ของดีอันประเสริฐ

---

พระพุทธศาสนามีคุณลักษณะพิเศษหลายประการ สรุปเหลือ 2 คือ มนุษยนิยมและเหตุผลนิยม ในฐานะเป็นรากฐานแห่งวิทยาศาสตร์ทั้งปวง ถือมนุษย์เป็นสัตว์มีเหตุผล และคุณธรรม เพราะมนุษย์เป็นเวไนยสัตว์ ที่จำเป็นต้องได้รับการพัฒนา ผ่านการศึกษาอบรมที่ถูกต้องเพียงพอ ตราบเท่าที่ยังคงสถานภาพเป็น ‘เสขบุคคล-ผู้ยังต้องรับการศึกษา และสิกขกามบุคคล-ผู้ใคร่ต่อการศึกษาค้นคว้าวิจัย’ เหนือกว่าสัตว์อื่นใดมนุษย์มีศักยภาพพิเศษพร้อมรับการศึกษาแนะนำสั่งสอนฝึกอบรม ยกระดับชีวิตให้ประเสริฐขึ้นไม่มีขีดจำกัด ทั้งนี้ ต้องไม่อยู่เหนือ “ความเป็นธรรมชาติ” ที่เรียกในพุทธปรัชญาว่า “ธัมมนิยามตา” มนุษย์ไม่ได้เกิดจากพระเจ้า (God) แต่เกิดโดยชาติพันธุ์ของมนุษย์เอง มนุษย์จึงต้องเป็นผู้กำหนดและรับผิดชอบชะตาชีวิตของตนเอง-ดีหรือชั่ว ผิดหรือถูก สุขหรือทุกข์ เจริญหรือเสื่อม สงครามหรือสันติภาพ เป็นต้น จวบจนการบรรลุความสิ้นทุกข์คือพระนิพพาน อันเป็นความมุ่งประสงค์สูงสุดของความเป็นมนุษย์ ก็อยู่ที่มนุษย์เอง ทั้งนี้ ต้องโดยความพยายามบากบั่นของมนุษย์แท้ๆ ภายใต้กฎธรรมชาติ และกติกาทางวัฒนธรรมที่มนุษย์กำหนดขึ้นมาใช้ ในการดำเนินชีวิตเพิ่มเติมเสริมกฎธรรมชาติ และทั้งหลายทั้งปวงภายใต้กฎแห่งกรรม วิถีชีวิตของมนุษย์ชาวพุทธคือ ทางสายกลางที่เรียกว่า “มัชฌิมาปฏิปทา” 8 ชุด รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ในที่นี้ ผู้เขียนขออนุญาตขยายความและตีความในมิติแห่งมนุษยนิยมและเหตุผลนิยม “ทางสายกลาง” หมายถึงความพอดี ความพอเพียง ความเหมาะสม ความถูกต้องดีงาม ความเป็นปรกติ ความสมดุล ความสังเคราะห์ และความสมเหตุสมผล

โดย ธีรวัส (tvb) [18 พ.ค. 2549 , 12:40:13 น.] ( IP = 202.93.62.122 : : )

สลักธรรม 1 ในฐานะเป็นเหตุผลนิยมอันเป็นรากฐานแห่งวิทยาศาสตร์ พระพุทธศาสนาเกิดมีขึ้นไม่ได้ หากไม่ด้วยความหมายมั่นพยายาม ในการเสาะแสวงหา สืบค้น สำรวจ ตรวจสอบ วิเคราะห์ สังเคราะห์ ทดสอบ ทดลอง วิจัย และวิจารณ์ โดยมนุษย์แท้ๆ ผู้ทรงเป็นเอกอัครนักวิจัยคนแรก และยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก พระนามว่า เจ้าชายสิทธัตถะ จนได้พระนามใหม่ว่า “พระสัมมาสัมพุทธเจ้า” ภายหลังที่ทรงบรรลุผลงานวิจัยที่ทรงดำเนินมาตลอด 6 ปี ทรงประกาศผลงานวิจัย คือ “อริยสัจ 4” ที่ใครๆ ยังไม่เคยค้นพบ กล่าวได้ว่า หัวข้อวิจัยของพระองค์คือ “ความทุกข์ของมนุษย์ เทวดา และสรรพสัตว์ : ปัญหา วิธีการแก้ไข และผลการแก้ไข” หลักฐานยืนยันผลงานวิจัยของพระองค์บรรจุไว้ใน “พระไตรปิฎก” พิสูจน์ได้ในทุกมิติของศาสตร์ พระพุทธศาสนาจึงเป็นเพียงศาสนาเดียวในโลกที่ท้าทายและเชื้อเชิญให้มาดูเอง ศึกษาปฏิบัติเอาเอง โดยการตรวจสอบ วิเคราะห์ วิจัย วิจารณ์ ทดสอบ ทดลอง พิสูจน์ และประเมินผล ตามหลักการและวิธีการแห่งเหตุผล อนึ่ง พระพุทธศาสนายังคงมีชีวิตอยู่ สถิตสถาพร มีสถานภาพ บทบาทและแพร่หลายในระดับ ‘ศาสนาสากล’ ใช่ว่าอยู่ที่ “พระสัทธรรมที่เป็นอกาลิกะ(ให้คุณประโยชน์ได้ทุกเมื่อที่นำมาปฏิบัติ)” เท่านั้นก็เป็นการเพียงพอ แต่หากด้วยอาศัยการศึกษาวิจัยอย่างเอาจริงเอาจัง ให้สามารถรู้จัก รู้รอบ รู้แจ้ง และรู้จริง สืบทอดกันมาของพุทธสาวก และนักปราชญ์ผู้ใคร่ต่อการศึกษาวิจัยอย่างไม่ลดละ ที่เรียกว่า ‘สิกขกามบุคคล’ ทั้งทางโลกตะวันตกและโลกตะวันออก ทั้งสายเถรวาทและสายมหายาน แม้กระทั่งในหมู่ผู้ใฝ่รู้จากลัทธิศาสนาอื่น และในสถาบันอุดมศึกษามากมายหลายแห่งหลายระดับทั่วโลก ในหลายภาษา เป็นเวลานับนานหลายร้อยปี สำหรับพุทธศาสนิกชนในสายเถรวาท มีตัวอย่างมากหลาย อาทิ พระพุทธโฆษาจารย์แห่งศรีลังกา พระศิริมังคลาจารย์แห่งเชียงใหม่

โดย T (tvb) [18 พ.ค. 2549 , 12:41:08 น.] ( IP = 58.8.33.131 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด