มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


การเข้าถึงจิตและธรรมยังประโยชน์ยิ่งถึงที่สุดอันประเสริฐ





การเข้าถึงความรู้ยิ่งแห่งจิตและธรรมตามความจริงก่อให้เกิดประโยชน์ใด



ท่านกล่าวว่าการเข้าถึงความรู้แห่งจิตและธรรมะนั้นเป็นอุบายเครื่องหมดจด เหมาะสำหรับพระโยคาวจรผู้ที่พิจารณาเห็นจิตและธรรมนั้น
เนือง ๆ



กามคุณทั้ง ๕ มีความพิเศษ ย่อมได้ในกาย เพราะเหตุนั้น ว่ากันโดยพิเศษแล้ว กายจึงเป็นวัตถุที่อาศัยแห่งกาโมฆะ ความยินดีในภพ ย่อมเกิดมีได้ด้วยอำนาจของการยึดถือความสุขในภพ เหตุนั้น เวทนาจึงเป็นวัตถุที่อาศัยของภโวฆะ ความเห็นผิดในจิตว่าเป็นตน ย่อมเกิดมีได้ด้วยอำนาจของการยึดถือความสืบต่อว่าเป็นกลุ่มก้อน เหตุนั้น จิตจึงเป็นวัตถุที่อาศัยของทิฏโฐฆะ ความลุ่มหลง ย่อมเกิดมีได้ เพราะแยกธรรมะออกจากกันไม่ได้
และเพราะการแยกธรรม เป็นกิจที่รู้ได้โดยยาก เพราะเหตุนั้น ธรรมะทั้งหลาย จึงเป็นวัตถุที่อาศัยของอวิชโชฆะ เพราะฉะนั้น เพื่อจะละเสียซึ่งโอฆะทั้ง ๔ ประการเหล่านั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสธรรมะในสติปัฏฐานเหล่านั้นว่า มี ๔ เท่านั้น ปฏิฆานุสัย ย่อมนอนเนื่องอยู่ได้ในทุกขเวทนา เพราะเหตุนั้น เวทนาที่เป็นทุกขทุกข์ ที่เป็นวิปริณามทุกข์และเป็นสังขารทุกข์ ว่าโดยพิเศษ ย่อมเป็นวัตถุที่อาศัยของพยาปาทกายคันถะ ความเห็นผิดที่ว่า ความบริสุทธิ์ จะเกิดมีได้เพราะศีลของตนที่เที่ยงแท้ ดังนี้เป็นต้น ย่อมจะเกิดมีได้ด้วยอำนาจของการถือว่า เที่ยงในจิต เพราะเหตุนั้น จิตจึงเป็นวัตถุที่อาศัยของสีลพัตตปรามาสอิทังสัจจาภินิเวส คือ ความเห็นผิดว่าข้อปฏิบัตินี้เป็นของจริงอย่างชนิดที่ดิ่งลงไป กล่าวคือภวทิฏฐิที่เห็นผิดว่า โลกเที่ยงและภวทิฏฐิคือความเห็นว่า โลกสูญ ย่อมเกิดมีได้แก่บุคคลผู้ที่ไม่เห็น



โดย ทรงธรรม [18 ส.ค. 2547 , 12:59:03 น.] ( IP = 203.144.228.200 : : 192.168.0.102 ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ


  สลักธรรม 1



การแยกธรรมเป็นกิจที่รู้ได้โดยยาก



เพราะจิตและธรรมมีการถูกอาศัยและแอบอิงกันเกิด อาทิเช่น

กายจึงเป็นวัตถุที่อาศัยแห่งกาโมฆะ

ความยินดีในภพ ย่อมเกิดมีได้ด้วยอำนาจของการยึดถือความสุขในภพ

เวทนาจึงเป็นวัตถุที่อาศัยของภโวฆะ

ความเห็นผิดในจิตว่าเป็นตน ย่อมเกิดมีได้ด้วยอำนาจของการยึดถือความสืบต่อว่าเป็นกลุ่มก้อน เหตุนั้น จิตจึงเป็นวัตถุที่อาศัยของทิฏโฐฆะ

จิตจึงเป็นวัตถุที่อาศัยของทิฏโฐฆะ ความลุ่มหลง ย่อมเกิดมีได้ เพราะแยกธรรมะออกจากกันไม่ได้

ปฏิฆานุสัย ย่อมนอนเนื่องอยู่ได้ในทุกขเวทนา

เวทนาที่เป็นทุกขทุกข์ ที่เป็นวิปริณามทุกข์และเป็นสังขารทุกข์ ว่าโดยพิเศษ ย่อมเป็นวัตถุที่อาศัยของพยาปาทกายคันถะ ความเห็นผิดที่ว่า ความบริสุทธิ์ จะเกิดมีได้เพราะศีลของตนที่เที่ยงแท้

จิตจึงเป็นวัตถุที่อาศัยของสีลพัตตปรามาสอิทังสัจจาภินิเวส คือ ความเห็นผิดว่าข้อปฏิบัตินี้เป็นของจริงอย่างชนิดที่ดิ่งลงไป

ธรรมะทั้งหลาย จึงเป็นวัตถุที่อาศัยของอวิชโชฆะ



การเข้าถึงจิตและธรรมยังประโยชน์ให้รู้ถึงที่อาศัย
และแอบอิงในการอาศัยกันเกิด

โดย ทรงธรรม [18 ส.ค. 2547 , 13:17:52 น.] ( IP = 203.144.228.200 : : 192.168.0.102 )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org