ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

เท่านี้หรือ...คือชีวิต

---

ถือกำเนิดเกิดตนเป็นคนอยู่ แต่ยังดูด้อยวัยไร้เดียงสา ค่อยค่อยคืบคลานหัดพัฒนา เติบโตมามองผ่านไม่นานปี ยามเป็นเด็กเล็กซนอยู่หนไหน หาใครใครเล่นสนุกแสนสุขขี เริ่มโลภหลงจงจิตคิดจะมี จะร้ายดีล้ำเลิศเกิดแต่ใจ คราหนุ่มสาวราวรุ่นครุ่นสับสน อยากมีคนร่วมทุกข์ให้สุกใส หาทายาทสืบต่อก็พอใจ จนผ่านวัยล่วงลามาเสียดาย ยามแก่เฒ่าชราร่างอ่างว้างจิต ดังนิมิตแรงใจไม่มาดหมาย ความเจ็บป่วยรกร้างอย่างเดียวดาย มากลับกลายสร้างสุมรุมตัวเรา ในที่สุดหยุดจิตอนิจจัง ร่างผุพังผุ๋ยผงคงแผดเผา เลิกหลงโลกโศกรักจักบรรเทา ใครจะเอามามองให้หมองจิต ๐๓/๑๐/๒๕๔๗ ๑๐:๐๓:๓๐ น. ผลิใบสู่วัยกล้า

โดย ผลิใบสู่วัยกล้า [3 ต.ค. 2547 , 10:38:26 น.] ( IP = 203.150.217.115 : : 203.113.67.166 )

สลักธรรม 1 ณ ห้วงหนึ่งถามถึงเรื่องชีวิต ด้วยสะกิดจิตใจจึงใคร่ถาม ว่าชีวิตหามีสิ่งดีงาม ทำอย่างไรจึงพบความงามที่ดี พระท่านสอนเทศนาว่าเรานั้น มีชีวิตแสนสั้นแล้วเป็นผี เด็กทารกเกิดมาไม่กี่ปี บ้างถึงที่สิ้นชีวิตปลิดชีพไป หากเติบถึงผู้ใหญ่ก็ใช่ว่า จะสบายอุรานี่ไฉน บ้างยากจนข้นแค้นแสนเข็ญใจ บ้างป่วยไข้ใจเฉาเมาโลกธรรม กินกี่มื้อซื้อกี่หนบนข้าวของ กี่จับจองแย่งชิงสิ่งอิ่มหนำ มีหรือไม่ที่เคยพอต่อกระทำ ชีวิตจึงเดินย่ำความไม่พอ รอสุดท้ายสิ้นลายไร้แรงคว้า อนิจจาอนิจจังนั่งร้องขอ ให้ชาติหน้าเกิดดีที่คอยรอ ลืมว่าการเกิดต่อนั้นเพื่อตาย เปลี่ยนภพชาติสู่ภพชาติไม่ขาดโซ่ เหมือนเล่นโล้ชิงช้าน่าใจหาย เวียนในวงกงล้ออย่างวุ่นวาย ด้วยกระหายอยากมีซึ่งชีวิต

โดย พี่ดอกแก้ว [3 ต.ค. 2547 , 22:14:58 น.] ( IP = 202.183.162.30 : : )

สลักธรรม 2 ควันเขม่าคละคลุ้งพลุ่งตลบ อัคคีรบโหมเร้าเร่งเผาผลาญ เสียงสะอื้นหวนไห้ใจร้าวราน คำนึงผ่านม่านน้ำตา .หน้าแสงไฟ เคยพันผูกปลูกฝันทุกวันวาร เคยขับขานเคลียคลอพ้อผลักไส เคยห่วงหาอาทรพร่ำพิไร เคยระกำช้ำใจหลายครั้งคราว เสียงหัวเราะร้องไห้เคยได้ยิน บัดนี้สิ้นสำเนียงเสียงสืบสาว ถามไถ่สุข-ทุกข์เข็ญเช่นเมื่อคราว อดีตร้าวใจราญเพลิงผลาญทรวง เหลืออะไร ไว้ให้ใครดูต่างหน้า มีอะไร .ให้ไขว่คว้าและแหนหวง สดุดีเกียรติยิ่งใหญ่ให้ทั้งปวง มิอาจล่วงโสตไปให้รับฟัง เพลิงละลายร่างกายสลายแล้ว ผอบแก้วใส่เถ้าเคล้าความหลัง แลอังคารเถ้าถ่านที่ผุพัง ไม่อาจยังชีพไว้ให้ยั่งยืน

โดย พี่ดอกแก้ว [10 ต.ค. 2547 , 23:54:31 น.] ( IP = 202.183.162.185 : : )

สลักธรรม 3 เปิดกวีบทที่ประทับใจ ท่านเขียนไว้งดงามถามเหตุผล สิ่งที่ย้ำพร่ำบอกดวงกมล ใช่สิ่งที่เป็นตนจริงหรือไร? “ เป็นรามลักษณ์ยักษ์ลิงแน่จริงหรือ? แท้ก็คือหัวโขนที่โยนใส่ พอจบบทหมดเรื่องถอดเครื่องไป เดิมเช่นไรก็เป็นเหมือนเช่นเดิม” ใครคิดอวดอวดโอ่อ่าว่ายิ่งใหญ่ ชอบแสดงนิสัยที่เกริมเหิม พบผู้ด้อยยิ่งกระหน่ำเข้าซ้ำเติม เบ่งตัวใหญ่กว่าเดิมไม่เกรงใคร เมื่อถึงวันโทษทัณฑ์เข้ารุกฆาต เรือกระดาษสิ้นศักดิ์เขาผลักไส จมกระแสเชี่ยวกรากชลาลัย เหลือเพียงร่างทิ้งไว้อยู่ในโลง

โดย พี่ดอกแก้ว [11 ต.ค. 2547 , 00:02:44 น.] ( IP = 202.183.162.185 : : )

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด