สถานีสุดท้ายแล้ว

---

จุดจบของการเดินทาง เป็นคำพูดที่ดูน่ากลัวเสมือนต้องพลัดพรากจากสิ่งที่ตนรัก และสิ่งที่ตนหวังไปสิ้น ไม่เราก็เขา เขาผู้ที่เราต่างอนุมานเอาว่าเป็นของๆเรา และมามีอันเป็นไป ซึ่งอาจเกิดจากการเดินทางไปที่ไหนๆแล้วประสบอุบัติเหตุเป็นต้น แต่ถ้าเรามาลองใช้คำนี้กับผู้ปรารถนาสิ้นทุกข์ ไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอีกต่อไป จบเสียทีการไปๆมาๆกับทุกข์แห่งชีวิต ที่ได้ศึกษาเล่าเรียนพระธรรม คำสอนของพระตถาคตเจ้า คำๆนี้จะเป็นที่ปรารถนายิ่งใช่ไหมค่ะ เพราะนั่นหมายถึง การถึงซึ่งพระนิพพานนั่นเอง.

โดย บุษกร เมธางกูร - [4 ก.ย. 2547 , 14:33:15 น.] ( IP = 61.90.118.5 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

สลักธรรม 1 ผู้มีปัญญาฉลาดในเหตุผลเท่านั้น จะไม่มีอะไรให้ทุกข์ ไม่เป็นอะไรที่ให้เกิดทุกข์เกิดร้อนขึ้นมาในจิตใจ ..ว่าแต่จะมีปัญญาจะรับรู้ด้วยปัญญาที่เป็น สัมมาทิฎฐิจริงๆหรือไม่เท่านั้น และถ้าจริงแล้ว จะมีพลังแห่งสติปัญญานั้นได้มากน้อยแค่ไหน ก็จะปรากฎออกมาใรรูปผลลัพธ์ของการ เห็น การได้ยิน เป็นต้น แต่ทว่าความพอใจ ที่ไร้ความพยายามแล้ว อย่าคิดเลยว่าท่านนั้นจะสมหวัง และถึงสถานีสุดท้ายได้ คงยังมีแต่ชีวิตที่เป็นไป อย่างไร้พรมแดนตลอดกาล สมยุค สมสมัย ที่เลือกใช้แต่คำเก๋ คำเท่ห์ แต่มากไปด้วยเล่ห์แห่งมายาในเนื้อหานั้นๆ ด้วยเหตุนี้ การสร้างสมความรู้ในพระธรรมจึงจำเป็น และการสร้างเสริมปัญญาบารมี ในการละลดตัณหา - อวิชชา จึงมีค่ายิ่ง ต่อการเดินทางสู่.. สถานีสุดท้ายแล้ว เริ่มเขียน เวลา 14.30 น. วันนี้ เพื่อแทนความอาทรต่อเพื่อนๆพี่น้อง ป้าลุง สหายพระอภิธรรมทุกๆท่านค่ะ

โดย บุษกร เมธางกูร [4 ก.ย. 2547 , 14:52:55 น.] ( IP = 61.90.118.5 : : )

สลักธรรม 2 บ่ายวันนี้เวลาประมาณ ๑๕.๔๐ นาฬิกา ได้รับโทรศัพท์จากพี่ดอกแก้วค่ะ ...โทร.มาบอกว่ามอบ "สถานีสุดท้าย" ให้เป็นที่ระลึกแทนความคิดถึงแก่พี่น้องลุงป้าน้าอาตลอดจนมิตรสหายทุกท่าน ได้อ่านในระหว่างที่ยังไม่ได้พบกัน เนื่องจากสุขภาพที่ไม่ดี ..ความเจ็บป่วยหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นในร่างกาย ทำให้ต้องพักผ่อนมากขึ้น ประกอบกับอยู่ระหว่างซ่อมแซมบ้าน ที่ต้องลงเสาเข็มเพิ่มเติมอีกหลายต้นเพื่อกันบ้านทรุด ..จึงทำให้ต้องอยู่ดูแลงานต่างๆให้เรียบร้อยในระหว่างนี้ ...ซึ่งถ้าหากมองตามสภาพแล้ว พี่ดอกแก้วก็คงไม่ค่อยได้พักหรอกค่ะ แม้จะอยู่ที่บ้านก็ตาม ระหว่างที่ยืนมองคนงานกำลังตอกเสาเข็มอยู่นั้น ..ด้วยความที่ยืนอยู่บนที่สูงคือชั้นที่สองของบ้าน จึงเห็นสภาพความเป็นไปที่เกิดขึ้นว่า ...เสาเข็มที่ตอกลงไปนั้น ยิ่งตอกลึกลงก็ยิ่งผลักดันให้ดินเหลวไหลทะลักออกมา ..และเมื่อสุดความยาวของเข็มแต่ละต้นแล้วก็นำต้นใหม่มาตอกต่อลงไป ..หลายต่อหลายต้น ..ตอกต่อลงไปจนกระทั่งไม่สามารถตอกได้แล้ว ...อันเป็นการตอกเข็มสุดท้าย ด้วยเหตุการณ์นี้แหละค่ะ ที่เป็นที่มาของบทธรรมอันเป็นข้อคิด ที่ทำให้พี่ดอกแก้วนึกถึงคำว่า "สถานีสุดท้าย" ขึ้นมาค่ะ และก็มีคำอธิบายติดตามมาดังที่ปรากฏในสลักธรรมด้านบน ... ที่หมายถึง จุดจบของการเดินทางในชีวิตอย่างแท้จริง ... นี่แหละค่ะที่มาของข้อคิดอันมีค่าในวันนี้ ...การเดินทางจากเสาเข็มไปสู่สถานีสุดท้าย ปล.ด้านบนเป็นที่พักผู้ป่วยค่ะ ..บ้านพี่ดอกแก้วนั่นเอง....ทราบข่าวว่ามีความสั่นสะเทือนคล้ายกับสถานีรถไฟจริงๆเลยนะคะ ..อิอิ

โดย น้องกิ๊ฟ [4 ก.ย. 2547 , 16:10:38 น.] ( IP = 202.183.130.225 : : )

สลักธรรม 3 ตามมาขึ้นรถไฟด้วยครับ หลังจากกลับไปบ้านเกิดมาครับผม ไม่ใช่ที่นครราชสีมา สุรินทร์ นะครับ เพราะพี่เณรไม่ใช่นักยกน้ำหนัก อิอิ แค่ภาระแบกขันธ์ห้าอยู่ทุกวันนี้ ก็หนักกว่าสิ่งใดแล้ว หนักจนไม่สามารถไปถึงที่หมาย....ดั่งคำที่ว่า..... สถานีสุดท้ายแล้ว ได้ง่ายๆเลยครับ อย่างดีคงแค่ถึงหัวหินแล้วตอนนี้ ( ไม่หลงหัวอ่อนไปกับการอ้อนวอนแล้วครับเพราะหัวแข็ง) แต่จะพยายามครับพี่ดอกแก้วที่จะศึกษาหนทาง และออกเดินทางไปด้วย เพื่อจะได้ไม่จอดนิ่งอยู่ที่ชานชลาครับ ขอบคุณในข้อความแห่งเมตตา และปรารถนาดีนะครับผม.

โดย พี่เณร [4 ก.ย. 2547 , 19:04:08 น.] ( IP = 61.90.12.127 : : )

สลักธรรม 4 เป้าหมายของการเดินทาง ที่ต้องการจะถึง สถานีสุดท้าย นั้น จึงขึ้นอยู่ที่การกระทำของแต่ละคน จะต้องสะสมเสบียง มีความเพียรในการศึกษาธรรมและ อบรมเจริญปัญญา ขณะนี้ก็พยายามสร้างเสบียง โดยมี ครูผู้รู้ ที่คอยอบรมชี้แนะแนวทางให้ กราบขอบพระคุณค่ะ

โดย เซิ่น [4 ก.ย. 2547 , 19:34:25 น.] ( IP = 61.90.23.118 : : )

สลักธรรม 5 สวัสดีครับ เพี่งมาเล่นเนตได้ไม่กี่วัน เปิดดูแต่สงสัยจังครับว่าพี่ดอกแก้วนี่เป็นใครกันครับ ใครช่วยแนะนำทีครับ

โดย เอ็ม - [4 ก.ย. 2547 , 20:26:26 น.] ( IP = 203.209.107.39 : : )

สลักธรรม 6 หากจะพูดถึงสถานีสุดท้ายแล้วความใฝ่ฝันของบุคคลที่เจริญแล้วในทางธรรมย่อมเป็นที่ใฝ่ปองอย่างยิ่ง แต่ว่าพูดนั้นสามารถพูดได้แต่หากจะทำแสนยากเย็นมากเพราะอะไร เพราะเหตุว่าการกระทำทุกอย่างนั้นหากจิตใจไม่มั่นคงพอ ไม่หนักแน่น ไม่ยอมตายเพื่อธรรม ย่อมยากที่จะเข้าสู่พระนิพพานได้ เนื่องจากมารในจิตใจเรายากที่จะขจัดออกไปได้มันฝังลึกและแผ่กระจายออกไปสมสมไว้หลายภพหลายชาติจนตกผลึกเป็นตะกอนแน่นหนามาก ที่ทางพระท่านเรียกว่า อนุสัยจิตอย่าดูถูกมันว่าเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆเพราะคำว่ามารนี้แม้จะเป็นมารเล็กมารน้อยก็ตามอุปมาดังเซลส์ที่สามารถขยายตัวแยกตัวเองสร้างอาณาจักรขึ้นมาใหม่ได้มันจะเกาะกันเป็นวงจรแห่งชีวิตฝังลึกในจิต สิ่งเหล่านี้พระปฏิปันโนกลัวกันนักกลัวกันหนา สิ่งเดียวที่สามารถจะขุดรากถอนโคนได้ก็ต้องประกอบด้วย ศีล สมาธิ ปัญญาอันแก่กล้าและเหมาะสมด้วย หากมากเกินไปจะทำให้จิตเราวิปลาสได้ หากน้อยเกินไปก็ทำให้หย่อนเกิดการเพาะตัวของเหล่ามารได้ ต้องพอดีและได้เวลาสมเหตุผลนั่นแหละจึงจะสามารถขจัดกิเลสทั้งนอกในได้เป็นพระอรหันตผล พ้นแล้วสำเร็จในกิจแล้วก้าวล่วงพ้นวัฏฏสังสารไป บรรลุในดินแดนอมตะไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอีกต่อไปในดินแดนพระนิพพานอันเป็นสุดยอดปราถนาของชาวพุทธทุกท่าน ขอให้ท่านทั้งหลายที่ได้อ่านมานี้จงเกิด อิทธิบาทสี่ มีความมานะพยายามต่อไป ขออวยพรให้สำเร็จกิจทุกประการเทอญ. ๙๙๙ แก้วประเสริฐ. ๙๙๙

โดย แก้วประเสริฐ. [4 ก.ย. 2547 , 21:24:55 น.] ( IP = 203.150.217.111 : : 203.113.37.9 )

สลักธรรม 7 สวัสดีค่ะคุณเอ็ม พี่ดอกแก้วเป็นอาจารย์สอนธรรมะ และเป็นแทบจะทุกสิ่งทุกอย่างที่ศิษย์นั้น ต้องการได้มากมายค่ะ ลองพบกับพี่ดอกแก้ว หรืออาจารย์บุษกร เมธางกูร ประธานกรรมการมูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ ได้ตรงนี้นะค่ะ http://www.abhidhamonline.org/boss_files/boss2/boss.htm และตรงนี้อีกค่ะ http://abhidhamonline.org/indx.htm ส่วนด้านล่างนี้เป็นกิจกรรมวิสาขะบูชา ที่พี่ดอกแก้วออกพบ พูดธรรมะ ที่ท้องสนามหลวงค่ะ..เชิญค่ะ http://abhidhamonline.org/visa1.htm

โดย น้องถ้วย [4 ก.ย. 2547 , 22:43:17 น.] ( IP = 61.90.118.202 : : )

สลักธรรม 8 โชคดี ที่ได้รับฟังถึงที่มาของการเขียนเรื่อง สถานีสุดท้ายแล้ว ก่อนที่จะได้มาอ่านจากกระทู้ ก็อย่างที่น้องกิ๊ฟ เล่าว่า จากการมองดูการตอกเสาเข็มที่กำลังต่อเติม และปรับปรุงบ้านอาจารย์ นั่นเองที่เป็นที่มา ทำให้ ท่านอาจารย์ เขียนเรื่องนี้ มาฝากพวกเราทุกคน ขอเรียนสมาชิกทุกท่านว่า สภาพบ้านอาจารย์ตอนนี้ไม่น่าอยู่เท่าใดนัก เพราะรอบๆ บ้านเต็มไปด้วยดินโคลน ไม่เพียงแค่อุปกรณ์การก่อสร้างที่รกอยู่รอบบ้านเท่านั้น ยังจะมีเสียงจากเครื่องจักรที่กำลังทำงาน ......ภาวะที่เกิดดูน่าจะเป็นมลพิษทั้งทางตา และทางหู แต่ปรากฏว่า สิ่งเหล่านี้ไม่มีผลต่อท่านเลย เพราะ ฟังได้จากน้ำเสียงท่านอาจารย์ที่มาทางโทรศัพท์วันนี้ ยังสดใส ไพเราะ เหมือนเดิม แม้จะได้รับฟังมาว่า สุขภาพก็จะยังไม่ดีขึ้นเท่าไร เพราะยังมีอาการ ปวดศีรษะ ปวดท้อง ปวดหลัง ฯลฯ ซึ่งเมื่อพิจารณาดูแล้ว ก็น่าจะตรงกับข้อความที่ ท่านนำมาสอนพวกเราว่า .......ผู้มีปัญญาฉลาดในเหตุผลเท่านั้น จะไม่มีอะไรให้ทุกข์ ไม่เป็นอะไรที่ให้เกิดทุกข์เกิดร้อนขึ้นมาในจิตใจ และ ..... ปัญญานั้นได้มากน้อยแค่ไหน ก็จะปรากฎออกมาในรูปผลลัพธ์ของการ เห็น การได้ยิน เป็นต้น กล่าวได้ว่า พวกเราได้ข้อคิดที่ดี จาก สภาพแวดล้อมที่(คิดว่า)ไม่ดี จากบ้านท่านอาจารย์ซะอีก

โดย วยุรี [4 ก.ย. 2547 , 22:53:07 น.] ( IP = 203.150.217.116 : : 203.113.39.12 )

สลักธรรม 9 และ ขอ(แอบกระซิบ)บอกว่า ขณะที่มองมาจากชั้นบนนั้น ท่านรู้สึกเหมือนกับว่า เป็นสาวอินเดียที่ยินมองผ่านทางช่องหน้าต่างเล็กๆ อยู่บนหอคอย แม้ ภาพที่เห็นนั้น จะเป็นการตอกเสาเข็มลงไปหลายๆ ครั้ง ซึ่งแต่ละครั้งก็มีดินโคลนล้นทะลักออกมา สิ่งนี้เอง ทำให้ท่านนึกไปถึงบทสวดที่ว่า ภารา หะเว ปัญจักขันธา ภารา ทานัง ทุกขัง โลเก .ก่อให้เกิดความรู้สึกชัดถึงความทุกข์จากการเวียนว่ายตายเกิด ซึ่งคงไม่ต่างไปจาก เสาเข็มที่ตอกลงไปครั้งแล้ว ครั้งเล่า . จนเมื่อถึงที่สุด เมื่อเสาเข็มไม่สามารถลงไปได้อีก ท่านจึงนึกถึงคำว่า สถานีสุดท้าย ที่ไม่ต้องเดินทาง อีกต่อไป ..จบเสียทีการไปๆมาๆกับทุกข์แห่งชีวิต พวกเราทุกคน จึงได้รับประโยชน์ จากเรื่องนี้โดยทั่วกัน. กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์สำหรับข้อความที่นำกระตุ้นเตือนพวกเราว่า ....ความพอใจ ที่ไร้ความพยายามแล้ว อย่าคิดเลยว่าท่านนั้นจะสมหวัง และถึงสถานีสุดท้ายได้ และจะพยายามตั้งใจดำเนินตามคำสอน ที่ว่า .. ..การสร้างสมความรู้ในพระธรรมจึงจำเป็น และ การสร้างเสริมปัญญาบารมี ในการละลดตัณหา - อวิชชา จึงมีค่ายิ่ง ต่อการเดินทางสู่.. สถานีสุดท้ายแล้ว .. กราบขอบพระคุณ ท่านอาจารย์ มากค่ะ

โดย วยุรี [4 ก.ย. 2547 , 23:07:08 น.] ( IP = 203.150.217.116 : : 203.113.39.12 )

สลักธรรม 10 ขอบคุณค่ะ สำหรับข้อเตือนใจที่มอบให้มา ทำให้น้อมพิจารณาถึงความจริงของชีวิต ไม่ว่า สิ่งแวดล้อมต่างๆที่กระทบเข้ามามากมายเหลือเกิน มากมายจริงๆ แต่ ทุกครั้งพี่ดอกแก้วก็ยังยืนหยัดตอการเป็นผู้ให้เสมอมา คงถามหัวใจพี่ดอกแก้วว่า อะไร ..คือสิ่งที่ทำให้พี่ดอกแก้วมีความมั่นคงได้อย่างเช่นนี้ จึงขอบูชาใจอันกล้าแกร่ง ยิ่งกว่านักรบในสมรภูมิใดๆ ค่ะ สถานีสุดท้ายสอนใจ ให้ไม่ประมาทกับเวลาที่เหลือของชีวิตได้อย่างดี ขอกุศลจากทุกแหล่งหล้าคุ้มครองให้พี่ดอกแก้วมีความสุขและความสบายใจในทุกๆสถานีนะคะ ด้วยความรักและเคารพค่ะ

โดย น้องอุ๊ [5 ก.ย. 2547 , 11:29:22 น.] ( IP = 203.150.217.117 : : 203.113.39.11 )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด