มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


ผ่านเมฆ มองจันทร์ (๒)





ผ่านเมฆ มองจันทร์ ๒


ยิ่งคิด ...สิตางศุ์ก็ยิ่งอดคิดถึงบิดาไม่ได้…

เพราะ ตั้งแต่เล็กจนโตเธอได้รับการปลูกฝังให้นำเรื่องราวต่างๆ ที่ได้พบเห็นมาเปรียบเทียบกับหัวข้อธรรม
ทุกๆ ครั้งที่กลับจากโรงเรียน เมื่อเธอนำเรื่องราวต่างๆ มาเล่า เธอก็จะได้รับคำตอบเป็นข้อคิดที่มีสาระประโยชน์

ในอดีตใครๆ มักกล่าวว่า เธอเป็นบุคคลโชคดีที่ได้มีโอกาสเกิดมาเป็นลูกของผู้ทรงพระอภิธรรม ที่มีฉายาว่า “ประทีปดวงเอกแห่งพระอภิธรรม”

บางครั้งเธอคิดว่าเรื่องบางเรื่องที่เธอนำมาเล่านั้นเป็นเรื่องสามัญธรรมดา แต่ทว่าท่านกลับนำมาคุยเป็นหัวข้อธรรมได้โดยไม่ขัดแย้ง
ความใกล้ชิดกับบิดานี่เองที่ทำให้เธอรู้สึกผูกพันธ์กับท่านอย่างแนบแน่น และนับวันจะมากยิ่งขึ้น
ดังนั้นแม้กาลเวลาจะพรากท่านไปจากเธอนานเพียงใดก็ตาม แต่ทว่าทุกถ้อยความที่ท่านเคยให้นั้นยังเต็มเปี่ยมอยู่ในความทรงจำของเธอ
……..

“พ่อขา…วันนี้ที่โรงเรียนเปิดทีวีให้พวกหนูดูอพอลโล 11 เหยียบดวงจันทร์….” เด็กน้อยคุยอวดพ่อ
“แล้วเป็นอย่างไรบ้างล่ะลูก”
“สนุกจังเลยค่ะ พ่อขา ตอนที่เขาเดินบนดวงจันทร์นะคะ เหมือนกับจิงโจ้กระโดดเลย ตัวลอยๆ ยังไง๊ชอบกล…”

จำได้ว่า...ตอนนั้นเธอและเพื่อนๆ ที่เรียนอยู่ระดับชั้นประถมตื่นเต้นมากที่ได้เห็นมนุษย์ในชุดนักบินอวกาศค่อยๆ ไต่บันไดลงไป
และทันทีที่รองเท้าโตๆ เหยียบพื้น ผิวของดวงจันทร์ ทุกๆคนก็ปรบมือไชโยกันเป็นการใหญ่
โดยเฉพาะเมื่อนีล อาร์มสรอง พร้อมด้วยนักบินอวกาศอีกท่านหนึ่งเดินบนดวงจันทร์นั้นเรียกเสียงหัวเราะอย่างสนั่นหวั่นไหวจากเด็กๆ ที่ต่างชอบอกชอบใจในท่าเดินจนตัวลอยเหมือนจิงโจ้ จนคุณครูบอกว่าโรงเรียนแทบพัง เด็กๆ จึงค่อยสงบลงไปได้….

โดย วยุรี [7 ม.ค. 2548 , 22:27:36 น.] ( IP = 203.150.217.118 : : 203.113.37.9 ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ]


  สลักธรรม 11

ตามหาดวงใจพ่อ
เจ้าเนื้อหน่อแห่งความดี
ร่วมทางมาสิบเก้าปี
คุณความดีมีมากมาย

พบเพ้อเพียรผูกพลัด
กรรมช่างจัดได้มากมาย
เกินที่คนทั้งหลาย
จะทำลายกฏกรรมลง

เดินไปนะลูกพ่อ
ไปสร้างต่อทางมรรคผล
เกลียวแปดเจ้าต้องทน
หมั่นฝึกฝนจนเข้าทาง

ทิฏฐิที่แรงกล้า
ใช้สัมมาพาชีพวาง
ดำริสติอย่าให้จาง
ดูสองข้างอย่างวางใจ

โทมนัสหัดวางรู้
ใช้ใจดูตามมันไป
เกิดเห็นดับอย่างไร
ศึกษาไว้นะโฉมตรู

อารมณ์ที่โคจร
ควรสังวรอย่าอุ้มชู
โสมนัสเพียงชั่วครู่
ปล่อยวางรู้ดูธรรมดา.


ลูกรัก..พ่อเตือนเสมอมาว่าอย่ายึดถืออะไรแม้กระทั่งพ่อ อย่ารักและเทิดทูนพ่อไว้บนหัวจำได้ไหม พ่อบอกเสมอว่า รักพ่อศรัทธาพ่อเดินตามทางพ่อมาซิ พ่อบอกลูกๆทุกคนบ่อยมากนะ บอกจนวันนี้ไม่มีเสียงไปกระทบโสตวิญญาณแล้ว คงเหลือเพียงกำลังใจ และอำนาจใจที่ศรัทธานะลูก เชื่อพ่อเถอะไม่ช้าเราจะได้พบกัน พ่อรอลูกเสมอ รอตรงทางที่พ่อสอนลูกๆให้มาไงละ

โดย พ่อ [8 ม.ค. 2548 , 06:07:56 น.] ( IP = 61.90.12.202 : : )


  สลักธรรม 12

กราบนมัสการหลวงพ่อที่เคารพค่ะ

น้องถ้วยก็มารอตรงสามแยกตั้งนานจนค่ำแล้ว ฉายไฟไปทั้งสามแยกยังไม่เห็นหลวงพ่อเลย สงสัยน้องถ้วยจะจะรอผิดแยก ที่ไม่ใช่ศีล สมาธิ ปัญญาหรืออย่างไรนี่

เอ...แล้วแยกที่กำลังยืนอยู่นี่เรียกว่าอะไรก็ไม่รู้ หลงทางซะแล้ว แง แง...

ขอบพระคุณ ธรรมพาเพลินจากพี่วยุรีค่ะ

โดย น้องถ้วย (น้องถ้วย) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [8 ม.ค. 2548 , 21:17:22 น.] ( IP = 202.80.225.72 : : )


  สลักธรรม 13

กราบขอบพระคุณสำหรับคำสอนหลวงพ่อค่ะ
ที่จะเป็นแรงกระตุ้นใจ...ให้ใช้ชีวิตให้ดี
ด้วยการเดินตามทางที่ควรดำเนิน
ทำในสิ่งที่สามารถทำได้ ด้วยการเจริญวิปัสสนากรรมฐาน

กราบนมัสการหลวงพ่อด้วยความเคารพอย่างสูงค่ะ


อนุโมทนาสาธุกับพี่วยุรีด้วยค่ะ...

โดย เซิ่น (เซิ่น) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [8 ม.ค. 2548 , 23:14:31 น.] ( IP = 61.90.103.89 : : )


  สลักธรรม 14



กราบนมัสการ หลวงพ่อ ที่เคารพรักยิ่ง

ได้อ่านความที่พ่อมอบให้ ด้วยความซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง

๑๙ ปี ที่ลูกดำเนินชีวิตมาด้วยข้อความที่เตือนตนเองบ่อยๆ ว่า

“รักพ่อ ศรัทธาพ่อ เดินตามทางพ่อมาซิ”

และลูกก็อาศัยความอุปาทานนั้นมาเป็นราว
....เพื่อเดินทางไปสู่เป้าหมายที่วาดหวังไว้

บางครั้ง คลื่นวิบากซัดให้หกล้มคลุกคลาน
จนบางคืนต้องรำพันกับรูปของหลวงพ่อ
แต่ลูกก็สามารถลุกขั้นมาจับราวนั้น...ได้ใหม่ทุกครั้ง

ด้วยความหวังว่าสักวันหนึ่ง ลูกคงเดินได้แข็งแรงขึ้น
แล้วเมื่อนั้นลูกพ่อคนนี้คงเดินตามพ่อได้อย่างมั่นคง

ขณะนี้....คราใดที่ลูกรู้สึกว่าต้องอดทนให้มาก
ลูกจะนึกถึงคำพูดที่พ่อเคยบอกว่า

ถามตนเองซิ ว่าเป็นลูกของใคร
พ่อของเราเป็นอย่างไร


และนี่คือ....
กำลังใจให้ลูกลุกขึ้นมากระทำความดีต่อไป

ตอนนี้ ...ลูกจะพยายามเดินตามทางที่พ่อบอก
คำที่พ่อสอน..ลูกจะนำมาปฏิบัติตาม

เพื่อ ลูกจะได้มีโอกาสมีชีวิตร่วมเดินทางไปกับหลวงพ่อ ตลอดไป จนกว่าจะหมดจากชีวิต ...ค่ะ

กราบแทบเท้าหลวงพ่อด้วยความระลึกในพระคุณ

โดย วยุรี (วยุรี) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [9 ม.ค. 2548 , 11:40:32 น.] ( IP = 203.209.117.125 : : )


  สลักธรรม 15

กราบอุโมทนาค่ะพี่วยุรี และกราบขอบพระคุณหลวงพ่อด้วยค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [9 ม.ค. 2548 , 13:20:35 น.] ( IP = 202.183.137.98 : : )


  สลักธรรม 16


อนุโมทนาค่ะพี่วยุรี

กราบนมัสการหลวงพ่อค่ะ
อ่านคำเตือนของหลวงพ่อแล้ว รู้สึกสงดละอายแก่ใจ
ตลอดเวลาที่ผ่านมาก็หลงระเริงว่ามีพ่อคอยเตือน
เตือนแล้วเตือนอีก ให้เดินตามทางพ่อ
ก็ยังคงเล่นเดินออกนอกลู่นอกทางไปไกล
นึกถึงคำเตือนของพ่อครั้งหนึ่ง ก็เหเข้าทางสักที

ตราบจนสิ้นเสียง ไม่มีเสียงไปกระทบโสตวิญญาณแล้ว
ก็ยังหาตามหาทางที่พ่อเดินไม่เจออีก

ลูกจะพยายามต่อไปค่ะ เพื่อเดินให้ถึงทางที่พ่อรอ

กราบขอบพระคุณหลวงพ่ออย่างสูงค่ะ

โดย ธัญนันทน์ (dada) ดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [10 ม.ค. 2548 , 10:39:44 น.] ( IP = 61.91.68.47 : : )


  สลักธรรม 17

ข้าพเจ้าขออนุโมทนาบุญกับการเผยแผ่ธรรมของท่นทุกครั้งเทอญ....สาธุ

โดย HimuraKenshin - [10 ม.ค. 2548 , 19:04:04 น.] ( IP = 203.209.91.24 : : )


  สลักธรรม 18

อนุโมทนาค่ะพี่วยุรี
ความรู้สึก และความรักของพี่วยุรีได้ถ่ายทอดจนทำให้เกิดความรู้สึกร่วมด้วยค่ะ
และเมื่อได้อ่านคำเตือนของหลวงพ่อ และทางเดินที่พ่อสอนเสมอนั้น

จึงขอน้อมกราบขอบพระคุณในความเมตตาของหลวงพ่อมา ณ ที่นี้ค่ะ

โดย น้องอุ๊ [10 ม.ค. 2548 , 19:45:52 น.] ( IP = 203.150.217.116 : : 203.113.38.11 )


  สลักธรรม 19



อนุโมทนาค่ะ พี่วยุรี

กราบขอบพระคุณในคำเตือนของหลวงพ่อ และแรงกระตุ้นใจให้ก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นใจในทางที่เลือกแล้วค่ะ


โดย ทวีพร [14 ม.ค. 2548 , 14:49:01 น.] ( IP = 203.144.181.245 : : 203.144.181.252 )


  สลักธรรม 20

สิ่งที่มาก่อนความทุกข์ คือความสุข ก่อนที่เราจะมีความสุขเราต้องผ่านความทุกข์มาก่อนแน่นอน เพราะความทุกข์นั้นเป็นสิ่งทีใครก็ไม่ต้องการมีแต่คนที่ต้องการแค่ความสุขเท่านั้นไม่มีใครต้องการความทุกข์หรอกทุกข์มาจากสองสิ่งคือ ทุกขืทางกายและทุกข์ทางใจซึ่งเป็นความทุกข์ที่มีแต่ความเจ็บปวด ถึงแม้มันมีแต่ความเจ็บปวด แต่มันก็ซ่อนสิ่งบางอย่างให้เราได้เรียนรู้อีกมากมาย ความทุกข์สอนให้เราเป็นคนที่จดจำแต่สิ่งที่ผ่านมาแล้วมันคืออดีตที่ข่มขื่นนั่นเอง อย่างน้อยๆเราก็มีความสุขที่ได้เก็บความทุกข์บางเรื่องไว้กับตัวเองโดยที่ไม่อยากให้ใครได้รู้


กบน้อย

โดย กบน้อย - - - [8 เม.ย. 2551 , 15:46:30 น.] ( IP = 202.29.58.30 : : )
[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org