แสงสว่างของชีวิต (๑๑๓)

---

ตอนที่ (๑๑๒) อ่านที่นี่ ใครๆ ต่างก็รักชีวิตของตนเอง ใครๆ ต่างก็หาหนทางที่จะให้ชีวิตของตนรอดและปลอดภัยเท่าที่จะทำได้ และไม่ว่าใครทั้งนั้นต้องดิ้นรนขวนขวาย ยอมเสียสละทุกประการเพื่อหาหนทางให้ตนรอดจากอันตรายแล้วได้ความสุข แต่ทำไมเล่า ในบางคนจึงได้คิดที่จะทำลายล้างชีวิตของตนเอง บางคนมีผู้ช่วยให้พ้นจากความตายไว้ได้หลายครั้งแล้วก็ยังคงพยายามอยู่อีก ใครๆ พากันพูดว่า ก็ทำไมเล่าเขาจึงจะไม่เกิด เพราะความทุกข์ความเสียใจที่ได้รับนั้นเข้ามาบีบบังคับเคี่ยวเข็ญ ทำไมเล่าเขาจะไม่เสียใจขนาดหนัก เพราะภรรยาไปมีชู้สู่ชายที่หนุ่มกว่า แล้วทิ้งลูกน้อยให้พ่อเลี้ยงเอาไว้ตั้งหลายคน หรือทำไมเล่าเขาจะทนอยู่ไหว เพราะหนุ่มรูปหล่ออันเป็นเทพบุตรของตนย้ายวิมานไปสมสู่อยู่กับนางฟ้าคนใหม่ หรือว่าทำไมเล่าเขาจึงคิดทำธุรกิจอันใด ก็มมีแต่ความล้มเหลวจนในที่สุดถึงขาดทุนล้มละลาย ใครเลยจะบังคับไม่ให้เสียใจได้ ใครเลยจะทนทุกข์ทนความเร่าร้อนอยู่ไหวจึงเป็นเหตุให้คิดทำลายตนเอง แต่ละคนก็อยากได้รับความสุข เมื่อต้องการอะไรก็อยากได้สิ่งที่ตนปรารถนา ดังนั้น หลายคนก็ได้ทิ้งความหวังเอาไว้โดยอธิษฐาน หรือเขียนหนังสือเอาไว้ว่า ถ้าชาติหน้ามีจริง ขอให้ได้พบกันอีก หรืออธิษฐานว่า ชาตินี้ไม่มีโอกาสพบกันเสียแล้ว ขอให้ได้พบกันในชาติหน้า จะได้ทำการเข่นฆ่ากันให้สมใจ จะต้องทรมานเสียให้เป็นการใหญ่ แล้วจึงจะฆ่าให้ถึงแก่ความตายในภายหลัง จึงจะสาสมกับความแค้น น่าประหลาดหรือไม่ คนที่มีเรื่องราวเพียงเล็กๆ น้อยๆ ก็ตัดสินใจทำลายชีวิตของตนเอง ดูแล้วไม่เห็นเหตุผลเลย เช่น เพียงเรื่องการสอบไล่ตก หรือคู่รักต้องพลัดพรากจากกัน หรือพ่อแม่ห้ามไม่ให้ไปเที่ยว

โดย ศาลาธรรม นำมาฝาก [19 ก.พ. 2549 , 10:51:41 น.] ( IP = 58.136.206.216 : : )

สลักธรรม 1 ไม่เป็นการน่าอัศจรรย์ดอกหรือที่เรื่องเกิดขึ้นมาใหญ่โตเหลือเกิน แต่ไม่ยอมคิดที่จะฆ่าตัวตาย เช่น ป่วยเจ็บเรื้อรังทุพพลภาพมานับสิบๆ ปี ทั้งอดมื้อกินมื้อ ได้รับความยากแค้นแสนสาหัส หรือต้องเสียหายมากมายในธุรกิจ เช่น ล้มละลาย หรือพ่อแม่บุตรภรรยาล้มตายลงไปติดๆ กัน ครั้งหนึ่ง เมื่อสมัยที่ถนนสิบสามห้างข้างวัดบวรนิเวศน์วิหาร พระนคร มีตลาดแผงลอยค้าขายกันอยู่เต็ม เป็นร้านขายอาหารต่างๆ สารพัดอย่างนั้น วันหนึ่งผมนั่งรับประทานอาหารอยู่ ได้เห็นคนขอทานเดินกะโผลกกะเผลกเข้ามา รูปร่างหน้าตาไม่สมประกอบ ใครเห็นก็ต้องตกใจ เพราะที่หน้าบวมอูมเป็นเม็ดๆ โตบ้างเล้กน้อย จนดูแล้วแทบจะไม่เป็นหน้าของคน ทั้งมือและเท้าก็กุดเข้าไป จนมองไม่เห็นเป็นรูปนิ้ว ผมได้ยินคนขายอาหารหลายแห่งไล่ให้ออกจากร้านกันเอะอะ ร้านไหนร้านไหนต่างก็ไล่ให้ออกไป เขาต่างพากันพูดว่า "ซวย" ขืนเข้ามาแล้วขายของไม่ดี แต่ร้านที่ผมรับประทานอาหารอยู่เป็นคนใจบุญ เมื่อขอทานขี้เรื้อนเข้ามาก้เอาข้าวและกับข้าวทิ้งลงไปในชาม ด้วยไม่กล้าแตะต้องภาชนะนั้น แล้วพูดว่า ไม่เอาสตางค์ดอก แต่ขอให้ออกไปจากร้านเสียเร็วๆ ผมได้ถามขอทานโรคเรื้อนคนนี้ว่า ทำไมจึงไม่มาขอทานในเวลาที่คนเขาไม่ได้เข้ามารับประทานอาหารเล่า ขอทานตอบผมว่า ผมไม่ได้มาขอทานดอกครับ ผมมีสตางค์ซื้อ เพราะผู้ใจบุญเขาบริจาค ผมนั่งขอทานอยู่ที่ข้างกำแพงวัดบวรฯ แต่ตามร้านอาหารต่างๆ เขาไม่ยอมขาย ความจริงผมก็เอาชามมาใส่ไปรับประทานที่อื่น ไม่เคยขอนั่งในร้านเลยแม้เต่สักครั้งเดียว แล้วก็ได้เลือกเอาเวลาที่คนมาซื้อน้อยที่สุดอยู่แล้ว เจ้าของร้านเขาว่าขืนขายให้ขี้เรื้อนแล้วซวย ส่งสตางค์ให้เขาก่อนเขาก็ไม่กล้าหยิบ กลัวจะติดเชื้อโรค ผมกว่าจะได้กินข้าวที่ซื้อเอาด้วยสตางค์ของตัวเองแต่ละมื้อน้ำตาแทบร่วงทุกๆ วันทั้ง ๓ เวลา ได้อาศัยร้านนี้แหละขอรับจึงไม่ถึงอดตาย ผมได้ฟังเรื่องแล้วก็เกิดความสนใจ ได้ถามว่า เข้ากับใครเขาก็ไม่ได้ ติดต่อกับใครๆ เขาก็ไม่สำเร็จ ได้รับความเดือดร้อนถึงเพียงนี้ เคยคิดฆ่าตัวตายบ้างหรือเปล่า ขอทานได้ตอบอย่างมีหลักธรรมว่า ก็เคยคิดบ้างเหมือนกันขอรับ แต่ไม่กล้าทำ เพราะชาตินี้ก็ลำบากถึงเพียงนี้แล้ว

โดย ศาลาธรรม นำมาฝาก [19 ก.พ. 2549 , 10:52:14 น.] ( IP = 58.136.206.216 : : )

สลักธรรม 2 บุคคลผู้ซึ่งมิได้ศึกศสเรื่องของชีวิตจากพระอภิธรรมปิฎกให้มีความเข้าใจ ย่อมจะไม่ทราบว่า ความครุ่นคิด เสียใจ ทุกข์ร้อนอย่างแสนสาหัสของบางคนนั้นเหตุใดจึงมิได้จูงใจให้อยกาฆ่าตัวตาย แต่ความทุกข์ความเดือดร้อนเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่น่าจะคิดให้มากเลย กลับก่อให้เกิดความคิดทำลายตัวเองขึ้นมา แล้วเหตุไฉน จึงมีใจกล้าที่จะกระทำแก่ชีวิตอันเป็นที่รักของตนเองได้ สัตว์ทั้งหลายย่อมมีความรักชีวิตของตนยิ่งกว่าสิ่งใด ย่อมไม่อาจขายชีวิตของตนได้ในราคาแม้จะมากสักปานใด สู้อุตส่าห์พากเพียรพยายามทะนุถนอมอย่างสุดกำลังในวิถีทางที่จะรักษาให้ชีวิตของตนรอด และปลอดภัยเท่าที่จะทำได้ แต่เหตุไฉนกำลังอันใดคงจะมิใช่เล็กน้อยเลย ที่มีความสามารถบีบบังคับให้ฆาตกรรมตัวเองลงไป จะว่าความทุกข์ความเสียใจที่ได้รับแต่เพียงเท่านั้นที่เป็นสาเหตุอันสำคัญ กำลังคงจะไม่พอเพียงเป็นแน่ หาไม่แล้ว คนที่มีความทุกข์ความเดือดร้อนอย่างแสนสาหัสอีกมากมายก่ายกองก็คงจะฆ่าตัวตายเสียหมดแล้วในเรื่องนี้ วิทยาการในทางโลกย่อมให้ความกระจ่างไม่ได้เพียงพอ

โดย ศาลาธรรม นำมาฝาก [19 ก.พ. 2549 , 10:52:35 น.] ( IP = 58.136.206.216 : : )

สลักธรรม 3 จิตของบุคคลย่อมจะสั่งสมกรรมที่กระทำทั้งดีและชั่ว คือบุญและบาปเอาไว้ถ้ากรรมที่ได้กระทำลงไปแล้วนั้นมีกำลังมาก กรรมที่มีกำลังมากเหล่านั้น ก็ย่อมจะกระทบกระเทือนใจอยู่เสมอ เช่น สามีภรรยาที่ทะเลาะเบาะแว้งกันอย่างรุนแรงลงไปแล้ว อำนาจแห่งความโกรธความเสียใจที่เกิดขึ้นมาแล้วนั้น ย่อมจะเก็บประทับเอาไว้ภายในจิตใจมิได้สูญหายไปไหน แล้วก็จะเป็นปัจจัยคือความโกรธ ความเสียใจ หรือเจ็บใจที่แต่ละฝ่ายได้เก็บเอาไว้นั้น จะออกมากระทบใจให้ต้องตื่นลืมตาโพลงอยู่บนที่นอน กำลังแรงของกรรมจากการทะเลาะเบาะแว้งกันอย่างรุนแรงนั้นมีกำลังมากเพียงพอแล้วกระทบใจอยู่เสมอ จึงต้องตื่นอยู่จนดึกจนดื่น หรือหลับไม่สนิท เมื่อได้ทราบแน่ว่า จะได้ไปต่างประเทศ ก็ได้รับเรื่องราวมากมายจากบรรดาเพื่อนฝูงทั้งหลาย ว่าประเทศนี้มีอะไรที่แปลกตาแปลกใจมากมาย มีที่ๆ เราไม่เคยรู้ไม่เคยเห็นที่น่าสนใจ น่าสนุกสนานเพลิดเพลิน สมควรที่จะเข้าไปหาความรู้ เข้าไปดูให้ได้จึงจะไม่เสียทีที่ได้มีโอกาสเดินทางมาจนถึง ในคืนวันนั้น ก่อนออกเดินทางเราก็จะนอนหลับสนิทได้ยาก ทั้งนี้ก็เพราะเรื่องราวทั้งหลายที่แปลกหูแปลกตาที่ได้ทราบแล้วเก็บติดใจมาได้กระทบใจอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นจึงได้นอนลืมตาแล้วก็คิด คิด คิด จนดึกดื่นเลยเที่ยงคืนไป อำนาจของกรรมที่ได้ทำเอาไว้ตั้งแต่ชาติก่อน อันได้เก็บติดใจมา ถ้ามีกำลังมากก็ย่อมจะให้ผลก่อน จะเป็นปัจจัยให้รับผลตามที่ได้จงใจหรือเจตนาเอาไว้ เช่น เมื่อชาติที่แล้วๆ มาเคยชอบฆ่าสัตว์ตัดชีวิตอยู่เสมอๆ เคยชอบออกป่าล่าสัตว์อยู่บ่อยๆ หรือชอบยิงนกตกปลา หรือฆ่าสัตว์เป็นอาชีด ซึ่งทำเป็นอาชีพ อันการกระทำทั้งหมดเล่านี้ย่อมจะแฝงไว้ซึ่งเจตนา คือปรารถนาให้สัตว์นั้นตายเสียก่อนถึงเวลาอันสมควร เจตนาให้สัตว์เจ็บปวด ทั้งนี้ไม่ว่าจะเป็นเจตนาโดยตรงหรือโดยปริยายก็ตาม อำนาจหรือความปรารถนาให้สัตว์ตาย ปรารถนาให้สัตว์เจ็บปวดที่ติดมาตั้งแต่ชาติก่อนๆ เมื่อได้โอกาสเพราะกุศลผลบุญที่อุปถัมภ์ค้ำจุนอยู่ลดกำลังลง จึงได้เป็นปัจจัยสนับสนุนหรือบันดาลใจให้คิด คิด คิด ไม่อยากที่จะมีชีวิตต่อไป หรือคิดฆาตกรรมตัวเองด้วยวิธีการต่างๆ ทั้งๆ ที่เรื่องราวทุกข์ร้อนหรือเหตุในชาติปัจจุบันนี้ จะมีเพียงเล็กน้อย เช่นเพียงพ่อแม่ดุด่าว่ากล่าวเท่านั้นก็ตาม

โดย ศาลาธรรม นำมาฝาก [19 ก.พ. 2549 , 10:52:53 น.] ( IP = 58.136.206.216 : : )

สลักธรรม 4 อำนาจพิเศษที่ซ่อนเร้นไว้อย่างมิดชิดในจิตใจเช่นนี้ เรียกว่าอกุศลกรรม จะมากระตุ้นเตือนใจให้คิดอากตายอยู่เสมอ อาจจะต้องการตายด้วยอาวุธมีคม หรือกินยาตายก็ได้ แล้วแต่อำนาจเร้นลับจากกรรมเหล่านั้นจะมาอุดหนุนบันดาลใจ ทำให้อดคิดไม่ได้ทั้งกลางวันกลางคืน บางคนวันแล้ววันเล่านับเดือนนับปี จนสุดที่จะอดทนต่อสิ่งที่มาเร้านั้นไม่ไหว ในที่สุดก็จะฆ่าตัวตายลงจนได้ เรื่องนี้บางทีก็เป็นเหตุใกล้ให้หลายท่านตั้งคำถามว่า ทำไมหนอ? ทำไมหนอ? เรื่องเพียงเล็กน้อยเท่านี้เอง ไฉนจึงได้คิดการใหญ่จนถึงกับฆ่าตัวเองตายได้ ท่านสาธุชนทั้งหลาย ผมได้บรรยายถึงอกุศลกรรมบถมโนกรรมตัวที่ ๒ คือ พยาปาทะ อันได้แก่พยาบาทมาแล้วตั้งแต่ต้น ท่านก็จะเห้นได้ว่า แม้จะเป็นการคิดขึ้นมาในใจ ยังมิได้ทำอะไรลงไป ยังมิได้แสดงออกทางกาย ทางวาจา แต่ถึงกระนั้นก็มีกำลังมิใช่เล็กน้อย ถ้าหากว่าความครุ่นคิดเหล่านั้นมีความปรารถนาที่จะให้ผู้อื่นบังเกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงขึ้นมา บัดนี้เวลาแห่งการบรรยายก็ได้สิ้นสุดลงแล้ว ทำให้ท่านที่ตั้งใจจะถามปัญหาต่างๆ ตามที่เคยมา ไม่ได้ถาม แต่ผมได้ตอบคำถามเรื่องการฆ่าตัวตายตามที่ท่านนักศึกษาผู้หนึ่งได้ถามมาแต่วันก่อนแทนแล้ว หวังว่าท่านทั้งหลายคงจะได้ติดตามรายการแสงสว่างของชีวิตนี้ต่อไป และถ้าท่านผู้ใดได้ตั้งปัญหาต่างๆ ขึ้นมาถามในคราวต่อไป กมก็มีความยินดีที่จะตอบปัญหาเหล่านั้นแก่ท่าน ในคราวหน้าพบกันใหม่ด้วยเรื่องอกุศลมโนกรรมตัวที่ ๓ คือ มิจฉาทิฏฐิต่อไป โปรดติดตามตอนต่อไป

โดย ศาลาธรรม นำมาฝาก [19 ก.พ. 2549 , 10:53:13 น.] ( IP = 58.136.206.216 : : )

สลักธรรม 5 ข้อความในกระทู้นี้ผมอ่านด้วยความรู้สึกสงสารผู้พิการคนนั้นไปด้วยละครับท่านอาจารย์ และก็เกิดการสร้างภาพทางใจตามเนื้อเรื่องที่ท่านอาจารย์เล่าไปเลยละครับ คนพิการท่านนั้นคงมีความสุขใจสบายใจมากเลยนะครับ (ช่วงเวลานั้น) ที่ท่านอาจารย์ได้พูดคุยซักถามด้วยนะครับ และก็เข้าใจถึงอำนาจที่แอบแฝงอยู่ในใจที่เก็บสะสมไว้ซึ่งจะมีโอกาสมาส่งผลให้ครุ่นคิดไปในทางไม่ดีได้นั่นเอง จนถึงขนาดฆ่าตัวตายได้ ผมเองก็ได้รับฟังบ่อยๆมากจากคำพูดเบื่อชีวิตบ้าง อยากตายบ้าง เคยคิดเสมอว่าทำไมเขาคิดอย่างนั้นนะ ทำไมไม่ใช้ชีวิตให้ดีกว่าเดิมจะได้ไม่เบื่อไม่อยากตาย วันนี้ผมได้คำตอบแล้วครับท่านอาจารย์. กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์อย่างสูงครับ ที่ให้ความรู้ความเข้าใจต่างๆแก่ผมได้อย่างมากมาย และขอเคารพบูชาพระคุณนั้นไว้เหนือเกล้าครับ.

โดย พี่เณร [20 ก.พ. 2549 , 08:39:37 น.] ( IP = 58.8.66.159 : : )

สลักธรรม 6 กราบขอบพระคุณอาจารย์ค่ะ ทำให้ได้รับความรู้ว่า..อำนาจเจตนาในอดีตมีส่วนร่วมจึงทำให้คิดฆ่าตัวตายได้ แม้เรื่องราวทุกข์ร้อนจะมีไม่มาก

โดย เซิ่น [20 ก.พ. 2549 , 22:38:40 น.] ( IP = 61.91.126.48 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด