ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

** อนิจจา **

---

** อนิจจา ** ฟ้าสีครามวิจิตรพิศเพียงแผ่ว ขอบฟ้าแก้วเรืองรองผุดผ่องใส ระวีส่องพิลาสสาดแสงไกล ยังฝากไว้ซ่อนเด่นเร้นละลาน ปานประหนึ่งฤทัยที่ไร้รส มัวจ่อจดฝากไว้คล้ายประสาน งดงามสิ่งไหลหลงดงตระการ ดังตำนานจินตนาแววพร่าลง ดุจเอนโอนพลิ้วไปคล้ายลมพัด เหมือนเซซัดหมุนวนระคนผง ฟุ้งกระจายลอยล่องละอองพง ดวงใจคงแลลับยากกลับมา สิ่งอยากได้วิไลคล้ายแนบเงา สร้างปวดร้าวโกรธามาผันหา หวังในสิ่งอิงหวั่นจนพรั่นอุรา ฤทธิ์เสน่หาฝากไว้ไกลฟ้าดิน ความอยากปองสรรค์หามาเศร้าจิต จงใจคิดเปลี่ยนแปลงแฝงมิสิ้น จนท้วมท้นปนจริตปลิดล่วงริน คงขาดวิ่นจนทุกข์เข้าปลูกทรวง อันจิตเราเกิดมาประภัสสร สิ่งยอกย้อนกิเลสเข้าเฝ้าห่วง หลงรูปร่างสร้างไว้ในคำลวง ปั่นเป็นยวงผูกมัดจัดสู่กรรม สิ่งไม่ดีที่ชั่วมัวหลงเพลิด คิดว่าเลิศฝากไว้คล้ายแสนฉ่ำ อันความดีกลับเกินจนเมินทำ เมื่อตัวต่ำซ้ำทรวงล่วงสิ้นทาง เกิดเป็นคนยากแค้นแสนสาหัส เปรียบเร่งรัดปองไว้มิได้ขวาง สร้างสรรค์ทุกข์ก่อไว้มิได้วาง หวังผูกสร้างลงไว้ในแนวเดิน อันความดีมากมายให้ผ่องแผ้ว ลืมเสียแล้วกลับหวนล้วนสรรเสริญ เพาะเม็ดโลภโกรธหลงจนเพลิดเพลิน เที่ยวได้เผชิญสิ้นลงตรงอบายภูมิ แสนเสียดายพุทธธรรมนำลิขิต ให้ใฝ่จิตพ้นทุกข์แสนสุขุม พิจารณาดีร้ายให้รัดกุม สิ่งร้อนรุ่มก็หายไปจากใจ จงค้นหาสาเหตุแนวแห่งทุกข์ แล้วเร่งปลุกขจัดสิ้นจินต์แจ่มใส ละปล่อยวางให้ห่างจนร้างไกล สร้างสมาธิศีลไว้ในปัญญา ว่าทุกอย่างล้วนเป็นอนิจจัง เกิดทุกขังเปลี่ยนไปไม่หรรษา จะเกิดดับกลายเป็นอนัตตา สิ่งปรารถนามุ่งไว้ในทุกวัน ค่อยค่อยเป็นทำใจอย่าได้เร่ง อย่าได้เพ่งปล่อยไปให้ประสาน จนจิตรวมเป็นหนึ่งก็ถึงกาล พิจารณาพลันเกิดดับเข้ากับกาย ว่าเปลี่ยนแปลงอย่างไรเมื่อได้เกิด สิ่งประเสริฐควรดูอยู่สิ้นสลาย เหตุไฉนมีคนแก่แม้เจ็บตาย เป็นอย่างไรถึงลับดับฟ้าดิน ตายแล้วเกิดแล้วตายอาณาจักร หมุนประจักษ์รอยเกวียนวนเวียนสิ้น ขาวเป็นดำเหลืองแดงแฝงอาจินต์ เพราะราคินสิ่งหมายมิคลายครอง ดั่งอาทิตย์จันทร์ดาวเฝ้าลาโลก ยังเปลี่ยนโยกคืนกลับมิลับสนอง จะวนเวียนเหมือนกายในครรลอง หากใฝ่ปองกิเลสเฉดเดียวกัน มีทางเดียวเท่านั้นที่ทันกิเลส อริยสัจจ์สร้างเหตุมรรคสุขสันต์ รูปเวทนาสังขารสัญญาทัน ไม่อาสัญเกิดใหม่ได้นิพพาน. *** แก้วประเสริฐ. ***

โดย แก้วประเสริฐ [3 ต.ค. 2550 , 08:54:11 น.] ( IP = 58.9.142.141 : : )

สลักธรรม 1 แก่นชีวิตคิดไปก็ไร้แก่น มิหนักแน่นและไร้ซึ่งแก่นสาร เพียงประชุมชั่วคราวก็ร้าวราน เมื่อถึงกาลแปรผันพลันเปลี่ยนแปลง ผู้ถือตนยึดมั่นฝันคว้าสุข จึงพบทุกข์ท่วมจิตพิษแสลง ทุ่มเทกายและใจจนหมดแรง เพื่อยื้อแย่งสุขไว้ให้นิรันดร์ มีความโลภผลักดันให้สรรหา มีโทสาสุมใส่เติมไฟฝัน ชีวิตเร่าร้อนรนทุกวี่วัน เพราะขยันไขว่คว้ามาเพื่อตน ละเลยการพินิจและพิศเพ่ง ในบทเพลงแห่งกรรมที่นำผล หาใช่พรหมลิขิตบงการชนม์ แต่เพราะกรรมของตนบงการมา ความไม่รู้บงการใจให้สืบเนื่อง หมุนฟันเฟืองกิเลสเหตุปรารถนา เวียนวัฏฏะเรื่อยไปไร้ปัญญา หลั่งน้ำตารำพันร้องคร่ำครวญ แต่ผู้รู้เรียนธรรมนำอาวุธ ตัดวัฏฏะให้หยุดการคืนหวน รู้เท่าทันตัณหาเงื่อนโซ่ตรวน สะบัดทวนปัญญาฆ่ากิเลสมาร ไร้ครวญคร่ำอาลัยในเรื่องราว ที่ปรุงแต่งชั่วคราวในสังขาร สิ้นทุกข์จรสอนจิตอย่างเชี่ยวชาญ รื้อรอยสานโซ่กรรมนำเสรี เมื่อปัญญาเติบกล้าคราปฏิบัติ ยิ่งรู้ชัดรูปนามตามวิถี ล้วนไตรลักษณ์เป็นใหญ่ในชีวี มิได้มีแก่นสารทุกวารวัน ปวงกิเลสสิ้นฤทธิ์เพราะจิตรู้ ติดตามดูอาการที่แปรผัน ความสงบเกิดขึ้นในฉับพลัน เริ่มเดินทางสู่เขตขัณฑ์ความเสรี

โดย พี่ดอกแก้ว [3 ต.ค. 2550 , 13:16:23 น.] ( IP = 58.9.140.167 : : )

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด