ถามตนเอง..อย่าเกรงใจ

---

ในท่ามกลางความคิดเกิดผิดแปลก เหมือนรอยแยกระหว่างทางขุนเขา ฟากข้างหนึ่งเป็นลมที่แผ่วเบา อีกข้างหนึ่งเทียบเท่าแท่นศิลา หลายร้อยพันวันคืนทั้งตื่นหลับ เกินจะนับเรื่องราวกล่าวอรรถา ในชีวิตทำการงานเหลือคณา แต่น้อยเรื่องตรึงตราสนิทใจ ในเรื่องดีมีบ้างสร้างกุศล แนบกมลคือเศร้าเข้าหวั่นไหว ความสูญเสียทรงจำติดฤทัย เรื่องทั่วไปเหมือนลมพรมผืนดิน พระท่านจึงสอนสั่งให้ตั้งจิต วางเข็มทิศหากุศลเป็นทรัพย์สิน ตั้งใจทำและระลึกเป็นอาจิณ เพื่อช่วยเหลือชีวินคราใกล้ตาย เว้นทำบาปหยาบช้าพาตกต่ำ ความเคยชินจะนำให้ฉิบหาย ใกล้สิ้นลมอกุศลเข้าเยี่ยมกราย ภาพเข่นฆ่าทำร้ายมานำทาง ถามตนเองอย่าเกรงใจในคำตอบ ว่าใจชอบนึกเรื่องดีหรือบาดหมาง อยู่คนเดียวคิดอะไรไม่ปล่อยวาง ความถี่ข้างชั่วหรือดีชี้แจงตน เมื่อใกล้ตายคลายสติที่ริชอบ กรรมที่ทำคือกรอบพาสู่หน ขึ้นกับความหนักเบาที่เคล้าชนม์ ไถ่ถามตนให้รอบคอบก่อนกอปรกรรม

โดย พี่ดอกแก้ว [20 พ.ค. 2548 , 12:31:55 น.] ( IP = 61.91.115.165 : : )

สลักธรรม 1 ในชาติหนึ่งๆ โอกาสที่คนเราจะมองตนเองนั้นยากมาก และยิ่งเป็นการมองตนด้วยปัญญานั้นยากยิ่งกว่า.. ด้วยเพราะชีวิตติดอยู่กับความวุ่นวายในเรื่องคนอื่น และสิ่งอื่นๆนอกตัว จนไม่มีเวลาจะหันกลับมาถามใจตนเอง ไม่มีเวลายื่นแบบสอบถามใจตนว่า..จริงแล้วเราต้องการอะไรกันแน่ จริงแล้วเราทุกๆคนเกิดมานั้นกลัวอะไรที่สุด เมื่อไร้คำถามแต่ทว่าใช้ไร้ความรู้สึกไปเสียเมื่อไหร่ ความรู้สึกที่เหมือนๆกันนั้นก็คือ รักตัวกลัวตายนั่นเอง เมื่อเป็นดังนี้ เราควรรีบสร้างคุณงามความดีและมีสติให้มาก เพราะยามที่ต้องพรากจากไป เสบียงที่เตรียมไว้จะไม่สูญเปล่าแน่นอน. ด้วยความปรารถนาดีค่ะ พี่ดอกแก้ว.

โดย พี่ดอกแก้ว (พี่ดอกแก้ว) [20 พ.ค. 2548 , 12:47:53 น.] ( IP = 61.91.115.165 : : )

สลักธรรม 2 ใช่แล้วค่ะ ..กลัวตาย แล้วไปเกิดไม่ดี คงต้องถามตนเองให้ถี่ขึ้น เพื่อจะได้คำตอบที่ชัดๆตรงๆแล้วละค่ะ ขอบพระคุณมากค่ะพี่ดอกแก้ว

โดย น้องกิ๊ฟ (น้องกิ๊ฟ) [20 พ.ค. 2548 , 16:59:22 น.] ( IP = 202.183.132.105 : : )

สลักธรรม 3 ขอบพระคุณพี่ดอกแก้วค่ะ เมื่อยังมีชีวิตอยู่ ให้สร้างกุศลเป็นเสบียงบุญไว้ จะทำให้ความรักตัวกลัวตายลดน้อยลง

โดย เซิ่น (เซิ่น) [20 พ.ค. 2548 , 20:41:49 น.] ( IP = 58.10.91.237 : : )

สลักธรรม 4 หนูอ่านข้อความของคุณพี่ดอกแก้ว แล้วทำให้นึกถึงเพื่อนอาวุโสไทยท่านหนึ่ง เคยเล่าให้ฟังว่า ในอดีตเขาทุ่มกำลังกายและใจทำงานในครอบครัวมาหลายปี เติบโตในนั้น ทำงานในนั้นเป็นทั้งลูก และลูกน้อง เขาบอกว่า จนกระทั่งเกิดปัญหาชีวิตขั้นรุนแรงของชีวิต เขามาถามใจตัวเองว่า "ตัวเองนั้นต้องการอะไรให้กับชีวิต ในเมื่อทุ่มให้คนรอบข้างมาตลอด" ในที่สุด เขาก็สละทุกอย่างในเมืองไทย ไม่เอาอะไรติดตัวไปสักอย่างเดียว เขาบอกว่า เขาได้เรียนรู้คำว่า "เสียสละ" เขาไม่ยึดติดอะไรเลยค่ะ เขาบอกว่า รู้สึกคำว่า "ว่างเปล่า และปล่อยวาง" บ่าไหล่นั้นเบาโหวงเลย หนูขออนุญาตส่งข้อความนี้ไปให้เพื่อนผู้อาวุโสท่านนั้นนะค๊ะ คุณพี่ดอกแก้ว อ่านแล้ว ขนลุก ค่ะ

โดย Frosty (Frosty) [21 พ.ค. 2548 , 05:19:25 น.] ( IP = 70.66.76.142 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด