ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

ความอดทนปนกรุณา

---

..รักคือความอดทนปนกรุณา ไม่นินทาไม่ทะนงไม่สงสัย ไม่เย่อหยิ่งท้าทายให้ขุ่นใจ รักนั้นไซร้สมหวังดั่งใจปอง ... .เขาจากฉันไปอย่างไม่มีวันกลับ จากไปทั้ง ๆ ที่เราทั้งคู่ยังคงมีความรู้สึกดี ๆ ต่อกันอย่างเปี่ยมล้น ความเจ็บปวดที่ได้รับมันหนักหนาสาหัส ยากแก่การบรรยายให้ใคร ๆ รับรู้ ฉันคิดว่า สิ่งที่จะเปรียบเทียบได้ใกล้เคียงที่สุด เห็นจะเป็น การเอาของมีคมกรีดลงอย่างแรงบนเนื้อหนัง แล้วเอาทิงเจอร์ไอโอดีนราดลงไปทันที แต่แผลของฉันมันไม่ได้มีแผลเดียว ความเจ็บปวดจึงร้าวลึกยิ่งนัก คำปลอบโยนนานาจากบุคคลรอบข้างหลั่งไหลมายังฉัน กระนั้น ฉันก็คิดว่ายังไม่เพียงพอ ฉันจึงหนี หนีเพื่อเสาะหายาสมานแผล ฉันคิดว่า ธรรมชาติที่สงบกับตัวตนของฉันเองจะช่วยได้ ฉันท่องไปไม่ไกลนัก และได้พบกับแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ที่ผู้คนไม่พลุกพล่าน แลดูสงบ อ่อนโยน .. ฉันพบต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ยืนลำต้นอย่างสง่าข้างทางเดิน แผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงากับสรรพสิ่งอย่างเอื้ออาทร ฉันปีนป่ายขึ้นไป ขออาศัยกิ่งไม้ใหญ่ เพื่อทอดอารมณ์ไปกับสายธารเบื้องหน้า แว่วยินเสียงลมผสม กับเสียงนกน้อยในไพรพฤกษ์ ฉันรู้สึกเคลิ้มไปกับสรรพธรรมชาติ ความสดชื่นแผ่ซ่านเข้าสู่จิตใจอันปวดร้าวของฉัน .ขณะที่ฉันกำลังจะงีบหลับไป ก็มีเสียงเจี๊ยวจ๊าวของเด็กน้อย 7-8 คน เดินพลางหยอกล้อเล่นหัวกัน ความไร้เดียงสาฉายจับทั่วทั้งใบหน้าของเด็กน้อย ขณะที่พวกเขามีรอยยิ้มที่จริงใจและเสียงหัวเราะที่สดใส พวกเขาเพียงเดินผ่านมาเพื่อขึ้นไปสู่น้ำตก ที่มีความสนุกสนานรออยู่เบี้องหน้า ไม่นานจากนั้นนัก ภาพต่อมาที่ฉันได้เห็นก็สะกิดแผลในใจของฉัน เด็กหนุ่มสาว 2 คน พากันเดินเข้ามาอาศัยร่มเงาเจ้าต้นไม้ใหญ่ จะเป็นเนื่องจากมุมที่ฉันนั่งอยู่บนต้นไม้มีใบไม้ค่อนข้างหนาแน่น หรือด้วยห้วงของอารมณ์ที่กำลังสุขเหลือเกินก็เหลือจะคาดเดา พวกเขาจึงไม่สังเกตเห็นฉัน เด็กหนุ่มค่อยประคองสาวน้อยลงนั่ง และบรรจงใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนสวย ซับเหงื่อให้กับสาวน้อย ทั้งสองหัวร่อต่อกระซิก กันอย่างมีความสุข ฉันคิดว่า รอบ ๆ ตัวพวกเขาคงเป็นสีชมพูไปหมด . *-*ความสุขของพวกเขามีพลัง พอจะทำให้ฉันยินดีกับพวกเขา อย่างจริงใจ สักครู่พวกเขาพากันเดินลัดเลาะขึ้นไป คงจะมองหามุมสงบ ใกล้โตรกธารสักแห่งเพื่อพูดคุยกันต่อ ความสงบกลับมาอีกครั้ง ฉันปิติในใจกับความสุข ของทั้งเด็กน้อยกลุ่มใหญ่ และสองหนุ่มสาว *-* ..ฉับพลัน ก็ปรากฏร่างของหญิงชาย รุ่นราวคราวเดียวกับฉัน สีหน้าของพวกเขาเคร่งเครียด ชายที่เดินนำหน้าเข้ามา ในร่มเงาของต้นไม้ ใช้กำปั้นของเขากระแทก อย่างแรงบนลำต้นของไม้ใหญ่ ความสั่นสะเทือนปานประหนึ่งเจ็บปวด จากการถูกทำร้ายของต้นไม้ ทำเอาฉันเกือบพลัดตก ฝ่ายหญิงเมื่อเห็นเช่นนั้นก็หลั่งน้ำตาพรั่งพรูออกมา จากนั้น พวกเขาโต้เถียงกันอย่างรุนแรง นัยว่า ทั้งสองเป็นคนรักกัน และมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งจนกระทั่งฝ่ายหญิงกำลังตั้งครรภ์ แต่พวกเขายังไม่พร้อม เพราะเพิ่งจะเริ่มต้นทำงาน การวิวาทยุติลงด้วยการตกลงจะไม่เอาเด็กไว้ พวกเขาเดินกลับไปแล้ว ฉันได้แต่ภาวนาให้พวกเขาเปลี่ยนใจที่จะคร่าชีวิตน้อย ๆ ที่พวกเขาช่วยกันทำให้เกิดขึ้น ฉันเศร้าใจมาก และตัดสินใจจะกลับ หลังจากที่ฉันลงจากต้นไม้ ก่อนจะเดินจากร่มเงาไม้ใหญ่ไป ฉันเห็นชายสูงวัยผู้หนึ่งเดินมา พ่อเฒ่ามีข้องปลาและเบ็ดอยู่ในมือ ท่านมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่ดูอ้างว้าง เงียบเหงา และหม่นหมองนัก ร่างเล็ก ๆ ที่เคยผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายสิบปี คดโค้งราวกับเหนื่อยล้ากับทางชีวิตที่ผ่านมา แล้วพ่อเฒ่าก็เดินจากไป ทิ้งฉันไว้ใต้ต้นไม้เพียงลำพัง ฉันยืนนิ่งแล้วทบทวนภาพเหตุการณ์ที่ฉันได้พบเห็นในวันนี้ ความสนุกสนานของเด็กน้อย ความสุขของเด็กหนุ่มสาว ความเศร้าของคู่ชายหญิง และความเหงาของพ่อเฒ่า ฉันเข้าใจแล้วล่ะ เข้าใจสิ่งที่ต้นไม้และธรรมชาติ บอกเล่าให้ฉันรับรู้ ไม่ว่าฉันจะโศกเศร้า ปวดร้าวแทบจะขาดใจขนาดไหน ชีวิตทุกชีวิตรอบ ๆ ตัวฉันก็ยังคงดำเนินไป ยังคงมีนวนิยายชีวิตอีกมากมายหลายเรื่องที่ฉันยังจะต้องอ่าน ยังมีสิ่งที่ฉันอยากจะกระทำอีกหลายสิ่งแต่ยังไม่ได้ มิ่งมิตรทั้งหลายของฉัน ถ้าเธอคิดว่า ความเจ็บปวดที่เธอได้รับมากมายจนทนไม่ไหว ขอให้หวนคิดถึงความเป็นไปของฉัน ฉันยังคงอยู่ที่เดิม ที่ที่เคยมีเขาอยู่เคียงข้าง ฉันยังคงดำเนินชีวิตต่อไป พวกเธอรู้ว่าจะหาฉันพบได้ที่ไหน มาหาฉันและปลดเปลื้องความทุกข์ที่ทับโถมตัวเธอ แบ่งปันให้ฉันรับรู้บ้าง ฉันรอที่จะพบทุกคน ด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่ง ขอบคุณที่โลกยังคงหมุนอยู่******* .

โดย ดอกแก้ว [4 พ.ค. 2545 , 06:52:07 น.] ( IP = 203.149.41.231 : : )

สลักธรรม 1 .กราบบูชาพระธรรมที่ล้ำค่า ธรรมแห่งจอมศาสดาอรหันต์ ธรรมอันควรปฏิบัติเพราะคุณอนันต์ ธรรมคุ้มครองผองท่านนิรันตราย .

โดย ดอกแก้ว [4 พ.ค. 2545 , 06:55:14 น.] ( IP = 203.149.41.231 : : )

สลักธรรม 2 *-* ด้วยรัก..จึงพร้อมให้

โดย ดอกแก้ว [4 พ.ค. 2545 , 06:56:54 น.] ( IP = 203.149.41.231 : : )

สลักธรรม 3 *-* ความมั่นใจ ไม่คลายคลอน *-*

โดย ดอกแก้ว [4 พ.ค. 2545 , 07:00:40 น.] ( IP = 203.149.41.231 : : )

สลักธรรม 4 ทุกข้อความที่ส่งไป แอบส่งกำลังใจไปด้วยเสมอ ทุกข้อความที่อ่านเจอ อยากบอกเธอว่าห่วงใย แค่ฟ้าที่กั้นไว้ ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา แต่ก็คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ

โดย พระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง :-D [4 พ.ค. 2545 , 21:06:43 น.] ( IP = 203.154.219.69 : : 203.154.219.69 )

สลักธรรม 5 ...รู้อยู่ว่าไกลกัน แต่มันไม่ได้หมายความว่า เธอกับฉันจะต้องร้างลา แต่ขอใช้เวลาพิสูจน์กัน สำหรับฉัน ทุกวันก็ยังเป็นเธอ ที่คอยคิดถึงเสมอ รักเธอ ห่วงเธอ นะ...คนดี .

โดย ดอกแก้ว [4 พ.ค. 2545 , 22:25:03 น.] ( IP = 203.149.37.34 : : )

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด