สถานีสุดท้ายแล้ว

---

จุดจบของการเดินทาง เป็นคำพูดที่ดูน่ากลัวเสมือนต้องพลัดพรากจากสิ่งที่ตนรัก และสิ่งที่ตนหวังไปสิ้น ไม่เราก็เขา เขาผู้ที่เราต่างอนุมานเอาว่าเป็นของๆเรา และมามีอันเป็นไป ซึ่งอาจเกิดจากการเดินทางไปที่ไหนๆแล้วประสบอุบัติเหตุเป็นต้น แต่ถ้าเรามาลองใช้คำนี้กับผู้ปรารถนาสิ้นทุกข์ ไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอีกต่อไป จบเสียทีการไปๆมาๆกับทุกข์แห่งชีวิต ที่ได้ศึกษาเล่าเรียนพระธรรม คำสอนของพระตถาคตเจ้า คำๆนี้จะเป็นที่ปรารถนายิ่งใช่ไหมค่ะ เพราะนั่นหมายถึง การถึงซึ่งพระนิพพานนั่นเอง.

โดย บุษกร เมธางกูร - [4 ก.ย. 2547 , 14:33:15 น.] ( IP = 61.90.118.5 : : )

[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]

สลักธรรม 11 ....แต่ทว่าความพอใจ ที่ไร้ความพยายามแล้ว อย่าคิดเลยว่าท่านนั้นจะสมหวัง และถึงสถานีสุดท้ายได้ ... เป็นประโยคที่เตือนใจได้เป็นอย่างดี ทุกเวลา ทุกสถานการณ์ พี่ดอกแก้วสามารถมองออกมาเป็นธรรมะสอนศิษย์ได้เสมอ กราบขอบพระคุณค่ะ

โดย น้องจุก [5 ก.ย. 2547 , 22:50:41 น.] ( IP = 203.113.33.8 : : )

สลักธรรม 12 การสร้างสมความรู้ในพระธรรมจึงจำเป็น และการสร้างเสริมปัญญาบารมี ในการละลดตัณหา - อวิชชา จึงมีค่ายิ่ง ต่อการเดินทางสู่.. สถานีสุดท้ายแล้ว เป็นคำเตือนที่มีคุณค่ามากค่ะ ...กราบขอบพระคุณค่ะ...

โดย น้องฟู [6 ก.ย. 2547 , 00:06:25 น.] ( IP = 203.150.217.114 : : 203.113.38.7 )

สลักธรรม 13 ไม่รู้..จุดจบการเดินทางตนเอง..ยาวนานแค่ไหน ก็ตั้งใจก้าวเดินไปตามแนวบาทแห่งพุทธองค์ แม้ก้าวแต่ละก้าวจะสั้น ก็มุ่งมั่นเพียรเดิน มิย่อท้อ ไปช้าๆ ไปเรื่อยๆ ไม่หยุดนิ่ง คงได้ถึง .. สถานีสุดท้าย .. สักวัน กราบขอบพระคุณค่ะกับข้อคิด คติธรรม อันมีค่า ช่วยเตือนจิตเตือนใจ มิให้ตั้งอยู่ในความประมาท กราบอาราธนาเดชแห่งคุณพระศรีรัตนตรัย ช่วยปกป้องคุ้มภัย พี่ดอกแก้ว ให้มีสุขภาพแข็งแรง หายจากความเจ็บป่วยโดยเร็วไว ค่ะ

โดย ตถาตา [6 ก.ย. 2547 , 17:53:09 น.] ( IP = 61.90.82.44 : : )

สลักธรรม 14 มีหญิงสาวคนหนึ่งอายุประมาณ 30 ปีเศษ ได้ป่วยเป็นโรคมะเร็งระยะสุดท้าย หมอลงความเห็นว่า เธอมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน ตอนแรกเธอฟังแล้วแทบช็อก ร้องไห้ฟูมฟายจนน้ำตาแทบเป็นสายเลือด หลังจากนั้นก็รู้สึกท้อแท้ หมดอาลัยตายอยาก เก็บตัวเงียบ ไม่พูดไม่จาไม่ยอมทานอะไร วันหนึ่งเธอถามคุณพ่อของเธอว่า “ คุณพ่อคะ เมื่อไหร่ลูกจะตายคะ “ คุณพ่อเธอไม่พูดอะไร แต่ได้พาเธอไปที่สถานีรถไฟแห่งหนึ่ง มีรถไฟขบวนหนึ่งแล่นเข้ามาที่ชานชาลา ผู้คนขึ้นลงขวักไขว่ คุณพ่อถามลูกสาวว่า “ คนเหล่านี้ลงที่สถานีเดียวกันหมดหรือเปล่า “ ลูกสาวตอบว่า “ ไม่ค่ะ “ คุณพ่อเลยถามต่อว่า “ ถ้าถึงบางสถานีมีคนลงไปก่อน ลูกจะรีบร้อนตามลงไปหรือไม่ “ ลูกสาวตอบว่า “ ไม่ค่ะ “ แล้วถ้าถึงสถานีปลายทางที่ลูกจะลง ลูกจะทำอย่างไร “ ลูกสาวตอบว่า “ ก่อนที่จะถึงสถานีปลายทาง ลูกจะเตรียมกระเป๋าและสัมภาระให้พร้อม เมื่อถึงปลายทาง ลูกจะลงจากรถไฟอย่างมีความสุข “ ด้วยคำตอบนี้เอง ทำให้เธอฉุกคิดได้ว่า คำตอบนี้เป็นคำตอบของชีวิตเธอด้วย เธอได้คิดแล้วว่าเวลาสั้นๆที่เหลืออยู่ เธอควรจะทำอะไร และทำใจอย่างไร หลังจากนั้นเธอเริ่มปฏิบัติธรรม วันไหนที่เธอไม่ปวดมาก เธอจะไปที่โรงพยาบาลเพื่อดูแลและคุยเป็นเพื่อนผู้ป่วยไร้ญาติ เธอคิดว่า เธอจะทำเช่นนี้ตลอดไป จนกว่าจะถึงวาระสุดท้ายแห่งชีวิต วินาทีสุดท้ายเธอจะจากโลกนี้ไปอย่างสงบ ปล่อยวาง และเป็นสุข

โดย แสงเทียน [6 ก.ย. 2547 , 17:55:01 น.] ( IP = 61.90.82.44 : : )

สลักธรรม 15 กราบขอบพระคุณสำหรับข้อคิด คติธรรมและคำเตือน ค่ะพี่ดอกแก้ว

โดย ปราณี [6 ก.ย. 2547 , 19:10:36 น.] ( IP = 203.148.162.224 : : 10.199.71.42 )

สลักธรรม 16 ขอให้คุณพระช่วยคุ้มครองให้คุณดอกแก้วมีกำลังกายกำลังใจที่ดีตลอดไปค่ะ ด้วยความรักและความชื่นชมเสมอค่ะ

โดย ดอกสารภี [7 ก.ย. 2547 , 07:53:22 น.] ( IP = 61.90.12.62 : : )

สลักธรรม 17 ขอบพระคุณทุกๆท่านนะค่ะ ที่เข้ามาอ่านและสนใจพร้อมทั้งช่วยกันแสดความคิดความรู้สึกมาค่ะ ขอบคุณมากค่ะ

โดย บุษกร เมธางกูร [8 ก.ย. 2547 , 09:07:27 น.] ( IP = 61.90.82.102 : : )

สลักธรรม 18 พี่ดอกแก้ว ในทางธรรม ไม่มีสถานีสุดท้ายใดๆให้ไปถึง หนทางที่ยาวไกล ต้องใช้ความอดทนมะนะบากบั่นเพียงใดจึงจะไปถึงแต่ละสถานีกัน แล้วที่บางท่านว่า ไปถึงแล้ว ถึงสถานีแห่งไหน กำแพงกิเลสที่แน่นหนา ภูเขาตัณหาที่สูงใหญ่ แม่น้ำอวิชชาที่กว้างยาวไกล กี่คนกันที่สามารถ ก้าวข้ามพ้นมันไปได้ โดย อาอี้ เมื่อ วันอังคารที่ 7 กันยายน 2547, 15:54:57 น.

โดย พี่ดอกแก้ว..เอามาฝาก [8 ก.ย. 2547 , 09:31:58 น.] ( IP = 61.90.82.102 : : )

สลักธรรม 19 คารวะท่านพี่ดอกแก้ว... ..ผู้น้อง..ช่างโง่เขลาเบาปัญญายิ่งนัก..ยังคงต้องให้ท่านพี่ตักเตือนอยู่เสมอ.. ....ท่านพี่อาอี้....ท่านบรรยายจนผู้น้องเห็นภาพทีเดียว...หลายวัน จวบเป็นเดือน ...มีเวลา..ทำให้ได้คิดถึงเรื่องราวต่างๆมากมาย....ซึ่งหลายเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้น ทำให้ผู้น้องเกิดความเบื่อหน่ายยิ่งนัก .....(ได้คุยกับท่านเพ่จอมยุทธบ้าง ...ซึ่งท่านก็หูชาไปคนหนึ่งแล้ว)...เพียงแค่คำว่า วาง คำเดียว...เหตุไฉนจึงทำได้ยากเย็น.... . ....เวลานั้น.. ธรรมชาติให้มาเท่าเทียมกันทุกคน...ผู้น้องใช้เวลาไปโดยเปล่าประโยชน์จริงๆ.... .....ขอบพระคุณคะท่านพี่ ...ถนอมกาย .รักษาสุขภาพด้วย ...ขอยืมคำของท่านพี่มารฯ..ที่อวยพรมาที่ว่า.ขอคุณพระคุ้มครอง เทวดารักษากลับไปให้ท่านพี่ด้วยคะ... โดย ย้งยี้ เมื่อ วันอังคารที่ 7 กันยายน 2547, 16:23:36 น.

โดย พี่ดอกแก้ว..เอามาฝาก [8 ก.ย. 2547 , 09:33:32 น.] ( IP = 61.90.82.102 : : )

สลักธรรม 20 สวัสดีค่ะท่านน้อง.. อาอี้ ...ของพี่ดอกแก้ว ในเรื่องนี้พี่อุปมาญาณ ๑๖ ไว้ดั่งสถานีแต่ละสถานีที่เป็นที่พักและที่ผ่านไปสู่จุกหมายปลายทางค่ะ ซึ่งถูกต้องที่สุดค่ะว่า.... "ในทางธรรม ไม่มีสถานีสุดท้ายใดๆให้ไปถึง". ..แต่ด้วยพระนิพพานนั้นเป็นสันติลักขณัง คือสภาพที่สงบจากกิเสลทั้งปวงมี โมหะอวิชชาเป็นต้น เมื่อกิเลสยุติลงความทุกข์หลายทั้งปวงจึงหยุดสิ้น พี่เพียงปรารถนาสื่อออกมาเพื่อให้ระลึกถึงเส้นทางเดินอันไร้ทิศไร้จุดหมาย คือไปในวัฎฎสงสารนั่นเอง แหละได้นำขบวนรถไฟมานั้น เพื่อให้เห็นถึงรางรถไฟ ที่มีสองรางเท่านั้น นั่นพี่ก็ตั้งใจให้เห็นถึง รูปธรรม - นามธรรม ซึ่งทุกๆชีวิตเราท่านก็มีเท่านี้..(ในปัญจโวการภูมิ) นำหัวรถจักรมาประกอบเพื่อให้ทราบถึงการมีสัมมาทิฏฐิค่ะ แต่พี่ดอกแก้วต้องขอโทษที่ตรงนี้ไม่มีรูปประกอบไว้ค่ะ จึงนึกภาพตามพี่ดอกแก้วไม่ออก เชิญดูภาพตรงนี้นะค่ะ และพี่ก็ขออนุญาติ นำคำตอบน้องๆจอมยุทธทุกๆท่านไปด้วยนะค่ะ นะๆๆน้องจอมยุทธทุกคนเลยค่ะ..

โดย พี่ดอกแก้ว [8 ก.ย. 2547 , 09:37:04 น.] ( IP = 61.90.82.102 : : )

[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด