๏ แก้ไข ๏

---

แก้ไข เพียงหยิบยื่นที่มีดีที่สุด มิเคยหยุดการให้ใฝ่ถนอม ความรู้สึกจริงแม้มิแปรปลอม หวังหล่อหลอมให้สวยด้วยตั้งใจ บำรุงต้นปรนปุ๋ยพรวนคุ้ยดิน ตั้งใจรินความหวังที่สดใส ให้เติบโตแข็งแรงถึงก้านใบ ผลิดอกช่อวิไลได้สมบูรณ์ แต่สิ่งใดจะได้อย่างใจเรา หวังให้สุขแผ่เงากลับสิ้นสูญ ลมอาจโถมโหมแรงทวีคูณ ความสูญเสียเพิ่มพูนในทันควัน หวังจะให้ดอกสวยด้วยสันสี กลับถูกหนอนย่ำยีจนเสียขวัญ จึงมิอาจกำหนดกฎป้องกัน เพื่อให้ทุกสิ่งอันเป็นอย่างใจ เมื่อเคราะห์ร้ายกรายถึงตรึงตัวแล้ว ต้องกล้าแกล้วหาทางเข้าแก้ไข หากกิ่งโค่นโอนหักเสียหายไป แต่งต้นใหม่ตัดทิ้งกิ่งอ่อนแอ หากดอกเน่าเฉาช่อหรืององุ้ม ปลิดจากพุ่มทิ้งไปไม่แยแส อย่าเสียดายในสิ่งที่ผันแปร จมอยู่แค่อดีตฝันอันดั้งเดิม ใช้กิ่งหักหมักใบไปพร้อมดอก แยกเรื่องออกมาทำปุ๋ยเพื่อสร้างเสริม ลำต้นดียังมีให้แต่งเติม ช่อดอกใหม่พร้อมเพิ่มและผลิบาน เรามิอาจได้ทุกสิ่งสมดั่งใจ เพราะเงื่อนไขมีมากหลากสถาน จึงต้องปรับปรุงใจให้เชี่ยวชาญ ทิ้งวันวานรับวันใหม่ด้วยใจทรนง

โดย พี่ดอกแก้ว [29 พ.ย. 2548 , 21:36:31 น.] ( IP = 210.213.53.5 : : )

[ 1 ][ 2 ] [ 3 ] [ 4 ][ 5 ]

สลักธรรม 21 น้อมสติพิจารณาตน รอบข้างต่างคนล้นปัญหา มีดีชั่วอย่ากลัวปัญญา ในกรอบกล้าแก้ไขใจจริง .เรื่องคนว่ายากแล้ว ตัวตนในใจเรายิ่งยากกว่า แวะมาอ่านครับ..

โดย plaing_piu [30 พ.ย. 2548 , 09:13:40 น.] ( IP = 61.90.82.13 : : )

สลักธรรม 22 เราปลูกต้นไม้ก็หวังชื่นชมดอกผลที่เกิดตามมา บางครั้งก็สมหวัง บางคร้งก็ผิดหวัง นำมาซึ่งโทสะ เหตุการณ์เพิ่งเกิดขึ้นเลยค่ะพี่ดอกแก้ว ไม่อยู่บ้านเสาร์-อาทิตย์ กลับไป หนอนกินต้นไม้เกลี้ยงเลย ๒ ต้น วูบแรก ก็ให้นึกโกรธคนที่อยู่บ้านนะคะ (ไม่ได้โกรธผีเสื้อที่มาวางไข่) แต่ก็วูบเดียวจริงๆ ไม่เหมือนแต่ก่อน ต้องโวยวายแล้ว หลังจากนั้นก็จัดแจงจะจัดการกับหนอน (สำเร็จโทษ) แต่พอเขี่ยหนอน เห็นมันกระดุกกระดิก ก็มีจิตคิดได้ว่ามันมีชีวิตนะ แต่ต้นไม้ไม่มีชีวิต มันแค่มากินใบเป็นอาหารเท่านั้น เดี๋ยวก็งอกใหม่ และที่ร้ายก็คือเรากำลังจะจัดการกับสิ่งที่มีชีวิต เพื่อสิ่งที่ไม่มีชีวิต และผลของการกระทำนั้น เราอีกนั่นแหละเป็นผู้รับผลของการกระทำนั้น คิดได้ดังนี้ หยุดเลยค่ะ จิตสงสารเกิดขึ้นแทนค่ะพี่ดอกแก้ว สงสารหนอนผีเสื้อ พ่อแม่ก็ไม่ได้เลี้ยงดู หากินเอง ซึ่งคาดว่าอีกไม่กี่วันก็คงจะโตเป็นผีเสื้อแล้ว ก็เขียนเล่าให้ฟังค่ะ....เรามิอาจได้ทุกสิ่งสมดั่งใจ เหมือนที่พี่ดอกแก้วบอกไว้เลย ขอบคุณสำหรับข้อคิดที่ดีๆที่ได้รับจากพี่ดอกแก้วเสมอมาค่ะ

โดย พี่ดา [30 พ.ย. 2548 , 11:56:28 น.] ( IP = 61.91.198.144 : : )

สลักธรรม 23 มาช้ากว่าเพื่อเลยวุ๊ยเรา...มาเยี่ยมเช่นเคยครับพี่ดอกแก้ว...

โดย บินเดี่ยวหมื่นลี้ [30 พ.ย. 2548 , 20:15:08 น.] ( IP = 210.213.11.127 : : )

สลักธรรม 24 เลี้ยงต้นไม้ คล้าย ๆ เลี้ยงต้อยไม๊ฮะ...

โดย ฤกษ์ [30 พ.ย. 2548 , 20:15:38 น.] ( IP = 210.213.11.127 : : )

สลักธรรม 25 @...ทานทองคำ... รู้ว่าควรทำอย่างไรใช่สำเร็จ จะสิ้นเสร็จเมื่อลงมือเริ่มแก้ไข หากว่ารู้แล้วบ่นพร่ำไม่ทำใจ ก็ไม่มีสิ่งใดดีกว่าเดิม สวัสดีค่ะทานทองคำ..การแก้ไขบางทีก็นำความลำบากมาให้มากในช่วงที่..พยายาม คนส่วนใหญ่จึงมักนิ่งดูดาย และเลือกที่จะแก้ตัวมากกว่า ปัญหาก็เลยยังคงคาราคาซังอยู่อย่างนั้น ถ้าเรารู้จักแก้ไขกันจริงๆแล้ว ความสุขในการอยู่ร่วมกันคงจะมีมากกว่านี้นะคะ...ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ

โดย พี่ดอกแก้ว [30 พ.ย. 2548 , 20:17:25 น.] ( IP = 210.213.11.127 : : )

สลักธรรม 26 @...น้องอัลมิตรา... ความสุขในการให้ไม่อาจเล่า ว่าใหญ่เท่าสิ่งใดในโลกหล้า รู้เพียงสุขครอบคลุมเหนือเวลา ระลึกถึงกี่คราก็สุขใจ สวัสดีค่ะน้องอัลมิตรา...การทำประโยชน์เพื่อผู้อื่นไม่ว่าจะเป็นสิ่งใดอันเป็นการให้ด้วยความบริสุทธิ์ใจ ..แม้จะเป็นเพียงคำพูดเพื่อชักชวน ก็นำความอิ่มเอิบใจมาสู่ผู้พูดไม่น้อย ยิ่งได้ลงมือกระทำด้วยแล้วก็จะยิ่งสุขใจและภูมิใจ อย่างเช่นการทำบ้านกลอนนี้ เพื่อให้..โอกาส..แก่หลายคนได้กระทำในสิ่งที่ดี มีการฝึกฝน การเรียนรู้ มีสถานที่คลายความทุกข์ใจ หรือแม้กระทั่งการให้โอกาสแก่เยาวชนได้มีการพัฒนาทักษะด้านภาษา ก็ล้วนเป็นกิจกรรมแห่งการให้ที่น่าสรรเสริญทั้งสิ้น เพราะสิ่งเหล่านี้ยากที่จะเกิดขึ้นได้ในจิตใจของคนที่ปราศจากความเสียสละ และขาดความเมตตา การให้เช่นนี้นึกถึงกี่ครั้งก็จะชื่นใจในการกระทำนั้น...ยิ่งกว่าได้รับรางวัลเกียรติยศใดๆ อนุโมทนาในกุศลอันประกอบไปด้วยความเสียสละที่น้องอัลมิตราพร้อมทั้งทีมงานที่ได้กระทำลงไปด้วยนะคะ

โดย พี่ดอกแก้ว [30 พ.ย. 2548 , 20:19:59 น.] ( IP = 210.213.11.127 : : )

สลักธรรม 27 @...น้องอัลมิตรา..ต่อนะคะ และสำหรับเรื่องของคำถาม..เทวดายังไม่มีโอกาสเท่าพวกเราเลย...คำตอบโดยรวมแล้วก็คือ จริงค่ะ เพราะเทวภูมิต่างจากมนุษยภูมิในความสะดวกสบายเป็นอย่างมาก โอกาสที่จะเห็นความทุกข์ร้อนของผู้ร่วมภพภูมิเดียวกันนั้นก็มีน้อย แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่มีนะคะ เช่นผู้ที่อยู่ในชั้นที่สูงกว่าสามารถรับทราบ ความเป็นไปของผู้ที่อยู่ในชั้นที่ต่ำกว่าได้ แต่ความทุกข์ร้อนเหล่านั้นก็ไม่ปรากฏชัดเท่าภพภูมิของมนุษย์ เพราะฉะนั้นโอกาสที่จะสร้างกุศล ในการสงเคราะห์ผู้อื่น จึงมีไม่มาก เพราะไม่มีสภาพความน่าสงสารน่าเห็นใจไปปรากฏให้พิจารณานั่นเองค่ะ และผู้ที่อยู่ในเทวภูมินั้นก็สามารถ สร้างกุศลได้ดุจเดียวกับมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของทาน ศีล หรือภาวนา แม้ในเรื่องของทานจะมีโอกาสน้อยกว่าก็ตาม ดังที่มีปรากฏในพระสูตรว่า... เมื่อพระอินทร์ทราบ อานิสงส์ของการตักบาตรพระอริยบุคคลที่เพิ่งออกจากนิโรธสมาบัติว่า จะมีอานิสงส์มาก และได้รับผลทันทีภายใน ๗ วัน ก็พยายามหาโอกาสลงมากระทำเช่นนั้นในภพภูมิของมนุษย์บ้าง หรืออย่างนางเทพธิดาที่มีกตัญญูในพระมหากัสสปะ ได้แปลงตนลงมาเก็บกวาดกุฏิให้ท่านเป็นต้น

โดย พี่ดอกแก้ว [30 พ.ย. 2548 , 20:23:26 น.] ( IP = 210.213.11.127 : : )

สลักธรรม 28 @...น้องอัลมิตรา..ต่ออีกนะคะ ส่วนในเรื่องของไตรสิกขา ที่เกี่ยวกับการศึกษาและปฏิบัติธรรมนั้นเทวภูมิ ก็สามารถกระทำได้ดุจเดียวกับมนุษย์ และสามารถบรรลุ เป็นพระอริยบุคคลได้เช่นกัน อย่างเช่นในตอนที่พระพุทธองค์เสด็จไปโปรดพระพุทธมารดาในดาวดึงส์เทวโลกนั้น เทวดาและพระพรหมที่มาฟังธรรมนั้นสามารถฟังธรรมและพิจารณาธรรมจนบรรลุอริยมรรคอริยผลได้เป็นโกฎิ โดยสรุปแล้วเทวภูมิสามารถประกอบกุศลได้เช่นเดียวกับมนุษยภูมิ แต่โอกาสที่จะให้ทานด้วยความเมตตา ความเสียสละ เพื่อสงเคราะห์ผู้อื่นนั้นมีน้อยกว่า เพราะผู้ที่ไปเกิดในเทวภูมินั้น ย่อมไปเกิดด้วยอำนาจกุศลที่ประณีตกว่ามนุษย์ สมบัติที่ได้รับนั้นจึงมีความสมบูรณ์กว่า..ไม่ต่างอะไรจากเรื่องรัศมีของกายที่น้องอัลมิตราเคยถามในคราวก่อนหรอกค่ะ แต่มนุษย์ภูมินั้น จะมีภาพมีเหตุการณ์ให้เราได้พบเห็นจนเกิดความเมตตาสงสารได้ตลอดเวลา และด้วยเหตุนี้ที่เป็นภูมิที่มีความทุกข์ ปรากฏที่กายและใจชัด และก็มีความสุขกายสุขใจได้อย่างชัดเจนเช่นกันจึงเป็นภูมิที่ควรแก่การพิจารณาธรรม จึงเป็นภูมิที่เกิดขึ้นของพระพุทธเจ้าทุกพระองค์ เพราะเหมาะด้วยสภาพที่เอื้อต่อการพิจารณาอริยสัจจ์ทั้งสี่ประการนั่นเองค่ะ

โดย พี่ดอกแก้ว [30 พ.ย. 2548 , 20:26:16 น.] ( IP = 210.213.11.127 : : )

สลักธรรม 29 @...น้องอัลมิตรา..ต่ออีกนะคะ สำหรับคำว่าพระโพธิสัตว์ นั้นหมายถึงผู้บำเพ็ญบารมีเพื่อปรารถนาพุทธภูมิ สำหรับผู้ที่ได้รับคำพยากรณ์ว่าจะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าแน่นอนแล้วจะเรียกว่า นิยตโพธิสัตว์ ซึ่งผู้บำเพ็ญบารมีเหล่านั้นจะไปเกิดอยู่ในภพภูมิไหน ก็ได้ค่ะ ตามอำนาจกรรมที่นำส่งไป โดยเว้นแต่นิยตโพธิสัตว์เท่านั้นที่มีขอบเขตของภพภูมิว่าไม่ไปเกิดในที่ใดหรือไม่เป็นสัตว์ชนิดใดบ้าง เช่น เมื่อเกิดเป็นสัตว์เดียรฉาน มีกายไม่เล็กกว่านกกระจาบ และ ไม่ใหญ่ไปกว่าช้าง หรือเมื่อเกิดเป็นมนุษย์ ย่อมไม่เกิดเป็นคนมีจักษุบอดมาแต่กำเนิด อย่างนี้เป็นต้นค่ะ เพราะฉะนั้นในการบำเพ็ญบารมีที่ผ่านมาหลายอสงไขย จึงเกิดได้เป็นจำนวนร้อยๆชาติ เพราะเวลาอันยาวนานนั่นเองค่ะ อนุโมทนาอีกครั้งในกุศลแห่งการให้ค่ะน้องอัลมิตรา

โดย พี่ดอกแก้ว [30 พ.ย. 2548 , 20:31:32 น.] ( IP = 210.213.11.127 : : )

สลักธรรม 30 @...ไรไก่... ทุกเรื่องราวไม่มีคำว่าสาย สิ่งที่ทำมีความหมายหาไร้ค่า เพราะแก้ไขนั้นเป็นทางนำมา ซึ่งสิ่งที่ดีกว่าเรื่องหนเดิม ไม่มีคำว่าสายค่ะไรไก่..หากไม่ยึดติดกับเรื่องราว บุคคล หรือสถานที่เสียแล้ว การแก้ไขนั้นเป็นการสร้างสิ่งใหม่ที่ดีกว่าเก่าให้เกิดขึ้นได้ทันที แม้จะไม่มีใครเห็น แต่ผู้กระทำย่อมรู้ได้ว่า สิ่งดีๆได้เกิดขึ้นแล้ว กุศลได้เกิดขึ้นแล้วในวินาทีนั้น และถ้าทำได้ด้วยการป้องกันแต่เนิ่นๆ อย่างที่ไรไก่บอก ...ก็จะดีมาก และควรกระทำให้มีมากๆเลยค่ะ ก่อนที่จะเกิดความเคยชินแล้วแก้ไขลำบาก ขอบคุณมากนะคะที่เข้ามาอ่านและทักทาย

โดย พี่ดอกแก้ว [30 พ.ย. 2548 , 20:33:36 น.] ( IP = 210.213.11.127 : : )

[ 1 ][ 2 ] [ 3 ] [ 4 ][ 5 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด