ปัญหา ๓ ข้อ ...เรื่องจาก mail

---

ปัญหา 3 ข้อ .. พระจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง บริหารบ้านเมืองอย่างเต็มพระปรีชาสามารถแต่พระองค์ก็รู้สึกว่าตัวเองงานผิดพลาดอยู่บ่อยๆ พระองค์ตระหนักว่าหากทรงรู้คำตอบปัญหา 3 ประการดังต่อไปนี้แล้วจะทำให้พระองค์ทรงทำอะไรไม่ผิดพลาดเลย คำถาม 3 ประการนี้คือ 1. เวลาไหนที่เป็นเวลาที่เหมาะสมที่สุดในการทำกิจแต่ละอย่าง 2. ใครคือคนสำคัญที่สุดที่ควรทำงานด้วย 3. อะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ควรทำตลอดเวลา พระจักรพรรดิสั่งให้ประกาศว่าใครก็ตามที่สามารถจะตอบคำถาม 3 ข้อนี้ได้จะได้รับรางวัลมหาศาล แต่พระจักรพรรดิไม่พอพระทัยคำตอบไหนเลยจึงตัดสินพระทัยไปหาฤาษีตนหนึ่งผู้อาศัยอยบนเขา ซึ่งตรัสรู้เห็นแจ้งทั้งๆที่รู้ว่าฤาษีนั้นจะต้อนรับเฉพาะคนยากจนเท่านั้นไม่ยอมต้อนรับคนร่ำรวย หรือผู้มีอำนาจราชศักดิ์ จึงต้องปลอมตัวเป็นชาวนาและสั่งองครักษ์ให้คอยอยู่ที่เชิงเขาโดยที่ทรงไต่เนินเขาขึ้นไปพบฤาษีตามลำพัง พอมาถึงที่อยู่ของ ผู้รู้" ที่ว่านั้นทรงพบว่าฤาษีกำลังขุดดินอยู่ในสวนหน้ากระท่อมเมื่อฤาษีเห็นผู้แปลกหน้าก็ผงกหัวเป็นการต้อนรับแล้วก็ขุดดินต่อไปเห็นได้ชัดว่าการใช้แรงนั้นเป็นงานหนัก เพราะฤาษีนั้นชรามาก แล้วแต่ละครั้งที่จอบฟันลงไปพลิกดินขึ้นมาท่านจะต้องหอบแรงๆ ทุกครั้งไป พระจักรพรรดิเข้าไปหาแล้วตรัสว่า ผมมานี่เพื่อขอความช่วยเหลือจากท่านขอให้ท่านช่วยแก้ปัญหา 3 ข้อ ของผม คือ 1. เวลาไหนเป็นเวลาที่เหมาะสมที่สุดในการทำกิจแต่ละอย่าง 2. ใครคือคนสำคัญที่สุดที่ควรทำงานด้วย 3. อะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดที่ควรทำตลอดเวลา

โดย พี่ดา..นำมาฝาก [4 ต.ค. 2547 , 09:26:24 น.] ( IP = 61.90.68.198 : : )

สลักธรรม 1 ฤาษีฟังคำถามด้วยความเอาใจใส่แต่มิได้ตอบเพียงแต่เอามือตบไหล่จักรพรรดิเบาๆ และก็ขุดดินต่อไป จักรพรรดิตรัสว่า "ท่านคงเหนื่อยมากมาให้ผมได้ช่วยท่านเถอะ" ฤาษีขอบใจ แล้วก็ส่งจอบให้จักรพรรดิ จากนั้นก็นั่งพักบนพื้นดินนั้น หลังจากขุดไปได้ 2 ร่อง จักรพรรดิก็หยุดและหันมาถามปัญหาทั้ง 3 อีกครั้งหนึ่ง ฤาษีก็มิได้ตอบอีก แต่ยืนขึ้นและชี้มือไปที่จอบและบอกว่า หยุดพักได้แล้วละฉันทำต่อไปได้แล้ว แต่จักรพรรดิไม่ส่งจอบให้และขุดดินต่อไป ชั่วโมงหนึ่งผ่านไปแล้วก็สองชั่วโมง จนอาทิตย์ลับไปหลังภูเขา จักรพรรดิทรงวางจอบลงและหันมาตรัสกับฤาษีว่า ผมมาที่นี่เพื่อขอร้องให้ท่านช่วยตอบคำถามของผม หากท่านไม่สามารถตอบได้โปรดบอกให้ผมรู้ด้วย ผม จะได้กลับบ้านของผม" ฤาษีเงยหน้าขึ้นและถามจักรพรรดิว่า เธอได้ยินเสียงใครกำลังวิ่งมาทางนี้หรือเปล่า" จักรพรรดิหันไปทอดพระเนตรทันใดนั้นทั้งสองก็และเห็นชายมีเคราขาวคนหนึ่งเตลิดออก มามือทั้งสองกุมบาดแผลโชกเลือดที่ท้องเขาวิ่งตรงมายังจักรพรรดิก่อนที่จะล้มลงสิ้นสติไปตรงหน้า พอเปิดเสื้อผ้าออกทั้ง จักรพรรดิและฤาษีก็แลเห็นบาดแผลลึกที่หน้าท้องของชายผู้นั้นจักรพรรดิได้ทรงทำความสะอาดบาดแผล แล้วเอาฉลองพระองค์พันแผลให้เพียงประเดี๋ยวเดียวเสื้อนั้นก็โชกไปด้วยเลือดเพราะเลือดไหลไม่หยุด จักรพรรดิก็เลยเอาเสื้อนั้นออกมาซักบิดให้แห้งแล้วพันแผลอีกเป็นครั้งที่สองและทำอยู่อย่างนั้นจนกระทั้งเลือดหยุดไหล เมื่อคนเจ็บฟื้น ได้สติ ก็ร้องขอน้ำจักรพรรดิรีบวิ่งไปที่ลำธารตักนำใสสะอาดมาให้เหยือกหนึ่งขณะนั้นดวงตะวันลับฟ้าไปแล้ว และอากาศหนาวยามค่ำคืนเริ่มแผ่คลุมไปทั่วฤาษีช่วยจักรพรรดินำคนเจ็บเข้ามาในกระท่อมและให้นอนบนเตียงของตนชายนั้นปิดตาลงและนอนหลับไป

โดย พี่ดา..นำมาฝาก [4 ต.ค. 2547 , 09:29:13 น.] ( IP = 61.90.68.198 : : )

สลักธรรม 2 จักรพรรดิเองก็ประทับพิงประตูกระท่อมหลับไปเช่นกันด้วยความเหนื่อยอ่อนจากการปีน เขาและการขุดดินทั้งวันและมาตื่นบรรทมขึ้นเมื่อตะวันโผล่พ้นขอบฟ้าแล้ว จักรพรรดิทรงลืมไปชั่วขณะว่าพระองค์เสด็จมาอยู่ที่ไหนและมาทำอะไรทรงทอดพระเนตรไปที่เตียงคนเจ็บทันทีและก็พบว่าชายผู้นั้นกำลังจ้องมาองมายังตนอย่าง ฉงนฉงาย พอเห็นจักรพรรดิชายผู้นั้นก็ครวญครางออกมาอย่างแผ่วเบาว่า ได้โปรดประทานอภัยโทษให้ข้าพระองค์ด้วย"แต่เธอทำผิดอะไรเล่าที่ฉันจะต้องให้อภัย" จักรพรรดิตรัสถามกลับ ท่านไม่รู้จักข้าพระองค์ แต่ข้าพระองค์รู้จักท่านดีพี่ชายของข้าพระองค์ถูกฆ่าเมื่อสงครามครั้งที่ผ่านมานี้และทรัพย์สมบัติถูกริบหมด ข้าพระองค์จึงถือว่าท่านคือศัตรูคู่อาฆาตปฏิญาณไว้ว่าจะต้องล้างแค้นให้ได้ เมื่อทราบข่าวว่าท่านขึ้นมาหาฤาษีตามลำพัง ข้าพระองค์จึงตั้งไจที่จะดักฆ่าท่านเสียตอนท่านเสด็จกลับแต่รออยู่นานไม่เห็นท่าน ข้าพระองค์จึงออกจากที่ซุ่มกำบังเพื่อตามหาแต่แทนที่จะพบท่านข้าพระองค์กลับไปเจอะเอาทหารองครักษ์ของท่านเข้าพวกนั้นจำข้า พระองค์ได้ และเข้าจับกุมข้าพระองค์จนถูกมีดบาดเจ็บนี่แหละแต่ข้าพระองค์ยังโชคดีที่หนีรอดการจับกุมได้ และวิ่งมาที่นี่ถ้าไม่ได้พบท่านป่านนี้ข้าพระองค์คงตายไปแล้วข้าพระองค์ละอายใจแ ละสำนึกในพระคุณอย่างบอกไม่ถูกหากข้าพระองค์มีชีวิตอยู่ต่อไปขออุทิศชีวิตช่วงที่เหลือนี้รับใช้ท่านตลอดไปและจะสั่งสอนลูกหลาน ให้ทำเช่นเดียวกันด้วยขอโปรดประทานอภัยให้ข้าพระองค์ด้วยเถิด" จักรพรรดิดีพระทัยยิ่งนักที่ศัตรูได้กลับมาเป็นมิตรอย่างง่ายดายนอกจากจะประทานอภัยแล้วยังทรงสัญญาที่จะคืนทรัพย์สมบัติที่ริบมาจากชายผู้นั้นตลอดจนจัดส่งแพทย์และคนใช้ ไปคอยรักษาพยาบาลจนกว่าเขาจะหาย เป็นปกติอีกด้วย พอสั่งทหารให้นำชายผู้นั้นไปส่งบ้านแล้วจักรพรรดิก็เสด็จกลับมาหาฤาษีอีกครั้ง เพื่อทวนคำถามเป็นครั้งสุดท้าย และพบว่าฤาษีกำลังหว่านเมล็ดพืชลงบนดินที่ขุดไว้เมื่อวานนี้ ฤาษีเงยหน้าขึ้นและหันมาทางจักรพรรดิ

โดย พี่ดา..นำมาฝาก [4 ต.ค. 2547 , 09:31:52 น.] ( IP = 61.90.68.198 : : )

สลักธรรม 3 คำถามของท่านได้รับคำตอบหมดแล้วนี่ " อย่างไรกัน" พระจักรพรรดิทรงถามด้วยความงุนงง เมื่อวานนี้ ถ้าท่านไม่เกิดความสงสารสังขารของฉันและลงมือช่วยฉันขุดดินท่านก็คงถูกทำร้ายโดย ชายผู้ นั้นตอนขากลับ และคงต้องโทมนัสใจอย่างมากที่ไม่ได้พักอยู่กับฉัน ดังนั้นเวลาสำคัญที่สุดตอนนั้นก็คือ เวลาที่ท่านขุดดิน บุคคลที่สำคัญที่สุดก็คือตัวฉัน และ ภารกิจที่สำคัญที่สุดก็คือการช่วยฉันขุดดิน จากนั้นเมื่อชายบาดเจ็บผู้นั้นวิ่งมา เวลาที่สำคัญที่สุดก็คือตอนที่ท่านช่วยพยาบาลเขาเพราะมิฉะนั้นเขาก็จะต้องตายไป และท่านก็จะหมดโอกาสที่จะได้กลับเป็นมิตรกับเขา และบุคคลที่สำคัญที่สุดก็คือชายผู้นั้นภารกิจสำคัญที่สุดก็คือ การรักษาพยาบาลเขา "จงจำไว้ว่า.. เวลาที่สำคัญที่สุดเวลาเดียวคือ ปัจจุบัน" ช่วงขณะปัจจุบันเท่านั้นที่เป็นเวลาที่เราเป็นเจ้าของอย่างแท้จริง บุคคลที่สำคัญที่สุดก็คือ คนที่เรากำลังติดต่ออยู่ คนที่อยู่ต่อหน้าเราเพราะเราไม่รู้ว่าในอนาคตเราจะมีโอกาสได้ติดต่อกับใครอีกหรือไม่ และ ภารกิจที่สำคัญที่สุดก็คือ การทำให้คนที่อยู่กับเราขณะนั้นๆ มีความสุข เพราะนั่นเป็นภารกิจอย่าง เดียวของชีวิต"

โดย พี่ดา..นำมาฝาก [4 ต.ค. 2547 , 09:35:16 น.] ( IP = 61.90.68.198 : : )

สลักธรรม 4 อ่านปัญหาครั้งแรก เดาเอาว่า เวลาปัจจุบันสำคัญที่สุด บุคคลสำคัญคือตัวเรา ภาระกิจสำคัญคือ มีสติในงานที่ทำ พอดูเฉลยแล้วผิดคาด แต่ได้มุมมองที่น่าสนใจกว่าคือ การคำนึงถึงความสำคัญของผู้ที่เรากำลังติดต่อด้วย ขอบพระคุณพี่ดาค่ะ

โดย น้องถ้วย [4 ต.ค. 2547 , 15:25:31 น.] ( IP = 216.16.231.77 : : 127.0.0.1 )

สลักธรรม 5 ขอบคุณค่ะพี่ดา เป็นปัญหาที่น้อยคนจะทำได้ตามคำตอบ... แต่ก็เป็นคำตอบที่จุดประกายให้เกิดความตั้งใจที่ดี

โดย น้องกิ๊ฟ [4 ต.ค. 2547 , 17:34:28 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 6 ขอบคุณพี่ดามากๆเลยครับ เป็นเรื่องสอนใจให้รู้จักสิ่งที่ตนควรทำให้ดีที่สุดเลยทีเดียวครับ นานๆจะมีเรื่องทางเมล์ดีๆสักทีเพราะส่วนมากมีแต่รูปและเรื่องที่หาประโยชน์ได้ยากมากมายเลยครับ แต่เรื่องนี้แจ๋วจริงๆครับผม

โดย พี่เณร [4 ต.ค. 2547 , 17:34:44 น.] ( IP = 61.90.118.195 : : )

สลักธรรม 7 ขอบคุณค่ะพี่ดา เป็นคำตอบที่สามารถนำไปอธิบายให้กับกิจกรรมของตนเองได้อีกหลายๆอย่าง เพราะเวลาที่มีสติอยู่กับปัจจุบัน และมีหน้าที่ทำดีให้มากที่สุด ผลจะเป็นเช่นไรก็ไม่ต้องคาดหวัง มีความสุขตั้งแต่ตนเองจนถึงผู้รอบข้างมากเลยล่ะ

โดย น้องอุ๊ [4 ต.ค. 2547 , 18:12:38 น.] ( IP = 203.150.217.114 : : 203.113.38.6 )

สลักธรรม 8 ขอบคุณพี่ดาค่ะ...ที่นำเรื่องดีๆมาฝากค่ะ

โดย เซิ่น [4 ต.ค. 2547 , 20:36:02 น.] ( IP = 203.150.206.9 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด