เมื่อความตายมีเป็นธรรมดาไฉนเล่าจะกลัวตาย

---

เมื่อความตายมีเป็นธรรมดาไฉนเลยจะกลัวตาย คำว่า เสื่อม กับคำว่า สูญ มีลักษณะต่างกัน เสื่อม มีลักษณะแปรจากสภาพของเดิมให้เลวลงกว่าเก่า เช่นรถเครื่องเคยเดินคล่องใช้ไปนานเข้ามักติดขัด เรือนอยู่นานไปหลังคารั่วพื้นผุ คนอายุมากเข้าอ่อนกำลังเรี่ยวแรงลง เป็นต้น สูญ หมายถึงของมีอยู่แล้วสูญหายไปไม่ปรากฏ เช่น นาฬิกาหาย สตางค์หาย โคกระบือหาย เขาไปขายให้เป็นกรรมสิทธ์ของคนอื่น แม้คนที่เป็นไข้ฉีดยาแล้วไข้หายไปก็เรียกว่า หาย - สูญ ไม่ว่าอะไรทั้งหมดในโลกนี้ เมื่อมีเจริญแล้วก็ต้องมีเสื่อมติดตามมาด้วย ที่เราพูดว่าความเจริญ ๆ นั้น เราพูดแต่เฉพาะในปัจจุบันและมองดูข้างเดียว เช่น บ้านเมืองเจริญหรูหราไปด้วยการก่อสร้าง ตึกรามบ้านช่องถนนหนทางตรอกซอยต่าง ๆ ดูที่ไหนก็สะอาดงามตาหรูหราใหม่ ๆ แปลก ๆ ทั้งนั้น แต่แล้วเราลืมมองดูป่าดงพงพีตัดเอาไม้มาก่อสร้าง ภูเขาหินทรายและเหล็กที่ไปขุดเอามาประกอบกันขึ้นบ้านเป็นตึกสิบชั้นยี่สิบชั้นก็ดี มันเตียนโล่งราบเป็นหน้ากลองไปเราไม่มองดูและไม่พูดถึง แม้บ้านเรือนเป็นต้นไม้ที่เราปลูกสร้างขึ้นมานั้น ยังไม่ทันเสร็จเลย ล่วงเวลาวันสองวันไปก็เรียกว่าเก่าแล้ว ( คือเสื่อม ) เมื่อธรรมชาติมีเกิด ก็มีดับ มีกลางวันก็มีกลางคืน เมื่อมีชีวิตมาไฉนเลยความสูญสิ้นของ ชีวิตจะไม่เล่า ใครล่ะในโลกนี้จะอยู่ค้ำฟ้า ทุกคนรอถึงเวลาตนเท่านั้น

โดย T [30 ธ.ค. 2547 , 10:18:28 น.] ( IP = 61.91.156.6 : : 192.168.0.102 )

สลักธรรม 1 เมื่อความตายมีเป็นธรรมดาไฉนเล่าจะกลัวตาย เมื่อภัยพิบัติเกิดขึ้นแก่มวลมนุษย์ก่อนสิ้นปี 47 นี้ เขาเหล่านี้ได้ไปก่อนเรา เพียงช่วงเวลาหนึ่งของโลกเท่านั้น เราก็คงตามกันไป ฉะนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดา พึ่งมองธรรมชาติให้เป็นเรื่องของธรรมดา ดังที่เราท่านสวดมนต์ให้พิจารณาเนืองๆว่า เรามีความเกิดเป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความเกิดไปไม่ได้ เรามีความเจ็บเป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความเจ็บไปไม่ได้ เรามีความแก่เป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความแก่ไปไม่ได้ เรามีความตายเป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความตายไปไม่ได้ ถ้าชาวพุทธนำธรรมมาใส่ในใจได้แล้ว ศาสนาพุทธกับการพูดถึงความตายนั้นพูดได้ทุกกาล เชื่อว่าการพูดถึงความตายนี้ ไม่ได้เป็นอวมงคลแต่อย่างไร ก็เป็นเสมือนเครื่องเตือนใจอยู่เนืองๆ อันพระพุทธองค์ได้แสดงเรื่องความประมาทว่าอย่างไรเรียกความไม่ประมาท ที่ชื่อว่าเป็นผู้ไม่ประมาทนั้น ท่านให้ระลึกถึงความตายทุกลมหายใจ บุคคลใดสามารถนำมรณานุสติ พิจารณาถึงความตายเนืองๆแล้ว ชื่อว่าไม่ประมาท พึ่งใช้กาลเวลาทุกขณะจิตสร้างจิตให้เกิดบุญ เพราะบุญนั้นสามารถนำพาชีวิตให้มั่นคงมีสาระเกิดสุขอย่างแท้จริง บุญเป็นที่พึ่งของสัตว์ในโลกหน้า บุญเป็นชื่อของความสุข พระนิพพานถึงได้เพราะบุญนี้ เมื่อมองชีวิตด้วยปัญญา ความตายหนาจึงเป็นเรื่องธรรมดา

โดย T (tvb) [30 ธ.ค. 2547 , 10:27:15 น.] ( IP = 61.91.156.6 : : 192.168.0.102 )

สลักธรรม 2 นำมาฝากจากพระอภิธรรมค่ะ ผลแห่งโลภะ โทสะ โมหะ โลภะ เป็นจิตที่มีความอยากได้เป็นมูลเหตุ เป็นผลให้ไปเกิดเป็น เปรต เป็นอสุรกาย ด้วยอำนาจแห่งโลภะ....สมัยใด มนุษย์มีสันดานมากไปด้วยโลภะ สมัยนั้นจะเกิดข้าวยากหมากแพง เป็นเหตุให้อดอยากล้มหายตายจากกันไปเป็นอันมาก โทสะ เป็นจิตที่มีความโกรธ ความเกลียดเป็นมูลเหตุ เป็นผลให้ไปเกิดเป็นสัตว์นรก อันเป็นที่ทรมานสัตว์ให้เร่าร้อนเช่นเดียวกับสภาวะของโทสะ ที่ดุร้าย ทำลาย ทรมานเผาไหม้หัวใจอยู่ทุกขณะ...สมัยใด มนุษย์มีสันดานมากไปด้วยโทสะ สมัยนั้นจะเกิดอันตรายจากศาตราวุธต่าง เป็นเหตุให้ฆ่าฟันกันล้มหายตายจากกันไปเป็นอันมาก โมหะ เป็นจิตที่มีความไม่รู้ ความหลงเป็นมูลเหตุ เป็นผลให้ไปเกิดเป็นดิรัจฉาน ด้วยอำนาจแห่งโมหมูลจิต เพราะเป็นสภาพที่ยังสัตว์ให้ลุ่มหลงงมงาย...สมัยใด มนุษย์มีสันดานมากไปด้วยโมหะ สมัยนั้นจะเกิดอันตรายจากโรคร้ายไข้เจ็บ เป็นเหตุให้เป็นโรคระบาด ล้มหายตายจากกันเป็นอันมาก

โดย น้องกิ๊ฟ [30 ธ.ค. 2547 , 18:20:49 น.] ( IP = 202.183.166.235 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด