โลกย่อมเดือดร้อนเพราะอะไร ?

---

ถาม โลกย่อมเดือดร้อนเพราะอะไร ? ตอบ ดูกร ภิกษุทั้งหลายเมื่ออายตนะเกิดขึ้น โลกจึงเกิดขึ้น คือความฉิบหายต่างๆ เกิดขึ้น (กามโลก รูปโลก อรูปโลก) ไม่ใช่เกิดขึ้นทีเดียว ๖ อายตนะ โลกย่อมทำความชื่นชมให้แก่อายตนะทั้ง ๖ โลกยึดถืออายตนะนั่นแล โลกย่อมเดือดร้อนเพราะอายตนะนั้น เช่น เมื่อจักขุทวาร กระทบกับรูปารมณ์ เกิดจักขุวิญญาณ การเห็นจึงเกิดขึ้น เมื่อมีเกิด ก็มีดับ ใครฉิบหาย การเกิดขึ้นนั้นแหละฉิบหาย แล้วจะยึดอะไร รูปนามไม่มีเสียอย่าง ก็ไม่มีอะไร แล้วเราไม่ทัน ไม่รู้ ขณะอายตนะทำงาน ภายนอก – ภายในต่อกัน แล้วไปยึดว่าเป็นเราเป็นของของเรา สิ่งนั้นมันเป็นไปตามธรรมชาติ หมดไป เสื่อมไป ก็เสียใจ ดังนี้รูป ดังนี้ความเกิดขึ้นแห่งรูป ดังนี้การดับไปของรูป ดังนี้เวทนา ดังนี้สัญญา ดังนี้สังขาร ดังนี้วิญญาณ ดังนี้ความเกิดขึ้นแห่งวิญญาณ ดังนี้ความดับไปแห่งวิญญาณ

โดย ศาลาเสือพิทักษ์ [4 ก.ค. 2548 , 15:23:02 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

สลักธรรม 1 ด้วยเหตุนี้เมื่อปัจจัยมีอยู่ ผลย่อมมีอยู่ เพราะการบังเกิดขึ้นแห่งปัจจัยนี้ ผลจึงปรากฏขึ้น เมื่อปัจจัยไม่มีอยู่ ผลย่อมต้องไม่มีอยู่ เพราะการดับแห่งปัจจัย ผลจึงดับไป เพราะอวิชชาเป็นปัจจัยจึงมีสังขาร เพราะสังขารเป็นปัจจัยจึงมีวิญญาณ เพราะวิญญาณเป็นปัจจัย ความเกิดขึ้นของกองทุกข์ทั้งหลายย่อมมีด้วยประการฉะนี้ เพราะอวิชชาดับโดยสำรอกไม่เหลือสังขารจึงดับ เพราะสังขารดับ วิญญาณจึงดับ ความดับแห่งกองทุกข์ทั้งหมดทั้งมวล ย่อมมีเป็นประการ เพราะวิญญาณดับ (ปฏิสนธิวิญญาณ) เมื่อบุคคลใดถูกมรณะครอบงำ ก็อะไรเป็นสมบัติของเขา เขาย่อมพาเอาอะไรไปได้ บุญและบาปนั่นแหละ เป็นสมบัติของเขา เขาแลจะเป็นผู้พาเอาบุญและบาปนั่นไปสู่ปรโลก บุญ และ บาป นั้นย่อมติดตามเขาไปประดุจเงาติดตามตัวไปฉะนั้น

โดย ศาลาเสือพิทักษ์ [4 ก.ค. 2548 , 15:25:20 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

สลักธรรม 2 เราตถาคตกล่าว่า “สาระย่อมไม่มีในเบญจขันธ์” ภิกษุผู้มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติพึงพิจารณาสังขารทั้งหลาย ทั้งกลางวันและกลางคืน พึงประพฤติ ดุจบุคคลผู้มีศีรษะอันไฟไหม้ดังนี้ (ต้องคอยปัด คอยดับตลอด) ทุกข์เป็นไฉน ทุกข์คือรูป ทุกข์คือเวทนา ทุกข์คือสัญญา ทุกข์คือสังขาร ทุกข์คือวิญญาณ เหล่านี้เรียกว่าทุกข์ มูลเหตุแห่งทุกข์เป็นไฉน ตัณหาอันได้แก่ความกำหนัด ความข้อง และความยินดี นำให้เกิดภพใหม่ ประกอบไปด้วยความกำหนัดแล้ว กำหนัดอีก ด้วยอำนาจแห่งความเพลิดเพลินนั้น มีปกติเพลิดเพลินในอารมณ์นั้นๆ ต่อไป ตัณหาอันมี กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา เรียกว่ามูลเหตุแห่งทุกข์ ย่อมมีอยู่ตราบนั้น โยคาวจร คือสติมา สัมปชาโน อาตาปี จึงมีหน้าที่ถ่ายถอน ถากถาง สำรอกสิ่งที่ปรากฏขึ้นแล้วตั้งอยู่ แล้วดับไปด้วยความเพ่งพิศของปัญญา ว่าสิ่งใดมีเกิด ก็รู้ว่าเกิด สิ่งใดมีดับก็รู้ว่าดับ การรู้อย่างนี้เท่านั้น เรียกว่า บัณฑิต

โดย ศาลาเสือพิทักษ์ [4 ก.ค. 2548 , 15:28:28 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

สลักธรรม 3 โลกย่อมเดือดร้อนเพราะอายตนะ... เมื่อมีเกิด ก็มีดับ ใครฉิบหาย การเกิดขึ้นนั้นแหละฉิบหาย... คือว่า...ไม่นึกไม่ฝันเลย... ขอบพระคุณค่ะ

โดย น้องถ้วย [4 ก.ค. 2548 , 19:38:20 น.] ( IP = 203.170.228.172 : : )

สลักธรรม 4 ขอบคุณมากครับ ครับถ้ามีความสามารถ เท่าทันความเกิดดับ ที่มีมาทางอายตนะได้คงสุขมาเลยนะครับ เพราะเราจะได้ไม่ต้องเก็บภาพมายาลวงตานั้นๆไปคิดฟุ้งซ่าน คำราญใจ ตัดอาลัยไม่ขาดขนาดนี้กันเลยครับ จ๊ากกกดูน้องถ้วยซิมาเฆมอีกแล้วแระ

โดย พี่เณร [5 ก.ค. 2548 , 06:29:24 น.] ( IP = 61.90.82.52 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด