ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

ห้วงคำนึง..

---

ลมลูบไล้ใบหน้าก็ว่าหนาว หากอุ่นผ่าวราวใจกับไหวหวัง เฉกว่าสางย่างพ้นจากหม่นบัง ย่อมจะยังปลั่งจ้านภาบน แดดทักทายสายหมอกและดอกไม้ ขจ่างใสให้พิศวิจิตรผล นัยเมื่อสื่อคือหมายของสายมน ย่อมแจ้งพ้นอำไพอุทัยรอง ลมยังโชยโรยสายยังคล้ายหนาว คำนึงน้าวคราวนี้ไม่มีหมอง มรรคานั้นหันด้านสำราญครอง ที่หมายปองต้องนัยก็ไขว่คืน กระอุอุ่นกรุ่นในฤทัยนี้ อุรามีกระแสล้นเฉกชลผืน หลากภิรมย์บ่มขวัญอยู่ครั่นครืน ถั่งยอดคลื่นเป็นประกายออกสายตา.

โดย สดายุ [25 พ.ย. 2546 , 15:37:19 น.] ( IP = 213.68.98.21 : : unknown, unknown )

[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ][ 4 ]

สลักธรรม 11 สวัสดีอีกครั้งค่ะคุณสดายุ พระอภิธรรมไม่ใช่เรื่องที่ยากเกินความเข้าใจหรอกค่ะ มีข้อสงสัยจากการอ่านหนังสือประการใดแล้ว เข้ามาถามได้เลยนะคะ ขอให้มีความแตกฉานในพระธรรมยิ่งขึ้นไปสมความปรารถนาค่ะ

โดย พี่ดอกแก้ว [27 พ.ย. 2546 , 18:16:38 น.] ( IP = 202.129.45.223 : : )

สลักธรรม 12 องคุลิมาลได้อานิสงนเก่า เมื่อแสนกัปก่อนส่งผล ที่อธิฐานไว้ในสำนักพระพุทธเจ้าองค์ก่อนๆ ไม่แปลก ที่จะไม่ลงมหานรก พวกที่ท่านฆ่าเคย ก่อ เวรมา มีแต่สัพญูตญานที่จะรู้กฎแห่งกรรมได้แจ้ง คิดมากประสาทรับประทานได้

โดย คนดอย [27 พ.ย. 2546 , 20:28:15 น.] ( IP = 169.210.4.237 : : )

สลักธรรม 13 คุณคนดอย... ...พวกที่ท่านฆ่าเคย ก่อเวรมา ... อันนี้เหมาเอาเองนะ...ผมว่า...ได้ยินกันเกลื่อนเมือง....กับความเชื่อแบบฟังตามๆกันมา... ...มีแต่สัพญูตญานที่จะรู้กฎแห่งกรรมได้แจ้ง...อันนี้..อาจจะ..เป็นได้... ว่าแต่คุณรู้ได้ยังไง... คุณมีภาวะนั้นแล้วหรือ....ถ้าไม่...ก็จำเขามาพูดต่อ....มันไม่เป็นประโยชน์อะไรกับผม...เปลืองกระทู้เปล่าๆ....

โดย สดายุ [28 พ.ย. 2546 , 09:21:29 น.] ( IP = 213.68.98.21 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 14 สวัสดีค่ะ ขอบคุณพี่ดอกแก้วมากค่ะ เรื่องของท่านองคุลีมาลย์ เป็นเรื่องที่คนพูดกันมาก โดยมากจะเป็นเพราะเล่าต่อกันมา น้อยรายนักที่จะศึกษาให้ละเอียด เมื่อศึกษาพระอภิธรรมแล้วจะทราบว่า เมื่อเหตุปัจจัยพรั่งพร้อม..ผลพรั่งพรู

โดย พี่ดา [28 พ.ย. 2546 , 10:05:02 น.] ( IP = 158.108.2.2 : : 158.108.12.126 )

สลักธรรม 15 สวัสดีค่ะ คุณคนดอย และคุณสดายุ นำคำอธิบายย่อๆในหนังสือพระอภิธรรมเกี่ยวกับอุปฆาตกรรมมาเพิ่มเติมค่ะ เชิญเข้าไปอ่านได้ที่นี่นะคะ... ด้วยความปรารถนาดีค่ะ http://www.toursong.com/aphitham/p5/046.htm

โดย พี่ดอกแก้ว [28 พ.ย. 2546 , 10:43:21 น.] ( IP = 203.113.67.38 : : )

สลักธรรม 16 ขอบคุณครับคุณพี่....ที่ให้ที่อ้างอิงอย่างเป็นหลักฐาน... คราวนี้มาถึงปัญหา...ที่น่าจะเป็นมิจฉาทิฐิของผมเองกระมัง.....ที่ตั้งข้อสงสัยเอากับพระอภิธรรมโดยตรง.... คือผมไม่แน่ใจว่า...มีพระพุทธวจนะกล่าวถึงสิ่งที่เราเรียกว่าพระอภิธรรม...ในแง่มุมไหนบ้าง....อย่างที่ทราบมาแบบงูๆปลาๆว่า....ไตรปิฎก..ประกอบด้วย...(ผิด-ถูกยังไงคุณพี่ช่วยแก้ให้ด้วยครับ) พระสูตร.... พระวินัย.... พระอภิธรรม... ส่วนมากผมอ่านงานท่านอาจารย์พุทธทาส...ก็จะเป็นเรื่องในพระสูตรเป็นหลัก โดยจับเอาเงื่อนเหตุที่ถึงกับให้ทรงออกบวชเป็นจุดหมายหลักคือ....เรื่องทุกข์...และหลักปฏิบัติให้ถึงทางแห่งความดับทุกข์โดยมี...มรรคมีองค์แปดเป็นทางสายเอก...ก็ประมาณว่าเล่นกับจิตใจตัวเอง(ที่เรียกว่า..โลก)ล้วนๆ จากที่ยุ่งเหยิงไม่เป็นระเบียบ...ไม่มีพลัง...ก็ครอบด้วยศีลเสียก่อนให้สงบ....มีระเบียบ....ภาวะสงบก็เอื้อให้ง่ายต่อการสร้างสมาธิในจิต....และเอื้อให้เกิดปัญญามองเห็นและใช้ตัดทุกข์ในที่สุด... การออกบวชของเจ้าชายสิทธัตถะ....เพราะเกิดเบื่อหน่ายความแปรปรวนเปลี่ยนแปลงของภาวะตัวตนอันจิตยังยึดมั่นอยู่... การพ้นไปจากภาวะ...เกิด...แก่...เจ็บ...ตาย...จากที่เล่าเรียนสืบกันมาน่าจะเป็นเรื่องทางจิตโดยเฉพาะ.... ทำไม?...เพราะภาวะทางกายเป็นสิ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้....(คงไม่มีใครตั้งปรารถนาในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ว่า....จะไม่ตายทางร่างกาย)...โดยเฉพาะบุคคลระดับอัจฉริยภาพเช่นเจ้าชายสิทธัตถะ... เมื่อวิเคราะห์ว่าเป็นเรื่องทางจิตล้วนๆ....ก็มองต่อไปว่าการหลุดพ้นในชาติเดียวกันนี้....เป็นสิ่งที่เป็นไปได้สำหรับทุกคน....ไม่เช่นนั้นศาสนาก็จะเป็นประโยชน์กับบางคนที่เราเหมาเอาว่าเขามีบุญกรรมทำแต่งไว้แต่ปางก่อน....อันพิสูจน์ไม่ได้...ไม่เป็นไปเพื่ออนุเคราะห์และเกื้อกูลโลก....ไม่เป็น..ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ

โดย สดายุ [28 พ.ย. 2546 , 13:11:57 น.] ( IP = 213.68.98.21 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 17 ดังนั้นแล้ว.... เงื่อนเหตุในชาติที่ผ่านมาเราไม่สามารถรู้ได้....เราจะย้อนไปแก้ได้อย่างไร...? "ธรรมอันใดเกิดแต่เหตุ....ตถาคตตรัสเหตุ...ความดับเหตุ...ทางให้ถึงความดับเหตุ"...นี้ทุกข์...นี้คือเหตุแห่งทุกข์....นี้คือความดับทุกข์....นี้คือทางให้ถึงความดับทุกข์.... หากว่าเหตุของทุกข์....กับตัวทุกข์ซึ่งบุคคลเสพรับอยู่.....วางไว้คนละชาติกัน....เราจะย้อนไปแก้เหตุได้อย่างไร... หากว่าเรามักตั้งสมมุติฐานกันไปในทางภพภูมิเบื้องก่อนปัจจุบันชาติ....อันภาวะจิตไม่อาจสัมผัส...แยกแยะ..จริง-เท็จได้แล้ว.... หลัก...กาลามสูตร...ย่อมเป็นสิ่งอันเลื่อนลอย.... ประการสำคัญ....พระพุทธองค์เป็นผู้เดียวที่มักกล่าวถึงสิ่งอันเกินสามัญชนจะรู้ได้...ถึงอดีตของบุคคล...หรือภาวะต่างๆ....แลทรงบัญญัติเป็นข้อห้ามมิให้....บรรพชิต...นำผลปฏิบัติในเรื่องอันเป็นฤทธิปาฏิหารย์อันเป็นผลพลอยได้จากการปฏิบัติสมาธิจิตมาบอกเล่าบรรยาย....ถึงขั้นอาบัติปราชิก(อวดอุตริมนุสสธรรม).... กระนั้นแล้วสิ่งที่เขียนไว้ในอรรถกถาชั้นหลัง(เช่นคัมภีร์...วิสุทธิมรรค)....หรือพระอภิธรรม....ได้มาจากไหน? ทั้งหมดเป็นสิ่งที่ผมคิดไม่ทะลุ....มันขัดแย้งกันเองในหลายๆจุด.....คุณพี่อาจช่วยให้ความขจ่างผมได้.... ขอขอบพระคุณครับ

โดย สดายุ [28 พ.ย. 2546 , 13:34:11 น.] ( IP = 213.68.98.21 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 18 พอดีเปิดเมล์คุณพี่นำไปสู่คำถามเรื่องการเกิดขึ้นของบุญ-บาป...และว่าด้วยเรื่องจิต...ดังที่คัดลอกมา... ............................... ที่ตา เพื่อทำหน้าที่เห็นรูป ที่ปรากฏทางตา จิตนี้มีชื่อว่า จักขุวิญญาณ (จักขุ = ตา) ที่หู เพื่อทำหน้าที่ได้ยินเสียง ที่ปรากฏทางหู จิตนี้มีชื่อว่า โสตวิญญาณ (โสต = หู) ที่จมูก เพื่อทำหน้าที่รู้กลิ่น ที่ปรากฏทางจมูก จิตนี้มีชื่อว่า ฆานวิญญาน (ฆาน = จมูก) ที่ลิ้น เพื่อทำหน้าที่รู้รส ที่ปรากฏทางลิ้น จิตนี้มีชื่อว่า ชิวหาวิญญาณ (ชิวหา = ลิ้น) ที่กาย เพื่อทำหน้าที่รับความรู้สึก ต่อการสัมผัสถูกต้องทางกาย จิตนี้มีชื่อว่า กายวิญญาณ ที่ใจ เพื่อทำหน้าที่ รู้สึก นึก คิด ทางใจ จิตนี้มีชื่อว่า มโนวิญญาณ (มโน = ใจ) ................................... ผมก็เพิ่งทราบว่าเป็นสิ่งเดียวกับคำว่า....วิญญาณ........ในปฏิจจสมุปบาท ทีนี้คำถามต่อกรณีนี้...มีต่อว่า...เราจะหยุดมันได้ด้วยวิธีใดครับ....ว่าเมื่อสัมผัสแล้ว...ไม่ปรุงต่อ(หากว่าเป็น..รูปหรือนามที่มีความหมายต่อจิต)... จิตที่ฝึกให้ว่องไวโดยวิปัสสนาธุระ...ใช่หรือไม่ครับคุณพี่....และฝึกโดย...อานาปานสติ...คือวิธีหนึ่ง....ในหลายวิธี

โดย สดายุ [28 พ.ย. 2546 , 16:02:06 น.] ( IP = 213.68.98.21 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 19 สวัสดีค่ะคุณสดายุ อย่าเพิ่งว่าตนเองให้ร้ายแรงอย่างนั้นเลยค่ะ ความคิดเห็นในขณะนี้ที่ไม่ตรงกัน...อาจเป็นเป็นเพราะมาจากความเข้าใจที่ต่างกันนั่นเองค่ะ และบางทีต่างคนก็ต่างเข้าใจถูกนะคะ ..แต่เวลานำมาอธิบายหรือพูดให้ผู้อื่นฟังนั้น ....ภาษาที่ใช้อาจไม่รัดกุมและนำไปสู่ความเข้าใจที่ไม่ตรงกันอีก ในทางปฏิบัติธรรมท่านจึงให้พิจารณาสิ่งที่เกิดขึ้นกับตน มากกว่าที่จะไปพิจารณาผู้อื่นไงคะ...และที่สำคัญคืองดเว้นการเปรียบเทียบที่เราเองก็ยังไม่ทราบว่า ผู้ที่เรานำมาเป็นเกณฑ์การเปรียบเทียบนั้น จะเป็นผู้ที่ดำเนินอยู่บนทางที่ถูกต้อง ส่วนในการศึกษาปริยัติศาสนาก็ต้องค้นคว้าหาหลักฐานเพื่อพิสูจน์อย่างนี้แหละค่ะ....อย่างในอดีตกาลที่สานุศิษย์ของเดียรถีร์มากมาย เมื่อได้มาพิสูจน์หลักธรรมกับพระพุทธองค์หรือพุทธสาวกแล้ว ก็กลายมาเป็นสมณะในพระพุทธศาสนาและบรรลุมรรคผลนิพพานเป็นอันมาก ..ไม่ต้องดูอื่นไกลหรอกค่ะ อุปติสสะมานพและโกลิตะมานพ...ก็มิใช่บุคคลในครอบครัวพุทธศาสนิกชนมาแต่เริ่มแรก...การศึกษาปริยัติจึงเป็นส่วนที่ต้องให้เข้าใจอย่างถ่องแท้เช่นกัน...จึงไม่ใช่เรื่องผิดแปลกนะคะที่เราจะมีปุจฉาวิสัชชนาในข้อธรรมเช่นนี้

โดย พี่ดอกแก้ว [28 พ.ย. 2546 , 18:23:41 น.] ( IP = 169.210.5.189 : : )

สลักธรรม 20 สำหรับในประเด็นที่ถามมานี้ คือ ...ไม่แน่ใจว่า...มีพระพุทธวจนะกล่าวถึงสิ่งที่เราเรียกว่าพระอภิธรรม...ในแง่มุมไหนบ้าง... ประเด็นนี้เป็นประเด็นที่ร้อนแรงมากเมื่อหลายสิบปีก่อน....เรียกว่า เป็นการโต้แย้งทางวาทะในหมู่พุทธบริษัทจนบานปลายกลายเป็นฝักฝ่าย ทั้งหมดในพระไตรปิฎกนั้น คือ พระสูตร พระวินัย และพระอภิธรรม ....ล้วนเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในภายหลังพุทธปรินิพพาน ....เป็นตำราที่เกิดจากการสังคายนาของพระอรหันต์ที่นำโดยพระอานนท์พุทธอนุชา ในพระวินัยก็มีบทนำเรื่องไว้ว่า ...ในสมัยหนึ่งที่หมู่บ้าน...มีเหตุการณ์...เกิดขึ้น แล้วก็มีชาวบ้านมาตำหนิ ..พระภิกษุจึงมาฟ้องร้องต่อพระพุทธองค์ให้ทรงวินิจฉัย ...พระพุทธองค์จึงทรงบัญญัติพระวินัยข้อนั้นๆขึ้นเพื่อใช้ปกครองสงฆ์ให้เป็นระเบียบ... การกล่าวถึงที่มาของวินัยธรรมแต่ละข้อนั้นล้วนมีเรื่องราวที่มาและผู้ที่เล่าก็จะบอกไว้ว่า พระพุทธองค์ทรงตรัสว่า......แล้วทรงบัญญัติสิกขาบทว่า.... (รายละเอียดของแต่ละข้อคงต้องอ่านในพระไตรปิฎกเองนะคะ) .....สิ่งเหล่านั้นก็ล้วนเป็นการบอกเล่าในภายหลังโดยคณะสังคายนา ส่วนในพระสูตรซึ่งร้อยกรองโดยพระอานนท์ก็จะเริ่มต้นว่า ..ข้าพเจ้าได้สดับจากพระพุทธองค์มาดังนี้ว่า (เอวัมเม สุตัง เอกกัง สมยัง ภควาฯ)....ที่เมือง.... ได้มีเหตุการณ์...แล้วพระพุทธองค์ทรงตรัสพระคาถามีใจความว่า .............(รายละเอียดก็ต้องอ่านในพระสูตรในพระสูตรหนึ่งเช่นกันนะคะ) ซึ่งก็เป็นเรื่องเล่าจากพระอานนท์เช่นกันใช่ไหมคะ พอมาถึงพระอภิธรรมปิฎกนั้น อยู่ๆก็ขึ้นหมวดธรรมาเลยที่มาติกา ..แล้วก็มีการแสดงกลุ่มขององค์ธรรมเหล่านั้นแบบเกือบไม่มีคำอธิบาย.... ไม่มีการบอกสักนิดเลยว่า พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้กับใครที่ไหน...หมู่บ้านนิคมคามประเทศใดเลยใช่ไหมคะ... ก็คงน่าสงสัยอยู่ไม่น้อยสำหรับผู้ที่ไม่ปลงใจเชื่ออะไรง่ายๆ

โดย พี่ดอกแก้ว [28 พ.ย. 2546 , 18:52:08 น.] ( IP = 169.210.5.189 : : )

[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ][ 4 ]

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด