จริง...จึงกล้า...

---

จริง...จึงกล้า... เรื่องนี้...ตั้งใจจะเขียนมาหลายวันแล้ว แต่ไม่สบโอกาสซักที จนกระทั่งวันนี้เมื่อได้ไปที่มูลนิธิ ...มีความสบายใจ เพราะ... เพียงแค่ก้าวผ่านประตูเข้าไป ก็รู้สึกได้ถึง กลิ่นไอของความรักและความปรารถนาดีของครูบาอาจารย์ที่มีให้กับลูกศิษย์ทุก ๆ คน ...จนทำให้พวกเรามีวันนี้ ...ได้ ยิ่งได้เห็นพี่น้องทุกคน ตั้งใจเรียนมาพระอภิธรรมกันอย่างจริงจัง สำหรับท่านที่มีภูมิความรู้ เช่น ครูดา ครูเล็ก ครูสง่า ...ก็ตั้งใจมาถ่ายทอดสิ่งที่มีค่ายิ่ง สำหรับชีวิตผู้ที่ต้องการเดินทางสู่ความพ้นทุกข์ ...เพราะนั่นหมายถึง เราต้องรู้จักความจริงของชีวิตก่อน มองแล้วทำให้ นึกถึง พระอาจารย์บุญมี.. ผู้ก่อตั้งสถานที่แห่งนี้ ...ที่ให้พวกเราได้มาตักตวงกุศล ระลึกถึง หลวงพ่อเสือ ที่พยายามเคี่ยวเข็ญให้พวกเราทุกคนเห็นคุณค่าของการศึกษาพระอภิธรรม .ยิ่ง หลวงพ่อแสวง (พระครูศรีโชติญาณ) ด้วยแล้ว ...ขนาดเจ็บป่วย ก็ยังให้คุณสง่า ถือขวดน้ำเกลือมานั่งสอน บวก ๆ ลบ ๆ หรือไม่ก็เรียงเบี้ย เพื่อให้พวกเราได้ทำความเข้าใจเรื่องของจิต ... คิดถึง ท่านอาจารย์วิชิต ธรรมรังษี ที่พยายามประยุกต์วิธีการสอน เพื่อให้พวกเราได้สนุกกับการเรียน

โดย วยุรี [19 ก.ย. 2547 , 19:04:48 น.] ( IP = 203.150.217.113 : : 203.113.39.6 )

สลักธรรม 1 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง .ท่านผู้เป็นอาจารย์ที่ลูกศิษย์ทุกคนยอมรับว่า เป็นผู้ที่ทุมเททั้งแรงกาย แรงใจ ตลอดจนทรัพย์สินส่วนตัว แม้กระทั่งเสียสละชีวิต ก็สามารถทำได้ เพื่อให้มูลนิธิดำรงอยู่ ให้พวกเราได้กระทำความดีอย่างมีคุณค่า ท่านคือ ...อาจารย์บุษกร เมธางกูร.... ซึ่งแม้จะเจ็บป่วยไม่สามารถมาสอนได้ตามปกติเช่นก่อน แต่ก็มีผลงานออกมาตลอดเวลา อย่างที่เห็นเผยแพร่ออกทางลานธรรมแห่งนี้ ได้อ่าน(เกือบ)แทบทุกเรื่องที่ท่านเขียน ทั้งงานร้อยแก้ว ร้อยกรอง มีความรู้สึกว่า ท่านเขียนขึ้นจากประสบการณ์ตรงของท่านเอง อย่างเรื่อง เสียงกระซิบข้างหัวใจ ที่ท่านเขียนมาถึง 7 ตอนนั้น ชอบคำสอนที่ให้แง่คิด และ รู้สึกประทับใจมากกับตอนที่ 5 ที่ท่านได้เขียน อุปมาชีวิตกับใบไม้ ....หากเปรียบชีวิตของคนเราก็เหมือนใบไม้ ก็เป็นใบไม้ที่ไม่รู้วันร่วงหล่นของตนเอง เมื่อถึงเวลาที่ปลิดขั้วก็เพียงปลิดปลิวลงจากกิ่งก้าน ใบไม้สีน้ำตาลที่ร่วงหล่นตามเวลา ก็ได้ทำหน้าที่ของมันมาแล้วอย่างดี หน้าที่ที่เคยได้มอบร่มเงาให้ผู้คนได้พักพิง เคยให้อากาศยามเช้า และให้ความสดชื่นอวดใบที่สะพรั่งให้ต้นไม้สวยงามและสมบูรณ์ ก่อนที่จะปลิดปลิวลงสู่พื้นดิน หลากหลายด้วยเหตุผลทีทำให้ใบไม้สีเขียวต้องร่วงหล่น ด้วยเพราะแรงลม บางใบก็โดนเด็ดเล่น จะเห็นได้ว่าทุกอย่างเหนือการคาดคิด และเกินกว่าที่จะตั้งตัวทัน เช่นเดียวกับชีวิตคนเราทั้งหลายที่ยังมีชีวิตอยู่ ไม่อาจกำหนดวันสุดท้ายของตนเองได้ แต่ถึงอย่างไรก็ต้องมีวันสุดท้ายด้วยกันทั่วถ้วน จึงไม่ควรลังเลที่จะรอเวลาที่จะทำประโยชน์ให้กับโลก เพราะโลกไม่มีเวลาให้กับใครมากพอ

โดย วยุรี [20 ก.ย. 2547 , 23:39:37 น.] ( IP = 61.90.23.35 : : )

สลักธรรม 2 อาจเป็นเพราะว่า...เวลาที่ท่านไปพบแพทย์ในแต่ละครั้งนั้น ได้มีโอกาสไปกับท่านด้วย ได้รับรู้กับความทุกข์จากการเจ็บป่วยที่ท่านต้องประสบ แต่ก็ได้เห็นว่าแม้ในขณะนั้น ท่านก็ยังทำหน้าที่ “ผู้ให้” เสมือนใบไม้ ที่ตราบใดที่ยังไม่ร่วงหล่นลงจากต้น ก็ยังคงทำหน้าที่ของมันอยู่ สิ่งที่อยากจะนำมาเล่าให้ฟังนั้นคือ เมื่อวันที่ 10 กันยายนที่ผ่านมา อาจารย์หมออำนวย อุนนะนันท์ แพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางกระดูก นัดไปตรวจตามเวลา อาการของอาจารย์ตอนนี้ ท่านบอกว่าเวลาที่เคลื่อนไหว จะรู้สึกเหมือนกระดูกสันหลังตรงบริเวณที่ผ่าตัดนั้นมีส่วนแหลม ๆ ยื่นออกมา ซึ่งสร้างความกังวลใจให้พอสมควร (ว่าจะต้องผ่าตัดอีกหรือไม่ เพราะตรงบริเวณนี้ผ่านการผ่ามาถึง 2 ครั้งแล้ว) ประการสำคัญท่านเองก็รู้สึกไม่สบายใจว่า การผ่าตัดที่ผ่านมา...มีผลทำให้ท่านต้องหยุดงานไปนานพอแล้ว ...ซึ่งแม้ท่านจะมีอาการ และเรื่องราว หรือปัญหามากมายเพียงใดก็ตาม แต่วันที่ไปหาหมอนั้น ท่านเป็นคนไข้ (ที่อยากจะพูดว่า)เป็นรายเดียว ที่หอบขนมไปฝากหมอมากมาย พร้อมพูดกับคุณหมอว่า ... เป็นห่วง กลัวว่าคุณหมอตรวจเสร็จดึกแล้ว จะต้องเข้าห้องผ่าตัดต่อ เดี่ยวจะไม่ได้ทานอะไร ยังไงเสีย... จะได้มีของรับประทานรองท้องไปก่อน เพราะอาจารย์ทราบมาว่า คุณหมอท่านนี้มีคนไข้มาก กว่าจะตรวจเสร็จก็เป็นเวลาเที่ยงคืน หรือตีหนึ่ง และหลังจากที่ตรวจคนไข้นอกเสร็จแล้ว ก็จะขึ้นห้องผ่าตัด ซึ่งมีทุกคืน กว่าจะกลับบ้านก็ตอนเช้า และตอนสายๆ ก็ต้องกลับมาโรงพยาบาลใหม่เพื่อตรวจคนไข้ที่ ward 8 ทั้งชั้นซึ่งเป็นคนไข้ของหมอทั้งหมด เป็นเช่นนี้ทุกวัน

โดย วยุรี [20 ก.ย. 2547 , 23:41:10 น.] ( IP = 61.90.23.35 : : )

สลักธรรม 3 จึงทำให้อาจารย์รู้สึกประทับใจว่า คุณหมอเป็นผู้เสียสละ (เงินค่าตรวจคนไข้ก็คิดน้อยมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับอาจารย์บุษกร...ไม่คิดเลย) แม้ว่าจะเป็นวัยที่เกษียณแล้วก็ตาม คุณหมอท่านก็ยังมาตรวจคนไข้ทุกวัน โดยไม่มีวันหยุด พยาบาลเคยเล่าให้ฟังว่า ตั้งแต่รู้จัก คุณหมอลาหยุดวันเดียวเท่านั้น คือวันแต่งงานลูกสาว...และที่สำคัญท่านเป็นหมอที่จะช่วยคนไข้ประหยัดเงิน หากพยาบาลคนใดใช้วัสดุอุปกรณ์ที่จะทำให้คนไข้เสียเงินมาก จะถูกคุณหมอดุแบบไม่ไว้หน้า... โดยเฉพาะตอนที่พี่ชายถูกรถชน ขาหักทั้ง 2 ข้าง โดยเฉพาะข้างขวาหัก 3 ท่อน ข้อเท้าแตกละเอียด ผู้ที่เห็นเหตุการณ์ต่างพูดเป็นเสียงเดียวว่า ต้องโดนตัดขาอย่างแน่นอน แต่เมื่อถึงมือคุณหมอเท่านั้น พวกเราต่างสบายใจ เพราะหมอปลอบทั้งคนไข้และญาติว่า ไม่เป็นไร...เดี่ยวหมอจะจัดการให้ และคืนนั้นท่านก็เลื่อนนัดคนไข้ผ่าตัดรายอื่นๆ และใช้เวลาตั้งแต่ 5 ทุ่ม จนถึงตี 4 ในการผ่าตัดให้พี่ชาย... ทุก ๆ คน ที่รู้จักคุณหมอ ต่างก็ยอมรับว่า นายแพทย์ท่านนี้เป็นผู้ที่มีคุณค่า และหาได้ยากในสังคมยุคนี้ ...ตอนแรก รู้สึกขำที่ท่านกล้าพูดกับหมอ ...เพราะตั้งแต่รู้จักอาจารย์หมออำนวย ท่านนี้มากว่า 20 ปีแล้ว (ตั้งแต่ผ่าตัดให้แม่) แม้ท่านดูจะเป็นผู้ใหญ่ที่ใจดี แต่ก็ยิ้มยาก ไม่ค่อยพูด เวลาพูด ก็จะพูดเบาๆ แล้วก็เป็นเรื่องแปลก...เพราะเวลาที่พบกับอาจารย์บุษกร คุณหมอจะยิ้ม (ซึ่งน้อยมากที่จะเห็น) ยังพูดแซวอาจารย์บุษกรว่า...หมอคงไม่ค่อยได้พบคนไข้แบบอาจารย์.... เพราะ .คนไข้ส่วนใหญ่ไปหาหมอ เพราะห่วงตัวเอง แต่คนไข้อย่างอาจารย์ไปหาหมอ แต่กลับเป็นห่วงหมอซะอีก

โดย วยุรี [20 ก.ย. 2547 , 23:42:23 น.] ( IP = 61.90.23.35 : : )

สลักธรรม 4 จนเมื่อได้อ่านเสียงกระซิบข้างหัวใจ เป็นรอบที่ 2 ... ทำให้รู้ว่า คำสอนทุกอย่างที่ท่านถ่ายทอดออกมา ล้วนเกิดจากก้นบึ้งแห่งหัวใจของท่านเอง ( ..นี่พูดตามความรู้สึกนะ ไม่ได้ว่าตามสสภาวธรรม) แล้วท่านก็ได้นำเอาความจริงอันเป็นปัญญาที่เกิดจากจิตใจของท่านเอง มาให้กับพวกเราในรูปของ คำสอน คำเตือน และคำชี้แนะ ที่หลาย ต่อหลายครั้ง พวกเรายอมรับว่า คำสอนเหล่านี้เอง ที่เมื่อพวกเราได้นำมาใช้ในการดำเนินชีวิตแล้ว ทำให้เกิดความสงบ...และสุข ได้มากกว่าเมื่อก่อน และแม้แต่วันที่ 13 กันยายน ที่ท่านอาจารย์ต้องไปพบ คุณหมอธงชัย ทางธนกุล แพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางเดินอาหาร ...ตามที่หมอนัด ซึ่งจากการได้ฟังคุณหมอซักถาม ...ส่วนหนึ่งคิดว่า หมอเพ็งเล็งไปในเรื่องของความเครียดจากงานที่ต้องรับผิดชอบ ทำให้มีผลต่อกระเพาะ และลำไส้ คุณหมอท่านนี้ จึงแนะนำให้อาจารย์ได้ออกกำลังกาย และพักผ่อนให้เพียงพอ . .แล้วก็ ..มีเรื่อง(ตลก)...จะเล่าให้ฟัง . . ..ตอนหนึ่ง ..คุณหมอบอกให้ออกกำลังกายโดยขี่จักรยาน อาจารย์ตอบคุณหมอว่า ... กลัวล้ม คุณหมอก็เลยบอกว่า ขี่อยู่กับที่ เป็นการออกกำลังกาย แต่ที่น่าสนุก ก็ตรงที่อาจารย์ย้อนถามหมอว่า คุณหมอเคยขี่จักรยานไหมคะ...คุณหมอมีเวลาออกกำลังกายบ้างรึเปล่า..? ...ซึ่งคุณหมอท่านนี้ อ้วนมากๆๆๆๆๆ แต่ใจดีมากๆ เช่นกัน (แล้วทั้งพยาบาล และคนไข้แทบทุกคน ได้แต่พูดลับหลังว่า ในขณะที่... คุณหมอบอกให้คนไข้ลด (ความอ้วน)แต่คุณหมอก็ไม่ลด คุณหมอบอกคนไข้ว่า ที่หอบก็เพราะอ้วน แต่ขณะเดียวกันคุณหมอเองก็หอบ...)

โดย วยุรี [20 ก.ย. 2547 , 23:56:01 น.] ( IP = 61.90.23.35 : : )

สลักธรรม 5 แต่พออาจารย์ถาม . คุณหมอท่านก็ตอบ(พร้อมกับยิ้มๆ )นะว่า . ...ไม่ค่อยมีเวลา ครั้งแรกก็คิดนะว่า . .ทำไมอาจารย์กล้าจังเลย แต่ดูๆ ไปแล้ว รู้สึกว่าทั้งสีหน้า และคำพูดของอาจารย์นั้น บ่งบอกถึงความจริงใจที่มีให้ มิได้เป็นการพูดเล่น ก็เลยเกิดความคิดว่า ... ที่เราไม่กล้าพูด ไม่กล้าแสดงออกไป ก็เพราะเรายังไม่ได้สร้าง “การให้” ที่ออกมาจากใจ อย่างแท้จริง ...อย่างเช่นท่านอาจารย์ จึงเขียนมาเล่า โดยให้ชื่อว่า จริง...จึงกล้า ซึ่งหมายถึง ความจริงที่ออกจากใจ จะทำให้บุคคลนั้นกล้ากระทำ ไม่ว่าจะเป็นการแสดงออกทางคำพูด หรือการกระทำ อย่างเรื่องของอาจารย์ที่นำมาเล่าให้ฟังเป็นอุทาหรณ์ประกอบคำเตือนของท่านอาจารย์ที่มีให้กับพวกเราทุกคนว่า ....อย่ารอถึงวันพรุ่งนี้ เพราะพรุ่งนี้ไม่เคยมีมาถึง วันนี้เท่านั้น วันนี้จงเริ่มต้นเป็นร่มเงา เป็นที่พักพิง เป็นทุกๆ อย่างเท่าที่สามารถเป็น จงเริ่มหยิบยื่นน้ำใจไมตรีให้คนรอบข้าง คนที่เรารัก คนที่เรารู้จัก และคนแปลกหน้า เพราะหากถึงเวลาอย่างเช่นใบไม้ใบนั้น เราจะได้ไม่ต้องถามว่า มีอะไรอีกไหมที่เรายังไม่ได้ทำ ทั้งหมดนี้ ก็คือ.... เรื่องของ อาจารย์บุษกร เมธางกูร ครูผู้เป็นต้นแบบให้กับพวกเราทุกคน

โดย วยุรี [20 ก.ย. 2547 , 23:58:41 น.] ( IP = 61.90.23.35 : : )

สลักธรรม 6 คณาจารย์ที่มูลนิธิ นอกจากท่านจะอบรมสั่งสอน ให้ความรู้ทางด้านคันถธุระและปฏิบัติธุระ แล้ว ท่านยังเป็นแบบอย่างการดำเนินชีวิตให้กับพวกเราด้วย

โดย เซิ่น [21 ก.ย. 2547 , 00:01:59 น.] ( IP = 61.90.23.35 : : )

สลักธรรม 7 ... จากการได้เข้ามาศึกษาพระอภิธรรมที่มูลนิธิ อภิธรรมนี้ จึงได้ทราบว่าคณาจารย์ทุกท่านที่มูลนิธิเป็นผู้เสียสละและมีน้ำใจงดงามมากค่ะ ...อนุโมทนาค่ะ...

โดย น้องฟู [21 ก.ย. 2547 , 00:03:18 น.] ( IP = 61.90.23.35 : : )

สลักธรรม 8 อนุโมทนาค่ะพี่วยุรี อาจารย์บุษกรเป็นผู้ที่มีความจริงใจ และเป็นผู้กล้าจริงๆ ครั้งแรกที่อาจารย์ให้ไปสอบที่วัดมหาธาตุ ก็พยายามปฏิเสธ เพราะรู้ตัวว่าเป็นคนไม่ชอบการท่อง อาจารย์ได้พูดตรงๆเลยว่า ...พี่ดามีทุกวันนี้ได้ก็เพราะการสอบ ...ตั้งแต่เล็กก็ต้องสอบเลื่อนชั้น ...เข้ามหาวิทยาลัย ก็ต้องสอบ ...เข้าทำงานก็ต้องสอบ ..และอาจารย์ยังบอกว่าผู้ที่กลัวการสอบนั้นเป็นคนโง่ นี่ก็แสดงให้เห็นว่าเพราะรักและหวังดีต่อศิษย์จริงๆ อาจารย์จึงกล้าพูด ดำรงตนอยู่ในกรอบคนดี ด้วยการเพียรกระทำดี ก็ด้วยการอบรม พร่ำสอน เตือนสติ ของอาจารย์บุษกร ผู้มีแต่ให้ ขอกราบคารวะด้วยใจจริงค่ะ

โดย ดา [21 ก.ย. 2547 , 00:07:40 น.] ( IP = 61.90.23.35 : : )

สลักธรรม 9 ขอบคุณครับ ที่นำเรื่องจากใจมาให้อ่านครับผม

โดย พี่เณร [21 ก.ย. 2547 , 00:11:17 น.] ( IP = 61.90.23.35 : : )

สลักธรรม 10 ขอขอบคุณพี่แอ๊ะที่นำเรื่องนี้มาให้อ่านและเห็นด้วยว่าที่มูลนิธิเหมือนบ้านจริงๆค่ะ มีครูบาอาจารย์คอยช่วยเหลือเสมอ สั่งสอนให้สติ ให้ความรู้เอาไปดูแลตัวเอง ครูทุกท่านเป็นผู้ให้จริงๆ มันเป็นความรู้สึกที่ส่วนตั้ว ส่วนตัวจริงๆค่ะ

โดย ปุ้มค่ะ [21 ก.ย. 2547 , 00:12:29 น.] ( IP = 61.90.23.35 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด