มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


ข้อคิดสะกิดใจ




เราคงยังเด็กอยู่จริง ๆ



ภาพประกอบจาก หนังสือพิมพ์เดลินิวส์


เคยสักครั้งไหมที่คุณรู้สึกอ่อนแอ ท้อแท้ จนอยากย้อนเวลากลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง กลับไปเพื่อหาความสนุก กลับไปเพื่อหาความสบาย และกลับไปเพื่อใช้เวลาให้ผ่านไปวัน ๆ ลืมฝันร้ายที่กำลังเผชิญอยู่ ลืมความรู้สึกแย่ ๆ ที่คุณมักเฝ้าถามตัวเองเสมอยามที่ก้าวพลาดว่า...

ทำไมนะบางครั้งทำดีแทบตายกลับไม่มีใครเห็น แต่เมื่อใดที่พลาดแม้จะเป็นเพียงความผิดเล็ก ๆ โอ้โห! ทำไมบทเรียนมันช่างโหดร้ายขนาดนี้ ไม่เอาแล้ว ไม่อยากทำอะไรอีกแล้ว นี่มันเกิดอะไรขึ้น Forward Mail วันนี้จะพาคุณไปค้นหาคำตอบกับสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [24 พ.ค. 2548 , 13:10:57 น.] ( IP = 61.91.115.34 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ


  สลักธรรม 1

มันคือ... ความอ่อนแอ
วันแต่ละวันที่เวียนเปลี่ยนไป
มันไม่ได้ทำให้เรารู้สึกโตขึ้นเลย

ตรงกันข้าม ทำไมเราถึงรู้สึกว่า...
ตัวเราเองอยู่กับที่ ดีไม่ดี
นิสัยบางอย่างในตอนเด็กมันยังกลับมาอีกด้วย

รู้สึกเลยว่าตัวเอง บางครั้งทำตัวเด็กมาก ๆ
ทั้ง ๆ ที่ความจริงมันสมควรจะโตขึ้น
ความคิดน่าจะเป็นผู้ใหญ่ซักที
หรือเป็นเพราะว่า...

เราอ่อนแอเกินไป อ่อนไหวกับสิ่งรอบข้างมากเกินไป
ปล่อยให้มันเข้ามามีอิทธิพลกับตัวเรา
จนบางทีเราก็รู้สึก ไม่เป็นตัวของตัวเอง เท่าที่ควร
เพราะปล่อยให้สิ่งรอบข้างและคนรอบข้างมาทำให้เราทำอย่างนั้นอย่างนี้
ที่จริงเราไม่ต้องทำก็ได้

แต่เมื่อถึงเวลานั้น
ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไมเราต้องทำ ต้องยอม
เราแพ้เหรอ แพ้ให้กับอะไรล่ะ
เราคงแพ้ให้กับทุก ๆ อย่างที่อยู่รอบตัวเรา

สำหรับ สิ่งรอบข้าง
เราคงไม่สามารถไปแก้ไขอะไรได้
มันจะเป็นยังไงก็ต้องปล่อยมันไป
ซึ่งหมายถึงว่าเราแคร์มันน้อยลงได้
แต่คนรอบข้าง

จะให้เราไม่แคร์ ไม่สนใจ เราคงทำไม่ได้
เพราะเราให้ความสำคัญกับคนรอบข้างมากเกินไป

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [24 พ.ค. 2548 , 13:12:52 น.] ( IP = 61.91.115.34 : : )


  สลักธรรม 2

นั่นมันคงทำให้ความเป็นเด็กมันเรียกร้องจะกลับเข้ามาในตัวของเรามันคงคิดว่า ถ้าโตแล้ว แต่ยังไม่สามารถทำตัวเองให้มีความสุขได้...เราซึ่งคือความเป็นเด็กในตัวเธอ จะทำหน้าที่นั้นเอง

เลยกลายเป็นว่า บางเวลาที่เราอ่อนแอ

ความเป็นเด็กในตัวเรามันเลยถือโอกาสแสดงตัว

ซึ่งช่วงเวลานั้นมันก็ทำให้เรามีความสุขได้จริง ๆ แหละ

กับการเป็นเด็ก ไม่ต้องคิดอะไรมาก
อยากทำอะไรก็ทำ

ทำตัวเหมือนไม่ต้องกังวลกับอะไร
แต่เราก็คงเป็นเด็กไปตลอดไม่ได้

เพราะเมื่อถึงเวลา มันก็จะหายไป
และช่วงเวลาหลังจากนี้ นี่แหละ ที่เป็นความจริงที่เราต้องเจอความจริงที่เราโตแล้วนะ

กลับมาจากโลกของความเป็นเด็กได้แล้ว
ถ้าอยากกลับไปอีกก็ได้นะแต่อย่าไปนาน อย่าหลงละเลิงกับมันมากนัก..เพราะเมื่อซักวันที่เรากลับมา เราอาจจะรับกับโลกของความจริงไม่ได้...เราคงยังเด็กอยู่จริงๆ



โดย พี่เณร..นำมาฝาก [24 พ.ค. 2548 , 13:15:23 น.] ( IP = 61.91.115.34 : : )


  สลักธรรม 3

ขอบคุณพี่เณรค่ะ...ที่นำมาฝาก

โดย เซิ่น [25 พ.ค. 2548 , 00:08:35 น.] ( IP = 58.10.88.72 : : )


  สลักธรรม 4

เป็นเรื่องที่ให้ข้อคิดดีค่ะ
ขอบพระคุณมากค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [25 พ.ค. 2548 , 19:12:24 น.] ( IP = 61.19.188.44 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org