มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ



ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]


รอยแผลใจ




คล้ายดั่งมีดกรีดกดจรดคมเฉือน
เลือดปริ่มเปื้อนปรี่ใจได้บาดแผล
คำตัดรอนย้อนย้ำซ้ำดวงแด
ลึกเกินแก้ความเจ็บที่เหน็บทรวง

แม้นผ่านกาลนานวันผันเวลา
บาดแผลเก่ายังตรารอยใหญ่หลวง
ภายในมีเลือดช้ำเป็นด่างดวง
กลัดหนองอยู่เต็มห้วงไม่เคยคลาย

กลายเป็นแผลเรื้อรังฝังรากลึก
ปิดผนึกไมตรีที่หลากหลาย
เปิดรอยแค้นแน่นจิตคิดไม่วาย
มองโลกร้ายหน่ายดีมีแต่ตรม

ความระแวงแต่งเติมเพิ่มความเศร้า
หยิบเรื่องเก่ามาเปรียบเทียบผสม
กลัวเรื่องใหม่ซ้ำรอยให้ระทม
เกิดกับดักอารมณ์ไม่ไว้ใจ

เริ่มเป็นคนขรึมเครียดและเสียดสี
เมื่อพาทีเรื่องเก่าก็หลั่งไหล
เข้าตัดสินปัจจุบันในทันใด
ความน้อยใจรวมพลสนทนา

รอยแผลเก่าเน่ากลางหว่างหัวใจ
คำอภัยหายลับกลับถือสา
คำเริ่มใหม่..ไม่เป็นไร..ไม่เอื้อนมา
มิตรระอาความคิดติดเรื่องเดิม

นอกจากตนไร้สุขมาปลุกปลอบ
ก็ยังชอบแผ่ทุกข์เข้ารุกเสริม
เปิดกลิ่นเหม็นแผลเก่าเข้าซ้ำเติม
สูดดมเพิ่มจนชินสิ้นหอมใจ

กี่นาทีกี่วันกี่พันครั้ง
เสียเวลากับความชังมากแค่ไหน
ปล่อยความสุขปัจจุบันให้พ้นไป
ทิ้งโอกาสเริ่มใหม่ไม่ควรเลย

โดย ดอกแก้ว [9 ก.ย. 2548 , 05:02:00 น.] ( IP = 61.90.12.210 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณแจ้งลบกระทู้
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ]


สลักธรรม 1

เป็นริ้วรอย...แผลลึก...ผนึกใจ
แผลยิ่งใหญ่...ไหม้ลุก..คลุกโชนยิ่ง
ผ่านไปแล้ว...แผลเก่า...เผาใจจริง
ละทุกสิ่ง...นิ่งแน่...กระแสธรรม

เพียงข้อคิด...จิตห่วง...พี่ดวงแก้ว
เลิกลาแล้ว...อย่าถือ...คำพูดพร่ำ
ขอชื่นชม...บทกลอน...สอนด้วยคำ
สวยเลิศล้ำ...เหมาะหมด...ควรจดไว้


สวัสดีครับอย่าถือสาคำพูดเล็กน้อยเลยนะครับ มาชื่นชมกลอนงาม ๆ ครับ

โดย เพลงใบไม้ [9 ก.ย. 2548 , 05:02:58 น.] ( IP = 61.90.12.210 : : )


สลักธรรม 2

พบรอยแผลแน่แน่รีบผ่าตัด
ยอมรับชัดอารมณ์ข่มใจได้
ยอมรับตน ยอมรับโลก ความเป็นไป
เจ็บเพียงใดนิ่งยอมรับซึมซับรู้

เพียงยอมรับซับแผลที่แท้เจ็บ
หนองที่เหน็บใจที่หนาวเรื่องราวกู่
ย่อมค่อยจาง ห่างวาง เกินใจพรู
ด้วยสติมั่นสู่ ความเป็นจริง

รู้ว่าเจ็บ ไม่ใช่แท้ แค่แผลลึก
แผลรู้สึก ใช่เที่ยง ไยนำสิง
เพียงแต่เปล่าว่างลมอารมณ์อิง
เราวุ่นวิ่งยึดเป็นตน ... หมดหนทาง

แผลเจ็บค่ะ ... แต่เพียงเวลานั้น
ปัจจุบันมันเปล่าว่าง
เหลือเพียงสติติดกายกลาง
มั่นวาง เพียงรักษาตน ให้พ้นทุกข์ : )

สวัสดีค่ะ พี่ดอกแก้ว

โดย แดดเช้า [9 ก.ย. 2548 , 05:03:53 น.] ( IP = 61.90.12.210 : : )


สลักธรรม 3

เป็นบทกวีที่สอนใจได้ดีมากด้วยดิคะ ..
เรนพยายามที่จะหัดเขียนแบบพี่ดอกแก้ว..ด้วยนะคะ .. ..

รอยแผลที่ตอกย้ำ..
สุดเจ็บช้ำมิเลือนหาย
แผลเป็นติดที่กาย..
สิ่งชั่วร้ายไม่ลบเลือน..
ทางเดินที่พลาดผิด
ถูกไฟพิษคอยเชือดเฉือน.
รอยแผลคอยย้ำเตือน..
เป็นตราบาปภาพชั่วร้าย..
...



แบบเรนขออนุญาตแจมบทกวีที่งดงามในความรู้สึกของเรนนะคะ ..
..
แบบเรนหัดแต่ง ..

โดย rain.. [9 ก.ย. 2548 , 05:04:46 น.] ( IP = 61.90.12.210 : : )


สลักธรรม 4

เป็นกรรมเก่าที่ยากรื้อแก้ให้หาย
เหมือนแผลร้ายยาใดไม่อาจแก้
ต้องทำใจเฉือนทิ้งสิ่งที่แล
ราดทิงเจอร์ขุดแผล..แก้ด้วยกรรม

ยากยากนะคะ
แย่กว่าแผลใดๆ
เฉือนไปก็ใจตัวเอง

แวะมาเยือนค่ะ

โดย ทิกิ [9 ก.ย. 2548 , 05:05:17 น.] ( IP = 61.90.12.210 : : )


สลักธรรม 5

แวะมาชมผลงานงามๆยามค่ำคืน
แผลผิวกายง่ายนักเมื่อรักษา
หมั่นทายาเช้า-เย้นก็เห็นผล
แต่แผลหนึ่งซึ่งเกิดในกมล
ทายาไม่ได้ผลคือแผลใจ

โดย ไรไก่ [9 ก.ย. 2548 , 05:05:57 น.] ( IP = 61.90.12.210 : : )


สลักธรรม 6

บาดแผลคราวนี้รู้ดีว่าหนัก ... งุงิ
อะไรกันขนาดนั้นเลยเหรอคะพี่ดอกแก้ว
อุ๊ แวะมาทักทายค่ะ หายไปนานคิดถึงเลยแวะมาค่ะ

โดย สาวดำ-รำพัน [9 ก.ย. 2548 , 05:06:41 น.] ( IP = 61.90.12.210 : : )


สลักธรรม 7

เป็นเรื่องเศร้าเน่าในใจกลางแผล
เกินเหลียวแลดวงใจให้สับสน
เรื่องเก่าเก่าเศร้าเศร้าเคล้ากมล
เคยเปี่ยมล้นในดวงจิตคิดอยู่นาน

เป็นเรื่องเศร้าที่เราทำเขาทุกข์
เคยสนุกเคยสดใสในวัยหวาน
ความใสซื่อดวงใจในวันวาน
กลับต้องรานร้าวใจเพราะใครทำ

อยากจะวานคนดีพี่ดอกแก้ว
สลายแล้วที่ดวงจิตคิดถลำ
เฝ้าเสียดายวันดีดีที่เคยจำ
ช่วยโน้มนำให้คลายทุกข์มีสุขเอย


โดย ท่องเมฆา [9 ก.ย. 2548 , 05:07:09 น.] ( IP = 61.90.12.210 : : )


สลักธรรม 8

แผลกายหายได้โดยรักษา
แผลใจทรมามิเสื่อมสูญ
กลัดกลุ้มรุมใจให้อาดูร
นับวันเพิ่มพูนทับถมทรวง

ที่เคยยิ้มแย้มชื่นแจ่มใส
กลับเหมือนมีใครใส่เชือกพ่วง
ร้อยจมูกจูงลากกระชากพวง
โดนจูงโดนถ่วงบ่วงคล้องกัน

พระพายยามพัดโดยผ่าวแผ่ว
ผ่านแนวแผลลึกให้นึกหวั่น
ลมเอยเคยชื่นรื่นทุกวัน
บัดนี้หนาวสั่นสันหลังรอย

จิตระแวงเกินไปไม่สงบสุข
มากทุกข์เข้ามาสุขขาถอย
เรื่องโน้นเรื่องนั้นหมั่นประดอย
เล็กน้อยสะสมมาถมใจ

ก่อนมีสติสัมปชัญญะ
ปล่อยปละละเลยเฉยใส่
แผลจึงเน่าลามตามกันไป
โอกาสเริ่มใหม่ไม่พบเจอ

.. เป็นบทกลอนที่สื่อออกมาได้ชัดแจ้งค่ะ
บทที่ ๔ นั่นคือความระแวง
บทที่ ๕ นั่นคือการนินทาว่าร้าย
บทที่ ๖ นั่นคือการหลงอยู่ในความคิดที่ยังผิดอยู่
.. ถูกใจสามบทนี้ ค่ะ

โดย อัลมิตรา [9 ก.ย. 2548 , 05:08:08 น.] ( IP = 61.90.12.210 : : )


สลักธรรม 9

ยิ่งปล่อยไว้ยิ่งเจ็บปวดกัดกินในใจ
ยอมอำมหิตกับมันสักครั้ง
ใช้มีดกรีดให้เลือดหนองมันไหลออกมาบ้าง
มิแน่ว่ามันอาจทุเลาและหายไปในที่สุด..........................โกวเล้งกล่าวไว้

โดย ลุ่มน้ำ [9 ก.ย. 2548 , 05:08:36 น.] ( IP = 61.90.12.210 : : )


สลักธรรม 10

รีบรักษานะ สักวันต้องหายแน่นอนอะ

โดย เด็กตรัง [9 ก.ย. 2548 , 05:09:10 น.] ( IP = 61.90.12.210 : : )
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ][ 4 ]

สลักธรรม
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
Your Photo : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command
Register User
Login User

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล
[ คีตธรรมออนไลน์ ] [ กวีไทยออนแอร์ ] [ นายติวเตอร์ ]

สถานศึกษา ธุรกิจการเงิน หน่วยงานราชการ ข่าวสาร-หนังสือพิมพ์ แหล่งธรรมะ รวมลิงก์ธรรมะ เชื่อมโยง

ค้นหาเพลงตามชื่อเพลง
เพลงที่ขึ้นต้นด้วยภาษาไทย
อื่น ๆ
เพลงที่ขึ้นต้นด้วยภาษาอังกฤษ
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z


ตรวจสอบอันดับผู้เยี่ยมชม :