ตามรอยครู..ผู้สร้างทาง (๑)

---

ในชีวิตของคนเรา...สิ่งอันเป็นความปรารถนาอันดับแรกๆนอกจากความสุขแล้วก็คือ การได้ทำความดี .. และการได้พบคนดี นับตั้งแต่วัยเด็ก..แม้จะยังไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีว่าเป็นอย่างไร แต่เราก็ถูกอบรมสั่งสอนให้ประพฤติตามระเบียบวินัย และถูกป้อนให้หัดกระทำความดีต่อบุคคลใกล้ตัว เริ่มตั้งแต่การทำความเคารพ การขอบคุณ และการขอโทษ ..นั่นคือ ความปรารถนาที่จะทำความดีตามกรอบแห่งความประพฤติ และเมื่อเติบโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่ ...เราได้ให้คุณค่าและความสำคัญไปที่เรื่องการคบบุคคลด้วย ... อาจจะเป็นเพราะเรากลัวความทุกข์ เช่น ความผิดหวัง หรือเป็นเพราะต้องการความสะดวกในการดำเนินชีวิตให้บรรลุเป้าหมาย หรือเป็นเพราะเพิ่งเริ่ม"รู้จักตนเอง"ว่าเป็นผู้ไม่พร้อม หรือเป็นเพราะรู้สึก"ขาดไปในบางสิ่ง"จากคนที่อยู่แวดล้อม.. หรืออาจจะเป็นไปอีกในหลายเหตุผล ฯลฯ ความรู้สึกเหล่านั้นจึงผลักดันให้เกิดความต้องการที่จะพบคนดี ..และเมื่อพบแล้วก็จะรู้สึกถึงโชคดีของตนเอง

โดย น้องกิ๊ฟ [7 มี.ค. 2548 , 17:21:44 น.] ( IP = 203.172.117.92 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

สลักธรรม 1 อย่างไรก็ตาม..การได้คบหาสมาคมกับคนดีนั้นก็คือกำลังใจอย่างหนึ่งของชีวิต แม้จะอยู่ในฐานะเพื่อนก็ยังให้ความอุ่นใจเป็นที่พึ่งทางใจได้ตลอดเวลา และถ้าหากว่าบุคคลผู้นั้นเป็นครู...นอกจากจะเป็นหลักพักพิงใจที่มีกำลังแล้ว ..ก็จะยิ่งเหมือนเป็นผู้นำชีวิต เป็นผู้ชี้ทิศทางที่ปลอดภัยให้เดินทางได้สะดวกสบายยิ่งขึ้น.. การได้พบกับคนดี...อาจดูเหมือนเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายที่จะมีโอกาสเช่นนั้น ...แต่การได้พบคนดีและสามารถได้รับการอบรมสั่งสอนให้ดำเนินชีวิตที่ดีนั้นเป็นโอกาสที่ยากยิ่งกว่า...นั่นคือโอกาสที่จะได้พบ"ครู"ที่ดีนั่นเอง และการเป็นนักเรียนนั้นง่ายกว่าการเป็นครู เนื่องจากครูต้องเป็นผู้ที่เปี่ยมพร้อมด้วยคุณสมบัติภายนอกและภายใน ..คือ บุคลิกลักษณะ และความรู้ความประพฤติ..ในฐานะกัลยาณมิตร

โดย น้องกิ๊ฟ [7 มี.ค. 2548 , 17:32:19 น.] ( IP = 203.172.117.92 : : )

สลักธรรม 2 การได้พบครู ..และมีครูคอยอบรมสั่งสอน ..จึงเป็นเหมือนโอกาสทองที่จะทำการชุบตัวและชุบใจให้เปล่งประกายรัศมีแห่งปัญญา หลายคราวที่..พี่ดอกแก้ว..หรือ..อาจารย์บุษกร..เข้ารับการรักษาตัว ..แต่ละช่วงเวลานั้นพิสูจน์ใจของลูกศิษย์ทุกคนให้รู้ว่า ..ความน่ากลัวกำลังมาเยือนชีวิต เพราะไร้กัลยาณมิตรมาคอยประคับประคองช่วยเหลือ หลายคนที่ผ่านการศึกษาทั้งทางโลกและทางธรรมมาในระดับสูง ..เช่น แม้จะเป็นถึงอภิธรรมบัณฑิตแล้ว ...แต่ความหวาดหวั่นใจก็มิได้น้อยลง...เพราะต่างก็ทราบดีว่ายังอ่อนด้อยนักในเรื่องของการวางใจเผชิญวิบากกรรม และการปฏิบัติธรรม

โดย น้องกิ๊ฟ [7 มี.ค. 2548 , 17:44:50 น.] ( IP = 203.172.117.92 : : )

สลักธรรม 3 ซึ่งต่างจากพี่ดอกแก้ว...ที่ใช้ชีวิตด้วยความเพียรพยายามเดินตามรอยธรรมอย่างไม่ย้อท้อมาตั้งแต่วัยเยาว์... และสั่งสมประสมการณ์ด้วยความพร้อมแห่งสติปัญญามามากมาย ... จึงมิได้หวั่นไหวต่อวิบากกรรมที่จะเกิดกับตน ...อันเป็นความรู้สึกที่ต่างไปจากมวลศิษย์... เพียงแต่พี่ดอกแก้วมีความรู้สึกที่พิเศษอย่างหนึ่งที่ร้อยรัดใจให้เป็นกังวล..นั่นก็คือ ความห่วงใยและความปรารถนาดีต่อลูกศิษย์..ในแต่ละคราวที่จะต้องห่างไปเพื่อการรักษาตัว บทเรียนของชีวิตจึงถูกหยิบยกขึ้นมาเป็นตัวอย่างให้ลูกศิษย์ได้ศึกษาและเป็นแนวทางในการวางใจ ทั้งจากบทเพลงและข้อเขียน เช่น เพลงลอยละล่อง ลองละล่อง วนเวียนในสายธาร อันโอฬาร ตระการยิ่งคือตัณหา ถูกกักขัง ผูกรัดมัดชีวา ให้ชีวิตไปมาอยู่โดยกรรม ลองละล่อง วนเวียนเปลี่ยนชีวิน ให้ประดิษฐ ติดแน่นไร้แก่นสาร ถูกประหาร ดวงจิตอยู่ทุกวัน ผันพบสุข ปลุกชีวิต เพื่อนิมิตแห่งชีวิต พิชิตทางห่างจากทุกข์ ต้องมุ่งรุก เดินตามธรรม กำหนดใจ

โดย น้องกิ๊ฟ [7 มี.ค. 2548 , 17:59:01 น.] ( IP = 203.172.117.92 : : )

สลักธรรม 4 หรืออย่างข้อเขียนที่พี่ดอกแก้วบอกว่า.. ....ใช่ว่าชีวิตนั้น จะมีเราผู้เดียวที่ทุกข์ที่ไหน ....ใช่ว่าเราจะเป็นคนโชคร้ายที่สุด ....ใช่ว่า ทางแห่งความเจริญนั้น จะไม่มีสำหรับเรา เปล่าเลย เราคิดเองทั้งนั้น เพราะส่วนประกอบที่บังเกิดขึ้นในชีวิตนี้ที่เราได้รับ ล้วนเป็นบทละครที่เราเป็นผู้เขียน เราเป็นผู้สร้าง ดังนั้น จงคิดเสียว่า ...สิ่งที่รับทั้งหลายนั้นเป็นรายรับจากบทละคร บ้างเป็นเงินสด บ้างเป็นเช็ค (ที่เด้งแล้วเด้งอีก ) ...แต่เราจะกังวลไปใย ในเมื่อเรากินข้าวกินน้ำ เราไม่ได้กินสิ่งนั้นๆ เพียงแต่สิ่งนั้นๆ มาปรากฏเป็นรางวัลแก่ ...สัตว์ที่ยังต้องเวียนว่ายตายเกิดต่างหาก เพียรสร้างปราการใจให้มั่นคง หลีกหนีจากอารมณ์ที่ขมขื่น ถึงจะมีมาปรากฏบ้าง ก็คิดเสียว่า “เออ...ดี ! มาเถอะ กรรมเลวๆ ทั้งหลายที่เราทำมา มาเสียตอนที่เรากำลังมีแรงกายแรงใจ และมิตรเพื่อนที่ดี .....มาให้เต็มที่ เพราะเมื่อฉันต้องการออกเดินทางแล้ว ฉันจะได้ไม่ต้องไปสู้รบกับสิ่งเหล่านี้ .....ฉันจะตั้งใจรบกับกิเลสอย่างเดียวเท่านั้น”

โดย น้องกิ๊ฟ [7 มี.ค. 2548 , 18:05:56 น.] ( IP = 203.172.117.92 : : )

สลักธรรม 5 อธิษฐานซิ ... ในเมื่อชอบคิด ชอบกลุ้มใจ อธิษฐานให้ใจเราแกร่ง ให้เราไม่คิดไหวไปตามคนชั่ว ไม่ให้ตกเป็นทาสทั้งอารมณ์ และคนอื่นๆ เราต้องเป็นไทให้ได้ ...เพียงแค่นี้เท่านั้นเอง ขอให้กรรมเก่าๆ มาด้วยความที่พร้อมเข้าใจเสียก่อนที่ร่างกายจะอ่อนแรงกว่านี้ เชื่อกรรมดีสักอย่างเดียว อะไรๆ ก็เข้าเกี่ยวใจให้หมองได้ยาก กรรมเก่าเหล่านั้นมาได้เพียงผ่านทวารชั่วคราว แม้นจะต้องเจ็บแสนเจ็บ ....ก็อย่าให้เจ็บจนเสียศรัทธา แม้นจะต้องเจ็บแสนเจ็บ ....ก็อย่าให้ความเศร้าเข้าแทนสติ แม้จะเจ็บเจียนตาย.... ก็อย่าให้หน่ายความดี เพียงเท่านี้ชีวีที่จะมีต่อไปก็ไกลจากมารร้ายได้แน่นอน วันนี้ ขอเกริ่นนำทางไว้เพียงเท่านี้ก่อนนะคะ ...ว่าทางของครู..มิได้เดินมาอย่างง่ายๆ ...และสิ่งที่ครูให้แก่พวกเรานี้มีค่ามากมายต่อจิตใจเพียงใด รวมทั้งจะแจ้งให้ทราบว่า ..เกือบปีที่ผ่านมาแม้ครูจะมิได้อยู่ที่หน้าชั้น ..แต่เราก็ได้พบครูในลานธรรมเสมอ ..แต่หลายเดือนมานี้ "ครู" ของเราใช้ความพยายามอย่างมากในการให้ธรรมะทางเวปไซด์..เนื่องด้วยความชาที่บริเวณมือและแขนมีมากขึ้นทุกทีๆ ..จึงยากลำบากมากในการพิมพ์ .. และในโอกาสพิเศษที่จะมีมาถึง..จึงได้ตั้งกระทู้นี้ขึ้นเพื่อที่จะนำสิ่งดีๆที่ครูเคยสอนไว้ ..มาเล่าสู่กันฟัง..ตามประสาพี่ๆน้องๆค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [7 มี.ค. 2548 , 18:16:39 น.] ( IP = 203.172.117.92 : : )

สลักธรรม 6 ขอบคุณในน้ำใจและอนุโมทนาค่ะ

โดย ปราณี [7 มี.ค. 2548 , 18:55:28 น.] ( IP = 203.148.162.224 : : 10.199.71.42 )

สลักธรรม 7 รู้สึกว่า...เป็นความโชคดีในชีวิตค่ะ ที่ได้มีโอกาสพบ "ครู" ที่ดี ผู้ชี้ทางและสั่งสอนแนะนำในการดำเนินชีวิตให้ถูกต้องตามหลักธรรม ขออนุโมทนากับงานกุศลของน้องกิ๊ฟด้วยค่ะ

โดย เซิ่น [7 มี.ค. 2548 , 22:03:12 น.] ( IP = 61.91.169.72 : : )

สลักธรรม 8 ขออนุโมทนาค่ะ ได้รับทราบปณิธานอันสูงค่า และมาสวัสดีคุณครูค่ะ

โดย น้องถ้วย [7 มี.ค. 2548 , 23:12:47 น.] ( IP = 203.170.229.241 : : )

สลักธรรม 9 มุ่งประโยชน์ในธรรม เพื่อสร้างธรรมให้มากหลาย นำพาความรู้ให้กระจาย ปณิธานนี้ไซร้สูงค่าจริง ร่วมเชิดชูบูชาครู

โดย ธีร์ (tvb) [8 มี.ค. 2548 , 08:49:18 น.] ( IP = 61.91.156.6 : : 192.168.0.102 )

สลักธรรม 10 ขออนุโมทนากับน้องกิ้ฟค่ะ ได้เห็นภาพของครูจึงรู้สึกเช่นเดียวกัน ว่า การได้มาพบครูนั้น เท่ากับพบเข็มทิศของชีวิต เป็นความโชคดี ที่มากมาย และ พระคุณของครูนั้นมากเกินกว่าพรรณา ทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ครู... ทุกครั้งก็ได้รู้จักกับแต่ทางเดินอันงดงามของชีวิต ไม่มีโอกาสพลาดไปอยู่กับความเร่าร้อนแห่งกิเลส ดีใจ..ที่ได้พบครูผู้สร้าง และ ขอกราบแทบเท้าครูผู้สร้างด้วยความเคารพอันสูงสุด

โดย น้องอุ๊ (asomsopon) [8 มี.ค. 2548 , 11:51:05 น.] ( IP = 202.28.181.9 : : 10.6.129.62 )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด