แม่

---

แม่ ดีใจที่สภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ได้คัดเลือกแม่ดีเด่นแห่งชาติประกาศคุณธรรม ๒ ประการ คือ แม่ผู้เสียสละและฉลาดในการเลี้ยงดูลูกๆกตัญญูกตเวที เสียดาย ที่แม่แห่งชาติเหล่านั้นไม่ใคร่มีใครที่จะให้ความสนใจนำประวัติของท่านออกเผยแพร่ทางสื่อมวลชน จะมีก็นิดหน่อย เช่น แม่ของดาราดังๆ สภาสังคมสงเคราะห์น่าจะขยายผล โดยมอบหมายให้พิธีกรในรายการสำคัญ เช่น คุณดำรง พุฒตาล คุณไตรภพ ลิมปพัทธ์ คุณวิทวัส สุนทรวิเนตร ฯลฯ ได้จัดรายการเฉพาะเป็นเรื่องของแม่ดีเด่น จัดอย่างต่อเนื่อง เพื่อเผยแพร่เกียรติประวัติและการเลี้ยงดูลูก เพื่อเป็นแม่แบบ แม่บท แม่พระของสังคม เสียใจ แทนลูกๆ ที่คุณแม่มีปัญหาครอบครัว ต้องพลัดพรากจากลูกโดยเหตุผลต่างๆ ซึ่งยากที่สังคมจะเข้าใจ เมื่อลูกๆ ที่ไม่ได้อยู่ในอ้อมอกแม่เห็นกิจกรรมวันแม่ก็คงจะเสียใจ ร้องไห้โหยหาความรักจากแม่ ขอให้รู้ว่าแม่ก็ไม่ต่างอะไรกับเราที่ท่านต้องทนทุกข์ทรมานหัวใจเมื่อถึงวันแม่ เมื่อสื่อความรู้สึกกันได้เช่นนี้ ผู้เป็นลูกต้องเข้มแข็ง อย่าหงอยเหงา อย่าเศร้าสร้อย อย่าคอยโชคชะตา อย่าเรียกร้องหาความอบอุ่น ต้องขยันเรียน ขยันทำงาน เมื่อลืมตาอ้าปากได้ ประกาศหาแม่ รับแม่มาอยู่ด้วย วันนั้น ประชาชนจะชื่นชม สังคมพากันปรบมือให้ เสียความรู้สึก ที่ลูกซึ่งมีพ่อแม่ดี แต่ลูกประพฤติตนเป็นคนเลว เหลวไหล เอาแต่ใจตัว มั่วสุม เป็นการเนรคุณและทำลายโอกาสความเจริญก้าวหน้าที่ตนเองจะพึ่งได้รับ พ่อแม่บางคนเสียใจเพราะลูกติดคุก ทุกข์ใจเพราะลูกติดยา เศร้าโศกโศกาเพราะลูกเป็นคนชั่ว

โดย พระราชวิจิตรปฏิภาณ [12 ส.ค. 2549 , 10:34:32 น.] ( IP = 58.9.92.14 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

สลักธรรม 1 เมื่อตอนเป็นเด็ก ต้องไปอยู่วัดเมื่ออายุ ๕ ขวบ นอนกับหมา ห่มผ้าผี ทุกเช้ามืดวันพระ ทางวัดจะเปิดเครื่องปั่นไฟ เครื่องขยายเสียง ส่วนใหญ่จะเป็นเพลง พร ภิรมย์ (ขณะนี้ดำรงสมณเพศ) ในบรรดาเพลงต่างๆ ซึ่งเป็นเพลงแหล่ชาดกส่วนใหญ่ เพลงหนึ่งซึ่งจำสนิทติดใจ คือ เพลงแหล่ลูกอกตัญญู เพลงนั้นเล่าเรื่องราวจากชาดกในพระไตรปิฎก ดังนี้ “ท่านผู้ฟังจงนั่งลงใหม่ จำผมได้ไหมนักเล่านิทาน เล่าแทรกภาษิตอดีตกาล ให้ท่านวิจารณ์กันตามสบาย มีครอบครัวหนึ่งซึ่งยากจน มีลูกสี่คนเป็นผู้ชาย พ่อและแม่แก่เจียนตาย แกรักลูกชายจึงส่งไปเรียน อดเปรี้ยวอดหวานอดมันอดเผ็ด กระแหม่กระเหม็ดด้วยความเพียร รับจ้างถางไร่นาใครไม่เตียน ถางส่งลูกเรียนซื้อตำรา ลูกทั้งสี่กุศลเก่าส่ง สมประสงค์สุขหรรษา สอบสำเร็จสมเจตนา แถมได้ภรรยาทั้งสี่คน ได้ลูกสาวของเศรษฐี สมศักดิ์ศรีเพราะมีกุศล แต่ลืมพ่อแม่ทิ้งแกยากจน ลูกทั้งสี่คนไม่คิดถึงคุณ ลูกทั้งสี่มีความสุข พ่อแม่มีทุกข์นอนตามใต้ถุน ต้องไปขอทานที่บ้านใจบุญ พอเป็นทุนเลี้ยงอาตมา (เลี้ยงตัว) มาวันหนึ่งมาถึงบ้านบุตร ทั้งสองสุดเหนื่อยแรงล้า เข้าขออาศัยร่มไม้ชายคา จึงพบหน้าบุตรของตน แต่พวกลูกกลับปฏิเสธ แถมไล่เฉดว่าไปให้พ้น แสร้งไม่ไยดีทั้งสี่คน กับด้วยเมียตนไล่ขอทาน ความงันงกเลยตกบันได ถึงขอหักตายราวปาฏิหาริย์ แกเห็นลูกชายที่ต้องวายปราณ สองขอทานย้อนกลับมา กอดศพลูกแล้วร้องไห้ สุดเสียดายลูกหนักหนา ลูกชั่วอย่างไรพ่อแม่ไม่โกรธา” บิดามารดาตัดลูกไม่ลง

โดย พระราชวิจิตรปฏิภาณ [12 ส.ค. 2549 , 10:35:07 น.] ( IP = 58.9.92.14 : : )

สลักธรรม 2 เจ้าลูกอกตัญญูทั้งสี่คนในเรื่องนี้เรียนเก่ง ปกปิดฐานะพ่อแม่ของตัวเอง โกหกพ่อตาแม่ยาย ครั้นพ่อแม่มาถึงบ้านก็ลนลาน ความที่กลัวพ่อตาแม่ยายและเมียจะรู้ความจริง ความลุกลี้ลุกลนพอขึ้นบันไดบ้านซึ่งเป็นปราสาทเจ้าคนแรกลื่นตกลงมาทับคนที่สอง สาม สี่ คอหักตาย ส่วนเมียและพ่อตาแม่ยายรู้ความจริง จึงให้ลากศพเจ้าลูกเนรคุณไปพ้นประตูบ้าน พ่อแม่เห็นศพลูกที่เขาไม่ต้องการจึงย้อนกลับมาทำศพลูก คงมีเสียงรำพันของสองตายายปนเสียงสะอื้นว่า ..ถ้ารู้ว่าการพบลูกในครั้งนี้จะต้องเป็นเหตุให้ลูกตาย สู้ไม่พบลูกตลอดชีวิตเลยเสียดีกว่า.. ฟังเพลงนี้แล้วตั้งใจแต่บัดนั้นว่า ..”เราจะไม่เป็นดั่งเจ้าลูกทั้งสี่คน..เราต้องเลี้ยงพ่อแม่ให้ได้ เราต้องไม่ลืมตัวจนลืมพ่อแม่ เราต้องไม่อายที่จะบอกใครๆ ในภายหน้าว่าพ่อแม่เราเป็นคนจน เราต้องเจียมตัวเสมอว่า เราเป็นคนจน คนลืมตัวเหมือนวัวลืมตีน คนเนรคุณต่อพ่อแม่ต้องได้รับผล คือฉิบหายและตายโหง..” พระราชวิจิตรปฏิภาณ “เจ้าคุณพิพิธ” วัดสุทัศนเทพวราราม กทม.

โดย พระราชวิจิตรปฏิภาณ [12 ส.ค. 2549 , 10:35:29 น.] ( IP = 58.9.92.14 : : )

สลักธรรม 3 กราบขอบพระคุณค่ะ

โดย น้องอุ๊ (asomsopon) [13 ส.ค. 2549 , 17:34:13 น.] ( IP = 125.25.128.92 : : )

สลักธรรม 4 ธรรมะคีตะ : พระคุณแม่ ๑ คำว่า “แม่” นั้นยิ่งใหญ่หาใดเปรียบ สุดจะเทียบเทียมได้ในโลกหล้า เพราะแม่นั้นให้กำเนิดเกิดลูกมา คุณของค่าน้ำนมหาใดปาน คำว่าแม่มีแต่ “ให้” ไม่คิดรับ แม่ให้ทรัพย์ให้วิชาให้อาหาร ให้ชีวิตให้ความคิดให้วิญญาณ สุดประมาณจะนับได้มากมายจริง แม่ลำบากตรากตรำทุกค่ำเช้า หนักก็เอาเบาก็สู้ไม่รู้หนี แม่เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าทั้งตาปี แม่ยอมพลีชีวิตทั้งจิตใจ ก็เพื่อลูกผูกพันกระสันรัก แม้ดวงตาแม่รักควักให้ได้ เมื่อลูกโศกแม่เล่ายิ่งเศร้าใจ ทั่วแดนไตรคุณแม่เลิศประเสริฐเอย

โดย นำมาฝาก [15 ส.ค. 2549 , 08:13:54 น.] ( IP = 58.9.139.58 : : )

สลักธรรม 5 ธรรมะคีตะ : พระคุณแม่ ๒ โอ้ลูกเอ๋ยลูกน้อยกลอยใจแม่ แม่ดูแลปกปักษ์เลี้ยงรักษา เฝ้าเห่กล่อมยอมลำบากตรากตรำมา ยามเจ้าตื่นหรือนิทราก็อาทร พ่อของเจ้าก็เอาใจไม่น้อยกว่า เหน็ดเหนื่อยจากการงานมาอุตส่าห์ป้อน รีบชงนมต้มน้ำซ้ำอดนอน ยามเจ้าร้องออดอ้อนไม่ดุดัน ลูกป่วยไข้ใจพ่อแม่แทบจะขาด ภาวนาให้แคล้วคลาดจากภัยนั้น อยากรับทุกข์ของลูกมาผูกพัน อยากกีดกั้นภัยทุกอย่างให้ห่างไกล เมื่อเติบโตให้เจ้าเข้าใจซึ้ง เราสองคนผู้ซึ่งอยู่ชิดใกล้ ถึงดุด่าว่าตีใช่อะไร ก็เพราะหวังปลูกฝังให้เจ้าได้ดี ลูกอย่าเคืองอย่าโกรธโทษผิดๆ จงพินิจด้วยปัญญาอย่าหลีกหนี ที่พ่อแม่รักเจ้าเท่าชีวี เลี้ยงลูกมาจนบัดนี้เพื่ออะไร มิหวังให้ตัวเจ้าทุกข์ยากเข็ญ หวังให้เจ้าเปี่ยมเต็มทุกสมัย คุณธรรมนำรอดตลอดไป เพราะความดีจะคุ้มภัยตลอดกาล พ่อแม่ส่งเงินทองให้ลูกใช้ จงตั้งใจพากเพียรเรียนหนังสือ หาวิชาความรู้เป็นคู่มือ เพื่อยึดถือเอาไว้ใช้เลี้ยงกาย อันพ่อแม่มีแต่จะแก่เฒ่า จะเลี้ยงเจ้าเรื่อยไปนั้นอย่าหมาย ใช้วิชาช่วยตนไปจนตาย ลูกสบายแม่กับพ่อก็ชื่นใจ

โดย นำมาฝาก [15 ส.ค. 2549 , 08:15:00 น.] ( IP = 58.9.139.58 : : )

สลักธรรม 6 ธรรมะคีตะ : พระคุณแม่ ๓ พ่อแบกไถไปนายามฟ้าสาง ลูกคิดสร้างแต่ชั่วมั่วหม่นหมอง แม่รดผักตักน้ำในลำคลอง ลูกไปจองตั๋วดูหนังแต่ยังวัน พ่อถางป่าทำนาจนฟ้าสาง ลูกสบายอัดบุหรี่ไม่เหลียวหลัง พ่อกินข้าวกับเกลือเมื่อเที่ยงวัน ลูกสุขสันต์ข้าวมันไก่ใจใหญ่พอ พ่อหน้าดำคร่ำเครียดถางแต่ป่า ลูกเที่ยวบาร์ฟลอร์โชว์โก้จริงหนอ แม่ห่มผ้าผืนหนึ่งซึ่งมอซอ ลูกแสนหล่อนุ่งมอสยอดไปเลย พ่อตัวดำหลังคู้อยู่กลางทุ่ง ลูกมัวยุ่งเที่ยวหญิงไม่นิ่งเฉย พ่อฝ่าแดดตากลมจนไม่เสบย โอ้ลูกเอ๋ยเล่นไพ่ไม่แลมอง แม่ขาดเลือดแห้งผอมตรอมใจเศร้า ว่าลูกเราอนาคตหมดหวังหนอ เพราะแม่จนลูกจึงชั่วมัวสอพลอ ทำเหล่ากอให้พินาศขาดคุณธรรม ขอเพียงแค่นี้ลูกเอ๋ย เกินเลยไหมที่จะสนอง ธรรมะเท่านั้นคุ้มครอง ปกป้องคนดีร่มเย็น ชีวิตควรมีหางเสือ ดั่งเรือที่ดีมิเว้น ลูกควรตั้งจิตบำเพ็ญ ธรรมะเป็นคุณตลอดไป

โดย นำมาฝาก [15 ส.ค. 2549 , 08:16:18 น.] ( IP = 58.9.139.58 : : )

สลักธรรม 7 ธรรมะคีตะ : พระคุณแม่ ๔ โอ้พระคุณเหนือเกล้าของลูกเอย ลูกไม่เคยลืมบุญคุณของแม่นี้ สุดซาบซึ้งถึงค่าความปราณี ที่แม่มีต่อลูกจิตผูกพัน ลูกจะแทนคุณได้อย่างไรหนอ เพื่อให้พอเพียงบุญคุณของแม่นั้น ลูกบวชเรียนเพียรพากมากอนันต์ แต่ดูมันเล็กน้อยด้อยเกินไป อันน้ำนมของแม่นี้มีค่าล้น ลูกสุดค้นสรรหาคำปราศรัย หาคำอื่นหมื่นแสนในแดนใด จะยิ่งใหญ่เกินมารดาหาไม่มี จะเปรียบด้วยดินฟ้ามหาสมุทร ก็ไกลสุดฟ้าดินเมฆินคั่น จะเอาดินสิ้นพิภพบรรจบกัน มาเสกสรรให้เป็นเช่นปากกา แล้วนำน้ำมหาสมุทรแสนสุดลึก ทำแทนหมึกหมดสมุทรจนสุดหา จารึกขานพระคุณของมารดา บนแผ่นฟ้าแทนกระดาษเพียรวาดไป จนหมดสิ้นดินฟ้ามหาสมุทร จะสิ้นสุดคุณมารดาก็หาไม่ อันพระคุณเลิศยิ่งกว่าสิ่งใด ที่แม่ให้ลูกรักประจักษ์เอย

โดย นำมาฝาก [15 ส.ค. 2549 , 08:17:21 น.] ( IP = 58.9.139.58 : : )

สลักธรรม 8 ธรรมะคีตะ : พระคุณแม่ ๕ พ่อแม่ก็แก่เฒ่าจำจากเจ้าไม่อยู่นาน จะพบจะพ้องพานเพียงเสี้ยววารของคืนวัน ใจจริงไม่อยากจากเพราะยังอยากเห็นลูกหลาน แต่ชีพนี้มิทนนานต้องร้าวรานสลายไป ขอเถิดถ้าสงสารอย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ คนแก่ชะแรวัยจิตเผลอไผลเป็นแน่นอน ไม่รักก็ไม่ว่าเพียงเมตตาช่วยอาทร ให้กินและให้นอนคลายทุกข์ร้อนพอสุขใจ เมื่อยามเจ้าโกรธขึ้งให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย ร้องไห้ยามป่วยไข้ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบโยน เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน หวังเพียงจะได้ยลเติบโตจนสง่างาม ขอโทษถ้าทำผิดขอให้คิดทุกๆ ยาม ใจจริงแท้มีแต่ความหวังดีตามช่วยอวยชัย ต้นไม้ที่ใกล้ฝั่งมีหรือหวังอยู่นานได้ วันหนึ่งคงล้มไปถึงฝั่งไว้ให้วังเวง

โดย นำมาฝาก [15 ส.ค. 2549 , 08:18:34 น.] ( IP = 58.9.139.58 : : )

สลักธรรม 9 ธรรมะคีตะ : พระคุณแม่ ๖ ตั้งแต่ลูกอยู่ในท้องของคุณแม่ ท่านเฝ้าแต่คอยประคบให้อบอุ่น จะเคลื่อนไหวใจท่านผูกปลูกการุณย์ เฝ้าแต่ครุ่นคิดเป็นห่วงดวงชีวัน ตั้งเก้าเดือนกว่าจะเคลื่อนจากท้องแม่ ลำบากแท้แม่ของลูกทุกข์มหันต์ เมื่อยามคลอดแทบชีวิตจะปลิดพลัน เกิดลูกพลันพบหน้าลูกผูกอาลัย เห็นลูกน้อยปลุกปลื้มลืมความเจ็บ เหมือนใครเก็บเจ็บปลิดจิตผ่องใส ใบหน้าลูกราวกับยารักษาใจ ทิพย์โอสถรดฤทัยชูชีวัน ท่านเลี้ยงลูกผูกจิตมิคิดหน่าย มอบใจกายยอมอุทิศมิบิดผัน หลั่งน้ำนมให้ลูกทุกคืนวัน แล้วลูกนั้นดื่มกินด้วยยินดี แม่เคยห่วงพวงถันนั้นยามสาว เมื่อถึงคราวเลี้ยงลูกถูกหน้าที่ เลือดในอกยกให้ดื่มปลื้มปราณี ใจยินดีให้ลูกดื่มลืมความอาย มือสองข้างซ้อนร่างอ่อนโอบอุ้ม ร่างนิ่มนุ่มแนบข้างไม่ห่างหาย อกแม่เอนแอบเอียงนอนเคียงกาย ให้ลูกหายหนาวยามในค่ำคืน ตักของแม่แผ่รองลูกดังฟูกนุ่ม คอยโอบอุ้มกล่อมนิทราไม่ฝ่าฝืน ประจงจูบลูบไล้ทุกวันคืน เป็นที่ชื่นเชยชิดสนิทใจ ยามจะนอนแม่ก็วอนวจีหวาน กล่าวประสานกล่อมเสียงสำเนียงใส ทั้งยามกินคอยป้อนวอนอาลัย ยามลูกถ่ายแม่ก็ไม่รังเกียจเลย ลูกเปรอะเปื้อนเหม็นสางแม่ล้างเช็ด ทุกสิ่งเสร็จเกื้อกูลแม่คุณเอ๊ย ไม่เบื่อหน่ายหมายนิยมเฝ้าชมเชย ใครจะเลยล่วงท่านนั้นไม่ปาน

โดย นำมาฝาก [15 ส.ค. 2549 , 08:19:53 น.] ( IP = 58.9.139.58 : : )

สลักธรรม 10 ธรรมะคีตะ : พระคุณแม่ ๗ (เพลงขับร้องโดย ชินกร ไกรลาส) พ่อแม่ใครลูกอยู่ไหนกันเล่า ปล่อยให้ท่านซึมเศร้าเคล้าน้ำตา ต้องซมซานอาศัยบ้านคนชรา คงจะมีปัญหาเห็นแล้วน่าห่วงใย เอ่ยปากถามจึงทราบความมาว่า ลูกหญิงชายเลี้ยงมาทำสาแก่ใจ เมื่อได้ดีไม่มีมาห่วงใย บ้านที่ดินโอนให้กลับไร้ที่พึ่งพา โอ้อกพ่อแม่ยามแก่ยามเฒ่า เมื่อถูกลูกเต้าเขามาต่อว่า คนหัวโบราณว่าท่านต่างๆ นาๆ ติฉินนินทาท่านบอกว่าน้อยใจ ลูกเกิดมาบิดามารดาเลี้ยงดู เมื่อลูกๆ ฟังอยู่คงรู้ว่าใคร ออกนอกบ้านซมซานจากไกล โปรดจงกลับใจรับท่านไปเลี้ยงดู

โดย นำมาฝาก [15 ส.ค. 2549 , 08:21:01 น.] ( IP = 58.9.139.58 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด