ม่านบังใจ

---

ม่านบังใจ คำๆนี้เกิดขึ้นในอารมณ์หลังจากพี่เณรรับกระทบอารมณ์มาครับ จึงอยากจะมาระบายธรรมออกมาให้ท่านผู้อ่านลองวิเคราะห์ดูกันครับว่า..ว่าจะรู้สึกอย่างไร? อิสระภาพ...คำๆนี้สูงค่ามากสำหรับชีวิต ซึ่งถ้าได้เรียนพระธรรมแล้วยิ่งทำให้ซึ้งทราบว่า ยิ่งใหญ่และสูงค่ามากๆเลยครับ เพราะนั่นหมายถึงเป้าหมายที่ทุกคนต้องการแต่อาจจะไม่รู้จักนั่นเอง ได้แก่..พระนิพพานไงครับ ซึ่งเป็นอิสระภาพจากทุกๆสิ่งทุกๆอย่างที่พันพัว - รัดตรึงชีวิตเราท่านไว้กับทุกข์และโทมนัสเป็นตนครับ พี่เณรต้องขอกล่าวไว้ตรงนี้ว่า การดำรงชีวิตของพี่เณรค่อนข้างอยู่ยากกว่าบางคนในหลายๆประการครับ ด้วยเพราะมีคนมากหลากหลายที่เสมือนใช้ชีวิตในทางเดินเดียวกันครับ ซึ่งจำเป็นจะต้องดูใจ เกรงใจ บางครั้งต้องเหมือนแคร์ใจไปหมด จนทำให้อิสระภาพนั้นน้อยมากกว่าคนอื่นๆก็ได้ครับ อาทิเช่น.. การไปไหนกับใครบางคน-บางกลุ่ม...ซึ่งไม่ทั้งหมดรอบตัว, การต้องไปตามคำชวนที่ต้องไปโดยเสียไม่ได้เป็นต้น ซึ่งมีผลปรากฏก่อนไปบ้าง-หลังไปบ้าง มีผลกระทบสู่ใจพี่เณรชนิดเอือมเอาเลยละครับผม

โดย พี่เณร - [22 ต.ค. 2547 , 09:53:58 น.] ( IP = 61.90.12.175 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 11 แหะ..แหะ..เขียนมายืดยาว ..ยาวกว่าเรื่องของพี่เณรซะอีก....ขออภัยนะคะ..อิอิ ขอเล่าต่ออีกนิดว่า น้องกิ๊ฟเป็นบุคคลธรรมดาที่ต้องการเป็นส่วนตัว เป็นอิสระอย่างมากมาย ...เมื่อออกจากที่ทำงานกลับถึงบ้านแล้วก็ไม่นิยมที่จะรับแขกที่บ้านอีก ...ขอมีเวลาเป็นส่วนตัวบ้าง เพราะเวลาสำหรับส่วนรวมนั้นมีมากแล้วในภาคกลางวัน..เพราะอย่างน้อยก็เป็นโอกาสที่เราได้ผ่อนคลาย ..ได้ถอนหายใจดังๆโดยที่ไม่มีใครกลุ้มใจไปด้วย ..ได้ประดิดประดอยในสิ่งสวยงามเพื่อมอบให้คนนั้นคนนี้ ...ได้ใช้เวลากับเป้าหมายส่วนตัวบ้าง... ซึ่งน้องกิ๊ฟคงจะมีโอกาสเช่นนี้มากกว่าพี่เณรเป็นแน่ ... น้องกิ๊ฟจึงอยากจะมอบเหรียญกล้าหาญ พร้อมโล่ประกาศเกียรติคุณของผู้ที่มีความอดทนและจริงใจอย่างยอดเยี่ยมแก่พี่เณร... ที่อดทนเพื่อรักษาเป้าหมายของตน คือความหวังที่จะขัดเกลาบุคคลรอบข้างให้ดี ให้ไปสู่ที่ๆดี ซึ่งยอมแลกกับหลายสิ่งที่เป็นสิทธิส่วนตัว ...แม้ว่าจะผิดหวังอยู่บ่อยๆ พี่เณรก็ไม่เคยล้มเลิกเป้าหมายนี้ของตนเลยนะคะ สุดท้ายนี้ น้องกิ๊ฟเห็นว่า ความรู้สึกของน้องแก้วนั้นถูกใจน้องกิ๊ฟมากเลยค่ะ ...ที่ความรักคือ... ความอดทนปนกรุณา ไม่ใช่ปนเอาใจ ปล. น้องกิ๊ฟก็ยังนับว่าเป็นบุคคลที่ยึดติดกับพี่เณรอยู่ไม่น้อยเลยนะคะ เพราะเห็นชื่อพี่เณรมาขึ้นกระทู้ทีไร ก็อดที่จะตามเข้ามาอ่านไม่ได้ เพราะทราบว่าพี่เณรมักจะมีสิ่งดีๆมาฝากน้องๆเสมอ.... ขอส่งกำลังใจมายังพี่เณรด้วยความเคารพนะคะ

โดย น้องกิ๊ฟ [22 ต.ค. 2547 , 19:40:23 น.] ( IP = 202.183.162.208 : : )

สลักธรรม 12 สุดท้ายของสุดท้าย ..ขอบอกว่าประทับใจกับคำสอนของพี่เณรที่แสดงให้เห็นโทษของความยึดติดเป็นอย่างยิ่งเลยค่ะ ที่ถามว่า "....ก็เพราะความยึดติดในบุคคล - ตัวตน - เราเขา - มีมากจนเป็นม่านมาบังใจให้ไกลจากสิ่งที่ตนเองต้องการคืออิสระภาพนั่นเองครับ แล้วงี้พระนิพพาน อันเป็นธรรมที่ต้องไปคนเดียว ทำคนเดียว ถึงคนเดียว จะบังเกิดขึ้นได้ฤา ถ้ายังยึดถือกันเหนียวแน่นอยู่ครับ ?" รูปภาพก็เข้ากันดีเหลือเกินกับข้อเขียนในทุกสลักธรรมที่พี่เณรนำเสนอ ..ยิ่งเน้นให้เห็นโทษของม่านบังใจนี้ยิ่งนัก

โดย น้องกิ๊ฟ [22 ต.ค. 2547 , 19:48:40 น.] ( IP = 202.183.162.208 : : )

สลักธรรม 13 ขอบพระคุณพี่เณรและน้องแก้วค่ะ กับความรักความปรารถนาดี ที่ต้องการให้แต่ละคนใช้ชีวิตให้ตรงกับเป้าหมาย คือ อิสรภาพ อิสรภาพจากทุกๆสิ่งทุกๆอย่างที่พันพัวที่จะรัดตรึงชีวิตไว้กับทุกข์และโทมนัส

โดย เซิ่น [22 ต.ค. 2547 , 21:46:10 น.] ( IP = 61.90.23.150 : : )

สลักธรรม 14 พี่เณรขอขอบคุณน้องๆทุกๆคนนะครับที่เข้ามารับรู้และช่วยออกความคิดเห็นส่วนตัวลงไว้พร้อมกำลังใจให้พี่เณรสู้ๆครับ พี่เณรเองก็เป็นโรคชนิดหนึ่งที่ยากมากในการแก้ไข นั่นก็คือทนไม่ค่อยไหวกับการแสดงออกแบบชนิดเรียกว่า ต่อหน้าต่อตาครับ เพราะพี่เณรเองเวลาไม่สบายใจพี่เณรจะอดทนไว้ แล้วเมื่อไม่มีใครพี่เณรจะระบายด้วยการร้องเพลงดังๆหรือไม่ไหวจริงๆก็แอบแงๆๆครับ ไม่กล้าทำหน้าต่อใครเท่าใดนักกลัวคนอื่นเขาเสียใจครับ จึงเป็นเหตุให้พี่เณรไม่ชอบเลยที่ใครไม่เก็บอารมณ์ตนเองครับ นี่ไงนึกว่าเขาเหมือนเราอีกแล้ว แต่ไม่เป็นไรดอกครับพี่เณรลืมง่ายเพราะเป้าหมายสำคัญกว่าครับ...คือ..งานที่พี่เณรรับปากกับอาจารย์บุญมี เมธางกูร ท่านไว้ว่าจะทำต่อครับ เมื่อรับปากแล้วต้องทำให้ได้ใช่ไหมครับน้องๆ..? ถ้าก่อแล้วไม่สานนานก็ผุ มิบรรลุความสำเร็จเสร็จได้เรื่อง สิ่งที่หวังวาดไว้ไม่ประเทือง ต้องต่อเนื่องกิจกอบให้ชอบธรรม เมื่อถักทอก่อสานงานทั้งหมด จะปรากฏภาพลักษณ์ประจักษ์ซ้ำ วิถีแห่งสำนวนชวนกระทำ ก่อแล้วต้องทำถึงมีสิ่งที่ปอง

โดย พี่เณร [23 ต.ค. 2547 , 06:54:52 น.] ( IP = 61.90.12.160 : : )

สลักธรรม 15 ขอเข้ามาร่วมเป็นกำลังใจให้ทุกๆท่านด้วยนะครับผม ยามที่ผิดหวังในเรื่องต่างๆ ทั้งครูผิดหวังในศิษย์ และศิษย์ผิดหวังเมื่อพลั้งไปแล้ว ขอให้มีพลังใจลุกขึ้นใหม่ให้สดใสด้วยใจศรัทธานะครับผม ใจที่เจ็บเก็บไว้ใส่ลิ้นชัก ลุกขึ้นมาตั้งหลักแล้วเดินใหม่ ชีวิตเรายังต้องอยู่สู้ต่อไป ท้อทำไม...ความหวังเรายังมี

โดย ทับตะวัน... [23 ต.ค. 2547 , 07:03:24 น.] ( IP = 61.90.12.160 : : )

สลักธรรม 16 ทุกคนมีจุดหมายอยู่ปลายทาง สิ่งกีดขวางเป็นเพียงเรื่องผิวเผิน ระหว่างทางอาจสะดุดหยุดเพลินเพลิน แต่จงเมินแล้วเดินต่ออย่าท้อใจ อรุณสวัสดิ์กับเช้าวันใหม่ค่ะพี่ๆทุกคนเลยค่ะ ตามมาติดๆเพื่อส่งแรงใจให้ทุกๆคนรวมทั้งตัวน้องแก้วเองด้วยค่ะ ให้มีแต่ความรักในใจมากไว้ด้วยความกรุณานะค่ะ วันนี้วันปิยะมหาราชด้วยนะคะ ซึ่งหมายถึงผู้เป็นที่รักยิ่งของประชาชน เราจึงควรทำใจให้งามๆเพื่อถวายเป็นราชสักการะกันนะค่ะ

โดย น้องแก้วค่ะ [23 ต.ค. 2547 , 07:14:19 น.] ( IP = 61.90.12.160 : : )

สลักธรรม 17 เณรจิ๋วได้เห็นกระทู้ท่านเณรผู้พี่ก็เลยรีบตามเข้ามาอ่านเลยขอรับ อ่านแล้วก็รู้สึกเห็นใจพี่เณรยิ่งนักกับความรู้สึกอึดอัดน้ำท่วมปากแบบที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก แหม ... ถ้าเป็นเณรจิ๋ว เณรจิ๋วอาจจะหลุดปากแสดงอารมณ์ภายในด้วยความอัดตันใจออกไป แล้วก็คงตั้งปณิธานไว้ในใจว่าจะไม่ขอเอาตัวมาอยู่ในที่แห่งนี้หรือกับคนผู้นี้แล้วล่ะขอรับ เณรจิ๋วคงไม่สามารถอดทนข่มอารมณ์ และตัดความอึดอัดรำคาญใจออกไปโดยไม่แสดงอาการให้เขาได้รู้ดังเช่นพี่เณรได้ อันนี้ก็ต้องขอมอบเหรียญกล้าหาญ พร้อมโล่ประกาศเกียรติคุณของผู้ที่มีความอดทนและจริงใจอย่างยอดเยี่ยมแก่พี่เณรตามน้องกิ๊ฟเป็นครั้งที่สองนะขอรับ แย่จังเลยนะขอรับ ... จริงๆแล้วพวกเราต่างก็เรียนรู้ธรรมะจนพอเข้าใจในระดับหนึ่งและโดยหลักการแล้วต่างคนต่างก็ควรจะเพียรพยายามจะนำเอาธรรมะที่ระลึกได้มาใช้ในชีวิตของแต่ละคนให้ดีที่สุด ... แต่ไฉนเลยจึงเหล่าบุคคลที่มีเป้าหมายและเส้นทางเดียวกันกลับทำให้เกิดเหตุอันทำให้พี่เณรกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นนี้ได้ สงสัยพวกเราเหล่าลูกศิษย์ทั้งหลายคงต้องกลับมาทบทวนตัวเองกันอีกครั้งแล้วว่าเราได้นำเอาธรรมะมาใช้กับตัวเองได้ถูกต้องและมากน้อยแค่ไหน (รวมทั้งเณรจิ๋วด้วยฮะ ... คืนนี้คงต้องรีบกลับไปนอนคิดดูซะแล้ว)

โดย เณรจิ๋ว [23 ต.ค. 2547 , 16:24:40 น.] ( IP = 161.200.255.162 : : 161.200.130.187 )

สลักธรรม 18 เข้ามาอ่านความคิดเห็นของแต่ละคนอีกครั้ง ก็ด้วยความเห็นใจทุกฝ่ายละคะ ที่รู้แน่ๆ ก็คือพี่ดาคงไม่ทนแบบพี่เณรแน่ๆ และคงจะต้องหัดให้มีความรักปนกรุณาแบบน้องแก้ว ขอบคุณมากค่ะ

โดย พี่ดา [24 ต.ค. 2547 , 21:59:02 น.] ( IP = 61.90.68.103 : : )

สลักธรรม 19 เมื่อผ่านเข้ามาแล้ว คงเพียงแต่ไต่ถามและส่งยิ้มมาให้ค่ะ มาเพื่อเยี่ยมเยือนและมอบมิตรภาพให้ค่ะ บางครั้งเราก็พยายามที่จะเข้าใจในความรู้สึกของความรู้สึก นั่นคือ คำขอบคุณที่ได้รับทราบบ้าง

โดย น้องอุ๊ [27 ต.ค. 2547 , 12:25:11 น.] ( IP = 202.28.179.1 : : unknown )

สลักธรรม 20 รู้สึกเห็นใจ.... เข้าใจว่าคงต้องหนัก...มากจริงๆ พี่เณรถึงหารูปแต่ละรูปที่บ่งบอกถึงความรู้สึก และขอขอบคุณกับข้อความที่ "คุณทับตะวัน" ให้กำลังใจมา ใจที่เจ็บเก็บไว้ใส่ลิ้นชัก ลุกขึ้นมาตั้งหลักแล้วเดินใหม่ ชีวิตเรายังต้องอยู่สู้ต่อไป ท้อทำไม...ความหวังเรายังมี โดยเฉพาะเมื่อได้อ่านที่ น้องแก้ว เขียนแล้ว ต้องเตือนตนเองว่าอย่าลืมกระทำในสิ่งที่หลวงพ่อเคยสั่งไว้...ว่า หมั่นถามตนเอง... เรามีเป้าหมายอะไรในชีวิต หากพวกเราทำตาม... .เรื่องความหนักใจคงไม่เกิดขึ้นกับพี่เณรอย่างแน่นอน

โดย วยุรี [28 ต.ค. 2547 , 17:03:41 น.] ( IP = 202.183.161.207 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด