การสร้างบารมีและการทำความดีที่เหนือชั้น

---

เจตนาคือกรรม กรรรมคือ การกระทำที่ปรากฏทางกาย วาจา และใจ การกระทำใด แม้จะยังไม่ปรากฏออกทางกายและวาจา ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า ไม่มีกรรมเกิดขึ้น แม้สิ่งนั้นจะเป็นเพียงการดำริตริตรอง หรือวางแผน แต่เจตนาเจตสิกก็ได้แสดงตนทำงานร่วมกับใจในทุกครั้งที่คิดคำนึง ซึ่งต้องมีผลของกรรมแน่แต่อาจจะมีผลน้อย แต่ถึงจะน้อยอย่างไรก็คงมีผลอยู่นั่นเอง. หลวงพ่อผู้เป็นพระครูผู้การุญท่านกล่าวว่า คิดทำในสิ่งที่ดี แม้จะยังไม่สำเร็จการ แต่นั่นก็เป็นความดีที่เกิดขึ้นสำเร็จแล้วในเบื้องต้น คิดกี่ครั้งก็จะเป็นความดีทุกครั้ง ซึ่งก็เป็นเช่นเดียวกับความชั่ว คิดกี่ครั้งก็เป็นความชั่วทุกครั้งแม้จะยังไม่ลงมือกระทำก็ตาม เพราะฉะนั้น บางครั้งที่เราคิดดี แต่ยังไม่สามารถทำความดีนั้นได้อย่างที่ใจคิด ด้วยมีอุปสรรค หรือยังไม่เหมาะแก่กาลที่จะกระทำ ก็จงอย่าเสียใจ และให้รักษาเจตนานั้นไว้จนกว่าจะถึงโอกาสที่เหมาะสม นอกจากนี้ เรายังจะต้องคิดใคร่ครวญให้ถี่ถ้วนด้วยว่า ในการคิดดีเพื่อที่จะทำความดีนั้น เป็นการคิดที่รอบคอบหรือยัง เพราะถ้าหากเราคิดอย่างฉาบฉวยมองเห็นเพียงผลประโยชน์ หรือกำไรที่จะได้รับเพียงด้านเดียว ก็จะเป็นความเสี่ยงที่สำคัญให้เราพลาดถลำได้ง่าย เพราะความคิดเช่นนั้นมีความประมาทเข้าไปหนุนหลัง จะต้องรู้จักคิดไปถึงผลเสียที่อาจเกิดขึ้นได้ด้วย เพราะถ้าไม่รู้จักคิดเสียแล้ว ชีวิตของเราก็อาจขาดอิสระในการทำความดีให้ยิ่งขึ้นได้ บางครั้งความดีบางอย่างที่กระทำแก่ปุถุชนนั้นก่อให้เกิดความผูกพันร้อยชีวิตไว้จนกลายเป็นโซ่ พันธนาการที่จำกัดเขตชีวิต และในการศึกษาพระปริยัติก็เช่นกัน ต้องศึกษาอย่างรอบคอบ และรู้จักให้อิสระแก่ชีวิต คือให้เวลาแก่ตนเองที่เข้ามาศึกษาชีวิตด้วย เพราะ ปัญญาที่แท้นั้นคือ ความรู้ มิใช่ความทรงจำหรือความแม่นยำในการจดจำ นั่นเป็นสภาพธรรมของสัญญาเจตสิก และวิตกเจตสิกที่ออกมาทำงานประมวลความในสิ่งที่ได้ศึกษาไป

โดย เทพธรรม [7 มี.ค. 2549 , 12:55:55 น.] ( IP = 61.90.118.77 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 บางถ้อยคำสั่งสอนของครูบาอาจารย์ เช่นเรื่องที่กล่าวในเบื้องต้น แม้จะเป็นถ้อยคำหรือคำสอนเพียงสั้นๆ แต่ต้องใช้เวลาหลายปี จึงจะเข้าใจถึงคุณค่าแห่งถ้อยคำนั้น และเมื่อมองในแง่ของความสมบูรณ์แห่งปัจจัยอย่างหยาบๆ ก็ต้องยอมรับว่าความสุกงอมทั้งหลายจะต้องมีองค์ประกอบที่สมบูรณ์พร้อมหลายอย่างที่อยู่บนเงื่อนไขของเวลาหรือกาลที่เหมาะสม ตัวอย่างที่เห็นกันได้ชัดเจนก็เช่นผลไม้ ที่กว่าจะเก็บเกี่ยวผลได้ก็ต้องใช้ระยะเวลาที่เหมาะสม ตามพืชพันธุ์ ความสมบูรณ์ของอาหารที่หล่อเลี้ยง และสภาพอากาศ ซึ่งหมายถึงการปรุงแต่งที่เหมาะสมกับสภาพธรรมนั่นเอง เมื่อมีการปรุงแต่งด้วยสิ่งต่างๆ ความเปลี่ยนแปลง รวมทั้งการเกิดขึ้นใหม่ของสิ่งสืบเนื่อง ก็จะปรากฏอย่างเห็นได้ชัด ความเป็นไปเหล่านี้มีเกิดขึ้นทั้งในสิ่งที่มีชีวิตและไม่มีชีวิต และหากนักศึกษาพระอภิธรรมได้อ่านมาถึงบรรทัดนี้ ก็คงจะระลึกได้ถึงคำว่า สังขตธรรม ธรรมที่ถูกปรุงแต่งได้ด้วยกรรม จิต อุตุ และอาหาร ที่มีเกิดขึ้นกับจิต เจตสิก และรูปนั่นเอง ฉะนั้น ในคำแนะนำประโยคเดียวกัน ที่มาจากผู้พูดท่านเดียวกัน และผู้ฟังคนเดียวกัน แต่เมื่อเวลาเปลี่ยนไปและเหตุปัจจัยที่เปลี่ยนแปลงก็มีผลกระทบต่อระดับของความเข้าใจทั้งในด้านบวกและด้านลบ เพราะจิตที่มีการเรียนรู้จากสิ่งที่ได้ประสบและรู้จักคิดไปในทางพัฒนาอย่างสร้างสรรค์ และไม่สร้างสรรค์ และการให้ผลแห่งกรรมที่ไม่ขาดสายจึงทำให้มีปรากฏการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา และบ่อยครั้งที่เราได้ยินคำรำพึงรำพัน เกี่ยวกับความเข้าใจหรือความรู้สึกตัวว่า เพิ่งจะถึงบางอ้อ หรืองมโข่งอยู่ตั้งนาน หรือที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง ซึ่งความจริงแล้วเหตุผลของคำพูดประโยคเหล่านั้น ก็ล้วนมีความชัดเจนมาตั้งแต่ต้น แต่ผู้รับฟังนั้นมีความบกพร่องในการทำความเข้าใจ จึงได้แต่รับฟังไว้เพื่อประดับความรู้ ที่มิได้นำไปสู่การกระทำเพื่อความรู้ยิ่ง ความรู้ที่ได้จึงเสมือนเครื่องประดับที่เก่าคร่ำคร่าไปตามกาลเวลาและก็ถูกละเลยทิ้งไปไม่ใช้ประโยชน์ นับว่าเป็นการใช้ชีวิตที่ไม่คุ้มค่าเพราะไม่รู้จักความสำคัญ

โดย เทพธรรม [7 มี.ค. 2549 , 13:03:36 น.] ( IP = 61.90.118.77 : : )

สลักธรรม 2 หลายๆ คนอาจภูมิใจกับทรัพย์สินเงินทองที่มีเก็บสะสมไว้เป็นจำนวนมาก ซึ่งกว่าจะได้มาก็ต้องเหน็ดเหนื่อยทั้งกายและใจ บางท่านต้องใช้คำว่าอาบเหงื่อต่างน้ำมาหลายสิบปี มีความกลัดกลุ้มใจในการหาทรัพย์และรักษาทรัพย์ไว้มิให้สูญหาย และการที่ยึดติดในทรัพย์นั้นก็ทำให้เกิดความตระหนี่ หรือมีการถือตนว่าเป็นเจ้าของทรัพย์ที่มีมูลค่ามาก ช่วงเวลาของชีวิตส่วนใหญ่จึงอยู่กับการเสาะแสวงหาและครอบครองเพื่อรักษา น้อยคนนักที่จะใช้จ่ายทรัพย์อย่างคุ้มประโยชน์ และบางท่านก็ยังไม่ทราบว่าจะใช้ทรัพย์ทำอะไรบ้าง รวมทั้งมิได้คำนึงเลยว่า มีประโยชน์อย่างไรกับการมีทรัพย์นั้นหรือการไขว่คว้าเพื่อให้ได้มาซึ่งทรัพย์นั้น ไม่ต่างกันเลยกับผู้ที่มุ่งแต่จะศึกษาพระปริยัติศาสนาเพียงเพื่อเป็นขุมคลังความรู้ ที่สามารถถ่ายทอดและตอบข้อซักถามได้อย่างแคล่วคล่องตามรูปแบบที่จดจำไว้ ซึ่งกว่าจะมีความรู้เช่นนั้นก็ต้องอาศัยระยะเวลาไม่น้อย รวมทั้งความทุ่มเท ความกระตือรือร้นแสวงหา และการพยายามตอบสนองความอยากได้ใคร่รู้ของตนในแต่ละคำถาม อันเป็นการต่อยอดแห่งปัญญาให้แหลมคมยิ่งขึ้นไป แต่ปัญญาชนิดนั้นก็เสมือนอาวุธ ที่เป็นเครื่องประดับฐานันดรซึ่งไม่มีโอกาสนำมาใช้ได้ทั่วไป ความแหลมคมดังกล่าวจึงเป็นความคับแคบที่มีรัศมีไม่กว้างขวาง ซึ่งต่างจากปัญญาที่ควบคู่มากับสหายอย่างสติ และความเพียร ที่จะทำให้สามารถรู้ได้รอบด้านมีรัศมีกระจายไปทุกทิศทางและคมกริบ เสมือนอาวุธคู่มือที่ถือไว้เคียงกายตลอดเวลา และใช้ฟันฝ่าอุปสรรคทั้งหลายอย่างแท้จริง เพราะยิ่งใช้ก็ยิ่งชำนาญ ยิ่งใช้ก็ยิ่งกำจัดอุปสรรคได้มาก เหล่านี้คือเรื่องราวที่นำมาสู่คำว่า การศึกษาพระปริยัติ เปรียบเสมือนการสร้างบารมี ส่วนการเจริญวิปัสสนากรรมฐานนั้น คือการทำความดีที่เหนือชั้น

โดย เทพธรรม [7 มี.ค. 2549 , 13:09:15 น.] ( IP = 61.90.118.77 : : )

สลักธรรม 3 ทั้งสองบรรทัดนั้นเป็นถ้อยคำสั้นๆ ที่เสมือนคำเตือนใจจากพระครูผู้การุญ ที่มอบให้แก่ลูกศิษย์ที่มุ่งมั่นใช้เวลาในการศึกษาพระปริยัติเพียงประการเดียว แต่ละทิ้งการศึกษาชีวิตตนเองให้แจ่มแจ้ง ถ้อยคำทั้งสองบรรทัดนั้น มีความนัยอย่างลึกซึ้ง ถึงความสำเร็จที่แท้ และชี้ให้เห็นถึงสิ่งที่มีความสำคัญที่มากกว่ากัน เพราะการสร้างบารมีก็คือการเตรียมตัวให้ไปสู่ความสำเร็จ ส่วนการเจริญภาวนาคือการกระทำที่พ้นจากภาวะการตระเตรียมแล้ว แต่เป็นการกระทำเพื่อความสำเร็จโดยตรงในขณะนั้น หรืออาจกล่าวว่า ปัญญาที่เกิดจากการศึกษานั้นเปรียบเสมือนเสบียง แต่ปัญญาที่เกิดจากการเจริญภาวนานั้นก็คือ นักเดินทาง หากมีเสบียงล้มหลามแต่ไม่มีการเคลื่อนที่ไปสู่เป้าหมาย ความสำเร็จก็ไม่เกิดขึ้น หากมีแต่การเดินทางที่ไร้เสบียง ก็คงต้องพบกับความยากลำบากมิใช่น้อย ที่ต้องไปค้นหาระหว่างทาง และหากสะสมเสบียงไว้มากมายเกินไปการเดินทางก็จะล่าช้าและขลุกขลัก ฉะนั้น สำหรับผู้ที่หวังความสำเร็จ จึงต้องมีอุดมการณ์เพื่อออกเดินทางไปพร้อมกับเสบียงที่มีปริมาณเพียงพอ ไม่เสียเวลาสะสมเสบียงไปจนแก่ชรา ไร้พิษภัยจากการกักตุนที่จะผลักดันให้เกิดความลำพองในสิ่งที่ตนมี และเสียเวลาเฝ้าชื่นชมสมบัติของตนไปอย่างไม่ควรทำ การสร้างบารมีและการทำความดีที่เหนือชั้น จึงเป็นสิ่งที่พวกเราต้องระลึกถึงให้มาก เพื่อประโยชน์ในการกระทำที่คุ้มค่ากับเวลาที่เสียไป เพราะสิ่งบางสิ่งถึงจะดีแต่มีค่าน้อย แต่บางสิ่งถึงจะน้อยก็มีค่ามหาศาล จึงต้องหาสมดุลของชีวิตให้ได้ โดยแยกให้ออกบอกตนเองให้ได้ ว่าอะไรดีที่สุดแล้วเริ่มสร้างจุดแห่งความดีนั้นเสียตั้งแต่วันนี้ เพื่อชีวิตที่ดีกว่าเดิม.

โดย เทพธรรม [7 มี.ค. 2549 , 13:18:31 น.] ( IP = 61.90.118.77 : : )

สลักธรรม 4 ผมผ่านเข้ามาอ่านเพราะสนใจหัวข้อ และก็ได้แง่คิดในเรื่องเรียนธรรมะกับการปฏิบัติชีวิต ขอบคุณคุณเทพธรรมนะครับ

โดย วิษณุ [7 มี.ค. 2549 , 14:26:31 น.] ( IP = 203.172.117.60 : : )

สลักธรรม 5 กราบแทบเท้าหลวงพ่อเสือสำหรับคำเตือนที่มีค่ายิ่ง เพื่อให้มีการเริ่มสร้างความดี เพื่อชีวิตที่ดีกว่าเดิม และหาความสมดุลให้ได้ ระหว่างการสร้างบารมีและการทำความดี ที่เหนือชั้น / กราบขอบพระคุณท่านเทพธรรมเป็นอย่างสูงในความกรุณาค่ะ

โดย ปราณี [7 มี.ค. 2549 , 20:20:44 น.] ( IP = 210.1.22.20 : : )

สลักธรรม 6 กราบระลึกถึงพระคุณหลวงพ่อด้วยความเคารพอย่างสูงยิ่งขอรับ ..กราบขอบพระคุณท่านเทพธรรมที่ได้กรุณาอธิบายขยายความเพิ่มเติมในส่วนที่ยังไม่เข้าใจ ให้เกิดความเข้าใจได้ถูกต้อง และ..ต้องรู้จักตัวเอง และรู้ว่าอะไรเป็นผลที่ดีที่สุด..

โดย ซาโย [7 มี.ค. 2549 , 21:03:43 น.] ( IP = 202.28.181.9 : : 10.9.27.122 )

สลักธรรม 7 ขอน้อมกราบสักการะหลวงพ่อเสือ และท่านเทพธรรม ด้วยความเคารพอันสูงสุด การได้เริ่มต้นอ่านในครั้งนี้ เสมือนจิตใจของตนที่กำลังเดินทางเข้าชมพระราชวัง ที่เปรียบเช่นนี้ เพราะสภาพธรรมที่ให้อ่านนั้นมีความปราณีต โดยถ้อยคำ ดูเหมือนจิตนั้นต้องคอยระวังเป็นอย่างดี และในสาระธรรมอันงดงามนี้พร้อมสอนและนำมาย้อมแก่ศิษย์ทั้งหลายได้อย่างดี หลายๆครั้ง บุคคลที่ด้อยประสบการณ์ย่อมยังไม่เห็นว่า ความที่รู้ไปนั้นยังมีข้อบกพร่องอีกมากมาย จนบางครั้งก็ยังประมาท แต่เมื่อมีเหตุและปัจจัยจากถ้อยคำเพียงคำสองคำ ดูเหมือนว่าจะทำให้อะไรกระจ่างขึ้น การศึกษาปริยัติที่ต้องจัดการความสมดุลกับการปฏิบัติเพื่อให้เกิดกับประโยชน์กับชีวิตเป็นสิ่งสำคัญ เพราะจะต้องจัดสรรเวลาเพื่อให้ทำความดีที่เหนือขั้น ให้มากขึ้น เพื่อบอกกับตนเองว่าอะไรดีที่สุด กราบขอบพระคุณในความเมตตาของหลวงพ่อและคณาจารย์ทุกท่านค่ะ

โดย น้องอุ๊ [7 มี.ค. 2549 , 22:19:03 น.] ( IP = 61.47.96.44 : : )

สลักธรรม 8 กราบแทบบาทหลวงพ่อ...พระผู้สร้าง และกราบแทบเท้าท่านอาจารย์...ผู้ประคับประคอง ยังจำทุกคำสอนไว้...ไม่เคยลืม

โดย แม่ชีนุช [7 มี.ค. 2549 , 22:45:53 น.] ( IP = 168.120.13.193 : : )

สลักธรรม 9 กราบขอบพระคุณหลวงพ่อและอาจารย์ด้วยค่ะ เป็นข้อคิดที่เตือนสติให้คิดพิจารณาให้รอบคอบแม้กระทั้งในการทำความดีนั้น มีความประมาทเข้าไปหนุนหลังหรือไม่ และจะต้องหาความสมดุลในการสร้างบารมีและการทำความดีที่เหนือชั้น ควบคู่กันด้วย

โดย เซิ่น [7 มี.ค. 2549 , 23:08:46 น.] ( IP = 58.10.90.211 : : )

สลักธรรม 10 กราบขอบพระคุณหลวงพ่อเสือด้วยความเคารพอย่างสูง ที่กรุณาให้ธรรมะเป็นทานและเป็นข้อเตือนใจ และกราบขอบพระคุณท่านเทพธรรม ที่ได้นำมาถ่ายทอดให้ทราบถึงความสำคัญและสิ่งที่ควรกระทำให้เกิดแก่ชีวิตที่มีอยู่เพียงสั้นๆนี้ ความรู้สึกร่มเย็นใจเกิดขึ้นทันที่ที่ได้รับทราบความปรารถนาดีจากพระครูและท่านอาจารย์ และก็ทำให้ระลึกถึงคำสอนของพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าที่มิให้มีความสุดโต่งในการดำเนินชีวิต คงเป็นเพราะความบกพร่องของเราที่เป็นผู้ศึกษาตามมีความด้อยปัญญา จึงทำให้ไม่ทราบถึงความหมายและสิ่งที่ควรกระทำ แม้จะมีครูบาอาจารย์มาแนะนำตักเตือนแล้วก็ยังไม่เข้าใจ พลาดพลั้งทุ่มเททำสิ่งที่ไม่ใช่ความดีที่เหนือชั้นกันอย่างสุดโต่งในบางครั้ง อ่านแล้วก็ต้องปรับทิศทางชีวิตของตนเองเสียใหม่ให้กระทำปรโยชน์ที่คุ้มค่ามากยิ่งขึ้น กราบขอบพระคุณอย่างสูงด้วยความเคารพยิ่งค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [8 มี.ค. 2549 , 09:45:10 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด