| Moonlanithi |
Vipassana Meditation |
OnlineStudy thai english |
Article |
สำนักวิปัสสนา อ้อมน้อย |
กิจกรรม | About Us |
กรรม
สลักธรรม 51![]()
พี่เณรขออ่านครับแต่รอน้องถ้วยมาตอบดีกว่า
เพราะยังงงๆอยู่เลยขอรับกับคำบอกเล่านะครับ
น้องถ้วยอยู่ไหนคร๊าบบ
มาเร็วๆนะครับโดย พี่เณร [1 เม.ย. 2548 , 13:21:05 น.] ( IP = 61.91.150.34 : : )
สลักธรรม 52มาเม้าท์ต่อค่ะ รู้สึกถึงความพยายามที่จะแลกเปลี่ยนความคิดของคุณพี่แล้วน่าเห็นใจนะคะ น้องถ้วยก็เคยตกที่นั่งอย่างน้าน....อยู่เหมือนกันหละ หาคนเข้าจายยากมั๊กมากกก...
อืม...คิดว่าข้อสันนิษฐานเบื้องต้นของน้องถ้วยอาจจะเป็นจริง เรื่องที่เรามักวนเวียนอยู่กับความหลัง ติดอยู่ในกับดักทางความคิดและประสบการณ์เก่า ๆ ของเรา
แผลมีดบาดเคยเป็นประสบการณ์ตรง ที่เราคิดว่าสามารถจัดการกับความรู้สึกเจ็บปวดในขณะนั้นได้อย่างสวยงาม ก็เลยอยากอธิบายประสบการณ์เหล่านั้นออกมาเป็นภาษาธรรม เช่น เวทนา สัญญา ผัสสะ วิญญาณ ฯลฯ
แต่เรามีข้อจำกัดของความรู้ภาษาเพียงระดับแปลได้เท่านั้น ยังไม่ได้ศึกษาไปถึงรากศัพท์ของการใช้คำเหล่านั้นจริง ๆ เรื่องที่ออกมาก็เลยกลายเป็นว่า ไปไหนมา สามวาสองศอก หรือเหมือนว่า เอาข้าวไปใส่ในแก้วน้ำ แทนที่จะใส่จานข้าวรับประทานหน่ะ ดู ๆ ไปก็เป็นภาชนะเหมือนกัน ควรจะใช้ได้ แต่ไม่ค่อยงามอ่ะนะ
คุณพี่ลองเอาศัพท์เหล่านั้นออกดูจิ อาจจะได้เนื้อความที่ดีกว่าก็เป็นได้นิ เรื่องศัพท์แสงนี่ปล่อยให้เหล่าจอมยุทธ์เค้าใช้กันไปก่อนเนอะ เนอะ
ผิดถูกประการใด ขออภัยนะคะ แต่มั่นใจว่าคราวนี้ใช้สมองไม่ผิดประเภทค่ะ อิ อิโดย น้องถ้วย [2 เม.ย. 2548 , 00:05:06 น.] ( IP = 203.170.228.172 : : )
สลักธรรม 53เย้ๆๆๆน้องถ้วยมาตอบแย้ว
และพูดถึงเหล่าจอมยุทธ
พี่เณรก็อยากเอาความคิดเห็นของเหล่าจอมยุทธนั้นมาให้ลองอ่านนะครับ
ในกระทู้เดียวกันนี้แหละแต่ไปตั้งอยู่ที่บ้านจอมยุทธโน้นนะครับตามมาดูจิน้องถ้วยและคุณพี่
http://www.baanjomyut.com/cgi-bin/boardjomyut/show.pl?forum=1&topic=0924
![]()
โดย พี่เณร [2 เม.ย. 2548 , 08:29:17 น.] ( IP = 61.90.118.63 : : )
สลักธรรม 54อ่านความเห็นน้องถ้วยแล้วคิดถึงบูกี้แมนจังเลยแฮะ แต่อย่างว่าละครับ น้องถ้วยอาจยังไม่เคยมีประสบการณ์เกี่ยวกับการไม่ใส่ใจความเจ็บปวดของตัวเอง หรือเคยทำได้แล้วแต่ยังไม่รู้ตัวก็ได้ เลยอยากให้ลองปรบมือแล้วปล่อยให้มันหายเจ็บดูเท่านั้นแหละครับ คิดว่าแบบทดสอบง่ายๆอย่างนี้คงไม่เหลือบ่ากว่าแรงของน้องถ้วยนะครับ หรือว่ามันง่ายเกินไปจนไม่น่าจะเอามาทดลอง
คิดง่ายๆแล้วกันนะครับ ว่าตอนเราโดนคนอื่นตบหน้าไม่ว่าคนตบจะตบเพราะอะไร เราโกรธรึเปล่า แล้วตอนที่เราตบหน้าตัวเองเพื่อลดความง่วงละครับเราเจ็บรึเปล่า เป็นแค่ 2กรณีที่เจ็บหน้าเหมือนกัน แต่เจตนาที่จะรู้ว่าสุขหรือทุกข์ตอนเจ็บต่างกันเท่านั้น เลยทำให้ความโกรธตอนที่ตบหน้าตัวเองไม่มี
อย่างน้อยผมก็ยังไม่เคยโกรธที่ตบหน้าตัวเองซักครั้ง
ถ้าอันนี้เป็นแค่ประสบการณ์ที่ถูกยึดเอาไว้ละก็ ผมก็คงจะอธิบายมากกว่านี้ไม่ได้หรอกครับ เพราะคนรับยังเห็นเป็นเพียงประสบการณ์ที่ถูกยึดไว้เท่านั้น ส่วนสิ่งที่ขอให้ทดลองทำก็คงจะยังไม่ได้ทดลองทำเพราะเห็นว่ามันง่ายเกินไปก็ได้
ผมไม่ได้ยืนยันว่า สิ่งที่ผมเล่ามานั้นเป็นอย่างไร แต่ผมให้สิ่งที่สามารถทดลองทำไว้แล้ว ถ้ามัวแต่พิจารณาแค่คำพูดในเรื่องบาดแผลในอดีต แล้วไม่ใส่ใจ บททดสอบเล็กๆก็จบแค่พิจารณาสิ่งที่ผมอธิบายเท่านั้นครับ คนอ่านยังไม่ทดลองให้เห็นจริงมันก็เห็นจริงไปไม่ได้หรอกครับโดย ณฐทัต [7 เม.ย. 2548 , 15:44:20 น.] ( IP = 203.113.71.164 : : )
สลักธรรม 55มาแว้ว ๆ ....ชแว็ปมาอ่านค่ะ
อืม...ไม่ทราบจุดประสงค์ของสิ่งที่ให้ทดลองหน่ะคะ ว่าต้องการบอกอะไร แต่ก็ลองทำแล้ว
ถ้าต้องการบอกว่า ความเจ็บมันหายไปเองจริงๆโดยเราไม่ต้องทำอะไรเลย แค่รอเท่านั้น เช่นเดียวกับความเจ็บของบาดแผลแม้จะยังมีอยู่ แต่ว่าเราจะไม่สนใจความเจ็บนั้น เราก็จะไม่เกิดอารมณ์ทุกข์หรือสุขกับแผลนั้น แค่รู้ว่าเจ็บเฉยๆ จะดีใจที่เกิดแผลหรือจะโกรธแผล แผลมันก็ไม่หายหรอก ถึงเวลามันก็หายเองเหมือนกัน...
น้องถ้วยก็เห็นด้วยในเบื้องต้น ถ้าความเจ็บปวดเหล่านั้นไม่รุนแรง อาจจะทำเป็นไม่สนใจก็ได้ ไม่จำเป็นต้องแก้ไขอะไร แต่คงจะใช้ไม่ได้ถ้าเป็นความเจ็บปวดรุนแรง กรณีโดนตบหน้านั้น ในแรงที่เท่ากัน ความเจ็บที่เท่ากัน ถ้าเกิดเพราะน้ำมือคนอื่นที่เราไม่ชอบหน้านัก จะรู้สึกโกรธจนลมออกหูได้ แปลกมะ
ความโกรธนี้ไม่ใช่เพราะเจ็บหรอกนะคะ แต่เพราะถูกลบเหลี่ยมลูบคมมากกว่า ศักดิ์ศรีความเป็นคนของเราต่างหาก ที่ทำให้เราพอใจ ดีใจ โกรธ ไม่พอใจ ไม่สามารถหยุดแค่ความรู้สึกสุข-ทุกข์ (เจ็บ-ไม่เจ็บ)เพราะถูกตบนิ
คำว่า ศักดิ์ศรี นี่แหละค่ะคือ ประสบการณ์ที่ถูกยึดเอาไว้ และจะติดสอยห้อยตาม ประกบความรู้สึกสุข-ทุกข์(ทางกายและใจ)อยู่ ไม่ห่างหายไปไหน มีสุข-ทุกข์ที่ไหน มีศักดิ์ศรีที่นั่น (โปรดแยกระหว่างความรู้สึกสุข-ทุกข์ และศักดิ์ศรีนะคะ) จะเกิดขึ้นเมื่อมีผลประโยชน์ หรือความสูญเสีย ที่เกี่ยวข้องกับบุคคล 3 ประเภทค่ะ นอกจากตัวเรา ก็มีคนที่เรารัก คนที่เราเกลียด และคนที่เราเฉย ๆ (ไม่รู้จัก) ทำให้เราฟูฟ่องหรือห่อเหี่ยวได้
แต่คุณพี่ อาจจะคิดว่าศักดิ์ศรีไม่สำคัญมาก เพราะดูเหมือนจะไม่สะทกสะท้านกระไรนัก ไม่เห็นโกรธเวลาถูกกระแนะกระแหนอ่ะค่ะ
ถ้าไม่ใช่เพราะหลอกตัวเองด้วยทฤษฎีแล้วล่ะก็ น้องถ้วยต้องขออนุโมทนากับชีวิตที่ประเสริฐอย่างยิ่งค่ะโดย น้องถ้วย [8 เม.ย. 2548 , 08:29:01 น.] ( IP = 203.170.228.172 : : )
สลักธรรม 56![]()
ตามเข้ามาอ่านคารมธรรมของคุณ ณฐทัตกับน้องถ้วยครับ
อนุโมทนาสาธุด้วยทั้ง 2 ท่านเลยนะครับ
วันนี้ที่บ้านพี่เณรฝนตกด้วยแระน้องถ้วย
อ้อ..ฝากข่าวๆครับ
วันที่ 9 นี้งานหลวงพ่อแสวงไม่มีแล้วนะครับมีวันนี้แทน
พี่เณรก็ไม่ได้ไปหรอกฝนตกนะครับ
แต่พรุ่งนี้จะไปปล่อยปลาที่พุทธมนฑลถวายกุศลให้ท่านครับผม![]()
โดย พี่เณร [8 เม.ย. 2548 , 13:23:51 น.] ( IP = 61.90.82.251 : : )
ขอเชิญแสดงความคิดเห็น คำเตือน
- การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด
ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล |
[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ] |
ลานภาพ |
ค้นหา |
สร้างสรรค์โดย |