ในกาลบัดนี้ พระองค์ทรงพระมหากรุณาตรัสพระสัทธรรมเทศนา สำแดงพระนิพพานอันเป็นที่สุดพระสัทธรรมอยู่แล้ว ข้าพระพุทธเจ้าจะตัดเศียรเกล้า อันเป็นที่สุดสรีระกายแห่งข้าพเจ้า ออกกระทำการสักการบูชาพระสัทธรรมเทศนา ของสมเด็จพระพุทธองค์ก่อน ตรัสดังนั้นแล้ว พระเจ้าสังขจักร์ผู้มีอัธยาศัยอันยิ่ง จึงทรงอธิษฐานขอให้เล็บของพระองค์คมดังพระแสงดาบ เด็ดซึ่งพระศอให้ขาด แล้ววางไว้บนฝ่าพระหัตถ์ ตั้งปณิธานความปรารถนา ออกพระโอษฐ์ตรัสด้วยวาจาว่า ภนฺเต ภควา ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงศิริเป็นที่เฉลิมโลก เชิญพระองค์เสด็จเข้าสู่เมืองแก้วอันเกษมสานต์ คือพระอมตมหานิพพาน อันสำราญก่อนข้าพระบาทเถิด ข้าพระบาทจะขอตามเสด็จไปสู่พระนิพพาน อันสำราญต่อภายหลัง ด้วยข้าพระพุทธเจ้าได้ถวายเศียรเกล้าบูชาพระสัทธรรมเทศนาของพระองค์ ในกาลบัดนี้ ฯ ในที่สุดขาดพระวาจาปณิธานปรารถนาลง พระบรมโพธิสัตว์ก็จุติจิตต์สิ้นชีวิตไปบังเกิดในดุสิตาสวรรค์เทวโลก ฯ

โดย พี่เณร... [9 ส.ค. 2547 , 23:19:54 น.] ( IP = 203.172.117.41 : : )

สลักธรรม 7 ดูก่อนสำแดงสารีบุตร ครั้นเมื่อพระบรมโพธิสัตว์ศรีอริยเมตไตรเจ้าได้ตรัสเป็นพระสัพพัญญูสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว จึงมีพระองค์ สูงได้ ๘๘ ศอก ด้วยผลทานที่เด็ดพระเศียรกระทำการบูชาพระสัทธรรม พระองค์ทรงพระรัศมีสิ้นทั้งกลางวันกลางคืนมิได้ขาดนั้น ด้วยผลอนิสงส์ที่พระองค์ทรงอุตสาหะไปในมรรคหนทาง ปรารถนาจะพบเห็นสมเด็จพระพุทธเจ้าจนพระโลหิตไหลออกจากพระบาท และพระชงฆ์ พระหัตถ์ พระอุระของพระองค์ เมื่อเป็นบรมสังขจักร์นั้น ฯ อนึ่งพระพุทธรัศมีของพระองค์แผ่ซ่านตลอดไปเบื้องบนจนถึงพรหมโลก เบื้องต่ำตลอดลงไปจนถึงมหาอเวจีนรก ด้วยผลอนิสงส์ที่ พระองค์เด็ดพระเศียรออกกระทำสักการบูชาพระสัทธรรม โลหิตไหลออกจากพระเศียร อนึ่งในพระศาสนาพระศรีอาริยเมตไตรยเจ้าบังเกิดมีไม้กัลปพฤกษ์ นึกได้สำเร็จความปรารถนานั้นด้วยผลอานิสงส์ที่พระองค์เสด็จไปตามมรรคหนทาง จะใคร่พบองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ถ้วนถึง ๗ วันเป็นกำหนด จึงได้ประสพพบปะ ฯ ดูก่อนสำแดงสารีบุตรผู้เป็นพระยาธรรมของตถคต ฝูงคนทั้งหลายที่มิได้เห็นรูปกายของพระตถาคตแล้ว ได้กระทำทานรักษาศีลจำเริญเมตตาถาวนาด้วยเดชะผลานิสงส์ ฝูงคนทั้งหลายเหล่านั้นจักได้บังเกิดทันพระพุทธศาสนาองค์สมเด็จพระศรีอาริยเมตไตร อันจะมาบังเกิดเป็นพระสัมพัญญูสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคต ฯ สำแดงมาด้วยเรื่องพระศรีอริยเมตไตรยบรมโพธิสัตว์ ก็ยุติแต่เท่านี้ ฯ

โดย พี่เณร... [9 ส.ค. 2547 , 23:20:17 น.] ( IP = 203.172.117.41 : : )

สลักธรรม 8 ขอกราบบูชาพระบรมโพธิสัตว์ศรีอริยเมตไตรเจ้า ทรงบำเพ็ญพระบารมี ด้วยการถวายเศียรเกล้าบูชาพระสัทธรรม

โดย เซิ่น [10 ส.ค. 2547 , 11:04:47 น.] ( IP = 61.90.23.210 : : )

สลักธรรม 9 ขอความนอบน้อมมีแด่พระเมตไตรยพระบรมโพธิสัตว์เจ้าผู้ถึงพร้อมด้วยปรมัตถบารมีธรรม

โดย เณรวัส [10 ส.ค. 2547 , 11:51:39 น.] ( IP = 203.144.228.200 : : )

สลักธรรม 10 พระศรีอริยเมตไตรยบรมโพธิสัตว์ ขอนอบน้อมกราบบูชาพระศรีอริยเมตไตรยบรมโพธิสัตว์เจ้า ...ด้วยความเคารพด้วยเศียรด้วยเกล้าเจ้าค่ะ...

โดย น้องฟู [11 ส.ค. 2547 , 12:32:40 น.] ( IP = 202.47.247.146 : : 10.1.64.106 )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด