ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

ลมหวนชวนฝันรัญจวน

---

ลมอึงคะนึงพึงโหมโถมกระหน่ำ ฟ้าครวญคร่ำร่ำร้องก้องเวหา ใบไม้แห้งลอยระบัดพัดไปมา กิ่งต้นหว้าสั่นไหวไกวโอนเอน เหล่าแมกไม้ใบหญ้าให้เอนลู่ สายฝนพรูสู่พื้นสาดกระเซ็น วิชชุผ่าฟ้าฟาดต้นขาดกระเด็น มองจนเห็นรอยแยกแตกเป็นทาง ก่อนครานั้นเคยนั่งใต้ต้นหว้า นัดกานดามาพบจวบฟ้าสาง ต่างชวนมองแสงจันทร์อันพล่าจาง ดาราสว่างแสงสีที่งามตา ผีพุ่งใต้ให้ตกเป็นทิวแถว เหมือนปลายแนวชายทุ่งยากมุ่งหา เคยหยอกเย้าเปรียบตัวยั่วกานดา วันข้างหน้าอาจพรากต้องจากกัน ไม่คิดเลยเคยเฝ้าเย้าหยอกล้อ ล้วนจะก่อเป็นจริงสิ่งโศกศัลย์ ต้องมาพรากจากไปแสนจาบัลย์ ต้นหว้านั้นมาพรากพลันจากไป ยืนรำพึงถึงความหลังครั้งก่อน สุดสะท้อนดวงหทัยให้หวั่นไหว ภาพความหลังครั้งเก่าซึ้งในใจ โอ้เหตุไฉนต้นหว้าคนมาจร ต่อไปนี้ใครเล่าเฝ้าส่งเสียง ด้วยสำเนียงหวานแว่วแผ่วอักษร บอกช่วยเก็บลูกหว้าให้บังอร ทุกขั้นตอนอ้อนวอนสุดน่าดู อนิจจานี่นะหรือคือชีวิต เมื่อมาคิดจิตใจให้อดสู วิบากกรรมทำไว้แก่ยอดพธู หวนคิดดูรู้แจ้งแล้วเห็นสว่าง ว่าทุกอย่างในโลกล้วนจบสิ้น ส่งให้ผลินอนัตตามานำทาง แล้วค่อยร้างห่างหายจนวายวาง ดุจดั่งสร้างทางไว้ค่อยทำลาย ขยับผ้ากาสาวพัตรรัดกายแน่น นำบาตรแขวนคล้องไหล่มิให้หาย แผ่เมตตาผลานิสงส์สัตว์ทั้งหลาย ให้ได้คลายหน่ายทุกข์สุขตามมา ยกกลดได้ใส่บ่าออกเดินจาก ยกสิ่งพรากจากไปปลงแล้วหนา จิตหมายมุ่งพุ่งตรงยังพงพนา ลับสายตาอาทิตย์คล้อยลอยลับไป. ๙๙๙ แก้วประเสริฐ. ๙๙๙

โดย แก้วประเสริฐ. [10 ก.ย. 2547 , 14:05:47 น.] ( IP = 61.90.12.92 : : )

สลักธรรม 1 ที่ปลายเนินเดินผ่านธารน้ำน้อย ใจล่องลอยคิดไปในความหลัง ปุยเมฆขาวพราวฟ้ามาบดบัง ผ่อนพลังแสงร้อนให้อ่อนลง ใต้ร่มไม้ใบพลิ้วปลิวลมอ่อน เหมือนเสียงวอนให้เลิกความประสงค์ ดึงหัวใจให้ดำดิ่งลึกลง ห้วงพะวงความหลังหลั่งไหลมา เคยฝังใจในสิ่งเป็นมิ่งขวัญ เคยสุขสันต์เสียงใสในหรรษา แล้วความสุขก็ปลิวไปลับตา เพราะชีวาไม่แน่นอนสะท้อนใจ เพลงความหลังดังแผ่วแล้วดังเพิ่ม เหมือนจะเติมความช้ำนำผลักไส ให้รีบเดินก้าวต่อบนทางไกล เพื่อฟื้นใจที่เคยฝังครั้งเขลาความ ยังไม่จบนะคะ แต่แจมไว้เท่านี้ก่อน...ขออนุญาตไปพักผ่อนก่อนนะคะคุณแก้วประเสริฐ

โดย ดอกแก้ว [10 ก.ย. 2547 , 23:22:51 น.] ( IP = 203.209.117.224 : : )

สลักธรรม 2 อย่างไรเอาให้จบด้วยนะครับ แสนไพเราะจริงๆครับ แล้วจะมาติดตามต่อไปครับ แก้วประเสริฐ.

โดย แก้วประเสริฐ. [11 ก.ย. 2547 , 11:27:31 น.] ( IP = 203.150.217.118 : : 203.113.36.12 )

สลักธรรม 3 ที่ปลายเนินเดินผ่านธารน้ำน้อย ใจล่องลอยคิดไปในความหลัง ปุยเมฆขาวพราวฟ้ามาบดบัง ผ่อนพลังสะท้อนให้อ่อนลง ใต้ร่มไม้ใบพลิ้วปลิวลมร้อน เหมือนเสียงวอนให้เลิกความประสงค์ ดึงหัวใจให้ดำดิ่งลึกลง ห้วงพะวงความหลังหลั่งไหลมา เคยฝังใจในสิ่งเป็นมิ่งขวัญ เคยสุขสันต์เสียงใสในหรรษา แล้วความสุขก็ปลิวไปลับตา เพราะชีวาไม่แน่นอนสะท้อนใจ เพลงความหลังดังแผ่วแล้วดังเพิ่ม แต่เหมือนเติมความช้ำคำผลักไส ให้รีบเดินก้าวต่อบนทางไกล เพื่อฟื้นใจที่เคยฝังครั้งเขลาความ หากย้อนคืนรอยเก่ายิ่งเขลานัก คืนสู่ปลักหมองหม่นบนรอยหนาม ทางข้างหน้าต้องสดใสและงดงาม หากเดินตามทางสวยด้วยรอยธรรม นำหัวใจไปถวายพระศาสดา น้อมชีวาห่างภัยไม่ถลำ ปลดปลิดทิ้งความเศร้าที่ทรงจำ กางร่มธรรมเดินทางต่อไม่ท้อใจ จบแล้วค่ะคุณแก้วประเสริฐ

โดย ดอกแก้ว [11 ก.ย. 2547 , 16:37:23 น.] ( IP = 203.209.117.192 : : )

สลักธรรม 4 ขอบคุณมากครับ อิ่มใจจริงๆครับ งดงามเหมือนธรรมที่คุณครองใจเสมอมา แก้วประเสริฐ.

โดย แก้วประเสริฐ [18 ก.ย. 2547 , 23:12:02 น.] ( IP = 203.150.217.113 : : 203.113.36.6 )

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด