เรารักตัวเองกันจริงหรือเปล่านะ

---

คุณรักตัวเองแค่ไหน คำถามนี้ดูไม่น่าถามเลย เพราะทุกคนก็รักตัวเอง ทั้งนั้นแต่แน่ใจหรือว่า คุณรักตัวเองจริง ๆ มาดูกันไหมว่าคุณรักตัวเองแค่ไหน ว่าง ๆ ลองอยู่กับตัวเองคนเดียว จะอยู่ในห้อง ใต้ต้นไม้หรือริมน้ำก็แล้วแต่ วางงานอื่นทั้งหมด ปิดโทรศัพท์มือถือ โทรทัศน์และเครื่องเสียง รูปก็ไม่ต้องวาด หนังสือก็ไม่ต้องอ่านหรือเขียน ทำอย่างเดียวคือตามลมหายใจ หรือจะอยู่เฉย ๆนิ่งๆก็ได้ คนส่วนใหญ่อยู่ในสภาพอย่างนี้ได้ไม่ถึงชั่วโมง ก็กระสับกระส่าย นึกหงุดหงิดคิด ถึงโทรศัพท์ หรือเพื่อนสักคนที่อยากคุย ถ้ามีหนังสือวางอยู่ใกล้ ๆ ก็อยากจะหยิบฉวยมาอ่านทั้ง ๆ ที่เป็นหนังสือธรรมะ ซึ่งตนเองไม่เคยนึกอยากแตะมาก่อนเลย แต่ถ้าไม่มีหนังสือ ก็เกิดอยากกวาดบ้าน หรือล้างจานขึ้นมา หาไม่ก็พยายามคิดค้นงานสักอย่าง ขึ้นมาทำ ถ้าโชคร้ายรอบตัวไม่มีงานอะไรที่จะทำได้ ก็ปล่อยใจให้เตลิดเปิดเปิง คิดโน่นคิดนี่สารพัด สุดท้ายเมื่อไม่รู้จะทำอะไรจริง ๆ ก็เอนตัวนอน ทั้งหมดนี้เราเรียกว่าเป็น การฆ่าเวลา แต่ที่จริงเป็นการพยายามหนีห่างจากตัวเองต่างหาก เราจะหนีห่างจากตัวเองไปทำไม ถ้าหากเรารักตัวเอง? ความรักตัวเองที่จริงเป็นเพียงแค่ถ้อยคำ เพราะลึก ๆ แล้วคนเราส่วนใหญ่ มักจะทนอยู่กับตัวเองไม่ได้ ดังนั้น พอมีเหตุให้ต้องอยู่กับตัวเอง จึงรู้สึกกระสับกระส่ายขึ้นม หรือไม่ก็ต้อง หาอะไรสักอย่างมาดึงความสนใจออกจากตัวเอง เช่น คุยกับเพื่อน อ่านหนังสือ ฟังเพลง ดูโทรทัศน์ ขับรถเล่น ขลุกกับงาน หรือนอน ถ้าเรารักตัวเองจริง ๆแล้ว การอยู่กับตัวเอง จะเป็นเรื่องยากอะไร ขึ้นชื่อว่ารัก ย่อมชักนำให้ปรารถนาอยู่ใกล้มิใช่หรือ แต่ทุกวันนี้ การอยู่กับตัวเองกลับกลาย เป็นเรื่องที่ต้องทนหรือทนได้ยาก เพราะ เราไม่สามารถเผชิญกับความว้าวุ่นในตัวเองได้ เมื่อใดที่ต้องอยู่นิ่ง ๆ ไม่มีอะไรทำ จิตจะฟุ้งซ่าน ความคิดจะกระเจิงเรื่องสารพันสารเพ จะประดังประเดเข้ามาจนแทบจะคุมไม่อยู่ ทางหนึ่งที่พอจะสยบมันได้ก็คือ หาเรื่องดึงจิตออกไปนอกตัวเสีย หรือพาตัวไปอยู่ท่ามกลางผู้คน ในหมู่เพื่อนฝูง ตามศูนย์กลางค้า หรือทำตัวไม่ให้ว่างเสียจนถึงเวลานอน เป็นเพราะหาความสงบกับตัวเองไม่ได้นี่เอง คนส่วนใหญ่จึงไม่สามารถเป็นมิตรกับตัวเองได้ หนักเข้าก็แปลกแยกหน่ายแหนงตัวเอง ในที่สุดก็ประกาศศึกสงครามกับตัวเอง ความทุกข์ที่เกิดขึ้นไม่เพียงแต่สุมรุมในตัวเท่านั้น หากยังระบายใส่คนรอบตัวอีกด้วย เราจะรักตัวเองได้อย่างแท้จริง เมื่อสามารถสัมผัสกับความสงบภายในตน เป็นความสงบที่เกิดจากจิตอันสงัด แต่ มิได้สงัดแบบสลบไสลหากเป็นจิตที่รู้ตัวทั่วพร้อมเสมอ ความรู้ตัวทั่วพร้อมนี้แหละ ที่น้อมจิต ให้กลับสู่ตนด้วยความนิ่ง แจ่มชัดมั่นคง ไม่ซัดส่าย นำมาซึ่งความสงบเย็นจากภายใน จิตที่สงบและแจ่มกระจ่างได้แล้วนั้น ย่อมนำสันติภาพมาสู่ใจเรา เมื่อเรามีสันติภาพภายใน เลิกทำศึกสงครามกับตัวเอง มิตรภาพกับตนเองก็เกิดขึ้น ความรักตนเองอย่างแท้จริง ก็มิใช่เป็นแค่ถ้อยคำอีกต่อไป อีกทั้งความรักตนเองเช่นนี้ ก็มิใช่ความเห็นแก่ตัว หรือสิ่งที่น่ารังเกียจ เพราะเมื่อบุคคลรักตนเอง ได้อย่างแท้จริง ก็ไม่ยากที่จะรักคนอื่นอย่างแท้จริงเช่นกัน เราทำอะไรต่ออะไรมามากแล้วใช่ไหมค่ะ ลองหันมาสงบศึกภายในตัวเองจะดีไหม ด้วยการฝึกอยู่กับตัวเอง ใช้ลมหายใจช่วยกำกับจิต ให้อยู่นิ่ง ตื่นตัว หลุดจากอารมณ์ต่าง ๆ อย่างรวดเร็ว ไม่ช้าไม่นาน จิตนี้แหละจะนำมิตรภาพและสันติภาพมาสู่เรา [font color=”0000ff”] ขณะที่ทั่วโลกกำลังเพรียกหาสันติภาพ เราอย่าลืมสร้างสันติภาพในตัวเราไปด้วยล่ะค่ะ และท่องอยู่เสมอว่า**ถ้าไม่ฝึกจิต..ตลอดชีวิตไม่พบความสุข** ดอกแก้ว.

โดย ดอกแก้ว [26 พ.ย. 2544 , 10:10:22 น.] ( IP = 202.183.157.133 : : 202.183.157.133 )

สลักธรรม 1 ขอบพระคุณคุณดอกแก้วมากครับ ลำดับการชำแหละอารมณ์ของท่านดอกแก้วช่างชัดเจนดีเหลือเกิน เห็นที่จะต้องกลับไปตั้งคำถามให้ตัวเองตอบอย่างจริงจังบ้างแล้ว เพราะมัวแต่ไปสงบศึกให้คนอื่นตามประสาคนที่คิดว่าตัวเองแน่แล้ว เลยลืมดูข้าศึกที่ติดอยู่กับตัว ตาสว่างขึ้นมากเลยครับคุณดอกแก้ว

โดย คนข้างวัด [26 พ.ย. 2544 , 13:21:42 น.] ( IP = 202.183.178.254 : : )

สลักธรรม 2 รู้สึกซาบซึ้งมากเลยกับคารมและวิธีการ สอนให้รู้จักตนเองจริงๆเสียที นับถือมากครับ

โดย อนันต์ ขาบเขียว [26 พ.ย. 2544 , 13:27:28 น.] ( IP = 202.133.164.112 : : )

สลักธรรม 3 หลงว่าจริงส่งจิตคิดแต่นอก แท้มาหลอกถึงมากหากยังหลง กลับดูตนก่อนดีที่ใจคง มองตรงตรงมั่นติดชิดหัวใจ จิตสงบพบสุขทุกขณะ คำสอนพระนะแนะแหละยิ่งใหญ่ ฝึกฝึกฝึกฝึกจิตพินิจไป รักตนไซร้รีบเสาะเหมาะเวลา...

โดย ดอกสารภี [26 พ.ย. 2544 , 16:06:51 น.] ( IP = 202.28.25.183 : : 202.28.25.183 )

สลักธรรม 4 ขอบพระคุณคุณดอกแก้วมากๆค่ะ ได้รับประโยชน์อีกครั้งจากข้อความที่นำมาให้ได้อ่าน ได้รับความรู้สึกแปลกและทึ่งกับการมองชีวิตของคุณดอกแก้วมากเลยทีเดียว ช่างเป็นอีกมุมมองที่ยากจะบรรยายออกมาเป็นตัวหนังสือไม่ได้เมื่อได้อ่านแล้ว เหมือนได้พบผู้รู้มาเตือนสติถึงตรงหน้า และตรงใจ อยากบอกว่า...ขอบคุณ...ขอบคุณ...และขอบคุณเหลือเกินค่ะ จะพยายามกลับมาหัดรักตัวเอง จะได้รักตัวเองจริงๆได้ในสักวัน และเพื่อสันติภาพที่นิรันดร........

โดย กมลชนก [26 พ.ย. 2544 , 21:08:02 น.] ( IP = unknown : : unknown )

สลักธรรม 5 ขอบพระคุณสำหรับข้อคิดคมคายที่ให้ทั้งสติ และสร้างเสริมปัญญาค่ะ เป็นความจริงที่ไม่เคยตระหนักเลยจริงๆ ความรักตัวเองของพวกเราเกิดขึ้นเพียงแค่ลมปาก ไม่เคยเกิดด้วยหัวใจจริงแท้เลยซักครั้ง มิน่าล่ะ หลวงพ่อจึงคอยเตือนให้พวกเราหัดรักตัวเองอยู่บ่อยๆ (ตอนท่านพูดก็นึกว่า เราก็รักตัวเองดีอยู่แล้วนี่นา แหะ แหะ ...) อยู่ที่นี่อะไรๆมันก็เร็วไปหมดค่ะ จะเปิด Windows ทีก็ต้องหลายๆหน้าต่าง ดูทีวีเจอโฆษณาก็ต้องรีบเปลี่ยนโดยอัตโนมัติ พูดโทรศัพท์ไปก็หาอะไรทำไป ไม่อย่างนั้นมันไม่ทันใจน่ะค่ะ อย่างที่อาจารย์ดอกแก้วว่าเปี๊ยบเลย อยู่เฉยๆกับตัวเองแล้วมันกระวนกระวาย เฮ้อ ... ไม่รู้จะจงเกลียดจงชังตัวเองอะไรขนาดนั้นนะคะ อ่านไปเรื่อยๆ แล้วนึกถึงตอนเข้าปฏิบัติธรรมด้วยค่ะ นั่งอยู่คนเดียวในห้องกรรมฐานเล็กๆ แคบๆ ไม่มีหนังสือ ไม่มีทีวี ไม่มีโทรศัพท์ ไม่มีเครื่องบำรุงกิเลสทั้งหลาย แทนที่จิตใจจะสงบสบายกลับรู้สึกกระสับกระส่าย อยากหางานอะไรก็ได้มาทำให้เวลามันผ่านไปเร็วๆ พอเริ่มชินกับสภาพความนิ่งได้ซักพัก รูปนามจึงได้เกิดชัดทันปัจจุบันมากขึ้น และได้สติเกิดขึ้นที่ตัวเองว่า ใจของเรามันไม่เคยอยู่นิ่งๆเลยซักครั้ง ถ้าไม่อ่านหนังสือ ก็ต้องดูทีวี หรือเล่นคอมพิวเตอร์ หรือที่แย่กว่านั้น บางทีก็ทำมันพร้อมกันไปทุกอย่าง มีกิเลสเป็นเพื่อนคู่หูอยู่ตลอดเวลา คิดๆแล้วก็น่าสงสารใจตัวเองนะคะ ไม่เคยมีชีวิตอยู่ตามลำพังได้เลยซักที เอาล่ะค่ะ จะต้องลองอยู่กับตัวเองเพื่อทดสอบความรักตัวเองให้มากขึ้นซักที เริ่มตั้งแต่คืนนี้เลยดีกว่า ขอบพระคุณมากนะคะ ที่คอยเตือนสติอยู่เสมอมา ถ้าเผลอสติไปอีกจะอาศัยงานเขียนของอาจารย์ดอกแก้วเป็นเครื่องเตือนใจค่ะ

โดย โด่ง [27 พ.ย. 2544 , 01:39:57 น.] ( IP = 61.202.146.235 : : )

สลักธรรม 6 สวัสดีค่ะพี่ดอกแก้ว ขอบพระคุณสำหรับข้อคิดเตือนสติที่ดีๆเช่นนี้ เมื่ออ่านจบก็รู้สึก เจ็บจี้ดๆเลย เพราะในแต่ละวันความรักตนเองเป็นแต่เพียงถ้อยคำมากกว่า การแสวงหาความรักตนที่ถูกวิธี ทำไมความสงบอันเกิดจากจิตสงัดในขณะที่รู้สึกตัวอยู่นั้นเกิดยากจริงๆนะคะ ต้องนำข้อคิดนี้ไปใช้บ่อยๆแล้วละคะ ก่อนที่โลกธรรมทั้ง 8 รุมเล้าจิตใจตนไปมากกว่านี้ ขอบพระคุณค่ะ

โดย หมออุ๊ [27 พ.ย. 2544 , 11:09:57 น.] ( IP = unknown : : unknown )

สลักธรรม 7 จริงด้วยค่ะพอสำรวจการกระทำของตนเองแล้วเป็นอย่างที่พี่ดอกแก้วบอกเลยค่ะในแต่ละวันไม่ค่อยมีเวลาได้รักตัวเองเลยในวันหนึ่งมีตั้ง 24 ชม. แต่เวลาที่จะรักตัวเองโดยวิธีที่พี่ดอกแก้วบอกนั้นมีแค่ 1 ชม.หรือบางทีก็ไม่มีเลย ขอขอบพระคุณอย่างสูงค่ะที่ช่วยเตือนสติ

โดย เล็ก [27 พ.ย. 2544 , 14:16:33 น.] ( IP = 203.155.71.37 : : )

สลักธรรม 8 แหะ..แหะ..แหะ..เพิ่งว่างเข้ามาอ่าน แต่ถึงจะมาช้าแต่ว่าได้ความรู้เพียบเยยๆๆๆ

โดย น้องกิ๊ฟ [27 พ.ย. 2544 , 15:53:15 น.] ( IP = 202.183.178.157 : : )

สลักธรรม 9 จิตที่ส่งออกนอก เป็นสมุทัย ผลอันเกิดจากจิตที่ส่งออกนอก เป็นทุกข์ จิตเห็นจิตอย่างแจ่มแจ้ง เป็นมรรค ผลอันเกิดจากจิตเห็นจิต เป็นนิโรธ ( หลวงปู่ดูลย์ อตุโล ) http://www.geocities.com/pudule/index.htm

โดย ปิ่น [27 พ.ย. 2544 , 16:49:44 น.] ( IP = 210.4.133.7 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด