อนาถหนอชีวิต

---

บูรพาทิวาเพริศเลิศแจ่มใส โลมลูบไล้ท้องนภาหล้าเจิดจ้า แสงสีทองผ่องอร่ามจรดตา มวลพฤกษาร่าเริงเคล้าดนตรี กิ่งไม้ไหวระบัดใบเสียงซ่าซ่า นกไพรป่าร้องกันลั่นจู๋จี๋ น้ำตกไหลจ๊อกจ๊อกสู่นที มัจฉารี่เวียนว่ายเคล้าไปมา ยืนเพ่งพิศพินิจตรองกรองคิด เอาดวงจิตตั้งไว้ในนาสา ภาวนาคำพจน์พุทธวาจา พิจารณาสังขารอันเปลี่ยนไป อนิจจังทุกขังแล้วอนัตตา เรือนร่างมาประกอบไม่สดใส เกสาขนล้วนหงอกหาจับใจ นักขาไซร้ใยงอกดูน่าชัง ทันตาเล่าเฝ้ามองช่างรอนร้าว ตะโจเล่าแห้งเหี่ยวคุดคู้ขัง เป็นกระเกล็ดเม็ดผื่นไม่จีรัง สิ่งที่หวังไม่สมอารมณ์ปอง เป็นเด็กผ่านหนุ่มสาวแล้วผู้ใหญ่ ล้วนแต่ไม่ประสงค์กลับสนอง คืออนิจจังสสารพลันเข้าครอง สร้างหม่นหมองต้องไว้กับกายเรา เข้าเหตุผลทุกขังมักร้อนจิต ยืนนั่งคิดนอนตรองยากจะเฝ้า สร้างจัดโน่นแต่งนี่มิบางเบา เล่นทำเอาว้าวุ้นกรุ่นโศกทรวง พอกาลผันหมุนเปลี่ยนเวียนสลาย แล้วกลับกลายเป็นอื่นสู่ลุล่วง ไม่ของเราเขาอื่นเป็นกลลวง ซึ่งเป็นบ่วงห่วงมัดเรียกอนัตตา ดุจใบไม้ทะยานสูงพ้นจากพื้น ยังล่วงคืนสู่พสุธามากองหนา เปรียบมนุษย์แวดล้อมด้วยเงินตรา ถึงเวลาจะตายยากนำไป นี่แหละหนอความจริงสิ่งแน่แท้ อย่ามัวแลหลงใหลไปเสียได้ สร้างภายนอกลึกล้ำเข้าข้างใน เอาจิตใจให้กระจ่างสว่างธรรม. ๙๙๙ แก้วประเสริฐ. ๙๙๙

โดย แก้วประเสริฐ [29 มี.ค. 2548 , 19:22:57 น.] ( IP = 61.91.150.130 : : )

สลักธรรม 1 ยิ้มแย้มแต้มตาคราพบสุข ปลอบปลุกฤทัยให้ชื่น ผิดหวังคลั่งแค้นแสนฝืน สะอื้นหม่นหมองครองทุกข์ มีตัวมีตนทุกหนแห่ง จึงแต่งความหมายให้สุข แท้จริงทุกสิ่งเป็นทุกข์ ที่สุขก็เพียงชั่วคราว ทุกวันขันแข่งแย่งชิง หลายสิ่งเพื่อค้นสืบสาว หมายเรื่องเฟื่องผลพร่างพราว ทุกคราวคือตนผลงาม วันหนึ่งถึงซึ่งความหมาย ความตายมาใกล้ไถ่ถาม เจ็บป่วยด้วยโรคโศกลาม ถึงความขาดห้วงหายใจ ไร้ทรัพย์นับเกียรติเบียดชน สิ้นผลศักดาค่ายิ่งใหญ่ ทุกสิ่งสิ้นพร้อมหายใจ เหลืออะไรให้ครองตรองดู สวัสดีค่ะคุณแก้วประเสริฐ อนุโมทนาในกลอนที่ไพเราะและให้ข้อคิดค่ะ

โดย ดอกแก้วค่ะ [29 มี.ค. 2548 , 19:25:48 น.] ( IP = 61.91.150.130 : : )

สลักธรรม 2 เข้ามาอ่านงานกวีที่มีสาระค่ะ ... บางครั้งบทกวีนั้นมีมนต์ขลังมากถึงขนาดให้ทบทวนหวนคิดเรื่องชีวิตของตนได้....อ่านแล้วก็รำพึงถึงว่า ..ชีวิตที่แสนสั้นนี้ เหนื่อยหนักไปเพื่ออะไรบ้างในแต่ละวัน...ทำความดีคุ้มกับเวลาที่มีอยู่หรือไม่..... คิดถึงคำของพี่ดอกแก้วที่ว่า......ไม่มีใครรู้ได้สักคนเลยว่า.. ขณะที่ชีวิตกำลังรุ่งโรจน์ดังดาวจรัลแสงอยู่นั้น จะมีสักวันไหม.. ที่ทุกอย่างนั้นต้องวูบดับลงไป ....และก็อีกเช่นกัน ในขณะที่ชีวิตถึงจุดตกต่ำย่ำแย่นั้น จะมีสักวันไหม ที่ทุกอย่างนั้นจะพลิกพื้นสถานการณ์สู่ความสดใส .......ไม่มีใครรู้ได้เลย ...จุดหมายของชีวิต ไม่ได้อยู่ที่การไปได้ไกลที่สุด แต่เป็นการได้กระทำสิ่งที่ดีที่สุด เพื่อชีวิตของตนเองต่อไป ขอบพระคุณทั้งสองท่านนะคะที่นำความไพเราะมาเตือนใจ

โดย น้องกิ๊ฟ [29 มี.ค. 2548 , 20:41:54 น.] ( IP = 61.19.188.91 : : )

สลักธรรม 3 สวัสดีทุกท่านค่ะ เป็นบทกวีที่เตือน...อย่ามัวหลงหาสิ่งภายนอกกาย สิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์กับชีวิต ควรเตรียมหาเสบียงบุญดีกว่า

โดย เซิ่น [29 มี.ค. 2548 , 23:44:41 น.] ( IP = 61.91.169.30 : : )

สลักธรรม 4 สวัสดีค่ะ บทกลอนบรรยายได้สวยงามมาก นึกเห็นภาพการเปลี่ยนแปลงของชีวิตได้ชัดเจน ชีวิตนี้ไม่จีรัง ทุกอย่างที่ดิ้นรนหามาล้วนเป็นความสุขเพียงชั่วคราว ชีวิตมีขึ้นสูงแล้วลงต่ำได้ดุจใบไม้ร่วงลงสู่พื้นดิน แล้วก็ถูกเหยียบย่ำ โอ้..อนิจจา นี่หรือชีวิต ขอบคุณมากค่ะ

โดย พี่ดา [1 เม.ย. 2548 , 11:56:51 น.] ( IP = 61.90.68.4 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด