บรรยากาศการอบรมปฏิบัติธรรม(๓)

---

บรรยากาศการอบรมปฏิบัติธรรม(๓) ตอนที่ผ่านมา เราก็จะเห็นได้ว่า ชีวิตน่ากลัว ถ้าหากเราไม่ทำให้ตัวเองแล้วมีใครบ้างจะทำแทนเราได้ ไม่มีใครช่วยเราได้ถ้าหากเราไม่ช่วยตัวเอง เมื่อเรารู้อย่างนี้แล้ว การที่เรามาปฏิบัติธรรมในครั้งนี้เราก็ต้องรีบทำความดี เพราะเวลาหรือโอกาสอย่างนี้ไม่มีมาก เมื่อมีโอกาสแล้วเราต้องรีบตักตวงดังที่คำโบราณบอกว่า น้ำขึ้นให้รีบตัก และชีวิตของท่านตอนนี้ถ้าพูดตามกระแสโลกก็คือ ดวงดี ฉะนั้นเมื่อดวงดีแล้วเราก็ควรจะได้ดีใช่ไหมคะ? อย่าปล่อยให้ดวง(โอกาส)เป็นแค่ดวง เพราะถึงจะดวงดีแต่ถ้าหากเราไม่ทำดีดวงมันก็มีดับ เหมือนพระจันทร์พระอาทิตย์ที่ขึ้นแล้วก็มีตก เช่นเดียวกันค่ะ ในห้องต่างๆ ที่จัดไว้ให้อยู่คนเดียว หลายคนอาจไม่เคยอยู่คนเดียว หรือบางคนบอกว่าฉันอาศัยอยู่คนเดียว..แต่นั่นไม่ใช่การอยู่คนเดียวค่ะ เพราะเรารู้อยู่เสมอว่าข้างๆ ห้องมีใคร ชั้นบนชั้นล่างยังมีใคร แล้วพรุ่งนี้เราก็จะออกไปเจอเพื่อน แต่สำหรับที่นี่เมื่อท่านเข้าไปในห้องสี่เหลี่ยมนั้นท่านต้องไปใช้ชีวิตคนเดียว อยู่คนเดียวไม่ให้พูดคุยกับใคร เพราะเมื่อท่านออกจากที่นี่ไปแล้วท่านยังมีเวลาพูดอีกเยอะเลย จากพรุ่งนี้ไปแล้วเม้เรายังอยู่ได้อีกแค่สองปี แต่เราก็มีโอกาสคุยกับใครๆ ได้ถึงสองปี แต่โอกาสนี้มีเพียงวันหรือสองวันเท่านั้นที่เรามานั่งดูหรือสังเกตความรู้สึกว่า เราทำอะไรอยู่ มีอะไรเกิดขึ้นกับเราอยู่ เช่น ขณะนี้เมื่อย เราก็รู้สึกสักนิดนึงโดยปรับเปลี่ยนความรู้สึกว่าเราเมื่อยมาเป็นขณะนี้"เมื่อย" และไม่ลุกขึ้นพรวดพราดแต่รอก่อนให้รู้ก่อนว่า มันเมื่อยนะ

โดย ศาลาธรรม [15 พ.ย. 2549 , 09:57:55 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

สลักธรรม 1 ในวันนี้ยังไม่ต้องใช้รูป-นามมากำหนดมาก ให้รู้สึกถึงความจริงหรือสิ่งที่เกิดขึ้นว่า นั่งอยู่มันเมื่อยนะ..เราจำเป็นต้องลุกขึ้นยืนแก้เมื่อย ไม่ได้อยากยืน ถ้าเราเดินอยู่แล้วทำไมเราต้องนั่งล่ะ ก็เพราะเมื่อยนะ..จำเป็นต้องนั่งแล้ว ไม่ได้อยากนั่ง ตอนนี้มืดแล้วนะ ..จำเป็นต้องเข้าห้อง ไม่ได้อยากเข้าห้อง ทำไมต้องกินน้ำล่ะ ..ก็เพราะพูดมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว คอแห้ง ..จำเป็นต้องกิน ไม่ได้อยากกิน..แต่จำเป็น การหยุดความอยาก..ก็คือการหยุดตัณหา ไม่มีตัณหามาเป็นตัวอุดหนุนให้เราทำ เมื่อหยุดตัณหาได้ก็คือหยุดฉนวนแห่งความทุกข์นั่นเอง ตัณหาเป็นเหมือนหลุมพรางที่อยู่ตามทาง แล้วเราก็ตกหลุมกันอยู่เป็นประจำ เพราะเราทำด้วยความอยากกันมาทั้งนั้น เช่น อยากกิน อยากเห็น อยากฟัง อยากนอน อยากไปเที่ยว อยากไปสารพัด

โดย ศาลาธรรม [15 พ.ย. 2549 , 09:59:06 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

สลักธรรม 2 การที่ท่านเข้าไปอยู่คนเดียวในห้องก็คือไปหัดการหยุดอยาก และก็มีเวลาไม่นานที่จะได้ทำอย่างนี้ เพราะกว่าจะเข้าห้องก็จะบ่ายโมงแล้ว เราจึงมีเวลาไม่มากก็จะมืดแล้วต้องเข้านอน พอเช้าขึ้นมาเราก็ต้องเสียเวลามาทานอาหารอีกแล้ว พอเที่ยงก็เตรียมตัวกลับแล้ว ฉะนั้น เวลาจะมีค่า เวลานั้นย่อมต้องประกอบไปด้วยปัญญา เมื่อท่านเข้าไปแล้วก็ต้องพยายามตักตวงกำไรชีวิต โดยสังเกตตนเอง ..แล้วใช้ความจำเป็น หยุดสักนิดคิดสักหน่อย อย่าปล่อยให้ชีวิตลอยไปกับบาปหรือกิเลสพาเราไปพร้อมกับความอยาก ต้องมีความสำรวมด้วยสติเช่น หากหิวน้ำ..จำเป็นต้องดื่มน้ำ แต่ก่อนที่จะดื่มก็หันไปมองแก้วน้ำสักนิดแล้วค่อยหยิบ ไม่ใช่ใช้ความเคยชินเอามือควานหาแก้ว ในขณะที่ดื่มนั้นก็ค่อยๆ ดื่มทีละอึก และก็คอยสังเกตดูว่าเพียงพอหรือยัง หายจากความกระหายหรือยัง ถ้ายังก็ดื่มต่อ หากรู้สึกว่าพอแล้วก็วางลง เพราะหมดหน้าที่ในการถือแก้วแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องถือไว้อีก ให้คอยดูตัวเองว่า จะคิดอะไร..จะมีอะไรเกิดขึ้น คอยดูว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับชีวิต ซึ่งมันก็จะมีเมื่อยบ้างละ เบื่อบ้างละ ง่วงบ้างละ หิวบ้างละ เซ็ง ร้อน ..สิ่งเหล่านี้มีตลอด แต่ถ้าหากย้อนถามว่า ถ้าเราไม่มีชีวิตเสียอย่างเราจะเจอหรือไม่กับความหิว ความเซ็ง ความเบื่อ ความร้อน เหล่านี้

โดย ศาลาธรรม [15 พ.ย. 2549 , 09:59:27 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

สลักธรรม 3 เมื่อคิดได้ถึงตรงนี้ปุ๊บก็ยกมือพนมเหนือศีรษะได้เลยว่า นี่ไงที่พระพุทธเจ้าทรงสั่งสอน แล้ววันนี้เราจะใช้ชีวิตที่มีแต่ทุกข์นี้เพื่อเข้ามาศึกษาความจริง เพื่อที่จะพาชีวิตให้พ้นไปจากทุกข์ได้ ที่ผ่านมานั้นเมื่อเราได้ทำหน้าที่ชีวิตในปัจจุบันชาติสมบูรณ์แล้ว บัดนี้เราก็มาเริ่มต้นสร้างความศรัทธาขึ้นในการปฏิบัติธรรม ศรัทธาอันนี้ก็จะติดตามเราไปเป็นใบรับประกันให้เราได้อย่างดี เพราะทำให้เราใช้ชีวิตไปในทางที่ไม่ลุ่มหลงงมงาย เช่นลุ่มหลงว่า มีดี ..แล้วมีอะไรดีล่ะ แค่ข้าวที่ราดแกงไว้จานเดียวก็ยังบูดเลย และตัวเราก็เป็นปฏิกูล รู้ไหมว่าตั้งแต่เช้ามาได้เกิดความสกปรกอะไรขึ้นบ้างในตัวเรา เรียกว่าตั้งแต่เช้ามาก็มีแต่อสุภะทั้งนั้นเลย เช่น ขี้หัว ขี้หู ขี้ตา ขี้มูก ขี้ไคล ขี้ปาก ขี้ฟัน ปัสสาวะ อุจจาระ ซึ่งมีกันทุกคนเลย และมันพร้อมหลั่งไหลออกมาตามทวารต่างๆ

โดย ศาลาธรรม [15 พ.ย. 2549 , 09:59:54 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

สลักธรรม 4 ไหนล่ะที่บอกว่าชีวิตเป็นของดี พระพุทธองค์ตรัสว่า ที่เราบอกว่าดีนั้น มันเป็นความวิปลาส มันคลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง เพราะเป็นอสุภะ ทั้งเกสา โลมา นขา ทันตา ตโจล้วนเป็นสิ่งที่พระต้องปลง ทั้งปฏิกูลต่างๆ ที่กล่าวมา เช่น ขี้หัว ขี้หู ขี้ตา ขี้มูก นั้นมันมีอยู่ตลอดเวลา แต่เพราะว่ามีการชำระล้าง แล้วก็คอยดูแลให้อยู่ในความสะอาด แต่ก็อยู่ได้ไม่นานเพราะของที่เป็นอสุภะเหล่านั้นก็ทำให้สภาพร่างกายที่ดีกลายเป็นไม่ดีอีกแล้ว ซึ่งชีวิตก็จะมีอย่างนี้อยู่ตลอดเวลา

โดย ศาลาธรรม [15 พ.ย. 2549 , 10:00:24 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

สลักธรรม 5 ไหนล่ะที่บอกว่าสุข โลกนี้มีความสุขที่ไหนกัน มีแต่ความทุกข์เพราะทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้ ลองพิสูจน์ดูนะคะ ท่านที่มาอบรมครั้งนี้ดูแล้วก็อยู่ในวัยที่มีคู่รักเพราะยังเป็นหนุ่มเป็นสาว สมมุติว่า เมื่อมีคู่รักแล้วก็ลองหันไปจับมือกัน จ้องตากัน ..จ้องมองกันอยู่อย่างนั้น ดูไปเถอะให้เวลาสักหนึ่งชั่วโมง พอเวลาผ่านไปแทนที่จะดูแล้วรู้สึกถึงความรัก แต่ดูแล้วคิด คือเธอนี่สิวเยอะ เธอนี่ตาไม่ใช่สองชั้น ตาไม่เท่ากัน อย่างนี้เป็นต้น คือดูแล้วมันจะเห็นจุดบอด จุดด้อย ที่เป็นเช่นนี้เพราะคนเราไม่ชอบมองจุดดีกัน ปกติที่เรามองดูกันนั้นเรามองผ่านฉาบฉวย ลองจับมือกันไว้นะคะแล้วพูดว่า ฉันรักเธอ โต้ตอบกันไปมา ใช้เวลาไม่นานหรอกก้จะรู้สึกว่าสิ่งที่พูดนี้มันน่าเบื่อ หลักจิตวิทยาเขาบอกว่า เมื่อตอนที่เป็นคู่รักกันนั้น ผู้หญิงจะเหนียมอายไม่พูดคำว่ารัก แต่ผู้ชายจะบอก ผมรักคุณ แล้วก็จะพยายามถามว่า เธอรักฉันไหม แต่ผู้หญิงมักจะตอบเลี่ยงๆ ไปว่า ชอบ แต่จะไม่เอ่ยคำว่ารัก แต่พอแต่งงานแล้วผู้ชายจะหยุดพูดคำว่า รัก แต่ผู้หญิงจะคอยถามว่า เธอรักฉันไหม เธอรักฉันเหมือนเดิมไหม? เห็นไหมคะว่ามีอะไรเที่ยง จากที่หยิ่งก็กลายเป็นยอม จากที่ยอมก็กลายเป็นหยิ่ง ฉะนั้น จะเอาอะไรแน่กับความสุข หามาสิว่ามีอะไรเที่ยง

โดย ศาลาธรรม [15 พ.ย. 2549 , 10:00:54 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

สลักธรรม 6 พระพุทธองค์จึงตรัสรู้ว่า เมื่อไม่เกิดนั่นคือความสุขที่เที่ยง เพราะไม่ต้องมาพบกับความทุกข์อีกเลย และหนทางไม่เกิดนั้นพระพุทธเจ้าสอนไว้อย่างมากมาย สำหรับท่านที่อยากจะศึกษาก็เต็มใจที่จะสอนแนวทางการปฏิบัติให้ แต่สำหรับช่วงเวลาสั้นๆ นี้เรามาคุยกันก่อนเพื่อจะรู้แนวทางว่า ภายในห้องสี่เหลี่ยมนั้นเราจะทำอะไรกันบ้าง เพราะผู้ที่เขามาอยู่ก่อนหน้านี้เขาอยู่กันหนึ่งพรรษา และปกติแล้วมูลนิธิจะรับผู้เข้าปฏิบัติที่ปวารณา ๗ วันเป็นอย่างต่ำ เพราะวันเดียวหากจะพูดกันจริงๆ แล้วคือ ไม่ได้ผล แต่เพราะเห็นว่าใจศรัทธา มีความคิดว่าอยากจะลอง เมื่อคิดว่าจะลองแล้ว ก็ต้องชิมให้ได้ ชิมรสชาติของชีวิต ด้วยการที่เราต้องคอยดูว่า ชีวิตเป็นอย่างไร เพราะมีเรื่องสารพัดที่วิ่งเข้ามาหาเดี๋ยวจะต้องเห็น ต้องได้ยิน ต้องได้กลิ่น ต้องรู้เวลาที่เปลี่ยนไป ต้องประสบกับอารมณ์ต่างๆ ทั้งเมื่อยทั้งชา ซึ่งที่ผ่านมาเราไม่เคยกำหนดรู้ แต่ในคราวนี้ให้ทำความรู้สึกว่า ทำไมเราถึงต้องนั่ง ..นั่งทำไม เพราะมีความจำเป็นเราจึงต้องนั่ง.. อย่าอยู่อย่างอยาก โปรดติดตามตอนต่อไป

โดย ศาลาธรรม [15 พ.ย. 2549 , 10:01:37 น.] ( IP = 203.113.67.39 : : )

สลักธรรม 7 อนุโมทนาค่ะ ที่นำการอบรมปฏิบัติธรรม ที่เป็นประโยชน์ มาให้อ่านต่อเนื่อง "ทำเพราะจำเป็น ไม่ได้ทำเพราะอยาก"

โดย เซิ่น (เซิ่น) [15 พ.ย. 2549 , 20:11:58 น.] ( IP = 58.8.51.142 : : )

สลักธรรม 8 มาเข้ารับการอบรมต่อค่ะ เป็นการเริ่มฝึกปฏิบัติที่ดีและง่ายค่ะ เพียงแต่เพิ่มเหตุผลให้กับตนเองเท่านั้น และสามารถนำไปใช้ได้ในชีวิตประจำวันด้วยค่ะ อนุโมทนาและกราบขอบพระคุณมากค่ะ

โดย พี่ดา (พี่ดา) [17 พ.ย. 2549 , 10:17:40 น.] ( IP = 58.9.142.236 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด