เส้นทาง...สู่...มูลนิธิ..ของหทัย(3)

---

ขอขอบคุณ...กัลยาณมิตรทุกท่านที่เข้าไปเยี่ยม กระทู้ของหทัย...แต่ไม่เห็นมีใครให้คำแนะนำเลย แม้กระทั่ง พี่เณร.... พี่ดา..... หรือครูบาอาจารย์... หทัย..เล่าต่อนะครับ.....วันที่ 23 พฤษภาคม 48 หทัยจำได้ว่าเป็นวันที่..หทัยมีความเครียดมากที่สุดวันหนึ่งในชีวิตหทัย....ลูกหทัย...ลูกชายคนเดียวในจำนวนลูก 3 คน เพราะอีก 2 คนเป็นผู้หญิง ลูกชายคนนี้มีอายุ 25 ปี...แปลกนะครับ ในวัยที่มีอายุ 25 ปี ของเขา....เขามีเรื่องยุ่งๆติดต่อกันมาประมาณ 5-6 เดือนแล้ว แต่วันที่ 23 พฤษภาคมนี่ เขาถึงกับระเบิดออกมาเลยหละ...ระเบิดอย่างไร ข้ามรายละเอียดไปดีกว่านะครับ...หทัยในฐานะเป็นพ่อ ต้องหาทางช่วยแก้ปัญหาให้ลูก มีประสบการณ์ในวิชาจิตวิทยาบ้าง ประสบการณ์ชีวิดบ้าง ขนมาใช้หมด....ปัญหาลูกไม่จบ หนทางหนึ่งที่หทัยบอกให้ลูกคือ....บวช เพราะจำได้ว่า เมื่อหทัยอายุ 25 ปี หทัยก็เหมือนลูก คือ มีปัญหาเหมือนกันและแก้โดยการ..บวช พอลาสิกขาออกมา ปัญหาก็จบ....แต่สำหรับลูก พอพ่อเสนอให้เขาบวช..เด็กสมัยนี้...ท่านทั้งหลายคิดดู...เขานึกไม่ออกว่าการบวช มันจะแก้ปัญหาเขาได้อย่างไร...เขานึกไม่ออกจริงๆ... วันเวลาผ่านไปเกือบเดือน...ลูกชายก็ยังเหมือนเดิม บางทีเขาไม่หลับ ไม่นอนเลย 3-4 คืน หทัยหลับไป ตื่นขึ้นมาตี 2 ตี 3 เขานั่งอยู่กับคอมฯ หทัยถามลูก เขาบอกว่า "นอนไม่หลับพ่อ..." เราใช้เวลาในการปรึกษาหารือกัน จนกระทั่งวันที่ 20 มิถุนายน 48 เขาจึงบอกหทัยว่า..."พ่อ ลูกอยากไปวัดที่พ่อจะให้ลูกไปบวช" เขาบอกผม "แต่...ลูกยังไม่แน่ใจว่าจะบวชหรือเปล่านะพ่อนะ" สำหรับพ่อ...แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว เราเดินทางไปวัดๆวัดหนึ่งทางภาคใต้ เป็นวัดธรรมยุติ อยู่ในชนบท เรียกว่าวัดป่าก็อาจจะเรียกได้ หทัยโทร.ไปหาพระอาจารย์ทีหทัยรู้จักและกราบเรียนท่านให้ทราบล่วงหน้า เราไปถึงที่นั่นประมาณ 10 โมงเช้า พระอาจารย์รออยู่แล้ว ท่านไปที่โรงธรรม ลูกชายผมก็เข้าไปกราบนมัสการท่าน ท่านคุยอะไรของท่านไปกับลูกชาย หทัยก็ขอตัวออกมา ปล่อยให้ท่านคุยกับลูกชายหทัยตามสะดวก ประมาณ 40 นาที ท่านเดินออกมาพร้อมกับลูกชายผม ลูกชายผมโผเข้ามากอดผมแล้วร้องไห้ พร้อมกับพูดว่า "พ่อ...ลูกขอโทษ...ลูกจะบวชที่วัดนี้" สำหรับหทัยในเวลานั้น อึ้ง...เลย ไปเกือบ 2 นาที แล้วพุดว่า "พ่อดีใจด้วยลูก..อนุโมทนา..นะลูก" ลูกชายผมบอกผมอีกว่า "ลูกจะกลับไปบ้านกับพ่อ เพื่อไปเตรียมตัว บอกกล่าวเพื่อนฝูงและจัดการเกี่ยวกับงานการแล้วจะกลับมาอยู่วัด เป็นนักบวช ส่วนจะบวชวันไหน แล้วแต่อาจารย์ หทัยมาทราบตอนหลังว่าเหตุผลใดที่ทำให้ลูกผมตัดสินใจบวช ลูกเล่าให้ฟังว่า "หลังจากที่คุยกันไปสักพักแล้ว พระอาจารย์ก็ถามถึงปัญหา ลูกก้เล่าให้ฟัง ทุกเรื่อง ในที่สุดพระอาจารย์ก็ตั้งคำถามลูกว่า "ในฐานะที่เป็นลูก รู้ไหม๊ ว่าทุกข์ของพ่อแม่ที่ร้ายแรงใน 3 เรื่องต่อไปนี้ พ่อแม่ทุกข์เรื่องใดมากที่สุด คือ 1. อยากมีลูก แต่ไม่มีลูก พ่อแม่ทุกข์ไหม๊ ทุกข์ 2. พ่อแม่อยากมีลูก และได้ลูกคลอดออกมา ลูกตาย พ่อแม่ทุกขืไหม๊ ทุกข์ 3 . พ่อแม่ อยากมีลูก คลอดลูก เลี้ยงลูกจนโต แต่ลูกเป็นคนเลว พ่อแม่ทุกข์ไหม๊ และ 3 ข้อนี้ อะไรที่พ่อแม่ทุกข์ที่สุด ลูกผมตอบว่า ข้อที่ 3 พระอาจารย์กล่าวต่อว่า วิธีเดียวที่พ้นทุกข์ได้ถึงแม้นว่าไม่หมดกรรมก็ตาม แต่ก็เบาบาง คือ บวช...ด้วยเหตุผลนี้ลูกชายผมจึงตัดสินใจบวช

โดย หทัย [27 พ.ย. 2548 , 16:32:01 น.] ( IP = 61.90.99.122 : : )

สลักธรรม 1 วันที่ 25 มิถุนายน เราเดินทางไปวัด เพื่อเป็นนักบวช เมื่อไปถึง พระอาจารย์ยกกุฎิให้ 1 หลัง รอบๆกุฎิค่อนข้างรกเพราะไม่มีใครอยู่ ผมนอนกับลูกที่กุฎินี้ 1 คืน รุ่งเช้าก็เดินทางกลับกรุงเทพ จนกระทั่งวันที่ 29 หทัยจึงเดินทางกลับไปหาลูกอีกครั้งหนึ่ง เมื่อไปถึงลูกชายผม ยัท่องคำขอบวชยังไม่ได้เลย...นึกกังวลอยู่ในใจ..แต่ก็ไม่เป็นไร หทัยบอกลูกว่า ลูกพ่อเก่งอยู่แล้ว พ่อช่วย 2 วัน ลูกก็ท่องได้ ..กฎเกณฑ์ของวัดที่นี่ คือ ถ้าท่องไม่ได้ ท่านจะไม่อนุญาตให้บวช หทัยนอนอยู่กับลูก 2-3 คืน ลุกเริ่มท่องอะไรได้มากขึ้น จนถึงวันที่ 3 กรกฎาคม ลูกชายก็...บวช ผมไม่ชอบอะไรที่เป็นพิธีการใหญ่โต บวชง่ายๆ เช้าขึ้นมา โกนหัว 9.30 น. ก็บวช ย่า ยาย อา น้า ญาติมากันเยอะ....การบวชก็จบ ลูกชายก็อยู่ในเพศบรรชิตเรียบร้อย สำหรับหทัย..ตัดสินใจบอกลูกว่าพ่อจะถือศีล 8 ไปตลอดตั้งแต่วันนี้ จนออกพรรษา .... นี่แหละ คือ การเริ่มต้นเดินทาง...สู่....และในที่สุดวันนี้ก็มาถึงมูลนิธิฯ.....หลังจากนี้จะเป็นเนื้อหาที่สนุกสนานตื่นเต้น เพียงใดแค่ไหน...ค่อยต่อนะครับ..พี่เณร

โดย หทัย [27 พ.ย. 2548 , 16:45:35 น.] ( IP = 61.90.99.122 : : )

สลักธรรม 2 ขอบคุณมากครับคุณหทัย ที่นำเรื่องราวชีวิตและประสบการณ์ความทุกข์มาเล่าให้ฟัง ทำให้พี่เณรรู้ชัดถึงความทุกข์ใจ ที่เกิดขึ้นจากความรัก ไม่ว่าจะเป็นความรักระหว่างพ่อแม่ที่มีต่อบุตร หรือครูที่มีต่อศิษย์ มิตรที่มีต่อมิตร และจิตที่มีความรัก พี่เณรพูดได้เต็มที่เช่นนี้ก็เพราะเห็นว่า ความรักทั้งหมดที่มีเช่นนั้นๆเป็นทุกข์ก็เพราะต่างมีอุปาทานเข้าไปยึดนั่นเอง ยึดว่าเป็นเราเป็นของๆเราทั้งนั้น จึงเป็นเหตุให้เกิดความทุกข์ติดตามมา. แต่คุณหทัยก็มีวิบากดีนะครับ ที่ความทุกข์ใจได้คลี่คลายลงไป แม้ดูเหมือนจะลำบากหนักแน่น แต่ด้วยกุศลที่คุณหทัยเคยสร้างสมมานั้น มาเป็นกรรมเบียดเบียนวิบากร้ายๆให้เบาบางลง และอาจจะมีกรรมตัดรอนฝ่ายกุศลเกิดมาทำให้บุตรนั้นได้ค้นพบสิ่งที่ควรทำนั่นเอง พี่เณรดีใจด้วยนะครับ และจะคอยติดตาม วงจรชีวิตที่ลิขิตให้มาถึงมูลนิธิของคุณหทัยต่อนะครับผม

โดย พี่เณร [27 พ.ย. 2548 , 17:56:11 น.] ( IP = 58.8.66.96 : : )

สลักธรรม 3 สวัสดีค่ะคุณหทัย ดีใจมากค่ะที่ได้อ่านเรื่องราวและความรู้สึกของคุณหทัย ...จะติดตามต่อไปค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [27 พ.ย. 2548 , 18:35:45 น.] ( IP = 58.136.206.57 : : )

สลักธรรม 4 โอ..พี่เณรครับ ที่หทัยขอให้พี่เณรช่วย ก็คือ ให้ช่วยวิเคราะหือย่างนี้แหละครับ...เพราะหทัยเองเวลานี้ อ่านหนังสือและทำความเข้าใจพระอภิธรรมอยู่ และหลายรอบหลายเที่ยวแล้ว อยากจะเข้าใจจากความเป็นจริง ที่ปรากฎจริง ที่เรียกว่า ปรมรรถธรรม นั่นแหละครับ นอกจากพี่เณรแล้ว หทัยอยากกราบครูบาอาจารย์ท่านอื่นกรุณาช่วยด้วยนะครับ ..หทัยเชื่อว่านอกจากหทัยเองแล้ว กัลยาณมิตรท่านอื่นก็จะได้เรียนรู้ไปด้วย ..นะครับ ถ้าเช่นนั้น...ขอเล่าต่อก็แล้วกัน.... หลังจากที่ลูกบวชแล้ว หทัยเดินทางกลับกรุงเทพในวันรุ่งขึ้น รู้สึกเป็นสุข...ความภูมิใจเกิดขึ้นในใจ ที่รู้สึกว่าเราได้ทำหน้าที่ของ พ่อ...ที่มีต่อลูก โดยเฉพาะในยาม ที่ลูกมีปัญหา..ในยามที่ลูกทุกข์...การเดินทางกลับมาโดย รถยนต์ ผ่านสวนโมกข์ แวะสวนโมกข์ ...เข้าไปเดินในสวนโมกข์คนเดียวเกือบ 2 ชั่วโมง รู้สึกอยากจะมีชีวิต สบายๆ..ไม่รีบร้อน เพราะหทัยเครียดมาเกือบ 7 เดือน เข้าไปยืนอยู่ที่ศาลาที่ประชาชนมาติดต่อวัด...ยืนได้ยินคนที่มาวัดสวนโมกข์ มาจากที่ไกลๆ..อีสาน เหนือ ต่างประเทศ มีอยู่คนหนึ่งมาจากจังหวัดหนึ่งทางภาคอีสาน ..มาบอกพระอาจารย์ว่าอยากมาพบพระองค์หนึ่งชื่ออะไรก้ไม่ทราบ แต่เขาบอกว่า เขานอนฝันว่าพระองค์นี้ให้มาพบ พระอาจารย์ท่านว่า ไม่มีชื่อพระองค์นี้ แต่แกก็ยืนยันว่ามี..แกจำได้ ว่าเป็นที่นี่..เถยงกันเสียงดัง....พระอาจารย์ท่านใช้ความพยายาม จนกระทั่งให้เขาไปนอนที่เรือนพัก ..เพราะแกบอกว่า..แกไม่ได้นอนมา 4-5 คืนแล้ว พระอาจารย์หันมาบอกหทัยว่า..."ที่นี่เป็นอย่าวนี้แหละ..มีแต่คนไม่สบาย มีทุกข์ โยมเอย...นี่แหละทุกข์" หทัยนึกในใจว่า หทัยเองก็เพิ่งพ้นจากทุกข์มาเมื่อ ไม่ถึง 24 ชั่วโมงเอง ...เมื่อวันก่อนนี้หทัยก็เป็นเช่นนี้ ขณะขับรถมาหทัยนึกถึงคำสอนคำหนึ่งขึ้นมาได้...ที่เขาว่า "พ่อ แม่ คือพระอรหันต์ของลูก" หทัยนึกและเข้าใจเดี๋ยวนี้เองว่า นี่แหละคือพระอรหันต์..ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ไม่ว่าลูกจะเลวขนาดไหน ไม่ว่าคนเขาจะประนามลูกว่าเป็นอย่างไร...เขาจะฆ่า จะประหารลูกอย่างไร...สำหรับพ่อ แม่ ลูกคือลูกของพ่อ แม่เสมอ....พ่อ แม่ ไม่หวังอะไร ตอบแทนเลย ไม่เลยจริงๆ...พระอรหันต์ของลูก เป็นได้จริงๆ..ใช่ไหมพี่เณร...หทัยทบทวนถึงบทบาทของตัวหทัยเอง...หทัยรู้สึกว่าตัวเองจะไม่สรางความทุกข์ให้พ่อ แม่ หรือมีก็น้อยมาก หทัยทำให้แม่เป็นสุขมากนะ เรียนเก่ง เป็นผู้นำ ทำงานสร้างชื่อเสียงให้วงศ์ตระกูล หทัยไม่คอรับชั่น หทัยเป็นข้าราชการ 19 ปี หทัยได้รับการพิจารณาขึ้นเงินเดือนพิเศษ 2 ขั้นถึง 9 ครั้ง ในจำนวนั้นหทัยได้พิจารณา 3 ขั้น 1 ครั้ง ...พูดไปเหมือน..ขี้คุยนะ หทัยกลับถึงกรุงเทพ หทัยไม่ทานอาหารมื้อเย็น หทัยไม่นอนบนฟูก ...หทัยหิว..หทัยกินน้ำ...หทัยแก้ปัญหาด้วยการนอน ประมาณ 2-3 ทุ่ม หทัยเลิกดูทีวี เพราะดูแล้ว เสียเวลา...หทัยปฎิบัติตนเช่นนั้น จนกระทั่งจนถึงวันออกพรรษา สำเร็จ ...หลังจากนั้น หทัยปรับใหม่ด้วยการ ขอไม่ทานอาหารหนักในมื้อเย็น แต่จะทานผลไม้หรือผักในมื้อเย็น เพราะหทัยยังต้องออกไปพบปะเพื่อนฝูงหรือลุกค้า..จึงต้องปรับ แต่หทัยรู้สึกดีกับตัวเองมากเลย.....พอมาถึงแค่นี้ พี่เณร หทัยได้อานิสงค์อันแรก คือ ศีล 8 นะพี่เณร....ค่อยต่อนะพี่...

โดย หทัย [27 พ.ย. 2548 , 18:36:54 น.] ( IP = 61.90.99.122 : : )

สลักธรรม 5 ดีมากเลยครับ เพราะการที่ได้ทำหน้าที่ ที่ดีที่สุดด้วยการมอบสิ่งที่ดีให้แก่บุตรนั้น นับว่าเป็นเรื่องน่าภูมิใจแล้วครับคุณหทัย แต่พี่เณรใคร่เตือนไว้ล่วงหน้าสักนิดนะครับว่า...คุณหทัยต้องเตรียมใจพร้อมไว้กับเรื่องราวต่างๆเสมอนะครับ เพราะธรรมชาติทั้งหลายนั้น ไม่ว่าดีหรือชั่ว สุขหรือทุกข์ สมหวังหรือผิดหวัง สิ่งต่างๆเหล่านี้วนเวียนผลัดมาปะทะกับชีวิตเราได้เสมอ โดยไม่จำกัดเวลาเลยครับ ด้วยเพราะความเป็นอนิจจัง ทุกขังและอนัตตา ที่มีอยู่ตลอดเวลาในธรรมชาติทั้งหลายทั้งปวงครับผม ไม่ใช่อื่นใดนอกจากความจริงใจที่อยากบอกคุณหทัยว่า..เมื่อเรารู้ไว้เช่นนี้ เท่ากับเป็นการครองใจตนด้วยความไม่ประมาทนะครับ และเมื่อต้องพบกับความเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิต ความทุกข์ใจจะได้เบาบางครับ เพราะเราได้สร้างภูมิคุ้มครองใจ ด้วยการยอมรับความจริงไว้บ้างแล้วนั่นเองครับ ใช่ครับ.. พ่อ แม่ คือพระอรหันต์ของลูก..เพราะการให้ของท่านมีความบริสุทธิ์ใจแท้ต่อลูกทุกคนนั่นเองครับ ยินดีด้วยนะครับ กับการรับทราบถึงธรรมอันดีงามเหล่านั้นครับผม.

โดย พี่เณร [27 พ.ย. 2548 , 20:17:49 น.] ( IP = 210.213.11.99 : : )

สลักธรรม 6 ดีใจด้วยค่ะ...ที่ความทุกข์ใจอันหนักได้คลี่คลายลง และต้องเตรียมใจพร้อมไว้กับเรื่องราวต่างๆ ที่พี่เณรแนะนำไว้ค่ะ

โดย เซิ่น [27 พ.ย. 2548 , 22:47:13 น.] ( IP = 58.10.89.214 : : )

สลักธรรม 7 ติดตามอ่านด้วยความสนุกเลยค่ะ ชีวิตคนเราก็อย่างนี้แหละ อะไรที่เป็นของๆเราเมื่อไหร่ ยามใดที่เราไม่สามารถจัดสรรให้เป็นไป หรือให้ได้ดังใจเราปรารถนา เราก็จะเร่าร้อน ขออนุโมทนาค่ะที่มีพระธรรมเป็นเพื่อน ขอให้พระธรรมอยู่ในใจตลอดเวลา พระธรรมก็จะกลับมาคุ้มครองเรา.....พี่เณรสอนพี่ดาไว้ค่ะ

โดย พี่ดา [28 พ.ย. 2548 , 09:27:12 น.] ( IP = 61.91.197.190 : : )

สลักธรรม 8 สวัสดีครับทุกท่านผมขออนุญาตแนะนำตัวที่กระทู้ นี้เลยนะครับ ผมก็สมาชิกใหม่เหมือนกันครับ พี่ๆมีอะไรช่วยชี้แนะตักเตือนได้ครับขอบคุณครับสวัสดีครับ

โดย คนภูเขา [28 พ.ย. 2548 , 14:59:18 น.] ( IP = 203.113.45.196 : : )

สลักธรรม 9 ยินดีที่ได้รู้จักครับคนภูเขา อย่างไรก็ตามไม่ว่าจะเก่าหรือใหม่ สำคัญที่ใจนะครับ เพียงมุ่งมั่นในธรรมเท่านั้นธรรมย่อมโอบอุ้มอุปการะผู้มีธรรมเสมอครับผม

โดย พี่เณร [28 พ.ย. 2548 , 15:50:39 น.] ( IP = 61.90.118.119 : : )

สลักธรรม 10 สวัสดีค่ะคุณคนภูเขา

โดย พี่ดา [29 พ.ย. 2548 , 11:43:38 น.] ( IP = 61.91.196.155 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด