ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

ภาษาจิต

---

..สิ่งหนึ่งที่จะทำให้หัวใจมีความสุขได้ คือ การเรียนรู้ที่จะรักใครสักคน โดยปราศจากเงื่อนไข สักครั้ง ที่หัวใจจะเริ่มรัก ด้วยคาดหวังให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมื่อเราต่างเริ่มต้นจากศูนย์ ก็แล้วจะต้องมีอะไรให้สูญเสีย คนรักที่จากไป ก่อนหน้านั้น ที่เราจะเริ่มรักและรู้จัก เขาก็ไม่ได้เป็นของเราเลย แต่....แล้วทำไมเล่า ตอนนี้กลับคิดว่า ได้สูญเสียเขาไปแล้ว ทุกอย่างที่เราได้หวังและสร้าง เมื่อผิดพลาดก็เริ่มต้นใหม่ ช่วงเวลาชีวิตมนุษย์ทั้งหมด ไม่มีใคร ..... เป็นเจ้าของอะไรได้สักสิ่ง เรามีบทบาทเป็นแค่ ได้ครอง หรือ ได้เสีย เท่านั้น ยกเว้นสิ่งเดียวที่เราไม่อาจเสียมันไป .... คือ กำลังใจ ของตัวเอง ไม่ว่ารักนั้น จะเป็น รักของผู้ใด รักของใคร หรือ รักอย่างไร แต่แท้จริง ..... ความลับของแหล่งกำเนิดความสุขนั้น มีอยู่ในตัวมนุษย์ทุกคน ถูกฝังไว้ตั้งแต่กำเนิด นั่นคือ ..... หัวใจ ชีวิตนี้เป็นของเราเอง เป็นสิทธิ์ธรรมชาติ เราจะทำอย่างไรกับมันก็ได้ ลองสัมผัสสิ่งแปลกใหม่รอบตัว อาจทำให้เห็นมุมมองที่แตกต่างไปจากเดิม หัวเราะออกมาดัง ๆ หากมันห่างหายจากชีวิตไปนาน วิ่งเล่นกับสุนัข ทบทวนความสุขจากที่เคยเป็นเด็ก อีกสักครั้ง หากปัจจุบันทำให้คุณเจ็บปวด ขอโทษคนที่ติดค้างใจไม่เคยกล้าเอ่ย บอกรักคนที่ เขารักและปราถนาดีต่อคุณตลอดมา มอบดอกไม้ให้เพื่อนร่วมทาง แบ่งข้าวของ ขนมให้คนขอทาน ตะโกนร้องเพลงโปรดในห้องน้ำ มอบรอยยิ้มให้คนแปลกหน้า ที่เดินร่วมทางในวันสบาย ๆ เดินฮัมเพลง นอนทอดกายบนผืนหญ้า ในคืนวันอันอบอุ่น สัมผัสพลังของผืนดิน สูดไออุ่นให้เต็มปอด พักกายและหัวใจ ให้ผืนดาวโอบกอดหัวใจที่อ่อนล้าของคุณไว้ นอนมองดาวและนับได้จริงจังสักครั้ง ..... ให้ดวงตาได้พ้นจากขอบชีวิตของคนเมือง หากคุณเข้าใจ ถ้อยคำตั้งแต่ต้น ชีวิตคุณจะกระจ่างขึ้น ดวงตาคุณจะมองเห็นความสุขแท้ ที่ซ่อนเร้นในหลืบมุมของตึกคอนกรีตและบาทวิถี หัวใจคุณจะเปิดและไม่หลงทาง เท้าคุณจะคงมั่น หากความสุข คือ การเรียนรู้ที่จะรัก โดยปราศจากเงื่อนไข และเราต่างก็เริ่มต้นจากศูนย์ด้วยกันทั้งสิ้น ก็แล้วจะต้องมีใครหรือสิ่งใดให้สูญเสียอีก และหากว่าความลับของแหล่งกำเนิดความสุขของมนุษย์ทุกคนนั้น อยู่ที่ ..... หัวใจแล้ว แด่หัวใจทุกดวง รอยยิ้ม ความทรงจำ บนหนทางนี้ ที่ค้นหาความรักนั้น จะไม่หลงทาง ...... อีกต่อไป. .

โดย ดอกแก้ว [10 พ.ค. 2545 , 09:03:35 น.] ( IP = 203.149.37.112 : : )

สลักธรรม 1 . มีเธออยู่ข้างใจในความคิด เป็นเพื่อนจิตยามเหงาไม่เศร้ามาก มีเธออยู่ยามใจแสนลำบาก มีค่ามากกว่าเชยชมจนสมใจ ค่ำคืนนี้ดาวพราวนภากว้าง เธออยู่กลางดวงตาที่สุกใส เหมือนมีดาวล้านดวงคอยห่วงใย เหมือนมีใครคนหนึ่งคอยปลอบโยน มีเธออยู่ตรงนี้แล้วที่รัก ฉันก็จักเดินทางไม่สับสน ถึงพายุกระหน่ำซ้ำไม่อับจน เพราะมีคนรู้ใจให้นำทาง .

โดย ดอกแก้ว [10 พ.ค. 2545 , 09:08:45 น.] ( IP = 203.149.37.112 : : )

สลักธรรม 2 คนดีของฉัน อยู่ตรงนั้น สบายดีไหม เมื่อขอบฟ้ากว้าง เราห่างไกล เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง..คนดี ก็ได้แต่ส่งใจ ให้มันลอยไปหาเธอ-ได้เท่านี้ เชื่อนะ! ว่าในทุก ๆ วินาที เธอเองก็คงมีฉันคนนี้ อยู่ในใจ

โดย หมวย [10 พ.ค. 2545 , 09:10:20 น.] ( IP = 203.149.37.112 : : )

สลักธรรม 3 เดียวดายในคํ่าคืนเต็มตื้นกับความเหงา ฟากฟ้ายังมีดาวแต่ใยเราไม่มีใคร มองดูท้องฟ้า ที่พร่าพราวแสง ริอาจจะแข่ง กับแสงจันทรา ก็เหมือนกับฉันสำคัญตัวว่ามีค่า แต่พอต้องจากลา เลยได้เห็นว่า ตัวเราไม่มีค่า...อะไรเลย.

โดย หมวย [10 พ.ค. 2545 , 09:12:21 น.] ( IP = 203.149.37.112 : : )

สลักธรรม 4 ดุจฟ้า ที่ไร้ดาว ที่สกาว เริ่มอับแสง หัวใจ ที่ไร้แรง โหยแห้ง ไร้ราคา ขอบฟ้า มีเมฆหม่น ปกคลุม ทั่วแผ่นผา ขุนเขา สิ้นมายา เสน่หา ค่าควรชม ชีวิต ด้วยพันผูก ใจวูบ ให้สับสน อ่อนล้า ไร้ผู้คน มาอุ้มสม เป็นแรงใจ หัวใจ ที่เคยแกร่ง สิ้นแรง ดูหมองไหม้ สิ้นรัก สิ้นอาลัย สิ้นใย ให้อาดรู

โดย *** [10 พ.ค. 2545 , 11:08:57 น.] ( IP = 203.149.35.213 : : )

สลักธรรม 5 เหนื่อยหน่าย สะท้อนนัก เมื่อรัก มาสิ้นสูญ น้ำใจ ที่เกื้อกูล สาปสูญ สิ้นแม้เงา คนเคย ที่รู้จัก เคยบอกรัก ไม่ให้เหงา ยามจาก ไปแม้เงา สองเรา ไม่เหลือใย น้ำใจ ปล่อยไฟมอด ไม่ดับดอก จะเป็นไฉน สิ้นรัก ใช่สิ้นใจ สิ้นใย ไม่สิ้นลม.

โดย *** [10 พ.ค. 2545 , 11:10:05 น.] ( IP = 203.149.35.213 : : )

สลักธรรม 6 ฟ้าฤๅ จะไร้ดาว เพียงเงียบเหงาชั่วยามนั่น เมฆทับอับแสงพลัน วันรพรุ่งนั้นดาวกลับมา อย่าโศกไปเลยเจ้า เพียงเงียบเหงาชั่วเวลา แม้นรักไม่ชักพา เพียงอ่อนล้า..อย่าสิ้นแรง ลุกขึ้นอีกสักครั้ง ยังมีรักทุกหนแห่ง เพื่อนจักคอยเป็นแรง.. ส่งใจไปช่วยพยุง ลุกขึ้นอีกสักครั้ง ด้วยพลังที่แข็งแกร่ง *** ขอจงเข้มแข็ง อย่าสิ้นแรง..เลยคนดี.

โดย ครูน้อยๆ [10 พ.ค. 2545 , 11:11:26 น.] ( IP = 203.149.35.213 : : )

สลักธรรม 7 มอบด้วยรักอันใสซื่อที่ถือมั่น จากใจฉันด้วยจิตแม้นนิดหนึ่ง เป็นพลังรั้งไว้ให้ตราตรึง จากความซึ้งแฝงไว้มอบให้เธอ จะหยิบยื่นรักแท้มิแปรเปลี่ยน ดุจวังเวียนวนไปให้เสมอ ยามนิทราหรือตื่นชื่นในเธอ สุขล้นเอ่ออย่าเศร้าโปรดเข้าใจ

โดย กุหลาบเวียงพิงค์ [11 พ.ค. 2545 , 12:11:00 น.] ( IP = 202.28.25.183 : : 202.28.25.183 )

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด