คัมภีร์วิสุทธิมรรค สำหรับประชาชน(ตอนที่๑๓)

---

ตอนที่ (๑๒) อ่านที่นี่ พระสารีบุตรอาพาธ ในสมัยหนึ่ง พระสารีบุตรต้องการวิเวก จึงไปอยู่ในป่าพร้อมกับพระมหาโมคคัลลานะ วันหนึ่งความเจ็บปวดปรากฏในท้อง เกิดทุกข์หนัก พระมหาโมคคัลลานะไปเยี่ยมเยียนในตอนเย็น เห็นท่านนอนอยู่และทราบว่าไม่สบาย "ท่านครับ ในครั้งก่อนท่านหายเจ็บป่วยได้อย่างไร" "ท่านครับ ครั้งยังเป็นคฤหัสถ์ โยมหญิงได้ให้ข้าปายาส (ข้าวต้ม) ด้วยน้ำนมสดล้วนๆ ปรุงด้วยเนยใส น้ำผึ้ง และน้ำตาลกรวด จึงหายปวดเช่นนี้" "เอาเถิด หากบุญของผมหรือของท่านมี ยังไงเสียพรุ่งนี้เราก็คงจักได้" เทวดาผู้สิงอยู่ที่ต้นไม้ท้ายที่จงกรมได้ยินคำพูดเช่นนี้ จึงคิดว่าตนจะต้องช่วยให้ข้าวปายาสแก่พระคุณเจ้าในวันพรุ่งนี้ให้ได้ เทวดาไปไปที่ครอบครัวอุปัฏฐากพระเถระทันที เข้าสิงบุตรชายคนโต เสร้งทำให้เจ็บเกิดขึ้น และออกปากกับพวกญาติที่มาพร้อมกันเพื่อจะเยียวยาคนเจ็บนั้น "ถ้าสูเจ้าจัดทำข้าวปายาสถวายพระเถระในวันพรุ่งนี้ ข้าจึงจะปล่อยตัวญาติเหล่านั้น" "ถึงไม่บอก พวกข้าพเจ้าก็ถวายอาหารแก่พระเถระเป็นประจำอยู่แล้ว" ในวันรุ่งขึ้นจึงได้ช่วยกันจัดทำข้าวปายาสเตรียมไว้

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [3 มี.ค. 2549 , 07:09:48 น.] ( IP = 61.91.127.65 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 พระมหาโมคคัลลานะมาพบพระสารีบุตรแต่เช้า "ขอให้อยู่ที่นี่จนกว่ากระผมจะกลับจากบิณฑบาต" เมื่อท่านเข้าไปสู่บ้าน ญาติโยมก็ออกไปต้อนรับ พร้อมทั้งรับบาตรพระเถระมาใส่ข้าวปายาสดังกล่าวให้เต็ม แล้วน้อมเข้าไปถวาย พระเถระแสดงอาการจะกลับไป คนเหล่านั้นจึงกล่าวว่า "ท่านครับ นิมนต์ฉันเถอะ พวกเราจักถวายท่านอีกบาตรหนึ่ง" เมื่อพระเถระฉันเสร็จแล้ว ได้ถวายข้าวปายาสอีกบาตรหนึ่ง ครั้นมาถึงแล้วได้น้อมเข้าไปถวาย "ท่านครับ นิมนต์ฉันเถอะ"

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [3 มี.ค. 2549 , 07:11:15 น.] ( IP = 61.91.127.65 : : )

สลักธรรม 2 หิริและโอตตัปปะ ฝ่ายพระเถระเห็นข้าวปายาสนั้นแล้ว คิดแคลงใจไปว่า ข้าวปายาสเช่นนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร เมื่อได้เห็นมูลเหตุที่เกิดขึ้นแห่งข้าวปายาสนั้น จึงบอกให้พระโมคคัลลานะนำออกไป เพราะเห็นว่ามิควรฉัน ฝ่ายพระโมคคัลลานะไม่ให้จิตโทมนัสเกิดขึ้นเลยว่า พระสารีบุตรไม่ฉันบิณฑบาตที่ตนนำมาให้เลย เมื่อได้ยินคำพูดเพียงคำเดียวเท่านั้น ก็จับขอบปากบาตรนำข้าวปายาสออกไปคว่ำเสียในที่แห่งหนึ่ง ข้าวปายาสกองที่พื้นดิน พร้อมการหายจากอาพาธของพระเถระ ตั้งแต่นั้นมา ๔๕ ปี การเจ็บปวดเช่นนั้นไม่เกิดขึ้นอีกเลย ลำดับนั้นพระสารีบุตรจึงกล่าวว่า "ข้าวปายาสที่เกิดขึ้นเพราะอาศัยวจีวิญญัติ เป็นของไม่ควรจะบริโภค แม้หิวจนไส้ออกมาเที่ยวหาของกินอยู่ตามพื้นดินก็ตาม ก็ไม่ควรจะฉันอย่างเด็ดขาด ถ้าเราผู้บริโภคข้าวมธุปายาสที่เกิดขึ้นเพราะวจีวิญญัติ อาชีวะของเราก็พึงถูกติเตียน แม้ว่าขนดไส้ของเราจะออกไปเที่ยวอยู่ข้างนอก ไม่พึงทำลายอาชีวะเด็ดขาด แม้ต้องสละชีวิตก็ตาม เราคุมจิตของตนได้ เว้นการแสวงหาไม่ควร เราไม่แสวงหาสิ่งที่พระพุทธเจ้าทรงเกลียดเลย"

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [3 มี.ค. 2549 , 07:11:39 น.] ( IP = 61.91.127.65 : : )

สลักธรรม 3 อาชีวะหมดจด นักพรตผู้บวชด้วยศรัทธา มีปัญญาพึงพิจารณาเห็นผลโดยประจักษ์ไม่ให้ความคิดในการแสวงหาไม่ควรเกิดขึ้น พึงทำอาชีวะให้หมดจดต่อไป ภิกษุพึงให้อาชีวปาริสุทธิถึงพร้อมด้วยความเพียร เช่นเดียวกับปัจจยสันนิสิตศีล ก็พึงให้ถึงพร้อมด้วยปัญญาเช่นกัน เพราะปัจจยสันนิสิตศีลนั้นมีปัญญาเป็นเหตุให้สำเร็จ เนื่องจากว่าผู้มีปัญญาเป็นผู้สามารถเห็นโทษและอานิสงส์ในการบริโภคปัจจัยทั้งหลาย เหตุนั้น ภิกษุผู้ละความยึดติดในปัจจัยแล้ว พึงพิจารณาปัจจยสันนิสิตศีลด้วยปัญญาโดยวิธีที่กล่าวแล้วบริโภคปัจจัยที่เกิดขึ้นโดยธรรม จึงสมควร ในปัจจยสันนิสิตศีลนั้น การพิจารณามี ๒ ประการ คือ (๑) พิจารณาในเวลาได้ (๒) พิจารณาในเวลาบริโภค การบริโภคปัจจัย มีจีวรเป็นต้น ที่พิจารณาโดยธาตุหรือเป็นปฏิกูลในเวลาได้มาแล้วเก็บไว้ต่อจากเวลาได้นั้นไปก็หาโทษมิได้

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [3 มี.ค. 2549 , 07:12:09 น.] ( IP = 61.91.127.65 : : )

สลักธรรม 4 การบริโภคมี ๔ อย่าง คือ (๑) บริโภคอย่างขโมย (๒) บริโภคอย่างลูกหนี้ (๓) บริโภคอย่างผู้รับมรดก (๔) บริโภคอย่างเจ้าของ การบริโภคของภิกษุทุศีล ผู้นั่งบริโภคในท่ามกลางสงฆ์ ชื่อว่า บริโภคอย่างขโมย การบริโภคปัจจัยที่ตนมิได้พิจารณาของภิกษุผู้มีศีล ชื่อว่า บริโภคอย่างลูกหนี้ ภิกษุพึงพิจารณาจีวรทุกคราวที่ใช้ พึงพิจารณาบิณฑบาตทุกคำกลืน เมื่อไม่อาจทำเช่นนั้น พึงพิจารณาในเวลาก่อนฉัน ภายหลังฉัน ในยามต้น ยามกลาง ยามสุดท้าย เวลาใดเวลาหนึ่ง เมื่อภิกษุไม่พิจารณาจนอรุณขึ้น ย่อมตั้งอยู่ในฐานะผู้บริโภคหนี้ แม้เสนาสนะก็พึงพิจารณาทุกคราวที่ใช้สอย ความมีสติทำทั้งในขณะรับ ทั้งในขณะบริโภคเภสัช ย่อมสมควร เมื่อภิกษุทำสติในเวลารับแล้ว ไม่ได้ทำในเวลาบริโภค เป็นอาบัติ แต่ไม่ได้ทำสติในเวลารับ ไปทำในเวลาบริโภคหาเป็นอาบัติไม่

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [3 มี.ค. 2549 , 07:14:18 น.] ( IP = 61.91.127.65 : : )

สลักธรรม 5 อนึ่ง ความหมดจด(สุทธิ) มี ๔ อย่าง คือ (๑) หมดจดด้วยการแสดง (๒) หมดจดด้วยการสังวร (๓) หมดจดด้วยการแสวงหา (๔) หมดจดด้วยการพิจารณา ปาฏิโมกขสังวรศีล ชื่อว่า หมดจดด้วยการแสดง อินทรียสังวรศีล ชื่อว่า หมดจดด้วยการสังวร ด้วยตั้งใจว่าจะไม่ทำอย่างนี้อีก อาชีวปาริสุทธิศีล ชื่อว่า หมดจดด้วยการแสวงหา ปัจจัยบริโภคสันนิสิตศีล ชื่อว่า หมดจดด้วยการพิจารณา

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [3 มี.ค. 2549 , 07:15:13 น.] ( IP = 61.91.127.65 : : )

สลักธรรม 6 พุทธชิโนรส การบริโภคปัจจัยของพระเสขะ ๗ จำพวก ชื่อว่า ทายาทบริโภค เนื่องจากว่าพระเสขะ๗ จำพวกนั้น ได้ชื่อว่าเป็นบุตรของพระพุทธเจ้า ดังนั้น จึงเป็นทายาทแห่งปัจจัยทั้งหลายซึ่งเป็นสมบัติของพระบิดาในการบริโภคปัจจัยเหล่านั้น ถาม ท่านเหล่านั้นบริโภคปัจจัยของพระพุทธเจ้าหรือของพวกคฤหัสถ์ ตอบ แม้ปัจจัยทั้งหลายเป็นของคฤหัสถ์ถวาย แต่ก็นับเป็นของพระพุทธเจ้าได้ เพราะเป็นสิ่งที่พระองค์ทรงอนุญาต ดังนั้น บัณฑิตพึงทราบว่าพระเสขะทั้งหลายเป็นผู้บริโภคปัจจัยของพระพุทธเจ้า การบริโภคของพระขีณาสพชื่อว่า สามีบริโภค เพราะว่าพระขีณาสพชื่อว่าเป็นเจ้าของสิ่งบริโภค เนื่องจากล่วงความเป็นทาสแห่งตัณหาแล้ว

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [3 มี.ค. 2549 , 07:15:47 น.] ( IP = 61.91.127.65 : : )

สลักธรรม 7 บริโภคหนี้ อนึ่ง สามีบริโภคและทายาทบริโภค ย่อมสมควรแก่บรรพชิตทุกจำพวก ส่วนการบริโภคอย่างลูกหนี้ ย่อมไม่สมควรแก่บรรพชิตทั้งปวง สำหรับการบริโภคอย่างขโมยนั้นไม่สมควรเป็นอย่างยิ่ง การบริโภคปัจจัยที่ตนพิจารณาแล้วของภิกษุผู้มีศีลนั้น ชื่อว่าการบริโภคไม่มีหนี้ เพราะตรงข้ามกับการบริโภคอย่างลูกหนี้ หรือจะสงเคราะห์เข้าในทายาทบริโภคก็ได้ เพราะผู้มีศีลก็เรียกว่าเสขะได้ เพราะประกอบพร้อมด้วยสิกขา(ศีล) เนื่องจากว่าการบริโภคอย่างเจ้าของเป็นเลิศ ดังนั้น เมื่อภิกษุปรารถนาการบริโภคอย่างเจ้าของ พิจารณาด้วยปัจจเวกขณะดังกล่าวแล้วบริโภค พึงทำให้ถึงความสมบูรณ์ได้ สาวกผู้มีปัญญาดี ได้ฟังธรรมที่พระสุคตเจ้าทรงแสดงแล้ว พึงพิจารณาก่อนแล้วจึงบริโภคก้อนข้าว ที่อยู่ ที่นอน ที่นั่ง น้ำสำหรับซักผ้าสังฆาฏิ เพราะเหตุที่ภิกษุไม่ติดอยู่ในสิ่งเหล่านี้ คือ ก้อนข้าว ที่นอน ที่นั่ง และน้ำสำหรับซักผ้าสังฆาฏิ เหมือนหยาดน้ำไม่ติดอยู่ในใบบัว ภิกษุได้อาหารโดยการอนุเคราะห์แด่ชนอื่นตามโอกาสแล้ว พึงตั้งสติมั่นคงโดยตลอด รู้ประมาณของเคี้ยวของฉันและของลิ้ม เหมือนคนเป็นแผลรู้ประมาณในการพอกยารักษาแผล ภิกษุพึงเป็นผู้ไม่สบายฉันอาหารแต่พอเห็นไปได้ เหมือนภริยาสามีกินเนื้อบุตรในทางกันดารเพื่อให้รอดตายเท่านั้น เหมือนพ่อค้าเกวียนหยอดน้ำมันเพลาเกวียนเพื่อให้เกวียนถึงที่หมาย

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [3 มี.ค. 2549 , 07:16:29 น.] ( IP = 61.91.127.65 : : )

สลักธรรม 8 ความสลายของศีล พระอุปัชฌาย์กล่าวกับสามเณรผู้กำลังบริโภคข้าวสาลีเย็นสนิทว่า อย่าเป็นผู้ไม่สำรวม เผาลิ้นตัวเอง สามเณรสังฆรักขิตฟังคำพระอุปัชฌาย์แล้วได้ความสังเวชในใจ แล้วจึงปฏิบัติธรรม ทีเดียวก็ได้บรรลุพระอรหัต สามเณรมีจิตเต็มเปี่ยมแล้ว เหมือนดวงจันทร์ในวันเพ็ญ เป็นผู้มีอาสวะทั้งปวงสิ้นกิเลสแล้ว ภพใหม่ไม่มีต่อไป ดังนั้น เมื่อเราปรารถนาความสิ้นทุกข์ พึงพิจารณาโดยแยบคายแล้วจึงบริโภคปัจจัยทั้งหลาย โปรดติดตามตอนต่อไป

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [3 มี.ค. 2549 , 07:17:02 น.] ( IP = 61.91.127.65 : : )

สลักธรรม 9 มาติดตามทำความเข้าใจในเรื่องศีล อานุภาพของศีล และตัวอย่างที่ดีของผู้รักษาศีลที่น่าชื่นชมยิ่ง ขอบพระคุณมากค่ะที่นำมาฝาก

โดย น้องกิ๊ฟ [3 มี.ค. 2549 , 10:33:05 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

สลักธรรม 10 ขอบพระคุณค่ะ ดีใจที่ได้มาอ่านสิ่งที่ดีงาม ทำให้ซึ้งใจในความมั่นคงต่อศีล ดูงดงาม และหอมทวนลมจริงๆ

โดย น้องอุ๊ [3 มี.ค. 2549 , 18:01:43 น.] ( IP = 61.47.96.173 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด