อาโรคฺยปรมา ลาภา

---

เรื่อง พระราชาเสวยพระกระยาหารจุ อาโรคฺยปรมา ลาภา สนฺตุฏฺฐิปรมํ ธนํ วิสฺสาสปรมา ญาติ นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ. ลาภทั้งหลาย มีความไม่มีโรค เป็นอย่างยิ่ง ทรัพย์มีความสันโดษ เป็นอย่างยิ่ง ญาติมีความคุ้นเคย เป็นอย่างยิ่ง พระนิพพาน เป็นสุขอย่างยิ่ง วันหนึ่งพระเจ้าปเสนทิโกศลเสวยพระกระยาหารเช้าแล้ว แต่ยังไม่บรรเทาความเมาในอาหารเลย ได้เสด็จไปสู่สำนักของพระศาสดา ทรงมีพระรูปอึดอัดพลิกกลับไปมาข้างโน้นข้างนี้อยู่ ซ้ำยังถูกความหลับครอบงำ เมื่อไม่สามารถจะทรงผทมได้ จึงประทับนั่ง ณ ส่วนข้างหนึ่ง ครั้งนั้น พระศาสดาตรัสกะท้าวเธอว่า "มหาบพิตร พระองค์ยังไม่ทันพักผ่อนเลย เสด็จมาแล้วหรือ?" พระราชา "พระเจ้าข้า ตั้งแต่เวลาบริโภคแล้วหม่อมฉันมีทุกข์มาก " ลำดับนั้น พระศาสดาตรัสว่า "มหาบพิตร การบริโภคมากเกินไป เป็นทุกข์อย่างนี้" แล้วตรัสสอนด้วยพระคาถาว่า ในกาลใด บุคคลเป็นผู้กินจุ มักง่วง และ มักนอนหลับ กระสับกระส่าย เป็นดุจสุกรใหญ่ที่เขาเลี้ยงด้วยอาหาร ในกาลนั้น เขาเป็นคนมึนซึม ย่อมเข้าห้องบ่อยๆ แล้วตรัสว่า "มหาบพิตร การบริโภคโภชนะแต่พอประมาณจึงควร เพราะผู้บริโภคพอประมาณ ย่อมมีความสุข " แล้วทรงให้โอวาทต่อไปว่า คนมีสติทุกเมื่อ รู้ประมาณในโภชนะที่ ได้แล้วนั้น มีเวทนาเบาบาง อาหารที่บริโภคแล้วเลี้ยงอายุอยู่ ค่อยๆ ย่อยไป

โดย TaRa [16 ก.ย. 2549 , 19:51:41 น.] ( IP = 58.9.101.109 : : )

สลักธรรม 1 พระราชาไม่อาจจะจำพระคาถาได้ แต่ตรัสกับหลานชื่อสุทัสนะ ซึ่งยืนอยู่ในที่ใกล้ให้จำคาถานี้ สุทัสนะนั้นทรงจดจำคาถานั้นแล้ว ทูลถามพระศาสดาว่า "ข้าพระองค์จะกระทำอย่างไร พระเจ้าข้า?" พระศาสดาตรัสว่า "เมื่อพระราชาเสวยอยู่ ท่านพึงกล่าวคาถานี้ในกาลเสวยคำสุดท้าย พระราชาจะทรงนึกถึงเนื้อความได้เองจักทรงทิ้งก้อนข้าวนั้น ในการหุงภัตเพื่อพระราชา เธอพึงให้ลดข้าวสารขนาดเท่าที่จะสุกเป็นก้อนข้าวคำสุดท้ายนั้นลงด้วย" สุทัสนะนั้นทูลรับว่า "ดีละ พระเจ้าข้า เมื่อพระราชาเสวยเวลาเช้าก็ตาม เวลาเย็นก็ตาม ก็กล่าวคาถานั้นขึ้น ในการเสวยก้อนสุดท้าย แล้วให้ลดข้าวสาร ด้วยอันนับเมล็ด ในก้อนข้าวที่พระราชานั้นทรงทิ้ง."

โดย TaRa [16 ก.ย. 2549 , 19:52:39 น.] ( IP = 58.9.101.109 : : )

สลักธรรม 2 ต่อมาพระราชาทรงถึงความสุขแล้วมีพระสรีระอันเบา ได้เสด็จไปสำนักพระศาสดา ถวายบังคมพระศาสดาแล้วทูลว่า "ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ บัดนี้ความสุขเกิดแก่หม่อมฉันแล้ว หม่อมฉันเป็นผู้สามารถจะติดตามจับเนื้อก็ได้ ม้าก็ได้ เมื่อก่อน หม่อมฉันมีการสู้รบกับหลาน บัดนี้ หม่อมฉันให้ธิดาชื่อว่าวชิรกุมารีแก่หลานแล้ว ให้บ้านนั้นทำให้เป็นค่าน้ำอาบของธิดานั้นนั่นแล ความทะเลาะกับหลานนั้นสงบแล้ว สุขแท้เกิดแล้วแก่หม่อมฉัน แก้วมณีของพระเจ้ากุสะ ซึ่งหายไปแล้วในเรือนของหม่อมฉันในวันก่อน บัดนี้ แก้วมณีแม้นั้นมาสู่เงื้อมมือแล้ว ความสุขแท้เกิดแล้วแก่หม่อมฉัน หม่อมฉันปรารถนาความคุ้นเคยกับเหล่าสาวกของพระองค์ จึงทำแม้ธิดาแห่งญาติของพระองค์ไว้ในเรือน ความสุขแท้เกิดแล้วแก่หม่อมฉัน พระศาสดาตรัสว่า "มหาบพิตร ชื่อว่าความไม่มีโรค เป็นลาภอย่างยิ่ง ทรัพย์แม้เช่นกับความเป็นผู้สันโดษ ด้วยวัตถุตามที่ตนได้แล้ว ไม่มี ชื่อว่าญาติเช่นกับด้วยผู้คุ้นเคยกัน ไม่มี ชื่อว่าความสุขอย่างยิ่ง เช่นกับด้วยพระนิพพาน ไม่มี"

โดย TaRa [16 ก.ย. 2549 , 19:54:06 น.] ( IP = 58.9.101.109 : : )

สลักธรรม 3 มีความเป็นผู้ไม่มีโรคเป็นอย่างยิ่ง จริงอยู่ ลาภทั้งหลาย แม้มีอยู่แก่คนมีโรค ไม่จัดเป็นลาภแท้ เพราะฉะนั้น ลาภทั้งปวงจึงมาถึงแก่คนไม่มีโรคเท่านั้น ภาวะคืออันยินดีด้วยวัตถุที่ตนได้แล้ว ซึ่งเป็นของมีอยู่แห่งตน ชื่อว่าสันโดษ สันโดษนั้นเป็นทรัพย์อันยิ่งกว่าทรัพย์ที่เหลือ ไม่มีความคุ้นเคยกับคนใด คนนั้นไม่ใช่ญาติแท้ แต่มีความคุ้นเคยกับคนใด คนนั่นแม้ไม่เกี่ยวดองกัน ก็ชื่อว่าเป็นญาติอย่างยิ่ง อนึ่ง ชื่อว่าความสุข เหมือนพระนิพพาน ไม่มี เหตุนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสว่า "นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ." (ตัดความจากคาถาธรรมบท)

โดย TaRa [16 ก.ย. 2549 , 19:54:29 น.] ( IP = 58.9.101.109 : : )

สลักธรรม 4 ขอบคุณมากค่ะ..ที่นำสิ่งดีๆ มาฝาก

โดย เซิ่น (เซิ่น) [18 ก.ย. 2549 , 17:13:23 น.] ( IP = 203.146.147.13 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด