วิธีใช้ภาษาธรรมกับสังคมปัจจุบัน

---

วิธีใช้ภาษาธรรมกับสังคมปัจจุบัน เรื่องภาษาธรรมกับสังคมยุคใหม่นั้นอาจจะเป็นอุปสรรคในการเรียนรู้ ติดตามหรือให้ความสนใจ กับสิ่งที่มีคุณค่ายิ่งสำหรับนักปราชญ์ ผู้นำเสนอธรรมะนั้น แต่พูดด้วยภาษาสมัยใหม่ภาษาวิชาการไม่ได้นั้นอาจจะเป็นอุปสรรคต่อการนำเสนอ การนำเสนอธรรมนั้น ในโรงเรียนไม่สามารถจะหลีกเลี่ยงภาษาวิชาการคือภาษาที่เด็กเรียนอยู่ได้ ต้องรู้จักเชื่อมโยงกับภาษาที่เด็กเข้าใจ ก็จะทำให้ประหยัดเวลา เพราะฉะนั้นองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นทรงมีพุทธวิธีในการสอน โดยพิจารณาบุคคลผู้จะเรียนรู้ หรือที่ยุคนี้เรียกวิธีนี้ เอาผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง เช่นเมื่อ เวลาพระพุทธองค์ทรงสอนธรรมะกับนักวิชาการคือพราหมณ์ ก็ใช้ภาษาของพราหมณ์ สอนวรรณะกษัตริย์ก็ใช้ภาษาของวรรณะกษัตริย์ สอนชาวนาก็ใช้ภาษาชาวนาอธิบายธรรมะ เช่นตอนหนึ่งในพุทธประวัติที่ทรงแสดง หิริ อีสา มโน โยตฺตํ สติ เม ผาลพาจนํ ไปสอนชาวนา ขณะไปบิณฑบาต ชาวนาบอกว่า “พระทำนาเองเถอะ มาบิณฑบาตขอเขาอยู่อย่างนี้ไม่ได้เรื่อง เราจะกินเรายังต้องทำนาเลย ” พระพุทธเจ้าก็บอกว่า “อาตมาก็เป็นชาวนา” ชาวนาถามว่า “แล้วผาล ไถ เชือก มันอยู่ที่ไหนล่ะ” พระพุทธเจ้าก็บอกว่า “หิริ อีสา หิริเป็นงอนไถ มโน โยตฺตํ ใจเป็นเชือก สติเป็นผาล” สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ อธิบายธรรมะเทียบสติ หิริ โอตตัปปะ อะไรเหล่านี้ เทียบกับอุปกรณ์ไถนาของชาวบ้าน ชาวนาก็เข้าใจธรรมะ

โดย t (tvb) [2 ก.พ. 2548 , 10:32:00 น.] ( IP = 61.91.156.6 : : 192.168.0.102 )

สลักธรรม 1 สอนชาวบ้านด้วยภาษาที่เขาเห็นจริงแล้ว ไปสอนกษัตริย์ ไปสอนพราหมณ์คือนักวิชาการ อัตตา อนัตตา ปัญจขันธ์ ธาตุ ถามว่าเขาเข้าใจไหม เพราะเขามีพื้นความรู้อยู่แล้ว พระพุทธเจ้าจึงสอนธรรมะด้วยภาษาบาลี ไม่ใช่สันสกฤต ก่อนจะปักหลักพระพุทธศาสนา ลงในแคว้นภาษาใดทรงพิจารณา ทรงเห็นว่าภาษาบาลีเป็นภาษาชาวบ้าน ชาวมคธที่พูดกัน และเป็นภาษาที่รองรับสภาวธรรมได้มากที่สุด ส่วนภาษาสันสกฤตเป็นภาษาพระเวท ภาษานักวิชาการที่ใช้สมัยนั้น ที่มีในคัมภีร์สันสกฤตเป็นคัมภีร์พระเวทศักดิ์สิทธิ์ ชาวบ้านกลัว อาจจะเหมือนชาวบ้านสมัยนี้กลัวภาษาบาลี ภาษาบาลีเป็นภาษาชาวบ้าน พระพุทธเจ้าใช้ภาษามคธภาษาชาวบ้านสอนธรรมะ แต่นักปราชญ์รุ่นหลัง กลัวศาสนาจะไม่ศักดิ์สิทธิ์ ก็เลยยกขึ้นเป็นคัมภีร์ภาษาสันสกฤต เป็นพระพุทธศาสนามหายาน มหายานใช้สันสกฤต แต่พวกเรายังใช้ภาษาบาลี เป็นภาษาที่พระพุทธเจ้าใช้พูด คนในมคธในแถวนั้นยังใช้พูดอยู่ พระพุทธเจ้าจึงให้ใช้ภาษาของชาวบ้าน รวมถึงเรื่องที่เขาเห็นจริงแล้ว เรื่องที่เขาเข้าใจแล้ว จากหลักนี้จึงพอจะสรุปได้ว่า การนำเสนอธรรมกับคนรุ่นใหม่ ควรจะแปลเนื้อความไว้ก่อนแล้วมีภาษาธรรมะแนบไว้เพื่อให้ เข้าถึง เช่นเมื่อพูดคำว่า สติ ก็อาจพูดว่า มีความระลึกได้อันเรียก สติ หรือ สติคือความระลึกได้ เรียกว่าพูดไปแปลไปด้วยโดยเฉพาะคำยากๆที่คนรุ่นไม่รู้ความ สติปัฎฐาน สัมปชัญญะ และการพูดต้องรู้ฐานความรู้และวัยของผู้รับ กาลเวลาที่เหมาะควรต่อการนำเสนอ ประยุกต์ใช้เทคนิคในการนำเสนอแต่ทั้งนี้ต้องระวังความเสื่อมศรัทธา จะนำพาให้เกิดความเสื่อม

โดย t (tvb) [2 ก.พ. 2548 , 10:35:33 น.] ( IP = 61.91.156.6 : : 192.168.0.102 )

สลักธรรม 2 บัญญัติธรรม..ที่ใช้โดยพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า และพระอรหันต์ ตลอดจนพระอรรถกถาจารย์ พระฏีกาจารย์นั้น คงไม่น่าสงสัยในความหมาย ...เพียงแต่ลังเลใน ..ดีกู.. ของนักคิดนักเขียนสมัยนี้ที่ช่างดัดแปลงโดยอ้างความเหมาะสมแห่งสมัย ขอบคุณที่นำมาให้ขบคิดนะคะ

โดย น้องกิ๊ฟ [2 ก.พ. 2548 , 14:20:57 น.] ( IP = 203.150.217.120 : : 203.113.67.40 )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด