ข้อที่ ๕ . อตฺถิ อยํ โลโก มีปัญญารู้ว่า โลกนี้มีอยู่คำที่ว่า โลกนี้มีอยู่ โลก ไม่ได้ความถึงพื้นแผ่นดินที่เราอาศัยอยู่ดังที่ผมเคยได้อธิบายไปแล้ว หากแต่หมายถึงสัตว์ที่มาเกิดเป็นมนุษย์หรือสัตว์เดรัจฉาน เป็นต้นว่าการเกิดของสัตว์สัตว์ทั้งหลายมิได้เกิดขึ้นมาลอยๆ หากแต่เกิดขึ้นมาด้วยอำนาจของเหตุ อันได้แก่บุญและบาปนั่นเอง โลกนี้จะไม่ว่างจากสัตว์ไปเลย เพราะมีสัตว์มาปฏิสนธิอยู่เสมอ
ข้อที่ ๖. อตฺถิ ปโร โลโก มีปัญญารู้ว่า โลกหน้ามีอยู่ คือผู้ที่ตายไปแล้วมาเกิดได้ เพราะเหตุของบุญของบาปส่งไห้เกิดต่อไปในอนาคต
ข้อที่ ๗. อตฺถิ มาตา มีปัญญารู้ว่า มารดามีอยู่ ข้อนี้หมายถึงการทำดีทำชั่วต่อมารดา ย่อมจะเกิดผลได้แน่นอน เช่น การตอบแทนบุญคุณมารดา เป็นการกระทำที่ดีย่อมจะได้รับผลเป็นการตอบแทน ถ้ามีลัทธิใดลัทธิหนึ่งแสดงว่าพ่อแม่ไม่มีบุญคุณ พ่อแม่มีความปรารถนาในทางเพศแล้วทำให้เด็กเกิดขึ้นมาเอง เราก็ไม่จำเป็นที่จะต้องตอบแทนบุญคุณอะไร บุคคลเหล่านี้ชื่อว่าไม่มีปัญญา
ข้อที่ ๘. อตฺถิ ปิตา มีปัญญารู้ว่า บิดานั้นมีอยู่ หมายความว่า การกระทำดีต่อบิดาแล้ว ย่อมจะได้รับผลอย่างแน่นอน คนไทยเราชอบเอาบิดาขึ้นต้น และมารดาไว้ข้างหลัง สำหรับคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแสดงว่า บิดามีคุณแก่ลูกมากก็จริงแต่เปรียบเทียบกับมารดาแล้วมารดามีมากกว่า มารดาจึงถูกกล่าวในเบื้องต้น
