สสารและพลังงานในพระพุทธศาสนา (๓๕)

---

สสารและพลังงานในพระพุทธศาสนา (๓๕) โดย ท่านอาจารย์บุญมี เมธางกูร ตอนที่ผ่านมา ผมได้แสดงเรื่องของโมหะหรืออวิชชาในตอนต้น เป็นการกล่าวโดยทั่วไปท่านทั้งหลายคงจะจำตัวอย่างได้ว่า โมหะหรืออวิชชาที่ว่าเป็นความหลงหรือความไม่รู้นั้น ได้แก่ หลงผู้หญิง หลงผู้ชาย หลงแก้วแหวนเงินทอง หลงเที่ยวเตร่หามรุ่งหามค่ำ หลงเล่นการพนัน หลงเสพสุรายาเมา เป็นต้น ผมได้แสดงว่า ความหลงดังที่ได้ยกตัวอย่างขึ้นมา ก็ได้ชื่อว่าเป็นความเห็นที่ถูกต้อง เพราะถ้าไม่มีโมหะแล้วก็คงจะไม่หลงไปดังนั้น แต่มิได้เป็นความหลงที่เป็นต้นตอแท้จริง อย่างไรก็ดี ผมได้แสดงเอาไว้ว่าเรื่องที่ยกขึ้นมาเป็นตัวอย่างดังกล่าวนั้น ถ้าจะว่าเป็นความหลงก็เป็นได้ไม่ผิดอะไร แต่ถึงจะเป็นการถูกต้องก็เป็นการถูกต้องเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะว่าความหลงดังกล่าวมาแล้ว เกิดขึ้นชั่วครั้งชั่วคราว ไม่ยืนยาวหรืออาจมีเหตุหนึ่งเหตุใดมาขัดขวาง ทำให้ความหลงดังกล่าวนั้นเปลี่ยนแปลงไป จนในที่สุดทำให้เลิกหลงได้ เพราะความหลงเสพสุรายาเมาเป็นต้นนั้น มันก็มิได้เป็นมูลเป็นรากฐานแท้จริง ยังมีความหลงอีกชนิดหนึ่งที่แอบแฝงซ่อนอยู่เร้นลับ ซึ่งเมื่อเกิดขึ้นมาแล้วผู้หลงมิได้รู้สึกตัว มันกินลงไปอย่างลึกซึ้งเหมือนกับสนิมในเนื้อเหล็ก โดยที่ผู้ตกอยู่ในความหลงเช่นนี้มีโอกาสทราบได้ยากที่สุด หรือมิได้รู้สึกสำนึกตัวเลยจนตลอดชีวิต และเกิดอย่างกว้างขวางทั่วไปในมนุษยภูมิ สัตว์เดรัจฉาน หรือเทวภูมิ ความหลงชนิดนี้ไม่มีอะไรเข้าไปเปลี่ยนแปลงได้ไม่ว่าจะค้นคว้าศึกษาไปจนทั่วพิภพจบดินแดน นอกจากอย่างเดียวเท่านั้นที่จะแก้ความหลงนี้ได้ นั่นก็คือ “ปัญญา” ด้วยเหตุนี้เอง ความหลงมันจึงได้เกิดขึ้นมายาวนานจนชั่วชีวิต ทั้งเกิดขึ้นตลอดวัน และในวันหนึ่ง ๆ นับจำนวนไม่หวาดไหวตลอดในเวลากลางวันแล้วยังไม่พอแถมกลางคืนอีกต่างหาก แม้จะแสดงออกซึ่งความหลงนั้นมากมายจนตลอดทั้งกลางวันกลางคืนดังนี้ ผู้หลงก็หาได้มีความรู้สึกสำนึกตัวไม่ ผู้หลงก็ไม่เคยคิดไม่เคยสะเทือนใจถ้าหากมิได้ศึกษาเล่าเรียนทำปัญญาให้เกิดขึ้น กล่าวคือค้นคว้าหาความจริงโดยอาศัยหลักวิชาในพระพุทธศาสนา เฉพาะอย่างยิ่งในปรมัตถสัจธรรม หรืออภิธรรมปิฎก

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [4 มิ.ย. 2549 , 07:01:24 น.] ( IP = 58.9.94.166 : : )

สลักธรรม 1 สิ่งที่น่าอัศจรรย์อีกประการหนึ่งซึ่งไม่น่าจะเป็นไปได้ก็คือ ความหลงที่ว่านี้มิได้เกิดขึ้นอยู่ห่างไกลที่ไหนเลย ก็เกิดอยู่ที่หน้าหรือที่ตาของผู้หลงเอง แต่ถึงแม้ว่าความหลงนี้จะเกิดอยู่ที่ตา ที่หู หรือที่ใจ ซ้ำเกิดอยู่ตลอดทั้งวัน ก็หาได้ทำให้ผู้หลงนี้เห็นได้ไม่ ดังนั้น ตัวโมหะหรือความหลงนี้ จึงได้จัดว่าเป็นตัวการสำคัญที่มีความสามารถเป็นเยี่ยมจริง ๆ จัดได้ว่ามีความรวดเร็วยิ่งกว่าลมกรดและมีความฉับไวเสียยิ่งกว่าตาของนกแร้งเป็นร้อยเท่าพันทวี จึงได้หลบหลีกสายตาหลบหลีกความรู้สึกของผู้ตกอยู่ในโมหะไปได้ ตลอดปีแล้วปีเล่าจนกว่าจะสิ้นชีวิตแล้วก็ไปหลงกันใหม่ในชาติหน้า แล้วก็ชาติต่อ ๆ ไปจนนับชาติที่เกิดไม่ได้ ตามที่ได้แสดงมา หากท่านผู้ศึกษาได้พิจารณาโดยแยกคายแล้วก็จะเห็นได้ว่าสัตว์ทั้งหลายตกอยู่ภายใต้อำนาจของโมหะหรืออวิชชาครอบงำอยู่ตลอดเวลา ทั้งกลางวันกลางคืนมิได้มีหยุดหย่อนเลย ตอลดเวลาที่กำลังตื่นอยู่ทุกอารมณ์โดยหาได้สำนึกรู้สึกตัวไม่ เพราะไม่ได้พิจารณา ความโง่ ความหลง มันไม่ยอมปล่อยเวลาของมันให้เสียไปเลยแม้แต่เล็กน้อย ถ้าจะว่าไปแล้ว การแสดงพฤติกรรมต่าง ๆ ของบุคคลทั้งหลาย ก็เป็นไปราวกับคนที่เป็นบ้า แต่ใคร ๆ ก็เป็นบ้ากันไปหมดเหมือน ๆ กันเสียแล้ว (แม้ตัวผู้เขียนเองด้วย) จึงไม่มีใครจับใครส่งไปโรงพยาบาล ถ้าจะจับส่งโรงพยาบาลก็เฉพาะบางท่านที่แสดงความบ้าออกไปนอกทางของคนทั่วไปที่เขาเป็นบ้ากันเท่านั้น

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [4 มิ.ย. 2549 , 07:01:49 น.] ( IP = 58.9.94.166 : : )

สลักธรรม 2 เราทั้งหลายพากันหลงใหลในอารมณ์ต่าง ๆ ที่มากระทบตามทวารทั้งหก โดยหาได้รู้สึกสำนึกตัวไม่ เมื่อได้ยินเสียง ก็เอาเสียง อันได้แก่ความสั่นสะเทือนของอากาศซึ่งเป็นรูป และมีแต่เสียงสูงเสียงต่ำเท่านั้น มายึดว่าเป็นเสียงด่าเสียงชมเชย หรือเสียงเพลงไทยเพลงสากล ก่อให้เกิดความโกรธหรือความพอใจ ที่จริงแล้ว ก็คือความคลั่งไคล้ในมโนภาพของตนเองแท้ ๆ ในเรื่องนี้ ท่านเปรียบเอาไว้ว่า เปรียบเหมือนกับสุนัขที่ชอบแทะกระดูก กระดูกนั้นมิได้มีเนื้อหนังติดอยู่เลยแม้แต่สักนิดเดียว แต่สุนัขก็หวงกระดูกนั้นราวกับเป็นดวงใจ บางทีมันก็เอากระดูกที่แทะไปฝังดินซ่อนไว้ ถ้าสุนัขตัวไหนเข้ามาแย่งมันก็จะต่อสู้อย่างสุดฤทธิ์ หรือย่างยอมตายถวายชีวิต เพื่อช่วงชิงสิ่งที่มันคิดว่าเป็นของดีที่หาค่ามิได้แท้จริงนั้นกระดูกมันมิได้มีเนื้อหนังอะไรเลยแม้แต่สักนิด แต่สุนัขมันคิดหลงใหลเพราะมันอร่อยในน้ำลายของมันเอง เหมือนกับคนที่คลั่งไคล้ในมโนภาพที่ตนเองสร้างขึ้น หรือจินตนาการลม ๆ แล้ง ๆ ของตน เรื่องโมหะหรืออวิชชาตามที่ได้แสดงมา ก็จะเห็นได้ว่า ความโง่-ความหลงนั้นเกิดอยู่ที่ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ เกิดอยู่ต่อหน้าต่อตา แล้วคิดอยู่ได้ตลอดเวลาทั้งกลางวันและกลางคืน ตั้งแต่เกิดขึ้นมาจนถึงแก่ความตาย ถ้ามิได้ศึกษาพระพุทธศาสนาในขั้นละเอียดแล้วก็จะเข้าใจไม่ได้เลย ดังนั้น จึงทำให้มีชาติ คือความเกิดขึ้นมาใหม่ภายหลังความตาย (เชิญอ่านเรื่องชีวิตภายหลังความตาย หรือตายแล้วเกิดได้อย่างไร) เมื่อมีชาติคือความตายเกิดอยู่เรื่อย ๆ ไป ดังนี้แล้วสัตว์ทั้งหลายจึงต้องผจญต่อความทุกข์ครั้งแล้วครั้งเล่าจนนับชาติที่เกิดขึ้นมาไม่ไหว พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงได้แสดงว่า ถ้านับถอยหลังเข้าไปในอดีต ก็จะนับชาติที่เกิดขึ้นมาไม่ถ้วน ถ้ารวมกระดูกทั้งหมดทุก ๆ ชาติมากองรวมกันให้หมดแล้ว ก็จะสูงขึ้นไปจนมองดูสุดสายตา. จบเรื่องสสารและพลังงานในพระพุทธศาสนา เล่ม ๑

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [4 มิ.ย. 2549 , 07:02:04 น.] ( IP = 58.9.94.166 : : )

สลักธรรม 3 ขอบคุณมากครับสำหรับเรื่องดี

โดย ไผ่สีทอง [6 มิ.ย. 2549 , 05:36:08 น.] ( IP = 58.9.136.39 : : )

สลักธรรม 4 กราบขอบพระคุณมากค่ะ

โดย พี่ดา [6 มิ.ย. 2549 , 08:17:55 น.] ( IP = 124.121.172.75 : : )

สลักธรรม 5 กราบขอบพระคุณอาจารย์ค่ะ

โดย เซิ่น [6 มิ.ย. 2549 , 19:06:34 น.] ( IP = 58.8.46.94 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด