มโหสถบัณฑิต ตอน ๑๐ (เรื่องรถ)

---

ชายคนหนึ่งขับรถม้ามาถึงสระ สัมภาระมากมายกระหายหิว จอดรถไว้บนเนินเดินตัวปลิว แล้วตรงลิ่วลงท่าไม่ช้าเลย (๑๒๖) ท้าวสักกะองค์อินทร์ครองถิ่นสรวง คิดหนักหน่วงปัญญาเลิศควรเปิดเผย ภูมิปัญญามโหสถปรากฎเอย ไม่เฉยเมยเสด็จลงตรงศาลา (๑๒๗) ทรงแปลงองค์ลงขับประทับรถ พระยิ่งยศขับเคลื่อนเลื่อนถลา เจ้าของยินฝีเท้าเจ้าอาชา ตะโกนมายับยั้งเห็นหลังไว (๑๒๘) ออกวิ่งตามมาถึงจึงถามว่า ขโมยรถของข้าจะไปไหน พระอินทร์แกล้งหน้าเหลอเธอพูดไร รถของใครโปรดตรองนี่ของเรา (๑๒๙) เราขับมาอยู่ดีชวนวิวาท หมิ่นประมาทว่าเป็นโจรตะโกนเหมา เที่ยวแย่งยื้อถือสิทธิ์ติดตามเอา เสียแรงเปล่าเข้าใจให้เลิกกัน (๑๓๐) เจ้าของรถยกเหตุผลจนเหนื่อยอ่อน แม้วิงวอนแทบแย่มิแปรผัน จึงเป็นความเกินเลี่ยงรถเพียงคัน เห็นดังนั้นประชาชนคนพื้นเพ (๑๓๑) จึงแนะนำให้หามโหสถ เรื่องจะหมดรู้ได้ไม่หันเห หนึ่งคนจริงหนึ่งคนปดคดเกเร ทั้งหมดเร่เข้าไปให้ว่าความ (๑๓๒) มโหสถเห็นสิ้นอินทร์มนุษย์ จิตพิสุทธิ์ปิดไว้ไม่นึกหยาม ทำไม่รู้ไม่ชี้ที่รูปนาม ตั้งคำถามโจทก์จำเลยดังเคยมา (๑๓๓) มีพยานบ้างไหมขอให้บอก ไม่มีหรอกเดินทางลำพังข้า จะยอมให้เราตัดสินหรือเปล่านา เสียงตอบว่ายินยอมพร้อมสองคน (๑๓๔) มโหสถให้สองชายจับท้ายรถ อย่าได้ลดฝีเท้าก้าวทุกหน เราจะตีม้าวิ่งในบัดดล วิ่งให้ทนทำได้มีชัยเอย (๑๓๕)

โดย พี่ดอกแก้ว..นำมาฝาก [20 ต.ค. 2547 , 13:01:28 น.] ( IP = 203.150.206.9 : : )

สลักธรรม 1 อาชาก้าวคนตามยามเริ่มต้น แต่ไม่พ้นสักเส้นคนเป็นเผย ลิ้นจุกปากเหนื่อยหอบลอบลมเปรย สุดเอื้อนเอ่ยแทบตายหลายอาการ (๑๓๖) จึงยอมแพ้แม้เสียดายคลายมือปล่อย ดูตาปรอยหมดแรงแสดงขาน ฝ่ายองค์อินทร์วิ่งทนไม่ลนลาน ทราบผลงานแพ้ชนะละประชัน (๑๓๗) มโหสถให้ตามคนทั้งสอง ตามทำนองตัดสินสิ้นแข่งขัน ถามองค์อินทร์มาทำไมเรื่องใดกัน เทพตอบพลันนักเดินทางวางมาดดี (๑๓๘) ตุลาการตัวน้อยจึ่งค่อยว่า ประโยชน์ใดกันหนาพารถหนี องค์อินทร์ไม่ตอบความตามวจี หรือท่านนี้รู้ว่าเราเป็นใคร (๑๓๙) มโหสถตอบตรงเป็นองค์เทพ แสนวิเลปเรืองราศีที่สดใส ทั้งท่าทีกริยาต่างกับใคร ท่านวิ่งไปเป็นโยชน์วิโรจน์เอย (๑๔๐) ไม่เห็นเหนื่อยเมื่อยล้าสักคราหน พิลึกคนไร้เหงื่อไคลได้เฉลย ท่านต้องการใดหนาบอกมาเลย ความเปิดเผยองค์อินทร์บอกสิ้นความ (๑๔๑) เราคือท้าวสักกะครองสวรรค์ เห็นโดยพลันปัญญาท่านนั้นล้นหลาม ปัญหานี้ท่านคนเดียวเชียวแก้ความ จะลือนามไปไกลในปฐพี (๑๔๒) แล้วส่งคืนรถม้าให้เจ้าของ เลิกยึดครองเอาไว้ให้สารถี ส่วนพระองค์ตรงวิมานในทันที จบความนี้ราชบุรุษรุดเร็วพลัน (๑๔๓) ฝากความไปให้องค์วิเทหะ มีสาระรู้ซึ้งถึงสวรรค์ ช่างโชติช่วงปัญญาสารพัน สี่บัณฑิตคิดกันขอท่านรอ (๑๔๔) ประพันธ์โดย...คุณกุ้งน้ำแดงค่ะ

โดย พี่ดอกแก้ว..นำมาฝาก [20 ต.ค. 2547 , 13:03:50 น.] ( IP = 203.150.206.9 : : )

สลักธรรม 2 มาอ่านต่อค่ะ ขอบพระคุณพี่ดอกแก้วมากค่ะ

โดย พี่ดา [20 ต.ค. 2547 , 14:11:44 น.] ( IP = 61.91.68.214 : : )

สลักธรรม 3 สาธุ

โดย เณรวัส [20 ต.ค. 2547 , 15:46:50 น.] ( IP = 61.91.156.6 : : 192.168.0.102 )

สลักธรรม 4 อิอิ..มาอ่านต่อๆๆๆ สนุกดีมีสาระ และไพเราะด้วย ขอบคุณสำหรับงานดีๆ และประทับใจกับพี่ดอกแก้วมากเลยค่ะที่นำสิ่งมีประโยชน์มาฝากเสมอ

โดย น้องกิ๊ฟ [20 ต.ค. 2547 , 20:12:12 น.] ( IP = 203.172.117.9 : : )

สลักธรรม 5 ...อนุโมทนาค่ะ...

โดย น้องฟู [1 พ.ย. 2547 , 19:16:59 น.] ( IP = 203.150.217.119 : : 203.113.39.8 )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด