บรรยากาศการอบรมปฏิบัติธรรม(๔)

---

การอบรมปฏิบัติธรรม(๔) โดย อาจารย์บุษกร เมธางกูร ตอนที่ผ่านมา อย่าอยู่อย่างอยาก เพราะเวลาแห่งความอยากนั้นมีมากมาย แต่เวลาแห่งความดีนั้นมีน้อย แล้วทำดีนานๆ ถึงจะได้ดี ไม่ใช่ทำปุ๊บได้ปั๊บ อย่างนักกีฬาที่เขาลงแข่งขันเช่น นักฟุตบอลระดับโลกแล้วกัน กว่าจะมาชิงให้เราเห็นคู่ตัดสินนั้นต้องไปแข่งรอบโลกมาแล้ว ต้องทำดีมานานคือต้องชนะมาหลายเกม แล้วก็ต้องแข่งกันมาไม่รู้เท่าไหร่จึงจะมาถึงรอบชิงชนะเลิศนี้ได้ เราจึงต้องมาแข่งกับตนเองเพื่อที่จะทำความดีนานๆ ถึงจะได้ดี เมื่อเราคิดไว้ว่า เราต้องทำดีนานๆ ถึงจะได้ดีนั้น มันก็จะได้เลิกน้อยเนื้อต่ำใจว่า แหมเราทำดีไม่เห็นได้ดีเลย เช่น บางครั้งเราอยู่ในที่ทำงาน เราก็ทำงานดีมาตลอดหนึ่งปีแต่ทำไมนายไม่เห็นว่าเราดี ก็เพราะว่ามีบางคนที่เขาทำดีมาสองปีซึ่งมากกว่าเรา เขาก็ต้องมีดีกว่าใช่ไหม รางวัลที่หนึ่งนั้นมีที่เดียว การขึ้นแท่นรับรางวัลจึงมีคนเดียว ฉะนั้น เขามาก่อน เขาทำดีนานกว่าเราเขาจึงสมควรต้องได้รางวัล ถ้าเรามองให้ถูกอย่างนี้ก็จะเป็นการคิดดีไม่ทำร้ายจิตใจตนเอง หรือถ้ามองให้ลึกลงไปอีกว่าคนที่ทำมาห้าปีก็มี หรือคนที่ทำมาสิบปีมากกว่าเราก็มี หรือหากเราทำมาสิบปีแล้วก็มองไปถึงว่า ผู้ร่วมบุกเบิกเขาก็มีที่ทำมาก่อนเรา ฉะนั้น ทางโลกท่านจึงให้มองทางต่ำ ส่วนทางธรรมให้มองทางสูง มองทางโลกก็เช่น เรามีเสื้อผ้าอาภรณ์แค่นี้ก็ยังดีกว่าไม่มีเลย เรามีเงินเดือนแค่นี้ก็ยังดีกว่าไม่มีเลย เรามีบ้านหลังเล็กๆ อยู่ก็ยังดีกว่าไปเช่าเขาอยู่ เรามีเงินไปเช่าบ้านก็ยังดีกว่าไม่มีเงินไปเสียค่าเช่าแล้วต้องไปนอนวัด มีวัดให้นอนก็ยังดีกว่าไปนอนป้ายรถเมล์ มีป้ายรถเมล์ให้นอนก็ยังดีกว่าไปนอนข้างถนน ยังมีถนนให้นอนก็ยังดีกว่าถูกรถชนตาย ทางโลกท่านจึงให้มองทางต่ำเพื่อจะได้มีกำลังใจ แต่ทางธรรมท่านให้มองทางสูง มองอย่างไร? มองว่าเรามีความรู้เพียงแค่นี้เองหรือ คนที่มีความรู้มากกว่าเรายังมีอีกมาก อย่าหลงลำพองแต่ต้องพัฒนาตนเองให้มีความกระตือรือร้นในการศึกษาให้มีความรู้มากขึ้น ฉะนั้น การสำเหนียกพิจารณาหรือการได้รับฟังบ่อยๆ จะทำให้เราเป็นผู้รู้ เขาเรียกว่าพหูสูตร แต่ผู้ที่รู้แล้วและได้พยายามกำจัดกิเลสผู้นั้นเรียกว่าบัณฑิต เพราะเป็นผู้ที่แตกฉานในความรู้ว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ

โดย ศาลาธรรม [17 พ.ย. 2549 , 08:50:57 น.] ( IP = 203.172.117.63 : : )

สลักธรรม 1 ตอนนี้ก็พูดมาพอสมควรแล้ว จึงขอสรุปอีกครั้งว่า ที่แนะนำไปว่าเมื่อเข้าไปในห้องกรรมฐานแล้วจะต้องทำอย่างไรบ้าง นั่งก็คือ รูปนั่ง ไม่มีคนไม่มีสัตว์ เป็นเพียงรูปธรรมที่อยู่ในอิริยาบถนั่ง สุขทุกข์ ก็ไม่มีคนไม่มีสัตว์ เป็นเพียงเวทนา และเวทนานั้นเป็นนามธรรม ฉะนั้น จึงมีแต่รูปธรรมและนามธรรม หากมีการตั้งคำถามจากผู้ที่ได้เคยศึกษารูป-นามมาแล้วว่า ทำไมจึงต้องกำหนดรูป-นาม? ทำไมจึงต้องกำหนดว่า นี่เป็นรูป นี่เป็นนาม ?

โดย ศาลาธรรม [17 พ.ย. 2549 , 08:51:58 น.] ( IP = 203.172.117.63 : : )

สลักธรรม 2 ก็เพราะว่าเราจะอาศัยรูปนามที่มีอยู่นี้รื้อสัญญาวิปลาส ที่เคยเป็นเรานั่ง เราเดิน เรายืน เรานอน เมื่อมีเราเมื่อใด ก็มีความเห็นผิดเมื่อนั้น เพราะแท้จริงชีวิตประกอบไปด้วยรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ไม่มีเราอยู่ตรงไหนเลยสักแห่ง แต่มีการสมมุติว่า ชีวิตนี้ชื่อนี้ เช่น คุณนวล และเมื่อตายไปชื่อนั้นก็ไม่มี หรือยังไม่ตายแต่ไปอยู่ต่างประเทศเช่นที่อินเดีย เขาก็ไม่เรียกเราว่า คุณนวล แต่เขาจะเรียกเราว่า อาจารย์ เพราะฉะนั้น จะเห็นว่า ภาษานั้นวิปริตผันแปร แต่ความจริงของชีวิตนี้ไม่วิปริตผันแปร สิ่งที่ไม่วิปริตผันแปรนี้เรียกว่าปรมัตถธรรม ตรงนี้เป็นเรื่องของการศึกษาพระปริยัติ ถ้าหากใครว่างก็ขอเชิญมาศึกษาได้มูลนิธิของเรา คือที่สำนักงานใหญ่ เพราะนอกจากสถานที่ตรงนี้แล้วซึ่งเป็นสถานที่ให้โอกาสแห่งผู้ที่ได้รู้แนวทางแล้วมาเข้าปฏิบัติ แต่ที่พุทธมณฑลสาย ๔ นั้นเป็นสถานที่ให้ความรู้ในด้านปริยัติ ซึ่งคณะกรรมการมูลนิธิก็ได้พยายามที่จะดูแลสถานที่ให้ความรู้และให้โอกาสทั้งสองแห่งนี้ด้วยความสามารถอย่างเต็มที่ ท่านผู้ที่มาเยือนจึงเป็นผู้ที่มารับความรู้ กับทำโอกาส ท่านจึงเป็นผู้ที่ได้กำไร ถ้าหากท่านทำโอกาสที่มีให้ดีที่สุด

โดย ศาลาธรรม [17 พ.ย. 2549 , 08:53:13 น.] ( IP = 203.172.117.63 : : )

สลักธรรม 3 ไม่มีใครช่วยเราได้ ไม่มีใครทำมรรคผลนิพพานแทนเราได้ แต่เราต้องทำด้วยตัวเอง และแม้กระทั่งการฟังที่ผ่านมากว่าครึ่งชั่วโมงนี้ ถ้าท่านไม่เอาไปคิดเอาไปทำเอาไปตรึกตรองเองก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร ในชีวิตของเรานั้น เราได้ฟังอะไรมามากมายแล้วโดยที่เราปล่อยให้มันผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์เป็นส่วนมาก แต่ในขณะที่ทุกอย่างผ่านพ้นไป เราเองก็กำลังก้าวเท้าใกล้เมรุเข้าไปทุกทีแล้วก็ไปนอนเป็นศพ ซึ่งอาจจะเร็วขึ้นกว่าเดิมก็ได้ แล้วรู้กันไหมคะว่าตอนนี้เรากำลังต่อคิวกันอยู่นะ เพราะถ้านับตามวันเวลา ตามวัย เรากำลังต่อคิวไปอยู่ตรงไหนเป็นตำแหน่งสุดท้าย? ตำแหน่งที่ไม่มีใครให้เราเลยแต่เราต้องได้ครอบครองแน่นั่นก็คือไปเป็นศพ ซึ่งอาจจะลัดคิวก็ได้โดยไม่เรียงตามอายุ และก็มีคนลัดคิวอยู่ทุกวัน และในแถวนั้นก็มีเรากำลังเดินต่อแถวกันอยู่เพื่อไปสู่ตำแหน่งสุดท้ายที่เราไม่ต้องการแต่ก็ต้องเป็น จะเห็นว่าแม้เราจะมีตำแหน่งต่างๆผ่านมา แต่สุดท้ายตำแหน่งที่เราไม่ต้องการคือ ความเป็นศพ การมีชีวิตจึงเป็นการมุ่งไปสู่ความตายกันทุกคน ฉะนั้น ก่อนที่เราจะขึ้นไปเป็นศพแล้วพระท่านจะสวด กุสลา ธมฺมา อกุสลา ธมฺมา อพฺพยากตา ธมฺมา คนตายก็ไม่ได้ฟัง คนอยู่ก็ไม่รู้เรื่อง แต่ขณะนี้เรามีโอกาสที่จะฟังก็ควรรีบตักตวงไว้ เพราะพระอภิธรรมนั้นให้ความรู้ที่ยอดจริงๆ พระอภิธรรมอธิบายได้ทุกอย่างจริงๆ โปรดติดตามตอนต่อไป

โดย ศาลาธรรม [17 พ.ย. 2549 , 08:55:25 น.] ( IP = 203.172.117.63 : : )

สลักธรรม 4 ขอบคุณมากครับ ที่นำเรื่องชีวิต ที่ควรรู้มาให้อ่านต่อครับ คิดว่าเป็นประโยชน์สำหรับผู้ที่ต้องการเข้ามาหาที่พึ่ง คือพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าครับ เพราะถ้าเข้าใจเรื่องราวของชีวิตถูกดีแล้ว การดำเนินชีวิตในการปฏิบัติธรรมนั้น ก็จะสามารถถ่ายถอนความเห็นผิดได้ง่ายขึ้นครับผม.

โดย ทับตะวัน (ทับตะวัน) [17 พ.ย. 2549 , 08:58:59 น.] ( IP = 58.9.142.236 : : )

สลักธรรม 5 ขอบคุณมากค่ะ ที่ได้นำความรู้ที่เป็นประโยชน์มาให่อ่านค่ะ

โดย เซิ่น (เซิ่น) [17 พ.ย. 2549 , 13:13:39 น.] ( IP = 203.146.147.13 : : )

สลักธรรม 6 มาเข้ารับการอบรมต่อค่ะ ได้เข้าใจเรื่องของชีวิต และอาจารย์ได้ชี้ให้เห็นว่าการปฏิบัติวิปัสสนานั้นเป็นรื้อสัญญาวิปลาส และปรับความเห็นให้ถูกต้อง อนุโมทนาและกราบขอบพระคุณมากค่ะ

โดย พี่ดา (พี่ดา) [17 พ.ย. 2549 , 18:17:19 น.] ( IP = 58.9.140.106 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด