แสงแห่งประทีป (๔)

---

๑๕ ปีแห่งการจากไปของพระอาจารย์บุญมี เมธงฺกุโร ด้วยมูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ โดยคณะกรรมการฯ ได้มีมติให้มีการจัดงาน "ความทรงจำรำลึก" เนื่องในโอกาสครบรอบ ๑๕ ปีแห่งการมรณภาพของพระอาจารย์บุญมี เมธงฺกุโร โดยจะมีพิธีประกอบกุศลอุทิศถวายพระครูผู้เป็นประทีปดวงเอก และเป็นประธานผู้ก่อตั้งมูลนิธิตามกำหนดการดังนี้ งานวันความทรงจำรำลึก วันเสาร์ที่ ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๔๙ ณ ศาลาเสือพิทักษ์ เวลา ๑๓.๐๐ น. พระราชวิจิตรปฏิภาณ (พระพิพิธธรรมสุนทร) ปาฐกถาธรรมพิเศษ    และบันทึกเทป(โทรทัศน์)รายการธรรมรส-ธรรมรัฐ เวลา ๑๕.๓๐ น. พิธีเปลี่ยนผ้าจีวร (หุ่นขี้ผึ้งรูปเหมือน) เวลา ๑๖.๐๐ น. พระสงฆ์ ๕ รูป สวดพระอภิธรรม จึงขอเชิญศิษยานุศิษย์ทุกท่านมาร่วมพิธีรำลึกครบรอบ ๑๕ ปี แห่งการจากไปของพระอาจารย์บุญมี เมธงฺกุโร ณ ศาลาเสือพิทักษ์ตามวันและเวลาดังกล่าว

โดย น้องกิ๊ฟ [16 พ.ย. 2549 , 12:11:25 น.] ( IP = 203.172.117.89 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 พระอาจารย์บุญมี เมธางกูร แสงแห่งประทีป (๓) แสงแห่งประทีป (๔) เมื่อผู้ใดตกทุกข์ได้ยากแสนสาหัส เมื่อผู้ใดมีความสุขความสบายอย่างล้นเหลือ เมื่อผู้ใดได้รับเคราะห์กรรมอย่างร้ายแรงขึ้นมาในปัจจุบัน เมื่อผู้ใดมีลาภผลขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ใจ และเมื่อผู้ใดรับเคราะห์ร้ายอย่างมหันต์ในทันที ก็มักจะมีผู้พูดกันโดยทั่วไปว่า กรรมของเขาไม่ดีจึงได้รับเคราะห์ร้ายหนัก และกรรมของเขาดีจึงมีโชคลาภมหาศาล มีผู้พูดเรื่องของกรรมกันอยู่ทั่วไปในประเทศไทย แต่มีผู้ที่จะเข้าใจเรื่องของกรรมได้ดีจริงๆ นั้นมีน้อย ทั้งนี้ก็เพราะไม่ได้ศึกษาเล่าเรียนพระอภิธรรมปิฎก ด้วยเหตุดังนี้เอง จึงมีมากท่านเหมือนกันที่กล่าวมา คนทำชั่วทำไมจึงได้ดี แต่คนทำดีเหตุใดจึงได้รับผลร้าย เคยมีผู้ถามผมว่า ถ้ากรรมที่ได้กระทำไปให้ผลได้จริงๆ แล้ว ทำไมมันจึงไม่ลงโทษผู้กระทำชั่วให้ชักดิ้นชักงอ ลงไปได้ต่อหน้า ท่านผู้พูดอยากจะให้เห็นผลทันตา แล้วคนที่ชอบประพฤติตัวชั่วช้าจะได้ไม่กล้ากระทำชั่ว เมื่อผลของกรรมไม่ปรากฏเห็นทันตา ฉะนั้น จึงกระทำอะไรๆ ก็ได้ทุกอย่าง ขอให้ได้ผลตามที่ต้องการก็แล้วกันโดยระวังมือของกฎหมาย และมิให้ใครได้รู้ได้เห็นเท่านั้น ท่านเพียรพยายามที่จะให้เด็กเล็กๆ อ่าน ก.ไก่ ข.ไข่ ซึ่งเป็นเหตุ แล้วจะให้บังเกิดผลทันใจ คืออ่านหนังสือออกได้ภายในวันเดียว ท่านเพียรพยายามที่จะทำเหตุ คือปลูกต้นมะม่วงวันนี้ แล้วจะให้มันออกผลในวันพรุ่งนี้ โดยไม่ต้องคอยเป็นปีจะได้หรือแม้จะรดน้ำ พรวนดิน ใส่ปุ๋ยวันละร้อยครั้งก็ตาม เรื่องกรรมนั้นมีขั้นตอนการให้ผล และเป็นไปด้วยอำนาจของเหตุผลที่ละเอียดลึกซึ้งเป็นอย่างยิ่ง เพราะมิได้อยู่ในอำนาจของเหตุผลที่ละเอียดลึกซึ้งเป็นอย่างยิ่ง เพราะมิได้อยู่ในอำนาจดลบันดาลของผู้ใด ผู้ศึกษามีความเข้าใจแล้วก็จะหายสงสัย แล้วจะมีความสุขกาย สุขใจเพิ่มขึ้น เพราะทราบดีว่าเมื่อกระทำกรรมลงไปแล้วมันจะต้องให้ผลอย่างแน่นอนโดยขอเวลาให้มันเท่านั้น

โดย น้องกิ๊ฟ [16 พ.ย. 2549 , 12:13:19 น.] ( IP = 203.172.117.89 : : )

สลักธรรม 2 คำว่า "กรรม" ได้แก่การกระทำ หรือพฤติกรรมที่แสดงออกทางกาย ทางวาจา และทางใจ หรือการกระทำคือ เห็น, ได้ยิน, ได้กลิ่น, ได้ลิ้มรส, ได้สัมผัสทางกาย และได้คิดนึก พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแสดงว่า เจตนาหํ ภิกฺขเว กมฺมํ วทามิ ซึ่งแปลว่า ภิกษุทั้งหลาย เรากล่าวว่า เจตนา ก็คือกรรม เจตนา ก็ได้แก่เจตนาเจตสิกที่เกิดร่วมกับจิตตามอารมณ์ต่างๆ โดยมากก็แปลความตั้งใจ หรือความจงใจ เจตนานั้นเกิดกับจิตทุกประเภท แต่จิตที่เกิดขึ้นมาทุกประเภทหาได้เป็นกรรมไปทั้งหมดไม่ คือจิตที่เป็นบาปได้แก่โลภมูล ๘ โทสมูล ๒ โมหมูล ๒ จิตที่เป็นบุญได้แก่มหากุศลจิต ๘ มีการบริจาคทาน รักษาศีล เจริญภาวนา จิตที่ทำสมาธิโดยเพ่งรูปได้ตั้งแต่ฌานที่ ๑ ขึ้นไปถึงฌานที่ ๕ และจิตที่ทำสมาธิโดยไม่เพ่งรูป แต่เพ่งความว่าง เช่นเพ่งอากาศเป็นอารมณ์เป็นต้น อีก ๔ รวมเป็น ๒๙ ประเภท เจตนาเกิดในจิตทุกประเภท แต่เจตนาในจิตทั้ง ๒๙ นี่เองที่ได้ชื่อว่า เป็นกรรม คือการกระทำ ที่เหลือนอกนั้นก็เป็นจิตที่เกิดขึ้นมาเป็นผลของกรรมบ้าง เป็นกิริยาบ้าง เป็นจิตที่ปราศจากกิเลส คือจิตของพระอรหันต์บ้าง

โดย น้องกิ๊ฟ [16 พ.ย. 2549 , 12:13:53 น.] ( IP = 203.172.117.89 : : )

สลักธรรม 3 เมื่อกรรมคือการกระทำ หรือเจตนาได้เกิดขึ้นมา หรือจะพูดง่ายๆ ว่า อารมณ์ได้เกิดขึ้นแล้ว อารมณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นมาก็จะเก็บสะสมเอาไว้ในจิตใจ เมื่อได้โอกาสเมื่อใด อำนาจของกรรมที่เก็บเอาไว้นั้นก็ย่อมจะแสดงออกมาได้เสมอ ขอให้มีกำลังอำนาจและมีเวลาเพียงพอเท่านั้น ขอได้โปรดพิจารณาว่า ในขณะที่เราเหวี่ยงก้อนดินขึ้นไปบนอากาศนั้น เป็นตอนที่เราออกแรง แต่เมื่อดินหลุดจากมือของเราไปแล้ว เหตุไฉนก้อนดินจึงได้ลอยขึ้นและลอยขึ้นไปอยู่อีกเรื่อยๆ ไปเล่า ทั้งๆ ที่เราปล่อยก้อนดินให้หลุดออกจากมือไปแล้ว เมื่อมันลอยขึ้นไปจนถึงที่สุดจนหมดแรงเหวี่ยงแล้วมันจึงตกลงมา แน่นอนทีเดียว มันจะต้องมีแรงที่เราเหวี่ยงในครั้งแรกช่วยผลักดันให้มันลอยขึ้นไปได้ แม้ความดึงดูดของโลกก็ยังยับยั้งมันไม่ไหว แต่ถ้าหมดแรงดันส่งเมื่อใดมันจึงจะตกลงมาได้เมื่อนั้น แต่เรามองเห็นแรงที่ส่งมันขึ้นไปหรือ เรามองไม่เห็นแรงที่ส่งก้อนดินขึ้นไปเลยแม้แต่น้อย ถึงกระนั้นเราก็ตัดสินใจได้ว่า แรงส่งครั้งแรกเป็นตัวการสำคัญที่ก่อให้เกิดอำนาจจะผลักดันกันต่อไปจนถึงที่สุด ตามอำนาจกำลังแรงของมือที่เหวี่ยง ดังนั้น การดูหมิ่นอะไร ๆ ที่เรามองไม่เห็นตัวเป็นการสมควรหรือ

โดย น้องกิ๊ฟ [16 พ.ย. 2549 , 12:14:55 น.] ( IP = 203.172.117.89 : : )

สลักธรรม 4 อำนาจของกรรม นำผลให้บังเกิดขึ้นให้เห็น ได้ยิน ที่ดีๆ หรือไม่ดี เป็นสุข เป็นทุกข์ ร่ำรวย ยากจน อายุยืน อายุสั้น รูปสวย ขี้ริ้ว ขี้เหร่ ก็ได้ทุกอย่าง ผู้ศึกษามีความเข้าใจก็จะหายสงสัยได้อย่างแน่นอน แต่อย่างไรก็ดี ผมก็ต้องขอเน้นความสำคัญของกรรมที่ทำแล้วในอดีตแต่เพียงอย่างเดียวเท่านั้นให้ผลไม่ได้ และกรรมในปัจจุบันอย่างเดียวก็เกิดขึ้นไม่ได้เหมือนกัน ด้วยเหตุดังนี้เอง เมื่อเราแก้กรรมในอดีตไม่ได้ เราก็ต้องทำกรรมในปัจจุบันให้ดีที่สุดเท่าที่จะดีได้ เพราะว่าถ้าได้รับกรรมที่ดีก็จะได้ผลดีมากขึ้น แต่ถ้าได้รับผลร้ายก็จะได้ไม่ร้ายแรงจนเกินไป ลงเกิดมีชีวิตขึ้นมาแล้ว ก็ย่อมจะต้องมีจิตใจ เมื่อมีจิตใจแล้วก็ย่อมจะต้องแสดงออกซึ่งพฤติกรรมต่างๆ เมื่อแสดงพฤติกรรมออกไปต่างๆ แล้วก็หนีเจตนาคือกรรมอันเป็นบาปหรือบุญไปไม่พ้น และเมื่อบาปและบุญอันเป็นเหตุเกิดขึ้นแล้ว ก็ย่อมจะหนีผลของบาปหรือบุญไปไม่ได้ ขอเวลาและขอโอกาสเท่านั้น แล้วผลของมันที่ติดตามมาในแต่ละชาติๆ ก็จะกระโดดเข้าใส่ทำให้ปรากฏอะไรๆ ออกมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ

โดย น้องกิ๊ฟ [16 พ.ย. 2549 , 12:15:18 น.] ( IP = 203.172.117.89 : : )

สลักธรรม 5 เจตนาก็คือความปรารถนา ผมได้เคยพูดอยู่เสมอๆ ว่า ผู้ใดปรารถนาอย่างไรก็จะได้อย่างนั้น ขอเพียง ๒ อย่างคือ ขอเวลาให้เพียงพอ และขออำนาจคือเจตนาให้มีกำลังมากให้เพียงพอด้วยเท่านั้น เมื่อปรารถนาจะร่ำรวยเป็นเศรษฐีก็จะได้อย่างแน่นอน แต่ก็จะต้องลดความเห็นแก่ตัวลงไปแล้วค่อยๆ สร้างให้จิตมีความเมตตากรุณา เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่คนยากจนอดอยาก ถ้ามีโอกาสก็จะตระเวนไปดูบ้างว่า ณ ที่ใดควรจะได้ช่วยเหลือใครบ้างอย่างไร แม้แต่สัตว์เดรัจฉานก็ไม่ละเว้นแล้วก็ทำให้ด้วยใจจริง ที่ผมได้บรรยายมาทั้งหมดนี้ ก็เพื่อจะแสดงให้ท่านผู้อ่านได้เห็นว่า เจตนาที่เป็นไปโดยตรงหรือจะโดยปริยายก็ตาม ย่อมไปมีบทบาทกับร่างกายได้ เมื่อเจตนาที่เป็นบาปและบุญได้เกิดขึ้นมาแล้ว มันก็ถูกเก็บสั่งสมเอาไว้ภายในจิตใจมิได้สูญหายไปไหน ได้โอกาสเมื่อใดมันจะแสดงออกมาในรูปแบบที่ไม่มีผู้ใดคิดฝันว่าจะเป็นไปได้ เมื่อจิตได้เกิดขึ้นแล้วก็มีเจตนา คือกรรมที่ได้กระทำเอาไว้ในอดีตมิได้สูญหายไปไหน เมื่อชีวิตได้ดับสิ้นลงไปแล้ว ก็จะต้องเกิดขึ้นมาใหม่ เพราะอำนาจของตัณหา(ความยินดีติดใจในอารมณ์ต่างๆ )ที่ฝังอยู่ในใจ แล้วในขณะที่เกิดนั้น จิต เจตสิก และกรรมชรูปเกิดพร้อมกัน แล้วในทันทีนี้เองเรียกว่า ปฏิสนธิ (ขณะแรกเกิด แก๊กแรกในครรภ์ของมารดา) เมื่อขณะปฏิสนธินั้น อำนาจของกรรมเข้ามามีบทบาทต่อรูป เพราะมาผันแปรรูปได้ และผันแปรเริ่มตั้งแต่ในขณะปฏิสนธิเป็นต้นไปจนกว่าจะถึงแก่ความตาย ผู้ศึกษาละเอียดก็จะทราบว่า สัปดาห์ที่เท่าใด กรรมชรูปจึงจะมาทำให้เกิดรูปประสาทตา ประสาทหู ประสาทจมูก ประสาทลิ้นต่อไป จนครบถ้วนบริบูรณ์แล้วก็เจริญต่อๆ ไปจนถึงคลอด อำนาจของกรรมมาก่อให้เกิดความเจริญเติบโตขึ้นหรือขยายรูปขึ้น และรูปก็สลายตัวไปอยู่ตลอดเวลาไม่ขาดสายตั้งแต่แรกเกิดขึ้นมาจนกว่าจะสิ้นชีวิตลงไป แล้วก็เกิดขึ้นมาใหม่ซ้ำๆ ซากๆ อยู่เช่นนี้จนนับชาติที่เกิดไม่ได้

โดย น้องกิ๊ฟ [16 พ.ย. 2549 , 12:15:52 น.] ( IP = 203.172.117.89 : : )

สลักธรรม 6 ท่านผู้มีปัญญาทั้งหลาย ท่านก็คงพอจะมองเห็นได้แล้วว่า รูปต่างๆ ที่อำนาจของกรรมได้ผลิตสร้างขึ้นมานั้น ก็ย่อมจะเป็นไปตามบาปหรือบุญที่ได้ทำเอาไว้มาให้ผล ดังนั้น เราจึงได้มองเห็นว่าสัตว์ทั้งหลายหาได้เหมือนกันได้ไม่ ไม่ว่าจะเป็นภายนอกหรือภายในร่างกาย แม้จะเป็นคนเหมือนกัน เกิดมาจากท้องเดียวกันหรือจะเป็นลูกแฝดก็ตาม แม้ถึงอัธยาศัยใจคอก็รวมลงไปด้วย เมื่อบุคคลฆ่าสัตว์อยู่เสมอก็ปรารถนาจะให้สัตว์นั้นต้องเจ็บปวด ให้สัตว์นั้นอายุสั้นต้องตายเสียก่อนถึงเวลาอันสมควร อำนาจความปรารถนาโดยตรงหรือโดยปริยายก็ฝังอยู่ในจิตใจ ครั้นเกิดขึ้นมาในชาติต่อไปเป็นมนุษย์แล้วจะไม่ป่วย และจะมีอายุยืนยาวได้อย่างไร ก็จะต้องเจ็บป่วย และตายเสียก่อนถึงเวลาอันสมควรเหมือนกัน และถ้าฆ่าสัตว์นั้นด้วยการใช้อาวุธปืนยิงอยู่เป็นประจำ อำนาจนี้ก็อาจจะทำให้ตาบอดหรือทำให้ร่างกายพิกลพิการ และอาจจะเป็นเริ่มตั้งแต่ปฏิสนธิหรือมาเริ่มเป็นในปวัตติคือ ภายหลังการเกิดหรือเมื่อเป็นผู้ใหญ่แล้วก็ได้ และผู้ที่ชอบฆ่ามามากในอดีตเช่นนี้ ถ้าบังเกิดความเสียใจขึ้นมาแม้ไม่มากเท่าใดนักก็มักคิดจะฆ่าตัวตาย แล้วก็มักจะชอบฆ่าตัวตายด้วยอาวุธปืน ผู้ที่ชอบทำให้ผู้อื่นหายใจไม่ออก แล้วก็ตายมาเป็นจำนวนมากในอดีตชาติ เมื่อมาเกิดในชาตินี้ก็มักจะเป็นโรคที่เกี่ยวกับทางเดินลมหายใจ รักษาให้หายได้ยาก และถ้ามีเรื่องเสียใจไม่มากเท่าใดก็จะคิดฆ่าตัวตายได้โดยง่าย เพราะอำนาจของอดีตกรรมมารบเร้า เขาจะใช้วิธีฆ่าตัวตายโดยกระโดดน้ำตายหรือผูกคอตาย แต่ก็น่าประหลาด บางคนถึงจะเสียใจมากสักเท่าใดก็ไม่ยอมฆ่าตัวตาย แม้จะคิดบ้างก็ไม่ได้เตรียมการ แต่หนุ่มสาวบางคนพ่อแม่ดุว่าเท่านั้นก็ฆ่าตัวตายได้ง่ายๆ

โดย น้องกิ๊ฟ [16 พ.ย. 2549 , 12:17:08 น.] ( IP = 203.172.117.89 : : )

สลักธรรม 7 ท่านผู้มีปัญญาทั้งหลาย ขอได้โปรดพิจารณาแล้วก็จะเห็นได้ว่า นอกจากอำนาจของกรรมจะได้ให้ผลไปในทางทำให้รูปเป็นไปต่างๆ แล้ว อำนาจของกรรมยังเป็นตัวการสำคัญที่จะสนับสนุนให้ชีวิตเป็นไปต่างๆ นานาได้ด้วย ตั้งแต่เกิดไปจนถึงแก่ความตาย แล้วก็ยังตามไปให้ผลในชาติใหม่ต่อไปอีก กรรมที่ไม่ดีที่ได้กระทำเอาไว้ในอดีตนั้น เราแก้กรรมในอดีตไม่ได้ ด้วยเหตุดังนี้เองปัญหาจึงเกิดขึ้นว่าเราควรจะประพฤติปฏิบัติอย่างไรจึงจะดีที่สุด ทั้งนี้ก็เพราะได้ทราบอย่างแน่นอนว่า ความป่วยไข้ที่ตนกำลังได้รับอยู่นั้นเกิดขึ้นมาเพราะตัวเองได้กระทำเอาไว้ในชาติอดีตติดตามมาให้ผลร่วมกับกรรมที่ได้กระทำในชาตินี้เป็นตัวอุดหนุนร่วมด้วย

โดย น้องกิ๊ฟ [16 พ.ย. 2549 , 12:17:58 น.] ( IP = 203.172.117.89 : : )

สลักธรรม 8 ผู้ศึกษาจะได้ข้อเท็จจริงและได้บทพิสูจน์ทุกๆ อย่าง แม้ "เห็น" หรือ "ได้ยิน" จิตที่เห็นและได้ยินจะเกิดขึ้นมาได้จะต้องอาศัยเหตุในอดีตชาติร่วมด้วยเสมอไป หาไม่แล้วจิตดังกล่าวก็ไม่มีวันเกิดขึ้นมาได้แน่นอน นอกจากการศึกษาเพื่อช่วยตัวเองในความป่วยไข้แล้ว ก็จะได้มีความรู้ความเข้าใจถึงเรื่องสมุฏฐานที่ทำให้เกิดรูป หรือทำให้รูปเกิดขึ้นไปต่างๆ ซึ่งในพระอภิธรรมได้แสดงเอาไว้ถึง ๔ สมุฏฐาน คือกัมมสมุฏฐาน จิตตสมุฏฐาน อุตุสมุฏฐาน และอาหารชสมุฏฐาน เมื่ออำนาจของกรมสนับสนุนให้การย่อยอาหารเสียหายหรือทำงานไม่ค่อยจะได้อย่างเรื้อรังมานาน หรือต้องอดๆ อยากๆ กินอาหารอะไรตามชอบใจไม่ได้ ด้วยในอดีตชาติได้ทำบาปเอาไว้ เพราะได้กักขังสัตว์ให้อดๆ อยาก ๆ มามากมาย กรรมในปัจจุบันนั้น ก็ย่อมจะมามีบทบาทเข้ามาร่วมด้วยเสมอไป ดังนั้น เมื่อเราหนีกรรมที่ได้กระทำเอาไว้แล้วในอดีตชาติไปไม่พ้น เราก็ควรจะต้องหาหนทางแก้ไขว่าเราควรจะทำอย่างไร จึงจะช่วยตัวเองในขณะป่วยไข้ให้ดีที่สุดเท่าที่มันควรจะเป็นไปได้

โดย น้องกิ๊ฟ [16 พ.ย. 2549 , 12:18:26 น.] ( IP = 203.172.117.89 : : )

สลักธรรม 9 ผู้ที่ศึกษาหาความจริงของเรื่องชีวิตได้ดีพอสมควรแล้ว ก็จะไม่ทอดอาลัยในชีวิตของตน ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ จะค้นคว้าหาความรู้ต่อๆ ไป เท่าที่จะทำได้เพราะทราบเป็นอย่างดีว่า มีประโยชน์อันมหาศาลแก่ตนเองอย่างไร แล้วจะพยายามช่วยตัวเองอยู่ทุกๆ ทางให้มีสุขภาพกาย สุขภาพจิตดีขึ้นเท่าที่จะมีช่องทางทำได้ แม้จะป่วยไข้หนักหรือเป็นอัมพาตเดินไม่ได้ และแม้ว่าจะมีอายุมากประการใด ก็จะพยายามกระทำอำนาจจิตของตนเข้าช่วยให้มากที่สุด เพราะทราบเป็นอย่างดีว่า อำนาจของจิตใจที่ได้สร้างขึ้นเอาไว้นั้นเข้าไปมีบทบาทต่อร่างกายอย่างสำคัญ จะไม่มีการพร่ำพรรณนา ถึงเรื่องอันแสนเศร้าในอดีตที่แสนไกล และจะไม่เฝ้าคิดถึงแต่เรื่องที่จะต้องพลัดพรากจากสิ่งใดอันเป็นที่รัก ไม่ว่าจะเป็นอะไร ทั้งนี้ก็เพราะทราบอย่างจริงแท้แน่แก่ใจแล้วว่าเกิดและตายมามากมายจนนับจำนวนชาติที่เกิดไม่ไหวแล้ว เรื่องอะไรจะมากังวลห่วงใยเพียงแต่ในชาตินี้ เหตุใดจึงมิได้คิดเตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้ในชาติข้างหน้า และถ้าได้สร้างจิตให้หันเหไปแต่ในทางร้ายแล้ว การจะอุบัติขึ้นมาในชาติต่อไปก็ย่อมยากที่จะดีได้แล้วก็มีหวังในหนทางไปสู่อบายได้รับความทุกข์ยากลำบากแสนสาหัสก็ได้โดยง่าย บางคนพูดว่าไม่กลัวความตายเลย จะตายเมื่อไรก็ได้ จะเป็นวันนี้หรือพรุ่งนี้ก็ไม่แคร์ แต่ขออย่างเดียวเท่านั้น คืออย่าให้มันเจ็บปวดทุกข์ทรมานก่อนที่จะตายลงไปเท่านั้น ผู้ที่พูดอย่างนั้นยังมิได้เข้าใจเรื่องของกรรมดีพอ พูดราวกับจะขอว่า วันนี้ขออย่าให้ฝนตก ขออย่าให้แดดออก หรือขออย่าให้พระอาทิตย์ขึ้น ผู้ซึ่งมีความเข้าใจเรื่องของกรรมอยู่บ้าง ก็จะมีจิตใจเข้มแข็งเพราะทราบอยู่ว่า เราเป็นหนี้เขาแล้วจะไม่ชำระหนี้ให้แก่เขาได้อย่างไร แล้วก็จะพยายามกระทำกรรมในปัจจุบันให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วจะช่วยตัวเองโดยใช้อำนาจจิตให้มากที่สุดเท่าที่จะช่วยได้ด้วย จะพยายามสะเดาะเคราะห์เพื่อช่วยตัวเองโดยการสร้างกุศลกรรม มีการบริจาคทาน รักษาศีล ทำสมาธิ ทำวิปัสสนา และจะหมั่นปล่อยสัตว์ที่จะถูกฆ่าตายอยู่เสมอเท่าที่จะมีโอกาสกระทำได้ อันเป็นการทำมหากุศลกรรมในปัจจุบัน

โดย น้องกิ๊ฟ [16 พ.ย. 2549 , 12:19:00 น.] ( IP = 203.172.117.89 : : )

สลักธรรม 10 ผู้ที่ได้ศึกษาพระอภิธรรมมาพอ จะมีความเข้าใจ ก็จะไม่หลงงมงาย โดยไปสะเดาะเคราะห์ หรือบนบานศาลกล่าวต่อเทพเจ้า หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย โดยยอมเสียเงินเสียทองหรือข้าวของไปเป็นจำนวนมากมาย เพื่อขอให้ตนมีลาภ ขอให้คนหายป่วยไข้ ขอให้ตนสอบไล่ได้ ขอให้ตนรอดพ้นจากความตาย เพราะทราบเป็นอย่างดีว่า บรรดาเทพเจ้าทั้งหลายหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ใดๆ ก็ดลบันดาลอะไรให้ไม่ได้ ท่านเหล่านี้ก็หนีไปจากอำนาจของกรรมไปไม่พ้นเหมือนกับเราทั้งหลาย แต่อย่างไรก็ดี แม้จะดลบันดาลอะไรให้ตามชอบใจไม่ได้ก็จริง ก็จะกระทำลงไปตามสมควร เพราะเรื่องของกรรมที่กระทำในปัจจุบัน ก็เป็นเรื่องสำคัญส่วนหนึ่งซึ่งไม่บังควรที่จะทอดทิ้งไปเสีย เช่นเรื่องอันเกิดจากการกุศล เรื่องอำนาจจิตของมนุษย์และของเทพ ของสิ่งศักดิ์สิทธิ์และอำนาจจิตของตนเองร่วมลงไปด้วย ข้อที่ต้องระวังก็คือ ไม่ยอมตกหลุมของผู้ใดง่ายๆ เพราะจะเกิดผลดีขึ้นมาสัก ๑๐๐ % อันเกิดจากอำนาจจิตอันเป็นกรรมในปัจจุบันก็ยังดีกว่าที่จะไม่ได้ และดีเป็นร้อยเท่าของผู้ที่เฝ้าแต่ตีโพยตีพาย คิดเสียใจหรือร้องไห้ฟูมฟาย หรือผู้ที่ความหวังพังทลาย ชีวิตปราศจากความหมาย และหาที่พึ่งอะไรไม่ได้เอาเสียเลย (คัดมาจากคำสอนของพระอาจารย์บุญมี เมธงฺกุโร)

โดย น้องกิ๊ฟ [16 พ.ย. 2549 , 12:19:33 น.] ( IP = 203.172.117.89 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด