รู้เพื่อละ....รู้แล้วผละจากทุกข์

---

พระธรรมคือ คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น มีหลายระดับ และความมุ่งหมายของทุกระดับนั้นก็คือการส่งเสริมให้ปฏิบัติชีวิตเพื่อพ้นไปจากความทุกข์ทั้งปวง การศึกษาพระธรรมอันหมายถึงพระปริยัติศาสนา จึงมีความสำคัญยิ่งต่อผู้ต้องการพ้นทุกข์ทั้งหลาย เพราะความรู้ปริยัติที่ถูกต้อง จะนำไปสู่การปฏิบัติที่ไม่ผิดพลาดนอกแนวทาง แม้ในสมัยพุทธกาลนั้น พระสาวกจะเป็นผู้มีปัญญายอดเยี่ยมเพียงใด ท่านก็ต้องฟังพระธรรมจากพระพุทธองค์เสียก่อน จึงจะบรรลุธรรมได้ จึงไม่มีผู้ใดเลย ที่เพียงพบพระพักตร์แล้ว จะบังเกิดการตรัสรู้ขึ้น การศึกษาจึงเป็นบันไดเบื้องต้นที่จะนำสู่การประพฤติปฏิบัติในท่ามกลางเพื่อประสบความสำเร็จในเบื้องปลาย และนั่นคือกระบวนการของปริยัติ ปฏิบัติ และปฏิเวธที่ปฏิเสธสมุทัย อันจะเกิดขึ้นในทิศทางที่ควรจะเป็นไปของอนุพุทธะทั้งหลาย

โดย เทพธรรม [9 มี.ค. 2549 , 18:39:00 น.] ( IP = 58.8.94.244 : : )

[ 1 ][ 2 ] [ 3 ]

สลักธรรม 21 สวัสดีครับคุณลุงเล็ก ขอบคุณมากนะครับที่เข้ามาร่วมแสดงความคิดเห็นไว้ครับ ผมต้องขอเรียนให้ทราบถึงจุดประสงค์นะครับว่า การที่กระผมได้นำเรื่องมาลงกระทู้นี้ เพื่อมุ่งหมายในการส่งเสริมการศึกษาและปฏิบัติธรรม ในพระพุทธศาสนาด้วยใจจริงครับ. โดยมีจุดมุ่งหมายในประเด็นที่จะชี้ให้เห็นถึงคุณค่า..คุณประโยชน์ ของการปฏิบัติธรรม ตามหลักมหาสติปัฏฐานสูตรนะครับ ไม่ได้คัดค้านในการศึกษาหาความรู้ใดๆเลย เพียงอยากกระตุ้นเตือนเพื่อนร่วมเดินทางว่า...เมื่อมีเสบียงบ้างแล้ว ควรที่จะออกเดินทางเสียบ้างเพราะเป้าหมายที่แท้จริงที่พระพุทธองค์ทรงมีพระพุทธประสงค์ก็ได้แก่ การกระทำวัฏฏะสงสารให้สิ้นไปเท่านั้น ดังนั้นเราท่านควรจะหันมาสังเกตตนเองเสมอๆว่า สิ่งที่ตนได้กระทำนั้นตรงต่อจุดหมายปลายทางแล้วไหม เพราะถ้าขาดการสังเกตแล้ว สิ่งที่กระทำอยู่นั้นนั่นละ ก็จะยังวัฏฏะในมีเนินนานออกไปโดยไม่รู้ตัวนะครับ และด้วยการที่ผมเองได้พบปะกับบุคคลหลายๆท่านที่กำลังแสวงหาความรู้ด้สนปริยัติอยู่อย่างเอาจริงเอาจัง ทำให้ผมอดเป็นห่วงไม่ได้ครับเพราะผมคำนึงถึงชีวิตที่แสนจะสั้นๆของพวกเรานั้น ถ้าลงใช้ชีวิตไปในการหาความรู้ด้านเดียวอย่างหนัก โดยไม่เฉลียวใจเลยว่าตนนั้นได้ใช้ประโยชน์นั้นบ้างหรือยัง และ เคยมีเวลาสร้างวิวัฏฏะกุศลบ้างไหมแล้ว ถ้าเวลาของชีวิตต้องยุติลงด้วยสาเหตุใดสาเหตุหนึ่งแล้วละก็ น่าเสียดายมากนะครับ ที่ยังไม่ได้สร้างบารมีที่สูงส่งนั้นเลย เพราะขาดการสังวรระวังนะครับลุงเล็ก นี่คือสาเหตุที่ผมให้ด้วยใจครับ.

โดย เทพธรรม [14 มี.ค. 2549 , 11:30:38 น.] ( IP = 61.91.76.190 : : )

สลักธรรม 22 สวัสดีครับน้องกิ้ฟ และต้องขอขอบคุณมากนะครับ ที่มาร่วมแสดงความเห็นเพื่อเชื่อมโยงเจตนาของกระผมไว้หลายสลักธรรมเลยนะครับ ด้วยใจจริงแล้ว ผมเองมีความปรารถนาดีที่อยากจะให้ข้อคิดแก่เพื่อนร่วมเดินทางไกลนะครับ จึงได้เขียนมาเพื่อกระตุ้นเตือนให้เกิดความสังวรระวังในงานที่กำลังกระทำอยู่นะครับ โดยไม่ต้องการให้ทอดทิ้งธุระ (วิปัสสนาธุระ) ที่จะเป็นเหตุให้ถึงวิมุตติครับผม ขอบคุณอีกครั้งครับน้องกิ้ฟ.

โดย เทพธรรม [14 มี.ค. 2549 , 11:39:35 น.] ( IP = 61.91.76.190 : : )

สลักธรรม 23 กราบขอบพระคุณท่านเทพธรรมขอรับ ที่กรุณาให้ความรู้เพื่อกระตุ้นเตือน..ไม่ให้หยุดเดินย่ำอยู่กับที่พร้อมกับเสบียงความรู้ที่ได้รับมา..และให้ลงมือปฏิบัติเพื่อที่จะได้รู้จักกับการรู้เพื่อละ และผละออกจากความทุกข์ เสียที

โดย ซาโย [14 มี.ค. 2549 , 12:36:58 น.] ( IP = 202.28.181.9 : : 10.9.27.227 )

สลักธรรม 24 ขออนุโมทนากับท่านเทพธรรมครับ ผู้ศึกษามากและหาโอกาสปฏิบัติธรรมแล้ว ก็มักจะมีเมตตาชี้แนะผู้อื่นอย่างนี้เอง สมดังพุทธพจน์ว่า..."เนกาสี ลภเต สุขํ" แปลว่า...กินคนเดียวไม่มีความสุข หมายถึงว่ารู้ทางที่ควรแล้ว ควรบอกผู้อื่นด้วย ไม่ควรรู้ไว้คนเดียว ผมติดตามกระทู้ของท่านเสมอๆก็ยอมรับว่าได้ประโยชน์ มีสาระ ส่วนกระทู้นี้ผมมีความเห็นมาประกอบ ไม่ได้หวังให้ข้อคิดของท่านเสียไป ซึ่งก็มีทั้งส่วนเสริมและส่วนประกอบอื่น แต่หากมีสิ่งใดผิดพลาดไป จะเป็นด้วยเหตุใดก็ตาม ก็ขออภัย และ ผมก็ขออโหสิกรรมไว้ด้วย ขออนุโมทนาในเจตนาดี ที่ท่านได้ตั้งใจให้สติกับผู้อ่านด้วยครับ

โดย ลุงเล็ก [15 มี.ค. 2549 , 11:16:09 น.] ( IP = 202.5.80.58 : : )

สลักธรรม 25 ขอบคุณมายังคุณลุงเล็กครับ ผมเพิ่งมีเวลาเข้ามาอ่านช่วงบ่ายนี้เองครับ เพราะติดงานที่จะต้องเตรียมไปพูดที่สำนักปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานครับ. ต้องขอขอบพระคุณคุณลุงเล็กอย่างสูงครับ ที่ติดตามงานในกระทู้ที่ผมมาลงนะครับ และยังช่วยเหลือในการตอบคำถามผู้ที่เข้ามาถามด้วยเสมอๆ ผมเคยแวะไปอ่านคำตอบที่คุณลุงเล็กช่วยตอบไว้ครับ ที่สำคัญยังช่วยเสริมเติมธรรมในแง่มุมต่างๆ เพื่อประโยชน์เพื่อความสุขแก่เพื่อนร่วมเดินทางด้วยครับ น่าห่วงนะครับ เพราะทุกวันนี้โลกกำลังก้าวหน้าไปในทางวัตถุ แต่จิตของมนุษย์กลับไม่เจริญตาม มิหน่ำซ้ำการดำรงชีวิตกลับยุ่งยากเพราะความไม่รู้ในหลักธรรมคำสอนของพระบรมศาสดา นี่ละครับคุณลุงเล็ก คือสิ่งที่ผมเองอดห่วงไม่ได้ จึงหาทางที่จะปลุกใจ เคาะประตูผู้มีความรู้ทั้งหลาย ให้เร่งรีบตนเองเสียตั้งแต่วันนี้ เพื่อพาชีวิตตนเดินออกจากเส้นทางที่มีแต่ความทุกข์และกันดารนั้นเสียที ผมเองก็เร่งกระทำชีวิต (คือกำหนดดูรูปนาม)ตามความเป็นจริงที่เป็นไปอยู่ทุกๆวันครับ ก็เพื่อมุ่งหวังจะไปให้ถึงซึ่งฝังคือพระนิพพานครับ ถึงแม้ว่าทางนั้นยังจะไกลสักเพียงใด ผมมั่นใจว่า ถ้าลงได้ออกเดินทางบ้างก็จะไปถึงซึ่งจุดหมายได้แน่ครับ จึงได้พยายามเชิญชวน ชี้แนะมาด้วยใจตลอดครับ เช่นเดียวกันครับคุณลุงเล็ก ผมก็ขออนุโมทนาในกุศลเจตนาที่คุณลุงเล็กได้ตั้งใจแล้วและกระทำแล้วด้วยความรู้สึกปิติ และยินดีในงานของคุณลุงเล็กด้วยนะครับ และโปรดอย่าได้คิดเป็นอื่น ผมเองขอเป็นเพื่อนร่วมเดินทางผจญภัยในวัฏฏะนี้ด้วยพระธรรมเป็นเกาะคุ้มภัยกับคุณลุงเล็กครับ และหวังอย่างยิ่งว่าทั้งผมและคุณลุงเล็กจะได้มีส่วนร่วมกัน จรรโรงไว้ซึ่งพระสัทธรรมนี้ด้วยกันต่อไปนะครับ ด้วยความนับถือในคุณธรรมครับ เทพธรรม

โดย เทพธรรม [15 มี.ค. 2549 , 14:01:39 น.] ( IP = 58.136.205.188 : : )

สลักธรรม 26 กลับมาอ่านอีกครั้งเพื่อเป็นเครื่องกระตุ้นเตือนใจว่าสมควรแบ่งเวลาในการสะสมเสบียงมาเริ่มออกเดินทางได้แล้ว เพราะนั่นชี้ให้เห็นว่ายังตั้งตนอยู่ในความประมาทอยู่ กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์เทพธรรมมากค่ะ

โดย พี่ดา [21 มี.ค. 2549 , 09:27:45 น.] ( IP = 61.91.198.85 : : )

สลักธรรม 27 ดิฉันศรัทธาในความคิดของคุณเทพธรรมค่ะ เพราะ ปริยัติถูกต้องแต่ไม่ปฏิบัติ ไม่อาจถึงปฏิเวธ และ ปริยัติไม่ถูกต้องปฏิบัติอย่างไร ก็ย่อมไม่อาจถึงปฏิเวธ การรู้ด้วยความจำของสมอง คือ สัญญาที่รู้มาอย่างมากและถูกต้องตามตำราย่อมเต็มด้วยกิเลสปุถุชน และมีทิฐิ มานะที่ทวีกำลัง เพราะ ด้วยไม่เคยผ่านตลอดในวิปัสสนาญาณ ๙ ด้วยจิตตน และที่ใน เหตุแห่งทุกข์ คือตัณหา ที่รวมเอาไว้ด้วยกิเลสทั้ง ๓ คือโลภะ โทสะ โมหะ ( ที่ซึ่งต้องวางเฉยเสีย ) เพราะทุกข์นั้นมีอยู่ทั่วไปในโลก ทุกข์ของสัตว์ทั้งหลายที่มีมาเพราะมีความอยากคือตัณหา ๓ ทั้งพอใจอยากได้ หรือไม่พอใจไม่อยากได้ การวางเฉยในตัณหานั้นทั้ง ๓ ใดใด ก็ย่อมทำให้ทุกข์อันเป็นผลจากเหตุคือ ตัณหา ๓ นั้น ดับลง หมดลงด้วย ทุกข์นั้น ดับลงในจิตของผู้นั้นเอง เพราะกิเลสที่ยังละไปไม่หมดนั้น ทุกข์เพราะตัณหาอันเป็นสมุทัยจึงยังมีอยู่ หากถ้ารู้จริงด้วยจิตตน ย่อมวางทุกข์นั้นโดยวิธีเดียวกันกับการดับทุกข์ในวิปํสสนาญาณ ๙ คือการวางเฉยต่อตัณหานั้นเอง ผู้ที่ไม่เคยผ่านตลอดในวิปัสสนาญาณ ๙ จักแน่ใจได้อย่างไร ว่าการปฏิบัติที่สอนผู้อื่นนั้น ถูกต้อง ตรงทาง ผู้ปฏิบัติธรรมเองจึงควรพิจารณาให้ถ่องแท้ เพราะแนวทางที่ท่านอาจารย์ที่ได้เคยผ่านตลอดในมรรคผล นั้นมีอยู่ และได้ แนะนำไว้ และที่เป็นผลได้จริงนั้นที่ดิฉันขอยืนยัน คือ แนวทางของท่านอาจารย์แนบ มหานีรานนท์ ( ที่อาศัย แนวทาง เฉพาะที่เป็นวิปัสสนากรรมฐาน และไปในทิศทางเดียวกัน ของนิกายเซ็น ในหนังสือ เพลงปราโมทย์ของเซ็น ซึ่งพิมพ์ในครั้งแรก ๆ ของท่านเขมานันทะ มาประกอบ มาเข้าใจ ในคำสอนของท่านอาจารย์แนบ ) ก็สามารถให้เกิดผลได้ และ ดิฉันมีความเห็นด้วยกับคุณเทพธรรม ดิฉันเห็นว่าแนวทางที่สอนการปฏิบัติธรรม ในขณะนี้ มีหลาย ๆ แห่งที่ ผิดเพี้ยน ไม่ตรงทาง เมื่อทำเหตุไม่ตรง จะได้ผลที่ตรง คือได้พบทาง ดับทุกข์ ได้อย่างไร ผู้สอนไม่ทราบทางที่ถูกต้อง มาก่อน จะสามารถบอกทางที่ถูกต้องแก่ผู้อื่นได้อย่างไร

โดย กัลยารัตน์ [2 พ.ค. 2549 , 20:53:16 น.] ( IP = 203.121.150.134 : : 221.128.96.236 )

สลักธรรม 28 ในสลักธรรมที่ 27 มีข้อผิดพลาด ขอแก้ไข ดังนี้ค่ะ ท่าน " เขมานันทะ " ที่ถูกต้อง คือ " ภิกขุ เขมนันทะ " ค่ะ

โดย กัลยารัตน์ (กัลยารัตน์) [23 ก.ค. 2549 , 16:21:23 น.] ( IP = 61.47.127.33 : : )

[ 1 ][ 2 ] [ 3 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด