ชีวิตคืออะไร ชีวิตเกิดจากอะไร ชีวิตจะสิ้นสุดลงอย่างไร? ตอน 3 -

---

.ในขุททกนิกาย เถร – เถรีคาถา มีเรื่องบุคคลในครั้งพุทธกาลที่มีอุปสรรค ในชีวิตเหมือนๆ กัน และก็เหมือนกับความวิตกกังวล ของคนในสมัยนี้ด้วย ท่านเหล่านั้นมีกิเลสมาก แต่ก็ดับกิเลสได้เป็นสมุจเฉทด้วยการเจริญมัคค์มีองค์ ๘ ก็เมื่อท่านเหล่านั้นสามารถปฎิบัติได้ ทำไมเราจึงจะปฎิบัติไม่ได้เล่า ? บุคคลผู้เป็นบัณฑิตรู้ว่าชีวิตไม่ยั่งยืน ฉะนั้นจึงควรรีบเร่งเจริญธรรมที่เป็นทางดับกิเลส เรามักจะรั้งรอการปฎิบัติธรรม ในขุททกนิกาย ติกนิบาต เถรคาถา มาตังคปุตตเถรคาถา มีข้อความว่า.... "ขณะทั้งหลายย่อมล่วงพ้น บุคคลผู้สละการงานโดยอ้างเหตุว่า เวลานี้หนาวนัก ร้อนนัก สายนัก ก็ผู้ใดเมื่อทำกิจของลูกผู้ชาย ไม่สำคัญความหนาวและร้อนยิ่งไปกว่าหญ้า ผู้นั้นย่อมไม่เสื่อมจากความสุข .." เราคิดบ้างไหมว่า หนาวนัก ร้อนนัก สายนัก เจริญสติปัฎฐานไม่ได้ ? ดูคล้ายกับว่าเราอยากจะทำอย่างอื่นอยู่เสมอ นอกจากการเจริญสติรู้ลักษณะ ของสิ่งที่กำลัง ปรากฎ สิ่งที่เรามุ่งหวังที่สุดในชีวิตนั้น เป็นการ เพลิดเพลินไปในอารมณ์ที่ปรากฎ ทางตา หู จมูก ลิ้น กายหรือ ? หรือว่าทรัพย์สมบัติ ความสุขสำราญทางกาย ญาติพี่น้อง และมิตรสหาย ? *** เราลืมว่าสิ่งเหล่านั้นไม่ยั่งยืน ลืมว่าทันทีที่เกิดมานั้นก็แก่พอที่จะตายได้แล้ว *** ผู้ที่เป็นบัณฑิตนั้นเห็นความไม่เที่ยงของ สังขารธรรมทั้งหลาย.. .. วีตโสกเถรคาถา ท่านวีตโสกเถระ ส่องกระจกในขณะที่ช่างกัลบกตัดผมของท่าน และบรรลุอรหัตต์ในขณะนั้น ท่านกล่าวคาถาว่า.. "ช่างกัลบกเข้ามาหาเราด้วยคิดว่า จักตัดผมของเรา เราจึงรับเอากระจกจากช่างกัลบกนั้นมา ส่องดูร่างกาย ร่างกายของเรานี้ได้ปรากฎเป็นของเปล่า ความมืดคืออวิชชาในกาย อันเป็นต้นเหตุ แห่งความมืดมน ได้หายหมดสิ้นไป กิเลสดุจผ้าขี้ริ้วทั้งปวงเราตัดขาดแล้ว บัดนี้ภพใหม่มิได้มี ฯ" การส่องกระจกก็รู้แจ้งความจริงได้ ! ทำให้ระลึกถึงความไม่เที่ยงได้ ฉะนั้นก็จะเห็นได้ว่า ถึงแม้ในขณะที่กระทำ กิจการงานตามปรกติในชีวิตประจำวันนั้น ก็ไม่จำเป็น ต้องเสียเวลาไปเปล่าๆ เจริญสติปัฎฐานได้ เราอาจจะคิดว่างานประจำวันทำให้เจริญสติปัฎฐานไม่ได้ แต่ไม่ว่าเราจะทำอะไรก็มีนาม รูป ปรากฎทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ทั้งนั้น ถึงแม้ในขณะที่ทำอาหารก็เจริญวิปัสสนาและรู้แจ้ง อริยสัจจธรรมได้ ในขุททกนิกาย เอกนิบาต เถรีคาถา หญิงผู้หนึ่งกำลังทำอาหารอยู่ในครัว อาหารไหม้ทันใดนั้นก็ประจักษ์ความไม่เที่ยง ของสังขารธรรม และรู้แจ้งอริยสัจจธรรม เป็นพระอนาคามีบุคคลในขณะนั้น และ ณ ที่นั้นเองท่านได้อุปสมบทเป็นภิกษุณี และต่อมาก็ได้บรรลุอรหันต์ ท่านได้ประกาศการบรรลุธรรมของท่านด้วยข้อความว่า "ดูกรพระเถรี ท่านจงทำไตรจีวรด้วยท่อนผ้า แล้วนุ่งห่มให้สบายเถิด เพราะว่าราคะของท่านสงบระงับแล้ว ดุจน้ำผักดองอันแห้งในหม้อ ฉะนั้น ฯ" เราอาจจะคิดว่าเราเจริญสติปัฎฐานไม่ได้ เพราะจิตใจกระวนกระวายไม่สงบ การศึกษารู้ว่า บุคคลในครั้งพุทธกาลก็เป็นทุกข์เดือดร้อนเพราะกิเลสครอบงำ แต่ก็สามารถรู้แจ้งอริยสัจธรรมได้นั้น จะทำให้เราไม่ท้อถอย ..

โดย อ.บุษกร เมธางกูร - [28 มี.ค. 2545 , 18:28:18 น.] ( IP = 203.170.149.244 : : )

สลักธรรม 1 ขอขอบพระคุณท่านอาจารย์บุษกรมากเลยค่ะ สำหรับข้อคิดแห่งการปฏิบัติ คงจะทำให้หลายๆคนหยุดบ่นว่าไม่ค่อยมีเวลาปฏิบัติเสียที แหม ทอดปลาจนไหม้มาตั้งหลายครั้ง มันน่าจะคิดถึงอนิจจังบ้างนะคะอาจารย์ มีแต่ร้องโถ หรือไม่ก็ เอาอีกแล้วเรา

โดย หมออุ๊ [28 มี.ค. 2545 , 22:34:01 น.] ( IP = 203.113.39.8 : : )

สลักธรรม 2 ขอบคุณท่านอาจารย์บษกรมากเลยค่ะ อ่านแล้วได้ข้อคิดและได้กำลังใจมากเลยค่ะ เป็นแนวทางที่นำมาใช้ประโยชน์ได้อย่างคาดไม่ถึง กราบขอบพระคุณอีกครั้งค่ะ

โดย แหยค่ะ [29 มี.ค. 2545 , 10:12:23 น.] ( IP = 203.148.162.88 : : )

สลักธรรม 3 ขอบพระคุณค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [29 มี.ค. 2545 , 12:50:00 น.] ( IP = 203.146.170.47 : : )

สลักธรรม 4 ได้ประโยชน์มากค่ะ เพราะงานที่เรากระทำเป็นกิจวัตรประจำวันนั้น เราก็สามารถเจริญวิปัสสนาได้ ไม่ต้องรอหรือหาวันหยุดเพื่อที่จะไปเจริญวิปัสสนา กราบขอบพระคุณค่ะ

โดย วิภา เลิศจังตระกูล [29 มี.ค. 2545 , 14:43:29 น.] ( IP = 203.170.159.93 : : )

สลักธรรม 5 อ่านกระทู้นี้แล้วเป็นสิ่งที่บอกว่าเราต้องฝึกปฏิบัติวิปัสสนาอยู่เป็นอาจิณ ไม่ใช่รอเฉพาะตอนที่ว่างพร้อมเข้าห้องปฏิบัติ เพราะว่าท่านที่สำเร็จนี้ไม่ได้สำเร็จในห้องปฏิบัติเลยแต่เป็นความสำเร็จเมื่อเหตุที่ทำไว้มีความพร้อมสมบูรณ์แล้ว ขอบพระคุณมากค่ะ

โดย ข้าวนอกนา [29 มี.ค. 2545 , 20:51:53 น.] ( IP = 203.170.128.116 : : )

สลักธรรม 6 กราบขอบพระคุณอาจารย์บุษกรมากค่ะ อ่านบทความของอาจารย์แล้วทำให้เกิดกำลังใจในการปฏิบัติมากค่ะ โดยเฉพาะการเจริญสติปัฏฐานในชีวิตประจำวัน ซึ่งเป็นสิ่งที่เรามักจะเผลอลืมไป ตลอดทั้งวันไม่ได้เจริญสติปัฏฐานให้เกิดขึ้นแม้แต่ครั้งเดียว ซื่งเป็นที่น่าละอายยิ่งนัก นับจากนี้ จะพยายามเตือนตนเอง ให้หมั่นเจริญสติปัฏฐานให้เกิดขื้นให้มากที่สุดค่ะ

โดย ธัญธร [29 มี.ค. 2545 , 21:13:46 น.] ( IP = 203.113.71.168 : : )

สลักธรรม 7 ขอบทความนี้แล้วได้ทั้งข้อคิดที่ดี และในขณะเดียวกันก็เกิดความละอายต่อตนเองและครูบาอาจารย์ที่พร่ำสอนพรำเตือนให้ปฏิบัติวิปัสสนา แต่ศิษย์ก็มีเรื่องต้องผลัดวันประกันพรุ่งอยู่ร่ำไป และยังชี้ให้เห็นชัดว่าเมื่อปัจจัยพร้อม ผลพรั่งพรู ต่อไปนี้ก็จะพยายามเตือนตนเองอย่างที่น้องธัญธรเตือนเหมือนกันค่ะ เพื่อสร้างสมปกตูนิสยปัจจัยค่ะ ด้วยรักและเคารพค่ะ ศิษย์

โดย ธัญนันทน์ [2 เม.ย. 2545 , 18:12:50 น.] ( IP = 158.108.12.117 : : 158.108.12.117 )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด