มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


ชื่นชมสิ่งดี ๆ ที่มีอยู่กับตัว




แม้ "โรซาน" จะมีชื่อเสียงโด่งดังไม่เท่าบิดาคือจอห์นนี แคช แต่เพลงลูกทุ่งก็เป็นชีวิตจิตใจของเธอ เธอออกเดินสายร้องเพลงกับพ่อตั้งแต่อายุ ๑๘ และต่อมา ก็ได้รับรางวัลแกรมมี่ในฐานะนักแต่งเพลง

แล้ววันหนึ่งเธอก็พบว่าเสียงเริ่มแหบและค่อย ๆ หายไป จนบางวันไม่มีเสียงร้องเพลงเลย

คราวหนึ่งเธอขึ้นเวทีแสดงคอนเสิร์ตกับสามี แต่พอร้องเพลงที่สองได้ครึ่งเพลง ก็หยุดร้องเพราะเสียงแย่สุดจะทน สามเดือนต่อมาเธอคลอดลูกคนแรก เธอน่าจะมีความสุข แต่กลับเป็นทุกข์มากที่ไม่สามารถร้องเพลงกล่อมลูกได้ แม้แต่จะกระซิบก็ยังยากเย็น เดือนแล้วเดือนเล่าก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เธออดวิตกกังวลไม่ได้ว่าอนาคตของเธอจะเป็นอย่างไร

หมอพบว่าเธอเป็นเนื้องอกที่คอ สันนิษฐานว่าฮอร์โมนผิดปกติ หมอคาดว่าหลังหยุดให้นมลูกไปแล้ว ๖ เดือน ฮอร์โมนจะกลับสู่ปกติ แล้วเนื้องอกจะหายไปเอง หลังจากหยุดให้นมลูกแล้ว เธอก็รอเวลาที่เสียงจะกลับคืนมา ปรากฏว่าอาการก็ค่อย ๆ ดีขึ้น ไม่ใช่เสียงของเธอเท่านั้นที่กลับมา ความหวังและความสุขก็ฟื้นคืนมา ๒๖ เดือนที่เหมือนอยู่ในนรกปิดฉากลงในที่สุด

จะว่าไปแล้ว โรซานยังโชคดีกว่าอีกหลายคน "ซาราห์" เป็นหนึ่งในนั้น แม้เธอจะมีเสียงแต่พูดคุยกับใครก็ไม่รู้เรื่อง เพราะไม่สามารถแยกแยะเสียง และจัดเรียงถ้อยคำให้เกิดความหมายในสมองได้ ฟังเพลงก็ไม่ได้เพราะเวียนหัว ส่วนสายตาก็พร่ามัวและแพ้แสง เวลากินอาหารก็ไม่รู้รสชาติ ดมดอกไม้ก็ไม่ได้กลิ่น มีอะไรมาสัมผัสร่างกายเพียงเบา ๆ ก็ยังรู้สึกเจ็บ พูดง่าย ๆ คือประสาทรับรู้ของเธอวิปริตไปหมด ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นหลังจากฝ้าเพดานแผ่นใหญ่ตกลงมาใส่ศีรษะของเธอจนบาดเจ็บสาหัส บาดแผลนั้นหายในเวลาไม่นาน แต่รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ที่คุ้นเคยไม่กลับคืนมาอีกเลย

โดย ดวงใจ...นำมาฝากค่ะดูรายละเอียดสมาชิกคนนี้ [3 เม.ย. 2549 , 17:23:35 น.] ( IP = 58.9.173.120 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ


  สลักธรรม 1

เธอรู้สึกอับอายมากเพราะพูดไม่ชัด อ่านไม่ได้ ไม่กล้าออกไปไหน ทำให้รู้สึกโดดเดี่ยวอย่างมาก ทั้งวันทั้งคืนมีแต่ความหวั่นวิตกถึงอนาคต

แต่แล้ววันหนึ่งเธอก็ได้กลิ่นซอสสปาเกตตี เธอตื่นเต้นดีใจ รู้สึกเหมือนอยู่ในสวรรค์ เธอเริ่มรับรู้ความร้อนหนาว และผิวสัมผัส ทุกกลิ่นที่สัมผัสรับรู้ได้ ช่างหอมหวนเหลือเกิน ไม่นานเธอก็รับรู้รสได้ ตามด้วยเสียง และภาพ ทุกรส ทุกเสียง ทุกภาพที่รับรู้ได้ให้ความรู้สึกที่วิเศษอย่างไม่เคยนึกมาก่อน เธอรู้สึกปลื้มปิติอย่างเหลือล้น จนกลั้นน้ำตาไม่อยู่ โลกที่เธอคุ้นเคยกลับคืนมาอีกครั้งหนึ่ง โลกที่ครั้งหนึ่ง เธอเคยรู้สึกว่าช่างธรรมดาสามัญเหลือเกิน แต่บัดนี้ช่างวิเศษอัศจรรย์เหลือพรรณนา

หลังจากผ่านวิกฤตในชีวิต ทั้งโรซานและซาราห์หันมาชื่นชมซาบซึ้งกับสิ่งใกล้ตัวมากขึ้น โรซานนั้นได้ข้อสรุปว่า "เราจะไม่ตระหนักถึงคุณค่าของสิ่งที่เรามีอยู่จนกว่าจะสูญเสียสิ่งนั้นไป" ส่วนซาราห์ก็ยอมรับว่า "ฉันละอายใจที่ไม่เคยซาบซึ้งในสิ่งที่มีอยู่ใกล้แค่เอื้อม" สิ่งที่มีอยู่กับตัวหรือใกล้ตัวนั้นเรามักไม่เห็นคุณค่าเพราะมันอยู่กับเรามาเนิ่นนานจนดูเหมือนกับว่าจะอยู่กับเราไปจนตาย ในทางตรงข้ามเรากลับไปให้ความสำคัญกับสิ่งนอกตัว ไม่ว่าเพชรนิลจินดา บ้านเรือน รถยนต์ หรือ ชื่อเสียง เกียรติยศ หลายคนถึงกับตรอมตรมถ้าไม่ได้สิ่งเหล่านี้มาไว้ในครอบครอง


ใช่หรือไม่ว่าทุกวันนี้ เราเอาโชคและความสุขของเราไปฝากไว้กับสิ่งนอกตัว ที่หรูหราฟู่ฟ่า ทั้ง ๆ ที่โชคและความสุขนั้นอยู่กับเราอยู่ทุกขณะแล้ว การที่เรามีอาการ ๓๒ ครบ มีสุขภาพดี กินอิ่มนอนอุ่น มีพ่อแม่และคนรักอยู่กับเรา นั้นแหละคือโชค แต่คนส่วนใหญ่หาได้ตระหนักในโชคดังกล่าวไม่จนกว่าจะสูญสูญเสียบุคคลหรือสิ่งเหล่านั้นไป ถึงตอนนั้นจึงสำนึกได้ว่าการมีบุคคลหรือสิ่งเหล่านั้นอยู่กับเราหาใช่เรื่องธรรมดาสามัญไม่

"เรามักไม่ตระหนักว่าเราโชคดีขนาดไหนจนกว่าจะมีเคราะห์กรรม" นี้คือบทเรียนล้ำค่าที่ซาราห์ได้รับ แต่เราจะรอให้มีเคราะห์กรรมเสียก่อนหรือถึงจะได้คิดว่าตัวเองเคยโชคดีเพียงใด

ชื่นชมและซาบซึ้งสิ่งที่มีอยู่เสียแต่วันนี้
ก่อนที่จะหมดโอกาส


โดย ดวงใจ...นำมาฝากค่ะ [3 เม.ย. 2549 , 18:22:05 น.] ( IP = 58.9.147.199 : : )


  สลักธรรม 2

ขอบคุณมากนะครับคุณดวงใจ เป็นเรื่องที่ให้ข้อเตือนใจเป็นอย่างดีครับ เพื่อจะได้หยุดการแสวงหาความสุขจากสิ่งภายนอกได้กันบ้าง และกลับมามองคุณค่าแห่งชีวิตตนเองได้ครับ



คุรั

โดย พี่เณร [3 เม.ย. 2549 , 18:24:36 น.] ( IP = 58.9.147.199 : : )


  สลักธรรม 3

ขอบคุณมากค่ะ..ที่นำมาฝาก

โดย เซิ่น [3 เม.ย. 2549 , 21:49:03 น.] ( IP = 58.8.45.234 : : )


  สลักธรรม 4

ขอบคุณมากค่ะคุณดวงใจ

โดย น้องกิ๊ฟ [8 เม.ย. 2549 , 20:35:30 น.] ( IP = 58.136.209.114 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org