มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


หนัก




หนัก

เมื่อกำเนิดเกิดกาลคืบคลานร่าง
มีความทุกข์ไม่จางต้องโหยหา
ทั้งความหิวกิ่วท้องร้องออกมา
อีกอึดอัดนำพาให้ดิ้นรน

ครั้นตั้งไข่ใช่ว่าจะกล้าแกร่ง
ขาอ่อนแรงล้มกายลงหลายหน
แบกน้ำหนักตั้งหลักอย่างทุกข์ทน
แม้นเดินคล่องยังบ่นเมื่อยล้ากัน

รูปขันธ์นั้นต้องบริหาร
และต้องคอยบริการอย่างแข็งขัน
อิริยาบถอาหารสารสำคัญ
อากาศนั้นยอดยิ่งสิ่งจำเป็น

นามขันธ์นั้นหนักกระอักกว่า
เวทนาบ่อเกิดของความเข็ญ
ทั้งสุขทุกข์มากมายหลายประเด็น
ประดังเป็นเชื้อให้ใจอ่อนแอ

เมื่อความสุขและทุกข์รุกรานจิต
ความทรงจำพลาดผิดเพิ่มกระแส
เป็นเรื่องราวตัวตนจนปรวนแปร
หาทางแก้ยิ่งหลงไม่ตรงทาง

เพราะประชุมกลุ่มนามสร้างความคิด
ทั้งถูกผิดคิดรู้กู้สะสาง
เป็นความเหนื่อยและหนักไม่พักวาง
ใจไม่จางจากงานด่านอารมณ์

เท้าทั้งสองใช่ประคองเพียงหนักร่าง
ทุกเส้นทางแบกใจที่ไหม้ขม
มีสุขน้อยทุกข์มากหลากระทม
กว่าจะล้มเป็นซากลงฝากดิน

แล้วกงกรรมก็นำไปเกิดใหม่
หัดตั้งไข่ว่ายน้ำตามโผผิน
เป็นส่ำสัตว์ใหญ่น้อยด้วยมลทิน
แบกขันธ์ไม่จบสิ้นภาระกรรม

คือชีวิตของผู้อยู่อย่างอยาก
ความต้องการมีมากเกินจะขำ
และยึดไว้ให้หนักไร้หลักธรรม
แบกทุกข์เช้าจรดค่ำไม่เคยวาง



โดย พี่ดอกแก้ว [28 เม.ย. 2549 , 19:27:28 น.] ( IP = 58.9.146.46 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]


  สลักธรรม 1

พระพุทธพจน์ท่านได้กล่าวไว้ว่า.. ภาราหเวปัญจขันธา ภาระหาโร จ บุคคโล ซึ่งทรงแสดงให้รู้ว่าชีวิตเรานี้เป็นของหนักยิ่ง

ดูไปแล้วยากที่จะปลดวางของหนักเหล่านั้นได้ เพราะแต่ละคนต่างแบกภาระเหล่านี้มานานเป็นเส้นทางที่ยาวไกลมาแล้ว และยังไม่มีทางรู้ว่า จุดจบของเส้นทางที่แสนหนักนั้นจะมีจุดหมายกับเราเมื่อไหร่

กรรมแท้ๆที่ทำให้ชีวิตเวียนวนเช่นนั้น


แต่เราก็ยังสามารถมีทางที่ยุติกรรม ได้ ด้วยความรู้ความเข้าใจอย่างละเอียดถี่ถ้วน ในกระบวนการแห่งการเกิด และผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นกับชีวิตว่ามีเหตุมาจากอะไร

คงไม่ยากเกินไปหรอกนะคะ ถ้าเราเร่งเรียนให้รู้... เร่งดูให้เป็น และสร้างใจให้ศรัทธาในเส้นทางแห่งความพ้นทุกข์นั้น ความหนักแห่งชีวิตเราก็พิชิตได้แน่ค่ะ.

โดย พี่ดอกแก้ว [28 เม.ย. 2549 , 19:37:41 น.] ( IP = 58.9.146.46 : : )


  สลักธรรม 2

แวะมาสวัสดีครับ
ไม่ได้เข้ามาตั้งนานแล้ว

โดย เจ้าพานทอง [28 เม.ย. 2549 , 20:06:08 น.] ( IP = 58.9.146.46 : : )


  สลักธรรม 3

หนักอวิชชาหนาทึบหนักตีบตัน
หนักอุปาทานในขันธ์ทั้งห้าผอง
หนักกิเลสเศษสวะประทับครรลอง
หนักกรรมครองหนักกองทุกข์ สุดกดดัน

แต่เราหลงทุกข์หนักกับดักห้วง
ทะเลแห่งทุกข์ลวงทุกช่วงฝัน
ติดทุกข์แห่งโลกธรรมกำหนัดกำนัล
อยากปลีกผันฉุดจิตไม่ติดกาล

หนักเหลือเกินเดินมาหลายภพชาติ
ยังเขลาขลาดหลงทุกข์ทุกทางผ่าน
หลงกามคุณวุ่นวายหลงดักดาน
ติดบ่วงมารเบญขันธ์ว่าเป็นตน

กว่ารู้ได้ว่าไม่ใช่สิ่งเที่ยงแท้
กว่าหลุดจากสิ่งแปรที่ให้ผล
กว่าแจ่มแจ้งในวิชชาปัญญาดล
กว่าหลุดพ้นต้องอาศัยพละกำลัง

คือสติปัฏฐานปฏิปทา
ตามพุทธาบัญญัติทางมุ่งหวัง
ขาดรากเหง้าเงาบอดตามประดัง
ลาภพชาติเคยฝัง ... หลุดติดตน

จึงเบาโล่งโปร่งใจเบิกบานจิต
ถึงชีวิตสิ้นทุกข์ทุกแห่งหน
มองให้แจ้งด้วยปัญญาทลายกล
แล้วหลุดพ้นจากอบาย ... สบายจริง.

สวัสดีค่ะ ... พี่ดอกแก้ว

โดย หยาดอรุณ [28 เม.ย. 2549 , 20:06:49 น.] ( IP = 58.9.146.46 : : )


  สลักธรรม 4

เพราะคิดไว้ใจตระหนักไม่พักผ่อน
แม้นเหนื่อยอ่อนยังสู้ไปในปัญหา
อีกวิธีแห่งชีวิตที่คิดพา
เพื่อได้มาปริญญาเป็นยาใจ

ขอน้องนอกเรื่องหน่อยแล้วกันนะคะ อิอิ คิดถึงพี่ดอกแก้วจังเลยค่ะ น้องใกล้จะจบแล้วนะค่ะ อีกสองวิธีกับการสอบอีกหนึ่งครั้งใหญ่ก็สมหวังแล้วค่ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มอบให้น้องเสมอนะค่ะ

โดย ผู้หญิงไร้เงา [28 เม.ย. 2549 , 20:07:35 น.] ( IP = 58.9.146.46 : : )


  สลักธรรม 5

@...เจ้าพานทอง...

แวะมาพักทักทายให้คลายร้อน
อ่านบทกลอนขันธ์ห้าอย่าเพิ่งหนี
หนักสักหน่อยแต่เขียนด้วยใจดี
ขอให้มีความเบานะเจ้าพานทอง

สวัสดีค่ะเจ้าพานทอง
ดีใจจังที่ยังงไม่ลืมพี่ดอกแก้ว
ขอบคุณมากนะคะที่แวะมาทักทาย

โดย พี่ดอกแก้ว [28 เม.ย. 2549 , 20:08:48 น.] ( IP = 58.9.146.46 : : )


  สลักธรรม 6

@...หยาดอรุณ...

แบกกันมาหลายภพไม่จบสิ้น
คือมลทินกิเลสอนุสัย
ละเอียดจนซอกซอนยอกย้อนใจ
เว้นผู้ปัญญาไวจึงเท่าทัน

ที่ชะล้างขัดเกลาเฝ้าฟอกจิต
ละนิมิตวิปลาสที่แปรผัน
ด้วยสติปัญญาทุกคืนวัน
ปลดขยะเหล่านั้นออกจากใจ

ขันธ์ทั้งห้าหนักยิ่งเกินสิ่งอื่น
หนักกายใจทุกวันคืนเกินสิ่งไหน
ต้องดูแลตอบสนองอยู่ร่ำไป
ต่อกลไกตัณหาพาเนิ่นนาน

หนักอะไรก็ไม่เท่าเราแบกทุกข์
สุขอะไรไม่เท่าสุขสิ้นสังสาร
สุขหมื่นแสนไม่เหมือนแม้นพระนิพพาน
สิ้นภาระชั่วกาลพ้นมารภัย


สวัสดีค่ะน้องรุ่ง ...พระพุทธองค์ตรัสสอนว่า ขันธ์ทั้งห้าเป็นของหนัก มีเพียงพระอริยเจ้าเท่านั้นที่ปลดวางภาระเหล่านี้ได้แล้ว และก็ไม่หยิบฉวยภาระใดขึ้นมาอีก

พอนึกถึงคาถาบทนี้แล้วทำให้รำพึงถึงความหนักของชีวิตอย่างแจ่มชัด

ขอบคุณบทกลอนของน้องรุ่งที่ไม่เคยทำให้พี่ดอกแก้วผิดหวังเลยในสารสาระ อนุโมทนาและขอบคุณมากนะคะน้องรุ่ง ขอให้มีความสุข เบา และสบายค่ะ

โดย พี่ดอกแก้ว [28 เม.ย. 2549 , 20:10:29 น.] ( IP = 58.9.146.46 : : )


  สลักธรรม 7

@...น้องตูน ผู้หญิงไร้เงา...

ชีวิตนั้นหนักยิ่งสิ่งภาระ
แต่หากท้อก็จะภาระใหญ่
หากงอมืองอเท้าไม่ก้าวไป
ยิ่งหนักเพิ่มหนักใจในชีพตน

การศึกษาอาชีพที่บีบรัด
หากไม่พัฒนาหนีขัดสน
ก็ล้าหลังเหนื่อยแรงเพิ่มทุกข์
ต้องก้าวหน้าให้พ้นความดักดาน

เมื่อการงานอาชีพเลิกบีบรัด
ไม่ข้องขัดกับเรื่องสนุกสนาน
แบ่งเวลามาสร้างบุญสุนทาน
เพิ่มปัญญาเบิกบานรับสุขกัน




สวัสดีค่ะน้องตูนคนงาม ดีใจที่ทราบข่าวดี ..อ่านแล้วก็ยิ้มให้กับใจที่ร่าเริงของน้องสาวคนนี้ และก็นึกภาพกระโดดโลดเต้นของน้องตูนได้อีกด้วย ไม่นานเลยนะคะกับความสำเร็จที่เกิดขึ้นจากความตั้งใจของคนตัวผอมๆ กับความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่

ขอให้มีความสุขมากๆ รอบกายมีแต่ความราบรื่น และรอบใจมีแต่ความอบอุ่นค่ะน้องสาวคนเก่ง

โดย พี่ดอกแก้ว [28 เม.ย. 2549 , 20:11:46 น.] ( IP = 58.9.146.46 : : )


  สลักธรรม 8

" ที่บ่านั่นแบกอะไรไว้ หนักไหม ถ้าหนักนัก ก็วางลงดีไหมล่ะ โยม " เคยได้ยินพระท่านถามง่ะงับ ถ้าไม่ติดยึดน้ากาป๋มว่า

ลองวางลงดูสิงับ จาโล่งสบายเชียวง่ะงับ ขอบคุณของับพี่ดอกแก้วที่นำเอาธรรมะมาให้น้องๆได้ซึมซับแบบง่ายๆด้วยบทกลอน

วันนี้ตั้งแต่เช้าก็เบาโล่งจากพระราชดำรัสที่ในหลวงท่านพระราชทานไว้แล้ว เหมือนน้ำทิพย์ชโลมใจเยยงับ ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน รักและบุชาท่านจริงๆงับ

โดย MomMamSan [28 เม.ย. 2549 , 20:13:16 น.] ( IP = 58.9.146.46 : : )


  สลักธรรม 9

ดอกเอ๋ยคุณดอกแก้ว
กลอนเพริดแพร้ว เลิศลักษณ์เป็นหนักหนา
ชวนให้นึกตรึกตรอง ในวิญญาณ์
อนิจจามิอาจพ้นห้วงแห่งกรรม

มาทำความรุ้จักขอรับ

โดย ห้วงคำนึง [28 เม.ย. 2549 , 20:13:50 น.] ( IP = 58.9.146.46 : : )


  สลักธรรม 10

นั่นภรรยาสามีนี่ลูกหลาน
ทั้งสมบัติพ้ศฐานมีล้นหลาย
แบกเอาไว้จนกว่าถึงวันตาย
ทุกสิ่งนั้นพลันละลายอยู่ข้างโลง

เอาไปไม่ได้สักอย่าง ห่วงกลัวลูกหลานจะไม่สบายกอบโกยไว้เขาก็แบ่งกันจนหมดสิ้นไม่รูจักหาเองรอสมบัติ อิอิ

โดย ฤกษ์ [28 เม.ย. 2549 , 20:14:26 น.] ( IP = 58.9.146.46 : : )
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org