ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

ในท่ามกลาง...

---

เมื่อยืนหยัดอยู่นั้น หนึ่งเดียว กลางลิ่วลมกรูเกรียว โกรกห้อม ไม้หนามจ่อแหลมเรียว รอบาด มัวฝุ่นคละคลุ้งล้อม ลิ่วเสี้ยนคอยตำ เมื่อดุ่มเดินย่างเท้า ทรนง กับหลากเจตน์ดำรง ร่วมสร้าง หลุมขวากแห่งประสงค์ สวนสู่ ลมล่วงใบไม้คว้าง คละเคล้าทางเดิน เหยียบย่ำเสียงกรอบย้อน ยินไกล เมื่อบดเหล่าบางใบ บิดเบี้ยว แหลกคาละเอียดไป ปลิวเปล่า ระหว่างทางลดเลี้ยว ล่วงแล้วย่อมเลือน ลมโรยยังละสิ้น สอพลอ จากไล่ร้อนเคลียคลอ เคลื่อนพ้น เป็นเงียบสงัดพะนอ แนบร่าง เสี้ยวเศษวิตกล้น เลื่อนล้อมอาการ เงาตัวยามทอดพื้น พสุธา เห็นแผกรูปลักษณา นั่นนั้น ยืดยาวตราบสุริยา ยาตรล่วง เลือนสุดเมื่อมืดดั้น ดั่งสิ้นตัวตน เมื่อหยุดยืนอยู่นั้น หนึ่งเดียว กลางมืดลมกรูเกรียว โกรกห้อม เงียบงันก่อหวาดเสียว สอดสู่ เงียบมืดเข้ารุมล้อม ล่อล้อมแววตา.

โดย สดายุ [14 ม.ค. 2547 , 13:17:18 น.] ( IP = 213.68.98.21 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 1 เยี่ยมยลบนฟากฟ้า ราตรี สิ้นสุดสายสุรีย์ สู่หล้า ระยิบยับวับมี แสงส่อง ดุจเพื่อนเตือนให้กล้า ก่อก้าวคราวคืน เสียงลมพรมบาดพลิ้ว ใบพา พฤกษ์ออดพรอดวาจา อย่าช้ำ กลางคืนค่ำพนา จงแกร่ง กำหนดทิศเพื่อย้ำ ย่างเยื้องมรรคา เพ็ญโฉมโลมโลกแล้ว สกาว ในท่ามกลางเรื่องราว เจิดจ้า ขอจงอย่าเหน็บหนาว หนักจิต เร็วเถิดท่านผู้กล้า กอบกู้สู่ชัย สวัสดีค่ะคุณสดายุ ให้บรรยากาศเศร้าสร้อยมากเลยนะคะคราวนี้

โดย พี่ดอกแก้ว [14 ม.ค. 2547 , 21:46:09 น.] ( IP = 202.129.12.34 : : )

สลักธรรม 2 สวัสดีครับคุณพี่... บรรยากาศยามค่ำคืน....บางสถานที่ช่างงดงามยิ่งนัก ไหลทะยานผ่านผายเลาะชายฝั่ง สะบัดขาววาวฝังอยู่ยังสาย จันทร์สะท้อนน้ำพลิ้วเป็นริ้วพราย ระริกส่ายดุจร่ายรำในค่ำคืน ลมร่วมโลมอุทกโจนผกผา มองสูงฟ้าเกลื่อนดาวเห็นพราวผืน วิกาลครองผ่องจรัสยังหยัดยืน คือเกลือกกลืนเวหากับราตรี ลมวาดวีมีไหวสู่ใบไม้ กระซิบไพรว่าอัมพรนั้นผ่อนสี รอเถิดรอจรัสสรรค์ตะวันมี เมื่อสิ้นวัตรรัชนีจะลีลา วิหคเถื่อนกลางดงบรรจงเสียง แว่วเพียงฉุดวังเวงให้เปล่งค่า สงัดงันสงบเงียบเมื่อเทียบมา ทัศนาก็ย่อมหนาวถึงราวทรวง ฟองขาวคว้างกลางค่ำของลำน้ำ จักงามล้ำแต่เพ็ญจันทร์เด่นสรวง แลจักทรามยามดับลอยลับดวง เมื่อคล้อยล่วงหลอมวารีเป็นสีนิล อุทกซัดมนัสซบบรรจบเสียง จากเรื่อยเรียงยินแต่กระแสสินธุ์ ก็เริ่มลั่นสั่นคว้างระหว่างจินต์ เป็นถวิลอันคุเชื้อจนเหลือทาน.

โดย สดายุ [19 ม.ค. 2547 , 08:03:06 น.] ( IP = 213.68.98.20 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 3 ครวญ แว่วครวญเพลงขลุ่ยคล้อย คลอขาน ปลิวกล่อมตระกองกาล กรากห้อม ปล่อยตรมข่มเผาผลาญ เผยสบ ครวญเนื่องแต่นาฏย้อม หยั่งไว้ให้หวาม ฯ ระโหยจากห่างพ้น พาสนา เดือนล่วงดาวละนภา ผ่านสิ้น เหลือไว้ว่างเวหา หาวเปลี่ยว กับเศษกำสรดชิ้น ช่วงช้อยลอยเฉือน ฯ อาดูรพูนเกศกล้ำ กรำสมัย สานเปลี่ยวเหนี่ยวปัจจัย จู่คว้าง วิญญาณขยับขัย ขมขื่น นัยว่าสู่เวิ้งว้าง หวั่นคว้าล้าขวาย ฯ สรรฤๅเสพโศกสิ้น สาปสรวล เอี้ยวอกก็ฟกอวล อัตต์ต้อง การณ์ฤๅกอปรรักหวน หันกลับ รอแต่การณ์ตราบพ้อง พ่างพร้อยรอยพิมพ์ ฯ

โดย สดายุ [19 ม.ค. 2547 , 14:03:02 น.] ( IP = 213.68.98.21 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 4 สานเปลี่ยวเหนี่ยวปัจจัย จู่คว้าง

โดย สดายุ [19 ม.ค. 2547 , 14:05:08 น.] ( IP = 213.68.98.20 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 5 ในวังวนชีวิต..บ้างผิดพลาด ใช่อนาถจนสายตาต้องพาเหลียว ทรงของจันทร์มีแรม..อาจแต้มเรียว ก็เพียงเสี้ยวปรากฏให้จดจำ

โดย สดายุ [20 ม.ค. 2547 , 08:19:23 น.] ( IP = 213.68.98.21 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 6 โบยบินถิ่นไพรปีกไกวกวัด ร่อนลัดชัฏพุ่มโกสุมหอม ปีกน้อยโบกพลิ้วเข้าลิ่วดอม แนบถนอมห้อมหาแต่ผาณิต ปีกงามลายรงค์บรรจงแต้ม กลางแย้มตะวันรอนขึ้นย้อนสิทธิ์ เหลื่อมเรื่อเจือสีแห่งชีวิต วิจิตรในบทกำหนดนั้น โบกปีกหลีกหนาม-บางงามริ้ว ลมพลิ้วปลิวพรากต้องบากบั่น โต้ลมข่มอยากลำบากครัน เกินกลั้นกลิ่นหวานเมื่อซ่านมา เกลือกลิ้มยั่วเย้าเสาวรส ฤๅจะหมดเอมอั้นกับหรรษา แต่ละลิ้มอิ่มล้วนยวนอุรา กับบ่าอภิรมย์ที่บ่มบาล ละกิ่งทิ้งเก่าให้เศร้าสร้อย เหลือน้อยรอยในมันไม่หวาน โกสุมพุ่มพฤกษ์พันลึกบาน รอผ่านภุมรินให้บินกราย อันหวานผ่านไปก็ไหวหวัง สักครั้งจะหวนกลับไม่ลับหาย หวานพิษจิตประทับไม่กลับกลาย จะวางวายก็แต่วอดถอดชีวิต รอยล่วงหน่วงคำนึงอาจซึ้งบ้าง ระหว่างชัง-ชอบเมื่อกอปรกิจ เพียงบ้างอาจบางครั้งเมื่อยั้งคิด ถูก-ผิด-เก่า-ใหม่อย่าได้ย้อน ปีกบางอาจละร่างเป็นบางครั้ง หนามเหนี่ยวเกี่ยวรั้งไม่ยั้งผ่อน บินผ่านบางครั้งปีกยังร้อน ใช่จะช้อนแต่ชื่น-อาจขื่นช้ำ ลดเลี้ยวเลาะไปกับไพรกว้าง ระหว่างย่อมระแวงมาแว้งกล้ำ ทางทิศบิดเบือนอาจเลื่อนตำ แลจะนำสู่หนามเพียงข้ามคืน สีสวยด้วยสรรค์ตะวันส่อง จึงผ่องกลางพนากลางฟ้าผืน ปรากฏสดสวยฉาบฉวยยืน เหมือนว่ารื่นจะโชยไม่โรยรา โบยบินถิ่นหอมพะยอมแย้ม ตอมแต้มเกษรเข้าชอนหา ละอองหวานซ่านมีไม่ลี้ลา มอบชีวาเอาวางกับบางใบ.

โดย สดายุ [20 ม.ค. 2547 , 10:29:46 น.] ( IP = 213.68.98.20 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 7 หมายบุปผาคราแย้มแต้มเติมช่อ นวลลออซาบกลิ่นระรินสาย คลองจักษุลุภาพอันเพริศพราย บัญชาใจให้คลายจากหนักทรวง เพลินนิยมชมลดาคราอรุณ กลิ่นหอมกรุ่นยวนใจให้แหนหวง จึงเอื้อมช่อเชยรักหมายตักตวง เพราะตกบ่วงความงามยามต้องตา พลันพบหนอนซอนเคล้ากลีบเบาบาง ความเคลือบคลางแคลงใจไล่ถลา คลองจักษุส่งสัญญาณผ่านอุรา แล้วบัญชาให้แหนงแคลงฤทัย ภาพงดงามหายไปในความหลง สิ้นจำนงโดยพลันเพราะหวั่นไหว ด้วยรังเกียจหมู่หนอนที่ซอนไช ใจเปลี่ยนไปเพราะทาสขาดปัญญา

โดย พี่ดอกแก้ว [20 ม.ค. 2547 , 18:40:04 น.] ( IP = 202.129.45.244 : : )

สลักธรรม 8 หม่นกล้ำชอ่ำไกล วยุไหวสิเวียนวน ฟากฟ้าก็บ่าฝน ระดะหล่นสุชลไหล แสงหายบ่หมายเห็น ชุติเร้นบ่ร่ำไร ล่วงสีสุรีย์ใส บ่จะให้จะหวนหา กลมกลืนกะคืนค่ำ รุจล้ำสู่อำลา เกลียวคลื่นทะมื่นคา บ่ละถาแต่บ่าโถม เงียบงันถลันเงา ปะทุเร้าผลิเหงาโรม ห้วงจิตผลิพิษโจม ผิว์พโยมละโสมเยือน มืดดั้นบุหลันดับ สว่างลับนภาเลือน ใจตีบก็บีบเตือน ผัสสะเหมือนจะเลือนหมาย บาลบ่มคละลมบอก บทชอกจะช้ำชาย กำสรดระทดสาย จะขจายสลายจินต์ ฝนโปรยระโรยปลาย กลร้ายจะร่วมริน หยาดสร้อยผิว์รอยศิลป์ คือถวิลจะสิ้นวาย ท่วมนองละอองน้ำ ทุกข์กล้ำจะกลับกลาย ชื่นชนม์จะล้นฉาย กลผายสุพิศเพ็ญ เคลื่อนพ้นเมื่อฝนผ่าน อวสานคือลำเค็ญ ยังอยู่แต่เยือกเย็น อันบ่เร้นเข้ารัดรึง เพียงคิดก็จิตคลาย และละหน่ายในคำนึง ทอดทางก็วางถึง จิตะหนึ่งก็แนบนอน.

โดย สดายุ [21 ม.ค. 2547 , 08:34:08 น.] ( IP = 213.68.98.20 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 9 หม่นมัวทุกทั่วทาง เพราะหมอกพรางน้ำค้างคลอ ต้นสางสว่างรอ บ่จะพอให้ผายแสง เลือนลางระหว่างเที่ยว ก็ดูเปลี่ยวไม่เปลี่ยนแปลง เห็นหลัวทั่วระแหง เหมือนจะแกล้งให้เพ่งตา กลางระลอกหมอกหม่นบนทางเที่ยว จะแลเหลียวหาแจ้ง-ช่างแล้งหา สลัวพรางระหว่างทิศยามพิศพา ย่อมต้องฝ่าพาฝันพ้นสั่นคลอน

โดย สดายุ [21 ม.ค. 2547 , 09:32:59 น.] ( IP = 213.68.98.20 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 10 ดวงดอกไม้มิได้งามตามที่เห็น ใจนั่นเองที่เป็นต้นปัญหา เพราะความชอบสีสันนวลวัณณา จึงพัดพากิเลสพราวคราวชอบใจ พอชิดใกล้ได้เห็นเช่นรอยหมอง ความขัดข้องเคืองโกรธก็โลดไหล มูลโทสะคละเคล้าแผดเผาไฟ ปัญหาใจเปลี่ยนโจทย์โทษเรื่องราว เพียงสองตาพาชีวิตให้ติดกับ ไม่อาจนับผลพวงล่วงสืบสาว แม้นมีความกระจ่างแสงพร่างพราว มิอาจสาวแสงสว่างสู่กลางใจ แม้นคืนนี้หรี่ลิบไร้พริบแสง หากใจแจ้งจักพาดวงตาไสว เห็นทุกสิ่งด้วยแสงจากห้วงใจ พ้นผองภัยไร้ทุกข์รุกชีพคลอน สวัสดีค่ะคุณสดายุ ..สวัสดีปีใหม่ตรุษจีนค่ะ

โดย พี่ดอกแก้ว [21 ม.ค. 2547 , 17:52:17 น.] ( IP = 202.129.12.52 : : )

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด