|
มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ |
|||||||||
| Moonlanithi |
Vipassana Meditation |
OnlineStudy thai english |
Article |
สำนักวิปัสสนา อ้อมน้อย |
กิจกรรม | About Us |
|
มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ |
|||||||||
| Moonlanithi |
Vipassana Meditation |
OnlineStudy thai english |
Article |
สำนักวิปัสสนา อ้อมน้อย |
กิจกรรม | About Us |
มีหลายเรื่องค่ะ
ก่อนอื่น ขอเย้ๆๆๆ ที่กระทู้กลับมาแล้วค่ะ โอ้โห หายไปนานเลยค่ะ คิดถึงทุกๆท่านค่ะ คิดถึงชื่อไม่เห็นนานค่ะ แล้วกระทู้เป็นอะไรเหรอคะ หายไปเลยค่ะ
มีคำถามค่ะว่า เคยเจอเพื่อนธรรมลงภาพชุดพระพุทธรูปของคุณพี่ดอกแก้ว ค่ะ คือหาไม่เจอว่า อยู่ที่ไหนค่ะ มีเพื่อนกลุ่มธรรมเขาต้องการรูปบูชาหิ้งพระ ไปประกอบภาพของแฟ้มธรรมะค่ะ ขอความกรุณาและขออนุญาตคุณพี่ดอกแก้ว นำส่งไปให้กลุ่มนั้นได้ไหมคะ
เรื่องที่สอง เกี่ยวกับสังฆทานค่ะ ควรจะใส่อะไรในตะกร้าบ้างคะ เพราะจะดัดแปลงเองค่ะ ฟรอสตี้ อยากทำสังฆทานไปถวายให้กับวัดพระฝรั่งในแคนาดาค่ะ จะฝากเพื่อนๆกลุ่มนี้เขาไปค่ะ ควรจะมีอะไรบ้างคะ มีต่อค่ะ...
โดย Frosty [27 มิ.ย. 2548 , 21:45:34 น.] ( IP = 70.66.76.142 : : )
สลักธรรม 11ท่านปู่สหัมบดีพรหม ท่านผู้เป็นใหญ่ในพรหมโลก (รวบรวมโดย เกษร สุทธจิต จันทร์ประภาพ)
คนบำเพ็ญธรรมต้องทำให้พอดี ถ้าเกินพอดีมันก็ทุกข์ จงกระทำเพื่อพระนิพพานก็พอ อย่างอื่นไม่ต้อง การทำสมาธิดูลมหายใจเข้าออก นั้นนอนทำก็ได้ เดินก็ทำได้ กินข้าวหรือนั่งในห้องส้วมก็ทำได้ ไม่ใช่แค่นั่งหลับตาอย่างเดียว การนั่งทำสมาธิมีหลาย 10 แบบวิธี จะนั่งแบบไหนก็ได้ดีทั้งนั้น จะนั่งเก้าอี้ นั่งบนเตียง หรือนั่งสมาธิเพชรก็ได้ จริตถูกกับอย่างไหนทำแบบนั้น นั่งขับรถทำสมาธิก็ยิ่งดี จิตจะระมัดระวังไม่ต้องโดนรถชน ท่านั่งต้องให้สบายที่สุด เราจะไม่เบียดเบียนร่างกายที่เรามาอาศัยอยู่ชั่วคราวนี้ เราทำสมาธิแบบเล่น ๆ จะได้ไม่เคร่งเครียดจนเกินไป แต่ในจิตใจเรารู้ว่าเราทำจริง ๆ ภายนอกทำเหมือนเล่น ๆ ภายในจิตใจทำให้จริงจัง
ผู้ฝึกมโนมยิทธิ ก็ยกจิตขึ้นไปกราบพระยุคลบาทพระสวัสดิโสภาคย์ศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าที่พระนิพพาน มีความเชื่อมั่นพระนิพพานให้เต็ม 100% ถ้าทำไม่ถึงพระนิพพาน เพราะเวรกรรมเก่ามีก็ควรทำบุญทานรักษาศีล 5 ให้ครบจะช่วยให้การภาวนาได้ดีขึ้น ทุกอย่างมีอะไรสละได้ก็บริจาคไป ผู้กระทำย่อมรู้ว่าได้ผลเป็นสุขใจ เฉพาะตน ยิ่งให้ยิ่งได้มากขึ้น สละความโลภความตระหนี่ออกคือ ที่ได้ก็รวยในอริยทรัพย์ คือ ความสุขเหนือความร่ำรวยทางเงินทอง......
โดย Frosty (Frosty)
สลักธรรม 12มโนมยิทธิไม่ใช่อุปาทาน ปู่นั่งหัวเราะดูพวกเจ้าเบื้องบน รู้แล้วก็ตลกดี เจ้ามนุษย์พวกนี้บ้างก็ฝึกดี บ้างก็อุปาทานมีเหมือนกัน ต้องตามจิตมโนมยิทธิเป็นภาพเป็นกระแสจิตที่ได้รับรู้ เป็นสิ่งที่รู้เห็นเองได้ด้วยจิตเป็นทิพย์ มโนมยิทธิอภิญญา ถูกต้องกับผู้มีอารมณ์ของจิตหรือจริตทุกอย่าง กรรมฐานกองใดถูกกับจริตใด เจ้าควรจะรู้กรรมฐานนั้น ถูกกับจริตอารมณ์ของเจ้าหรือไม่ บางคนก็มีหลายจริต ส่วนมากผู้สนใจในกรรมฐานปฏิบัติสมาธิ ภาวนา ก็มีพุทธจริต คือ มีปัญญามองเห็นความทุกข์ รู้เข้าใจ ความไม่จริงของร่างกาย
ใครทำดีเบื้องบนพระพุทธเจ้าก็ประทานให้ได้ สัมผัสพระนิพพาน แต่ต้องให้ดีเสมอต้นเสมอปลาย ถ้าคนทำชั่ว คือพวกที่ศีล 5 ข้อไม่ครบ ก็ยากนักที่จะเข้าถึงธรรมและอภิญญาทั้งปวงไม่ได้หรอก จิตของเจ้าต้องปล่อยวาง ไม่สนใจในโลกธรรม 8 ประการ คือ ลาภ ยศ สรรเสริญ เจริญสุขทางกาย ทางโลกเสื่อมลาภเสื่อมยศ คนนินทา และกายเจ็บป่วย อย่าเอาใจไปคิดถึงเรื่องไร้สาระนั้น จิตปล่อยวางกายเขากายเราจิตเจ้าจะผ่องใส รู้ทุกอย่างแล้วก็วางอย่าติดใจต่อไป ทุกอย่างเป็นของโลก โลกคือความฉิบหายในที่สุด ไม่ใช่เรา เราไม่ต้องไปติดใจสนใจในโลก กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญ คือ บารมี 10 นั้นสร้างสมเข้าไป
กุศล คือ การรักษาจิตสำรวมจิตไว้ในคุณความดีของพระพุทธองค์ จิตเป็นกุศลก็พร้อมที่จะทำบุญภายนอกคือ ให้ทานรักษาศีล ภาวนาอยู่เสมอ หากมีบุญไร้กุศลความฉลาดทางจิตก็เข้าสู่แนวพระนิพพานไม่ได้อีกนาน จงดูขันธ์ 5 ให้เราเข้าใจขันธ์ 5 ไม่ใช่ของจิตแน่นอนเป็นคนละส่วนกับจิต......โดย Frosty (Frosty)
สลักธรรม 13สักกายทิฏฐิ เป็นตัวเดียวที่หนักก็คือ การกำจัดตัดขันธ์ 5 ตัวเรา ขันธ์ 5 ของคนที่เรารักออกจากจิต เมื่อมีขันธ์ 5 ก็ยากที่จะพ้นทุกข์ จะมีสุขก็ประเดี๋ยวเดียวไม่มีสุขแท้จริง คิดดูว่าโลกนี้ ความทุกข์ความสุขอันไหนมันมีมากว่ากัน ตราบใดที่มีร่างกายแบบนี้ มันย่อมทุกข์แน่นอนจงเอาจิตเลิกละสนใจกายนี้เสีย เราปล่อยวางร่างกายที่เป็นของหนักออกจากจิตที่เป็นของเบาปล่อยวางตามธรรมชาติ เดิมของจิต ถ้าปล่อยกายออกจากจิตเราได้จิตก็ว่างจากกิเลส ต้นเหตุของทุกข์คือ ขันธ์ 5 ร่างกายนี้ อย่าเอามาเป็นของจิตใจเราที่เคยบริสุทธิ์ ผ่องใสมาก่อน ทำจิตให้เหมือนกับว่ามาอาศัยอยู่บ้านขันธ์ 5 นี้ ชั่วคราวขันธ์ 5 กายนี้พังเมื่อไรจิตเราจะดีใจเพื่อจะได้ไปกราบไหว้พระพุทธเจ้าที่พระนิพพานอย่างแท้จริง
การบำเพ็ญ ตราบใดที่จิตยังไม่ถึงความบริสุทธิ์แท้ ยากจะพ้นอารมณ์ปุถุชน เพียรกระทำให้สำเร็จเร็วไว พิจารณาตามจะดีมาก ฌานสมาบัติทุกคนมีได้แต่อย่ายึดติด ฌานไหนก็ตามก็ช่างมัน ก็มุ่งพระนิพพาน ทำเพื่อพระนิพพานอย่างเดียวก็พอแค่นี้เอง
ทุกข์ใดหรือจะเท่าทุกข์ในร่างกาย หรือขันธ์ 5 ไม่มีเพราะว่ามีร่างกายจึงมี มานะ โทสะ โลภ หลงรัก ตาม ๆ กันมา ก็เพราะมีร่างกายขันธ์ 5 นี้ ถ้าหากว่าเราไม่มีร่างกายหรือขันธ์ 5 อวิชชา ตัณหา อุปาทาน สังโยชน์ 10 คือ ให้รู้ซึ้งว่าร่างกายเป็นภาระอันหนักเป็นทุกข์ เป็นโทษ แตกสลายตัวไม่ใช่ของจิตเราเท่านั้นเอง ไม่ยากไม่ง่าย เพียรพยายามปรารภความจริงไว้ในจิตเสมออย่างนี้ เป็นอิทธิบาทธรรมจะปรารถนาพุทธภูมิ หรือสาวกภูมิก็สำเร็จ
http://www.dhammapratarnporn.com/book3.html
แล้วเจอกันค่ะ ตอนเย็นเวลาทางแคนาดา เด๋วโดนเจ้านายไล่ออก เลยเวลางาน แฮ่ๆโดย Frosty (Frosty)
สลักธรรม 14สวัสดีครับคุณFrosty ..ไม่ได้พบกันเสียนานครับ แต่ก็คิดถึงอยู่นะครับ คิดว่าคุณFrosty คงกำลังช่วยทำงานพระศาสนาอยู่นะครับ
ส่วนพี่เณรเองก็ทำงานไปเรื่อยๆตามกำลังครับ และช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ เป็นไข้หวัดครับเลยห่างเวบไปหน่อยครับพอสบายขึ้นหน่อยวันนี้จึงรีบเข้ามาก็พบคุณFrosty คนดีที่แสนขยันนี่ละครับโดย พี่เณร [29 มิ.ย. 2548 , 08:40:36 น.] ( IP = 61.91.76.6 : : )
สลักธรรม 15ส่วนข้อมูลที่คุณFrosty หาอยู่นั้นพี่เณรก็ไม่สันทัดเสียด้วยครับ แต่ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระอภิธรรมนั้น ทางเว็บของมูลนิธินี้ก็จัดทำไว้พอมีบ้างนะครับ ลองตามพี่เณรมาดูตรงนี้นะครับผม..
http://abhidhamonline.org/SANGAHA.htm
http://abhidhamonline.org/mis.htmโดย พี่เณร [29 มิ.ย. 2548 , 08:45:34 น.] ( IP = 61.91.76.6 : : )
สลักธรรม 16สวัสดีค่ะ คุณพี่เณร หนูก็คิดถึงพี่เช่นกันค่ะ แต่อย่างไรก็อย่าเอาหวัดมาไว้หน้าจอนี้นะคะ แฮ่ๆ ให้เชื้อหวัดเลี้ยวไปที่อื่นค่ะ ดอกบัวสวยมากค่ะ ทางนั้นหาดูยากค่ะ นอกจากฤดูร้อนถึงจะได้เห็นดอกบัวที่คนอื่นเขาปลูกเอาไว้ประดับบ้านและตึกที่อยู่อาศัยออกดอกบานๆหุบๆค่ะ พอตอนเช้าเขาก็บานหน้าสลอน พอตกเย็นเขาก็หุบกันค่ะ แปลกดีค่ะ ดอกบัวพันธุ์ทางนั้นน่ะค่ะ ที่รู้เพราะมีเพื่อนคนไทยที่อยู่ทางนั้นเป็นสิบๆปีเล่าให้ฟังค่ะว่า ดอกบัวที่เห็นนี้ นางอายนะ ตอนเช้านี่บาน พอตกเย็น รีบหุบอย่างเร็วเลย เสียดายทางนั้นไม่มีดอกบัวอย่างทางเอเชีย ที่สามารถเก็บไปบูชาพระได้ค่ะ กลุ่มนี้ที่พากันสร้างธรรมะทั้งภาคภาษาอังกฤษและภาษาไทยต่างเสียดายค่ะ
ขอบคุณค่ะพี่เณร พี่ใจดีจัง หนูคลิกส่งไปให้กลุ่มทางนั้นแล้วนะค๊ะ หนูอ่านคร่าวๆแล้ว งงๆ เพราะไม่ชินค่ะ เว็ปที่หนูได้มานี้ เพื่อนอาวุโส เขาแนะมาค่ะ ก็ตอนที่พวกเราไปเยี่ยมเยียน เธอเล่าถึงสิ่งมหัศจรรย์ทางสมาธิให้พวกเราฟัง พากันขนลุกกันเลยค่ะ
โดย Frosty (Frosty)
สลักธรรม 17เพื่อนอาวุโสของพวกเราในกลุ่มเล่าให้ฟังว่า ในอดีตตอนที่ชีวิตขั้นวิกฤติมากๆ ไม่มีใครเป็นที่พึ่งได้ เธอว่ามันถึงที่สุดของที่สุดแล้วนั่นเอง ใครว่าคนที่ commited suicide นั้นไม่มีสติ พวกเขามีสติทั้งนั้น เขามีสติดีทีเดียว ไม่งั้นพวกเขาจะมีจดหมายทิ้งไว้หรือ ที่เขาอยู่คนเดียวเพราะเขาต้องคิดอย่างมีสติว่า จะอยู่หรือไป เพราะพวกเขารู้ตัวเองดีนั่นเอง ใครว่าพวกเขาขาดสติ คนที่ขาดสติคือคนที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ เป็นบ้าไปต่างหาก ป้ำๆเป๋อๆ เธอเล่าว่า ชีวิตของเธอเกือบขาดสติไปหนหนึ่ง ตอนที่เธออายุสิบกว่าๆ โชคดีที่ไม่ขาดสติ เพราะปัญหาชีวิตตั้งแต่เล็กๆแล้ว จนกระทั่งอายุเกือบสามสิบปี ชีวิตขั้นวิกฤติรุนแรงมากๆ เคยทำร้ายตัวเองด้วยการ commited suicide ก็ไม่สำเร็จ พวกเราก็นั่งอ้าปากค้าง นึกไม่ถึง นี่ถ้าพวกเราไม่คลุกคลีกับเธอ จะไม่รู้ประวัติชีวิตของเธอเลยอีกมุมมืดหนึ่ง เพราะมองเธอด้านสว่างไสว เพราะเธอจะยิ้มให้กับพวกเราทุกครั้ง เวลาพวกเรามีปัญหา ก็นึกถึงเธอก่อนใครอื่น และเพื่อนวัยเดียวกับเธอไม่กี่คน พลอยมีความสุขและปลดเปลื้องทุกข์ เพราะการแนะนำของเธอนั่นเอง แต่ทุกคนไม่รู้ว่า คำแนะนำของเธอ ทางออกของเธอนั้น มาจากประสบการณ์ชีวิตที่ล้มเหลวในอดีตตอนอยู่เมืองไทยนั่นเอง เธอบอกว่า จะเอารูปไหนล่ะ แบบไหนล่ะ คือมีแต่แบบสุดๆของสุดๆ ถ้าไม่งั้นจะถึงขั้น commited suicide หรือ เธอพูดให้พวกเราฟังว่า "พวกเธอน่ะ โชคดีที่เกิดมาพร้อมทุกอย่าง ความรัก ความอบอุ่นจากคนใกล้ชิด รอบด้าน" แต่เธอขาดมากๆ ทุกวันนี้จิตใจของเธอตายด้าน มันตายไปนานแล้ว ตายกับความรู้สึกที่ดีๆต่อ........ในเมืองไทย เพราะพวกเขาให้สิ่งที่เลวร้ายกับเธอ เธอก็เลยไม่มีใครในจิตใจของเธอ แม้แต่ตัวเธอเอง เธอก็ไม่ยึดติดอะไร ถึงเวลาก็ไป เธอบอกว่า บุคคลที่ช่วยชีวิตเธอคือ "ท่านท้าวสหัมบดีพรหม" หรือ ท่านท้าวมหาพรหม นั่นเอง....
โดย Frosty [29 มิ.ย. 2548 , 11:03:57 น.] ( IP = 70.66.76.142 : : )
สลักธรรม 18เธอบอกว่า ในเวลานั้นเธอเลี้ยงสุนัขไว้ตัวหนึ่ง เวลาเธอทุกข์จากคนรอบข้าง เธอกลับไปที่พัก เธอก็จะกอดสุนัขเลี้ยงแล้วพูดคุยกับเขา ระบายความรู้สึกให้กับสุนัขเลี้ยง และมีเจ้าตัวน้อยๆนี่เองที่เป็นทั้งเพื่อนใจ เพื่อนรัก เพื่อนสนิท เพื่อนชีวิตเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น เพราะบุคคลที่เป็นมนุษย์ด้วยกันกับเธอ พวกเขาทำให้เธอทุกข์แบบสุดๆ จนกระทั่งเธอทนสภาพกดดันไม่ไหวแล้ว เธอหาทางออกไม่ได้ สิ่งที่เธอทำคือ เข้าสมาธิแบบง่ายๆนั่นเอง พอจิตอยู่ในภวังค์แบบนิ่งลึกๆ สงบมากๆ เธอบอกว่า มันเกิดขึ้นมาเอง เธอน้ำตาไหลทั้งๆที่เข้าสมาธิ น้ำตาแห่งความสะเทือนใจมันไหลไม่หยุด สุนัขเลี้ยงที่หมอบบนตักของเธอ เป็นผู้เช็ดน้ำตาให้เธอจนแห้งสนิท พวกเราฟังแล้วน้ำตาไหลเลยค่ะ เธอคนเล่าหัวเราะใหญ่เลย แล้วมองพวกเรากันใหญ่ ก็บอกเธอว่า ภาพมันออกมาน่ะ เพื่อนอาวุโสอีกคนหนึ่งบอกว่า เคยฟังเรื่องของเขาแล้วทีหนึ่ง ก็น้ำตาไหลอย่างนี้ มาฟังอีก ก็น้ำตายังไหลอีก "มันเกิดมาเพื่อชดใช้กรรมเลวที่เคยทำกับคนรอบข้างมา โดนหนักมากๆ" เธอเล่าว่า ตอนนั้นอธิษฐานจิตต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์เลยว่า ขอร้องไห้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย จะไม่มีน้ำตาอีกต่อไปแล้ว แล้วเธอก็เล่าต่อว่า ในเวลานั้นนึกถึงอยู่องค์เดียว คือ พระพรหมลิขิตองค์ใหญ่สุด เพราะรู้มาว่า พรหมลิขิตเป็นผู้ลิขิตชีวิตมนุษย์ให้เกิดมา แค่นั้นเอง เธอว่า เธอเลือกด้วยนะว่า ต้ององค์ใหญ่ที่สุดในบรรดาพรหมทั้งหลาย จิตเลือกเช่นนั้น......
หมายเหตุ บุคคลที่รู้เรื่องนี้ บางท่านเสียชีวิตไปแล้ว บางท่านก็มีชีวิตอยู่ แต่ไม่ได้อยู่ในสภาพชีหรือพระแล้ว...เพื่อนๆธรรมอย่าเพิ่งค้านอะไร เกี่ยวกับพรหมลิขิต ว่าเป็นของพราหมณ์ อะไรนะคะ ติดตามกันไปเรื่อยๆก่อนค่ะ แล้วจะเข้าใจอะไรเป็นอะไรทีหลังค่ะ เพราะฟรอสตี้กับเพื่อนๆก็เป็นอย่างนั้นค่ะว่า นั่นมันของพราหมณ์พวกอินเดียนี่ พระพรหมลิขิตน่ะ ขอร้องอย่าเพิ่งค้านอะไรนะค๊ะ เดี๋ยวเล่าไม่มันส์ แฮ่ๆโดย Frosty (Frosty)
สลักธรรม 19เธอบอกว่า ช่วงนั้นที่เข้าสมาธิน่ะ จิตใจสงบเยือกเย็นอย่างประหลาด แล้วจิตลึกๆน่ะ ไม่ได้นึกถึงพระพุทธเจ้าอะไรนั่นเลย คิดถึงท่านไม่เป็น เพราะความทุกข์หนักมากๆ แต่ถูกสอนมาจากท่านผู้ใหญ่ที่นับถือสอนว่า ให้ตั้งจิตระลึกถึงพระพุทธเจ้า 5 พระพรหมลิขิต 5 พระมเหษีหนึ่ง รวม 11 ท่าน 11 พระองค์ ข้าพเจ้า....... ขอถวายตัวนั่งสมาธิ ฯลฯ มาตั้งแต่เด็กๆแล้ว เธอเล่าว่า เห็นดาราไทยเยอะแยะไปพบผู้สอนที่บ้านหลังนี้ ระดับรัฐมนตรีสมัยก่อนนั้นก็ไปพบ ไปเรียนรู้เรื่องต่างๆ ระดับหมอดังๆในรพ. ก็จะไปรวมกันที่บ้านนี้ นั่นคือเธอเห็นมาตั้งแต่เด็ก และคืนนั้นที่เธอทุกข์ เธอได้พบกับท่านท้าวมหาพรหมในสมาธิจิต เธอว่า เหมือนกับเรานั่งคุยกันอย่างนี้เลยนะ แต่ตัวเราเองน่ะ นั่งพับเพียบร้องไห้ต่อหน้าพระพักตร์ของท่านเลย ต่อว่าท่านใหญ่เลยนะว่า ท่านเป็นผู้ลิขิตชีวิตมนุษย์มาเกิด (ตอนนั้นไม่รู้นี่หว่าว่า กรรมมันลิขิต เพราะความทุกข์มันบัง) องค์ท่านใหญ่เบ้อเร่อ ตัวเราก็ตัวนิดเดียวนั่งพับเพียบแต้ ร้องไห้ไปก็ต่อว่าท่านไปว่า "ท่านนะผิดนะ ให้หนูมาเกิดแล้ว มีปัญหาชีวิตมากอย่างนี้น่ะ คนที่เป็น.....เขาเป็นผู้กระทำ ถ้าหนูรู้ว่าเกิดมาแล้วทุกข์อย่างนี้ หนูไม่เกิดหรอก ท่านผิดนะ หนูทนไม่ไหวแล้ว หนูทำร้ายตัวเอง ก็มีองค์เทพที่เป็น......มาถอนพิษในท้องหนู หนูขอร้องให้ปล่อยหนูไป ก็มาช่วยถอนพิษทำไม หนูจะไปก็ไม่ให้หนูไป" เธอเล่าไปก็หัวเราะไปว่า ตอนนั้นไม่รู้นี่หว่า แล้วก็ไม่สนใจด้วยว่า องค์พรหมที่ใหญ่ที่สุดในพรมโลก ชื่ออะไร ก็เรียกแต่พระพรหมองค์ใหญ่ที่สุด แค่นี้แหละ เธอบอกว่า เธอคุยทางจิตเลยว่า ไม่เรียกชื่อท่านยากๆนะ ขอเรียกอย่างนี้แหละ พวกเราก็ถามว่า "นี่ป้าก็ฉอดๆๆๆ อยู่คนเดียวสิ" แล้วท่านพูดอะไร เพื่อนอาวุโสก็ตอบว่า แหม ตอนนั้นมันเครียดนะ ชีวิตมันวิกฤติน่ะ ก็ฉอดๆๆใส่ท่านเป็นชุด แล้วก็พูดว่า ในเมื่อเกิดมาเป็นคนแล้ว ไม่สมหวังเรื่องที่ควรจะได้ ก็ไม่เอาแล้ว จะขอจากท่านนี่แหละ เพราะท่านต้องรับผิดชอบชีวิตหนู" แล้วเธอก็ได้ยินเสียงออกจากปากของท่านพรหมองค์ใหญ่ว่า "เจ้าต้องการอะไร ให้ขอมาได้เลย" เธอก็ขอว่า.....
โดย Frosty [29 มิ.ย. 2548 , 11:57:24 น.] ( IP = 70.66.76.142 : : )
สลักธรรม 20"หนูขอถวายตัวเป็นลูกของท่านพ่อ" ท่านท้าวก็ตอบว่า "ได้ และอยากได้อะไรอีก" เธอเล่าว่า "เสียงของท่านไพเราะมากๆ ทุ้มน่าฟัง เสียงมีกังวาลมากๆ" แล้วก็ขอต่อเลยว่า "ถ้าชีวิตหนูมีปัญหาอะไร ขอให้ท่านพ่ออย่าทอดทิ้งหนู ดูแลหนู ดลใจให้หนูเดินทางในทางที่ถูก ถ้ามีกรรมเลวอะไร หนูขอก้มหน้าชดใช้ แต่ท่านพ่ออย่าทอดทิ้งหนู หนูไม่มีที่พึ่งแล้ว ไม่มีจริงๆ" ท่านท้าวมหาพรหมก็ตอบว่า "ได้ ขออะไรอีก" เพื่อนอาวุโสเล่าว่า ขอสิ่งสุดท้ายคือ "ขอออกนอกประเทศ ไปมีชีวิตใหม่ประเทศอื่น หลังจากที่ชดใช้กรรมเลวกับคนรอบข้างหมด เมื่อถึงเวลา ขอให้มีคนดีเข้ามาช่วยเหลือ" ท่านท้าวมหาพรหมก็ตอบว่า "ได้" เธอเล่าว่า พอได้เข้าเฝ้าคืนนั้นแล้ว ความรู้สึกลึกๆมันฟ้องออกมาว่า จะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เราไม่ได้อยู่คนเดียว มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์เบื้องบนรักษาช่วยเหลืออยู่ นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอระลึกถึงท่านท้าวมหาพรหมองค์นี้ จนกระทั่งทุกวันนี้เธอก็ระลึกถึง และปัญหาต่างๆก็เกิดขึ้นตลอดเวลา บางครั้งถึงขั้นมีคนมาทำร้ายร่างกายเลยทีเดียว เธอว่า เหมือนกับมีอะไรมาบังมาช่วยเหลือ แต่ก็โดนน่วมเหมือนกัน แบบต้องหยอดน้ำข้าวต้มเลยทีเดียว แล้วไม่มีใครเหลียวแลอีกต่างหาก ชีวิตเหมือนหมาตัวหนึ่ง เหมือนหมาจนตรอก อย่างไรก็อย่างนั้น เธอว่า ทุกอย่างที่อธิษฐานจิตขอเป็นความจริงหมดทุกอย่าง เมื่อชีวิตคับขันเป็นช่วงๆ ก็จะมีคนยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ เป็นความจริง จนกระทั่งเธอโดนทำร้ายร่างกายถึงขั้นสลบ แต่ไม่มีใครช่วยเหลือ พวกเขาไม่กล้าช่วยเหลืออะไร เธอก็เลยไปพบกับผู้ใหญ่ที่เธอนับถือและสอนด้านพลังจิตกับคนทั่วไปในบ้านหลังนั้น เธอบอกว่า ที่ไปเพราะถึงเวลานั่นเอง.....พอเข้าไปก็บอกเจ้าของบ้านว่า "ช่วยรักษาทางพลังจิตภายในด้วย เพราะปวดที่ศีรษะมากๆ" แต่เธอไม่เล่าอะไรไปมากกว่านั้นว่า สาเหตุปวดเพราะอะไร.....
โดย Frosty (Frosty)
ขอเชิญแสดงความคิดเห็น คำเตือน
- การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด
ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล |
[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ] |
ลานภาพ |
ค้นหา |
สร้างสรรค์โดย |
