ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

ฝ่ามรสุม

---

กลางนที..ไม่เคยมีที่ไร้คลื่น เปรียบชีวิตไม่ราบรื่นบนวิถี มีสงบและคลื่นลมโหมชีวี สลับกันอย่างนี้ทุกเวลา อย่าหาความแน่นอนตอนชีพรั้ง หายใจทุกคราวครั้งควรผวา อาจเพียงได้หายใจเข้าแค่หนึ่งครา หรือหายใจออกมาไม่เข้าไป ในชีวิตล้วนประชิดศัตรูเก่า ตามมาทวงหนี้เราอย่างรุกไล่ ความเจ็บป่วย ผิดหวัง นั่งกลุ้มใจ คืออาการแพ้ในศัตรูเดิม ยิ่งพ่ายแพ้ก็ยิ่งแก้ด้วยพิษร้าย ไม่ผ่อนคลายด้วยไมตรีที่สร้างเสริม เพาะพืชพันธุ์ศัตรูให้เหิมเกริม ด้วยการเพิ่มอกุศลบนชีวี หลีกความร้ายย้ายใบเรือชีวิต ประเทืองจิตด้วยเมตตาพาหลบหนี ถือหางเสือสู่ทิศสวัสดี ฝ่าพายุชีวีด้วยสร้างบุญ

โดย ดอกแก้ว [29 ก.ย. 2547 , 18:33:51 น.] ( IP = 61.90.12.181 : : )

[ 1 ][ 2 ][ 3 ] [ 4 ]

สลักธรรม 31 สไบตองในเกลียวปัจจยาการ ตองเหลืองอ่อนซ้อนใบในลมป่า แซมชราเหลืองร้อยกับสร้อยฝน กาลน้ำค้างพรมภพนพดล ทั้งสกลโบกบุษย์พุทธพนา พระพิรุณเมตตาป่าสวรรค์ กลั่นน้ำตาคนธรรพ์ชั้นเวหา หยดมณีแต้มแต่งแหล่งวนา หยาดวิญญาญ์ปลุกฟื้นผืนพรมไพร กระเซ็นแสงแพร่งพรายทุกลายพฤกษ์ หว่านผลึกอาบผิวริ้วปวงไผ่ เมื่อม่านเขียวคลี่ละมุนรับอุ่นไอ ตองนวลใยก็ไหววับรับอรุณ สไบตองราวม่านวิมานฟ้า ดั่งผืนไหมรุขเทวามาเกื้อหนุน มรกตผืนงามความสมดุล ใบโบกบุญร่มทานพรานวนา เกลียวตองไหมเหลืองเขียวเกี่ยวริ้วหมอก งามกว่าดอกไม้บรรพ์พันธุ์บุปผา ราวสไบอัปสรซ่อนกายา กลางพิมานยามาสุขาวดี สตรีงามพริ้วพรูอยู่กับป่า ตองวนาอาภรณ์อ่อนแสงสี ยอดอ่อนเยาว์ดรุณวัยไร้ราคี เติบท่ามกลางดินดีเพาะพลีมา เมื่อเรือนใบต้องแสงแห่งอรุณ ทุกโลกหมุนเปลี่ยนไปไร้เดียงสา ค่อยแย้มกายเขียวเข้มเต็มพารา ริ้วเวลาขีดสายวาดลายไพร สไบเขียวนางไม้กลายเหลืองทอง เหลืองผุดผ่องประกายลวดลายใหม่ ผลแห่งนางเรืองรองเป็นยองใย เพื่อสัตวาเยาว์วัยได้เก็บกิน ตองอ่อนแรงบอบบางกลางลมป่า สกุณาออกลูกแก้วแล้วผกผิน เรือนหลังคาตองน้อยคล้อยลงดิน ทั้งปวงป่าอวลกลิ่นอนิจจัง หยาดน้ำค้างระโหยโปรยละออง สไบตองเหี่ยวไปไร้ความหวัง แท้สรรพสิ่งสิ้นไปไม่จีรัง ยามประดังด้วยเหตุด้วยปัจจัย ตองงามเหลืองแห้งคาป่าสวรรค์ หมื่นน้ำตาคนธรรพ์หรือหวั่นไหว คงหยาดร้าวพราวพรูสู่พรมไพร แล้วระเหยแห้งไอตามวัฏกาล สไบไหมนางไม้ได้ดื่มด่ำ เกลียวลำนำน้ำค้างวางสังขาร ไร้ยึดมั่นงามใดในห้วงกาล รู้เกลียวปัจจยาการ..ดุจเกลียวตอง รู้เหลืองผ้านิรพาน..ดุจเหลืองตอง

โดย ลำน้ำน่าน [3 ต.ค. 2547 , 23:36:36 น.] ( IP = 202.183.161.10 : : )

สลักธรรม 32 ..เรน ..ชอบอ่านคอมเม้นท์ ..ของพี่ดอกแก้วมากเลยคะ.. แบบ เรน ..อ่านทุกตัวอักษร ด้วยนะคะ.. เป็นหลักธรรม .. ที่เรน ..ชอบมากเลยคะ.. ฝ่ามรสุม.. ที่วก วน.. เรื่องสับสน ..ต้องค้นหา. ประสบการณ์ ..ที่ได้มา.. เป็นคุณค่า .. ให้เรียนรู้.. ทางที่ก้าวเดิน.. อาจเผชิญ .. ไม่สวยหรู.. เส้นทาง ขวากหนาม ..สู้ริปู.. ท้าศัตรู .. ในใจตน .. ..โห้ยย .. เรน..ต่อไม่ได้ ..นะคะ..

โดย rain [3 ต.ค. 2547 , 23:37:15 น.] ( IP = 202.183.161.10 : : )

สลักธรรม 33 @...บุรุษแห่งสายน้ำ... เป็นผืนใบเกิดจากใจของเหง้าราก เป็นผลจากหน่อเดิมเพิ่มความหมาย เป็นตองนวลชวนฝันอันเพริศพราย เป็นเชื้อสายกัทลีที่มีมา ตามสายพันธุ์ผันไปหลายล้านต้น หยั่งสกลชั่วคราวพราวพฤกษา ไล่เลียงสีเขียวตองผ่องกายา สลับค่าเข้มเขียวทุกเรียวตอง มองเหม่อมองตองนวลชวนลุ่มหลง สัมผัสตรงสีใหม่ให้หม่นหมอง โทมนัสกลัดกลุ้มรุมสีตอง หลายเป็นเหลืองเรืองรองแล้วพับใบ ไม่ยั่งยืนผืนใบได้เปลี่ยนสี สอนฤดีให้แจ้งแถลงไข ทุกสิ่งล้วนไม่อาจบังคับใด ล้วนเป็นไปตามเหตุผลที่ต้นการ ขอบคุณค่ะบุรุษแห่งสายน้ำ เพิ่งนึกถึงเมื่อไม่นานนี้..ก็ได้อ่านบทกลอนที่ไพเราะงดงามและแฝงคติธรรมไว้ให้คิด... สองสิ่งสองมุมมองในใบตองเดียว... ดีใจมากที่ทราบว่ามาเยี่ยมเยือนค่ะ...ลำน้ำน่าน

โดย พี่ดอกแก้ว [3 ต.ค. 2547 , 23:37:42 น.] ( IP = 202.183.161.10 : : )

สลักธรรม 34 @...เรนน้อย... ทุกอักษรทุกคำพูดที่พี่ดอกแก้วเขียนลงไป...ไม่ว่าจะที่บ้านของพี่ดอกแก้วเอง หรือที่บ้านของน้องๆคนอื่นๆ... ...ทุกคำที่มีก็หวังแต่จะให้ผู้อ่านได้รับประโยชน์และความสุข...อย่างน้อยก็สุขใจคลายจากเศร้า ที่มีใครไปทักไปถาม ไปให้กำลังใจ... เป็นความสุขเล็กๆที่อาจยิ่งใหญ่สำหรับใครหลายคนในบ้านหลังนี้ พี่จึงบอกเสมอไงจ๊ะว่าเรนน้อยเป็นเด็กดีที่น่ารักมาก ... คุณสมบัติที่โดดเด่นมากๆก็คือ ความเป็นผู้ที่รู้จักการให้ และให้ในขอบเขตที่สามารถให้ได้ คือน้ำใจไมตรีที่ให้ความสดชื่นแก่ผู้อื่นนั่นเองจ้ะ ... และที่เด่นไม่แพ้กันก็คือ ความรู้คุณผู้อื่นที่หาได้ยากในใจของใครหลายคน... สิ่งเหล่านี้เป็นเสมือนพลังเสริมที่ทำให้เรนน้อย ..สามารถยืนหยัดอยู่บนเป้าหมายของตนเองได้อย่างไม่แข็งกระด้าง และไม่ไร้มิตร... ..ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้มีสาเหตุให้เกิด และก็มีผลอยู่เพียงชั่วคราวเท่านั้น.... อย่ากังวลกับเรื่องร้ายที่เกิดขึ้นหรือพองใจกับเรื่องดีที่เกิดขึ้น ..เพราะอีกไม่นานเรื่องราวเหล่านั้น และความรู้สึกนั้นก็จะผ่านไปจนหมดสิ้น ...แล้วก็มีสิ่งใหม่เวียนเข้ามาทำเหตุกรรมที่เราทำไว้...ตัวแปรสำคัญที่จะก่อผลดีหรือผลร้ายในอนาคตก็คือ..การตอบโต้อุปสรรคหรือความสำเร็จเหล่านั้นต่างหากนะจ๊ะ... อุปสรรคคือผลจากเหตุเดิม ....ในขณะเดียวกันก็เป็นสิ่งเร้าใหม่ให้เกิดการกระทำเพื่อตอบโต้ในครั้งใหม่ ...ให้มีผลสืบเนื่องต่อไปอีกในอนาคต ... ผู้ที่กุมชะตาชีวิตของเราจึงไม่ใช่ใครที่ไหน ..คือตัวเรานั่นเองจ้ะน้องเรน มรสุมอาจคลุ้มคลั่ง ฟ้าฝนหลั่งจนนองหล้า ฝึกใจด้วยสติปัญญา พิฆาตฆ่าศัตรูภายใน... ด้วยรัก ปรารถนาดี และห่วงใยน้องเรนเสมอมา

โดย พี่ดอกแก้ว [3 ต.ค. 2547 , 23:38:16 น.] ( IP = 202.183.161.10 : : )

สลักธรรม 35 มาช้าแต่มาด้วยใจค่ะ...บทกลอนมีประโยชน์มาก..ราชิกาขอเก็บไว้เพื่อไปสอน..เป็นวิทยาทานให้กับน้องๆนะคะ...ขออนุญาตพี่ดอกแก้วค่ะ...คิดถึงพี่มากค่ะ...

โดย ราชิกา [3 ต.ค. 2547 , 23:38:49 น.] ( IP = 202.183.161.10 : : )

สลักธรรม 36 @...น้องราชิกา... แอบไปเยี่ยมมา...เห็นเขียนไว้ว่างานมาก ขอให้คลายจากภาระโดยเร็วนะคะ ส่งกำลังใจไปอวยพรให้แข็งแรงอยู่เสมอ... และมีชัยชนะในการต่อสู้กับอุปสรรคทุกคราวค่ะ ขอบคุณมากนะคะน้องราชิกา และด้วยความยินดีที่จะนำไปเผยแพร่ต่อค่ะ

โดย พี่ดอกแก้ว [3 ต.ค. 2547 , 23:39:14 น.] ( IP = 202.183.161.10 : : )

[ 1 ][ 2 ][ 3 ] [ 4 ]

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด